Wszystkie wasze ulubione piosenki z filmu nominowanego do Oscara - "Vaiana: Skarb Oceanu" zebrane na jednym albumie! Płyta "Vaiana:Skarb Oceanu - Piosenki" zawiera świetne utwory takie jak "Na drodze tej", "Drobnostka", "Pół Kroku Stąd" w wykonaniu Natalii Nykiel, jak i również oryginalną wersję tej piosenki "How Far I’ll Go" Alessia Cara.
Trzy syntezatory. Pogłos. I jedna, letnia noc. Wojciech Konikiewicz latem 1990 roku rozpoczął historię polskiego ambientu. Teraz „Muzyka nowej przestrzeni” ukazuje się pierwszy raz na płytach CD. Muzyk, w latach 80. prężnie działający na scenie progresywnego jazzu i awangardy, zaskoczył czymś, co całkowicie zaprzeczało jego dotychczasowym dokonaniom. Po płytach pełnych rytmicznej intensywności i kaskad dźwięków przyszedł czas na wolno płynącą magmę. Pięć utworów, które – zarejestrowane na żywo, wprost na cyfrową taśmę DAT – odsłaniały struktury i barwy, jakich dotąd w polskiej twórczości elektronicznej nie było. „Muzyka nowej przestrzeni” powstała w czasach, gdy polski słuchacz coraz mocniej sprzyjał el-muzyce. Preferowano jednak twórczość sekwencyjną, pulsującą arpeggiatorami i automatami perkusyjnymi. Inspirowano się dokonaniami szkoły berlińskiej, odtwarzano rockowe schematy na elektronicznym instrumentarium. Nikt nie próbował zrobić kroku w bok, posmakować czegoś odmiennego. Wojciech Konikiewicz był tutaj pierwszy. Na polskiej scenie elektronicznej pojawił się z „Muzyką nowej przestrzeni” tak wcześnie, że… nikogo nie mógł zainteresować wydaniem tego materiału. Trzeba było niemal trzech lat od jego rejestracji, by znalazła się oficyna chętna do jego publikacji – i to tylko na kasetach magnetofonowych. Plany wydania płyty CD musiały poczekać aż 26 lat. Muzyka na tym jednak nie ucierpiała – szlachetne brzmienia klasycznych syntezatorów i dzisiaj brzmią świeżo i przekonująco. To wciąż muzyka naprawdę nowej przestrzeni. Tracklista: CD 1 1. Ischri 2. Mistyczne światło 3. Theo 4. Aniołowie w burzy CD 2 1. Nox Atra
Pomysł na stworzenie płyty powstał w 2008 roku. Udało się go teraz zrealizować dzięki Markowi Siłownikowi, który nawiązał współpracę z zespołem po zobaczeniu koncertu w salonie u znajomej artystów. Płyta oryginalnie miała być EPką, ale zapadła decyzja, że jest to dobra okazja, by oczyścić się z materiału muzycznego, który już długo się kumulował. Muzyka nawiązuje do tradycji niezależnej muzyki rockowej z przełomu dekad 90/00 z zachodnio-północnego wybrzeża USA. Z inspiracji zespół stworzył pewną doktrynę postrzegania rzeczywistości, pewien filtr, którego efektem jest muzyka inna niż ich idoli, ponieważ żywiona innymi realiami. Album „Walk It Off” jest więc próbą zarejestrowania momentu, w którym teraz znajduje się grupa. Próbą postawienia granicy i zdecydowanego kroku w przód, po to by grać już nie tylko dla znajomych, ale by móc dzielić się swoją muzyką z szerszą publicznością. Jest to płyta która zrzuca z członków zespołu ciężar niedokończonych kompozycji i próby ich zrozumienia. Jest to moment, w którym wraz z dokończonym materiałem mogą na nowo zacząć szukać swojej tożsamości, wziąć głęboki oddech i pójść naprzód, „Walk It Off”!
Brytyjska formacja Tank powraca z dziesiątym studyjnym albumem. „Valley of Tears” to pierwsze wydawnictwo z udziałem znakomitego wokalisty ZP Thearta (ex-Dragonforce). Album rozpoczyna nowy rozdział w historii zespołu. Dołączając w 2013 roku do składu, ZP Theart zaszczepił w pozostałych muzykach niezwykłą ilość nowej energii i inspiracji. Teraz nadszedł czas aby uchwycić to brzmienie również na płycie. Oprócz wyśmienitego wokalisty, Tank ma aktualnie w składzie jedną z najlepszych metalowych sekcji rytmicznych: ex-perkusistę Sodom – Bobby’ego Schottkowskiego, oraz obecnego basistę Blind Guardian - Barenda Courbois. Razem z Cliffem Evansem i Mick’em Tuckerem na gitarach, zespół jest gotowy na zrobienie kolejnego kroku do przodu w ewolucji Tank - wydania znakomitej metalowej płyty, której jakość odporna będzie na upływ czasu. „Valley of Tears” jest brzmieniowo zdecydowanie cięższa a motywem przewodnim jest ich znak rozpoznawczy – ściana dźwięku gitar Gibson Les Paul/Marshall. Za produkcję płyty po raz kolejny odpowiedzialny jest znakomity producent Phil Kinman.