“Pnącza” to kolejny autorski album utrzymany w konwencji akustycznego jazzu z elementami brzmień folk. Nowa płyta stanowi kolejny krok w kierunku kreacji oryginalnego i autorskiego podejścia do współczesnego idiomu jazzowego.
terenNowy, znany również jako tN collective, terenNowy.live, to otwarty kolektyw twórców, konsekwentnie kontynuujący przyjętą w 2007 roku filozofię, zawartą w motcie "101% improwizacji". Ich muzyka, określana mianem etno-szamanizmu, jest medytacyjną podróżą utkaną z dźwięków, generowanych przy użyciu najnowszych technologii, świateł, najstarszych instrumentów i głosów. Wielowątkowość, zróżnicowanie artystycznej ekspresji, interakcja będąca bodźcem do spontanicznej kreacji, niepowtarzalny klimat zależny od przestrzeni i publiczności, stanowią o unikalnym charakterze ich projektów. Płyta "Omm", czyli "Osobiste Muzeum Muzyki", jest dźwiękowym pamiętnikiem, zapisem kolektywnych spotkań, odbytych w latach 2007-2010 m.in. na Zamku Ujazdowskim, w Squacie Elba, otwockim lesie, klubie Dobra Karma.
Po tym kwartecie nie sposób nie spodziewać się wyjątkowego nagrania. Muzyka zespołu jest w niezbyt wielkim stopniu improwizowana, jej brzmienie i kształt nie mają charakteru ad hoc w studio stworzonej kreacji. Oryginalne kompozycje członków zespołu pomyślane zostały tak, aby dotknąć samego jej wnętrza, pomijając wszelkie nad- i do- powiedzenia. I właśnie to doświadczenie wydaje się być podstawą scenicznej kreacji kwartetu.To wielokulturowy dialog artystów, będących ekspertami w pokonywaniu dystansu między kulturami, gatunkami muzycznymi i przekraczaniu własnego doświadczenia.
W mowie potocznej słowa anomalia używamy do określenia czegoś bardzo rzadkiego, dziwnego, bardzo odbiegającego od normy. Taką właśnie nazwę przyjęło siedmiu młodych instrumentalistów, dając wyraźną wskazówkę, co do artystycznego kierunku, który obrali. Ich debiutancka płyta wydana została w oficynie Multikulti Project. Album jest pierwszą pozycją w serii wydawniczej PoznaAvant Series, w której wydawca prezentować będzie niecodzienne, kreatywne projekty muzyczne spoza głównego nurtu kultury Poznania. Tak jak obok internetu istnieje darknet, tak obok oficjalnego nurtu kultury istnieje obieg alternatywny. Płyta "Anomalia" to porywająca, wielowątkowa narracja, obrastająca gęstą od rozmaitych pomysłów, nawiązań do najbardziej twórczych kierunków współczesnego jazzu i rocka tkanką. Przy takim artystycznym bogactwie wytwarza jednak wrażenie ich konstrukcyjnego powiązania. Nic niepozostawione zostało tu przypadkowi. Szaleńczo rozpędzona narracja, ale zarazem przejrzysta dramaturgia całości sprawiają, że efekt jest nadzwyczaj wyrazisty. Proces tworzenia płyty był kolektywny, jest efektem dyskusji, negocjacji i wspólnych decyzji członków zespołu, którzy grają ze sobą od kliku już lat. W ich kompozycjach wielkie znaczenie odgrywa komponent improwizacji, są one często oparte o element zaskoczenia i niedopowiedzenia, przez co muzycy nie boją się w nich używać materii sonorystycznej. Niebanalna fuzja czterech instrumentów dętych połączona z sekcją rytmiczną przyczynia się do kreacji oryginalnego brzmienia zespołu. Z drugiej strony, tak progresywny materiał nie jest hermetyczny, członkom zespołu udało się nie utracić kontaktu ze słuchaczem. Który jeśli nawet momentami czuje się zagubiony, to nie ma wrażenia, że został przez muzyków porzucony. Muzycy: Krzysztof Kuśmierek: soprano saxophone Patryk Rynkiewicz: trumpet Kacper Krupa: tenor saxophone Adam Kurek: trombone Fryderyk Szulgit: guitar Piotr Cienkowski: double bass Stanisław Aleksandrowicz: drums Tracklista: 1. The Herd Of Wild Bats 13:01 2. Aokigahara 6:20 3. Poznaś 10:40 4. Grandfather’s Clock 5:12 5. Magma 4:10 6. Dolina Złomisk 10:59
Twórczość Norwida była marginalizowana w XIX w. Wielu jego zwolenników powtarzało opinię, że był on poetą na miarę przyszłych czasów, zbyt skomplikowanym w odbiorze, posługującym się nowatorskimi formami i równie nowoczesnym językiem. Sam powtarzał: "Nic nowego nie rodzi się bez oporu: takie są prawa wieczne". Unikał pisania utworów formalnie "ślicznych", prostych, gładkich które nie pozostawiały przestrzeni dla interpretacji i pracy umysłowej odbiorcy. Wierzył w moc przemilczenia, niedosłowności, która zmusi czytającego do uczestnictwa w procesie kreacji. Wiele lat później, idealnym dopełnieniem jego idei, stały się kompozycje pisane do jego wierszy przez wybitnych muzyków. Piosenki, które powstały w ten sposób, są dziś żelaznym kanonem i ozdobą niejednej dyskografii. Płyta z serii "Dobre Piosenki" to kolekcja kilkunastu najciekawszych przykładów jak dobrze wiersze Norwida korespondują z muzyką.
‘Bach: Unaccompanied Cello Suites’ to oryginalny zapis z nagrania z 1983r, na nowo zremasterowany, dzięki czemu zostało wzmocnione brzmienie wiolonczeli. Yo-Yo Ma odczytuje Bacha bardziej liberalnie i intuicyjnie, nadając mu niejako romantyczną interpretację, odbiegającą nieco od barokowej kreacji. Ekspresja i siła nagrań Yo-Yo Ma jest zachwycająca, technika i aranżacja są dopracowane do ostatniego szczegółu.