Hugo Diaz jest zaliczany do najwybitniejszych bandeonistów wszystkich generacji. Na tej płycie gra zarówno tanga, jak i barokowe klasyki Bacha i Frescobaldiego. Wszystko z błyskotliwością i wielką klasą, która stała się jego znakiem rozpoznawczym.
W latach 60. XX w. coś szczególnego wydarzyło się w muzyce poważnej. Silny głos amerykańskich twórców usunął w cień nieprzystępne atonalne formy muzyczne proponowane przez europejską awangardę, kierując rozwój klasyki na zupełnie nowe, nieoczekiwane tory i zmieniając jej oblicze na zawsze.
Znana na całym świecie irlandzko-amerykańska supergrupa The Gloaming powraca z oczekiwanym trzecim studyjnym albumem. Wyprodukowany przez Thomasa Bartletta (Sufjan Stevens, St. Vincent), album został zarejestrowany w Nowym Jorku w Reservoir Studios. Podobnie jak jego poprzednicy, album bogato odwzorowuje wernakularyzm tradycyjnej muzyki irlandzkiej poprzez nowoczesny pryzmat z elementami post-rocka, jazzu, współczesnej klasyki, kameralistyki i minimalizmu. Tracklista: 1. Meáchan Rudaí (The Weight of Things) 2. The Lobster 3. Áthas (Joy) 4. The Pink House 5. Reo 6. The Old Road to Garry 7. Sheehan’s Jigs 8. My Lady who has Found the Tomb Unattended 9. Doctor O'Neill 10. Amhrán na nGleann (The Song of The Glens)
Po prawie siedmioletniej przerwie amerykańscy weterani punkrockowej sceny z Los Angeles końca lat 70., powracają na scenę z nowym, potężnie brzmiącym i nawiązującym do klasyki rocka albumem.Jedno powiedzieć tu należy na wstępie. Na tej płycie nie uświadczy się punk rocka w tradycyjnym tego pojęcia znaczeniu. Jeśli już, to echa dawnej zbuntowanej muzyki przetrwały tylko w tekstach Mike'a Nessa. Social Distortion w ciągu całej swej długiej kariery - znaczonej wieloma zmianami personalnymi - skłaniał się zawsze w stronę łączenia punk rocka z tradycyjnymi gatunkami: bluesem, country i rockabilly. Zawsze też nieco bliżej mu było do rock'n'rollowego mainstreamu, a przede wszystkim The Rolling Stones, niż do grup takich, jak Black Flag, Minutemen czy D.O.A. Jeśli w tym szaleństwie i odstępstwie od hardcore'owej ortodoksji była metoda, to trzeba powiedzieć, iż okazała się ona zbawienna dla przetrwania zespołu. „Hard Times And Nursery Rhymes" - pierwszy album sygnowany przez Social Distortion od czasu ukazania się „Sex, Love And Rock'n'Roll" w 2004 to potężna dawka mocnego, nasyconego gitarowym brzmieniem, bezkompromisowego rocka, naturalnie - ze spodziewanymi odniesieniami do Stonesów („California [Hustle And Flow]"), klasyki country (cover „Alone And Forsaken" Hanka Williamsa) i tradycji, w której wyczuć można echa muzyki The Allman Brothers Band, Canned Heat czy Moby Grape. Social Distortion brzmi wyśmienicie w nowym, odmłodzonym składzie, w którym obok jedynego ze starej załogi wokalisty i gitarzysty Mike'a Nessa grają gitarzysta Jonny Wickersham, który zastąpił zmarłego w 2000 roku Dennisa Danella oraz debiutujący w zespole basista Brent Harding i perkusista David Hidalgo, Jr., syn Davida Hidalgo seniora z Los Lobos.
Absolutna klasyka punk rocka i mus dla każdego fana gatunku! Sześć pierwszych krążków niezapomnianych Ramonesów w jednym, eleganckim boxie po niezwykle przystępnej cenie. "The Sire Years 1976 – 1981" po porstu nie można nie mieć!Do eleganckiego pudełka włożono zapakowane w kartonowe kopertki płyty, które dziś są już kanonem punkrockowego grania I stanowią inspirację dla kolejnych pokoleń kapel rockowych, punkowych i hardcore'owych. Czyli: Debiutancki krążek "Ramones", który ukazał się w kwietniu 1976 roku i szybko stał się jedną z najważniejszych płyt punkowych. Wykonane przez Robertę Bayley zdjęcie zespołu na okładkę, stało się legendarne. Później tysiące muzyków i fanów naśladowało wizerunek Ramonesów. Muzycy w krótkich i energetycznych piosenkach śpiewali o sprawach poważnych oraz kontrowersyjnych, jak nazizm, męska prostytucja (doświadczył jej Dee Dee), przemoc, używanie narkotyków. Z debiutu Ramonesów pochodzą nieśmiertelne klasyki – "Blitzkrieg Bop", "Beat On The Brat", "I Wanna Be Your Boyfriend", "Now I Wanna Sniff Some Glue", czy "53rd & 3rd". Dalej mamy dwójkę, "Leave Home" (1977), 14 krótkich, energetycznych kawałków, wśród których znalazły się takie klasyki jak "Pinhead", "Gimme Gimme Shock Treatment", "Carbona Not Glue", "Suzy Is A Headbanger", a także świetna przeróbka "California Sun".
