Zespół Les Kapsber'girls został założony w 2015 roku przez czwórkę młodych muzyków. Jest to ich pierwsza płyta. Została w całości poświęcona utworom wokalnym kompozytora którego nazwisko jest w nazwie zespołu - Girolamo Kapsbergera.
Opera napisana pod koniec XVIII wieku przez tworzącego w Paryżu niemieckiego kompozytora Johanna Christopha Vogla. Wykonawcy to zespoły Chor des Staatstheater Nürnberg oraz Le Concert Spirituel pod dyrekcją Hervé Niqueta.
Wolumin drugi sonat fortepianowych włoskiego kompozytora epoki baroku Domenico Cimarosy w wykonaniu pianisty Victora Sangiorgio
Pieśni Liszta są jednymi z jego najrzadziej wykonywanych dzieł. Z okazji dwustolecia urodzin kompozytora, niewątpliwie wiele jego utworów będzie wykonywanych, nagrywanych i poddawanych ponownej ocenie. Liszt miał świadomość, że jego twórczość jest trudna do skategoryzowania, a opinia publiczna traktowała go jako zarozumiałego wirtuoza i kompozytora – wizerunek, który trwa po dziś dzień, o czym świadczy opera rockowa „Lisztomania” z 1975 roku z muzyką Ricka Wakemana (w reżyserii Kena Russella z Rogerem Daltry z The Who jako Lisztem). „Wszyscy są przeciwko mnie: Katolicy, bo uważają moją muzykę za świętokradczą, Protestanci, bo moja muzyka jest katolicka, masoneria, bo moja muzyka jest dla nich zbyt klerykalna. Dla konserwatystów jestem rewolucjonistą, dla futurystów jestem zadufanym Jakobinem. Włosi, pomimo Sgambatiego (jego ucznia i kompozytora), jeśli wspierają Garibaldiniego, nienawidzą mnie, bo uważają mnie za bigota, a jeśli sympatyzują z Watykanem, oskarżają mnie o zamienienie Tempio di Venere w kościół. Dla Bayreuth jestem raczej specjalistą reklamy niż kompozytorem. Niemcy nienawidzą mojej muzyki, bo myślą, że jestem Francuzem, a Francuzi, bo myślą, że jestem Niemcem. Według Austriaków piszę cygańską muzykę, według Węgrów – obcą. A Żydzi nienawidzą mnie i mojej muzyki bez żadnego powodu” Interesujące słowa głęboko sfrustrowanego Liszta. Więc jak my definiujemy, czy powinniśmy zdefiniować jego muzykę? Pieśni dostarczają fascynującej wskazówki. Pisanie na głos wywodzi się z tradycji łacińskiej, zręcznie wplecionej w niemiecką Lied. Liszt potrafi zaadaptować to jak się postrzega daną muzykę w zależności, w jakim języku była osadzona – więc dla francuskiego tekstu muzyka brzmi jak francuskiego pochodzenia itd. Taka elastyczność stylistyczna zauważalna jest również w jego utworach orkiestralnych, operach i fortepianowych, co sprawia, że kompozytor jest trudny do przedstawienia w dzisiejszych czasach, gdy wszystko chcemy skategoryzować. Pieśni wymagają wielkich umiejętności zarówno od śpiewaka jak i od akompaniującego, aby w pełni ukazać ukryte w nich skarby.
Swoje 70 urodziny kompozytora Elgara postanowił celebrować wydając drugie z kolei nagranie „Symphony No. 2”, wydane 18 miesięcy po pierwszym wydaniu. Jest to odzwierciedlenie innowacji technologii elektronicznej. W tym czasie równie kompozytor zagrał słynny „Cello Concerto”, ibydwa utwory dają nam niebywały wgląd w życie kompozytora. Tracklista: 1. London Symphony Orchestra - Symphony No. 2 In E Fl 2. Edward Elgar - Symphony No. 2 In E Flat Major, Op. 3. London Symphony Orchestra - Symphony No. 2 In E Fl 4. London Symphony Orchestra - Symphony No. 2 In E Fl 5. Edward Elgar - Symphony No. 2 In E Flat Major, Op. 6. New Symphony Orchestra - Cello Concerto In E Minor 7. New Symphony Orchestra - Cello Concerto In E Minor 8. New Symphony Orchestra - Cello Concerto In E Minor 9. New Symphony Orchestra - Cello Concerto In E Minor
HERA powstała z inicjatywy klarnecisty i kompozytora Wacława Zimpla, znanego ze współpracy z czołowymi twórcami współczesnej muzyki improwizowanej m.in. z Kenem Vandermarkiem, Joe McPhee, Michaelem Zerangiem, Stevem Swellem, Bobbym Few, Perrym Robinsonem czy Mikołajem Trzaską. HERA to subiektywny komentarz rzeczywistości zaproponowany przez klarnecistę i kompozytora Wacława Zimpla, oraz zaproszonych do projektu muzyków: saksofonisty Pawła Postaremczaka, kontrabasisty Ksawerego Wójcińskiego i perkusisty Pawła Szpury. Wacław Zimpel, jeden z najciekawszych polskich muzyków jazzowych, konsekwentnie pozostaje wiernym muzyce improwizowanej, jego kolejne projekty spotykają się z coraz większym zainteresowaniem zarówno w Polsce jak i za granicą. Wystarczy wspomnieć amerykański freejazz-stef.blogspot.com, gdzie płyta "Afekty" tria The Light otrzymała znakomitą ocenę: * * * *, 1/2 Highly recommended lub francuski Le son du grisli, gdzie płyta "Four Walls" była jedną z płyt miesiąca. Podstawą formotwórczą utworów wykonywanych przez HERĘ jest "polifonia emocjonalna", która zakłada niezależne i równoprawne przedstawianie emocji, ujętych, w często kontrastujące ze sobą, partie instrumentalne. Zimpel w swoich kompozycjach nawiązuje do tradycji muzyki sakralnej i folkloru różnych kultur, nadając im współczesny kontekst.