Album Miuosha, w całości wyprodukowany przez jednego producenta - Fleczera. Tym razem wśród gości nie znajdziemy nikogo z przedstawicieli sceny rapowej, usłyszymy natomiast formację The Voices, Kasię Golomską i... Budkę Suflera. Miuosh (właść. Miłosz Borycki) to raper mający na koncie imponujący dorobek artystyczny - 12 albumów studyjnych, niezliczoną ilość koncertów i ogromne grono słuchaczy. Sześć Złotych Płyt, jedna Platynowa, wspólne koncerty i album z Radzimirem Dębskim i Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia - to wszystko pokazuje, że droga, którą wybrał katowicki muzyk mocno różni się od standardowych, hip-hopowych ścieżek… i jest właściwa. „Ulice Bogów” to album nawiązujący klimatem do klasyki gatunku. Oparty o brzmienia, które rządziły muzyką rap w latach 90-tych krążek to jednocześnie najmocniejsza pozycja w dyskografii rapera, swoiste „The Best Of…” tego co potrafi stworzyć i oddać w ręce słuchaczy. Do pracy nad tym wydawnictwem wytwórnia zaangażowała najlepszych w Polsce realizatorów dźwięku, specjalistów od masteringu, twórców wideoklipów i grafików - po to, aby album „Ulice Bogów” był dopracowany w największym stopniu jakim tylko się da.
Słynna francuska piosenkarka i aktorka z przekrojowym albumem zbierającym najsłynniejsze dokonania w jej dorobku. Za wydanie albumu odpowiada renomowana, specjalizująca się w reedycjach klasyki francuskiej piosenki Because Music.
„Small Change” to arcydzieło przynoszące jedne z najlepszych utworów Waitsa. Klasyczny jazz, „Tin Pan Alley” i „Stephen Foster” przefiltrowane przez wyjątkowy światopogląd Toma i jego poetycki geniusz. Rozdzierające serce, wesołe i zawsze malownicze piosenki jak: „Step Right Up”, „Tom Traubert's Blues”, „I Wish I Was in New Orleans”, „The Piano Has Been Drinking” i „Invitation to the Blues” - to klasyki, które wpłynęły na całe pokolenie twórców piosenek. Nagrany z orkiestrą i z legendarnym perkusistą Shelly'm Manne'm, album „Small Change” to klasyczna pozycja przynosząca jedne z najbardziej popularnych nagrań Toma Waitsa.
Muzyka z pogranicza stylów; klasyki, jazzu, filmu, wykonana na jednym z najmłodszych i najbardziej "niemoralnym" z instrumentów muzycznych z towarzyszeniem klasycznego kwartetu smyczkowego oraz kontrabasu. Nieśmiertelne hity klasyki i nie tylko (Debussy, Dvorák, Jobim, Morricone, Piazzolla, Rachmaninow, Ravel, Satie, Weill), w specjalnie dla tego zespołu pisanych, wyjątkowo inteligentnych i niebanalnych aranżacjach. Alina Mleczko ze swego klasycznego saksofonu umie wykrzesać najpiękniejsze odmiany brzmień. Na niniejszej płycie proponuje nam stylistykę swobodnej sjesty - chwile zmysłowego relaksu w przerwie pomiędzy kolejnymi gonitwami, w jakie zaprzęga nas codzienność i jej obowiązki.
Jest to pierwszy i zarazem najpopularniejszy oraz najważniejszy album tego popularnego do dzisiaj zespołu. Zastosowanie w tej reedycji 24-bitowego masteringu, sprawia, że utwory zawarte na tym krążku brzmią świeżo i przestrzennie. Praktycznie każdy utwór na tej płycie był wielkim przebojem. "Mniej niż zero", "Moje Kilimandżaro" czy "Kryzysowa narzeczona" to absolutne klasyki polskiej muzyki rockowej.