Oliviero De Fabritiis conducts the NHK Symphony Orchestra in this performance of Puccini's opera from 1973. Set in Rome at the beginning of the 19th century, the opera finds former consul Cesare Angelotti (Carlo Mericiani) seeking refuge with the painter, Cavaradossi (Flaviano Labò), in the Attavanti chapel. However, danger lurks in the form of Cavaradossi's lover, Tosca (Raina Kabaivanska), whose jealous paranoia leads her to consider betraying the pair.
Premierowe nagranie sióstr Katii i Marielle Labèque dla Deutsche Grammophon, zatytułowane Invocations, to muzyczna wypowiedź, którą artystki tworzą na swój własny, charakterystyczny sposób. Znajdujące się na labumie Święto Wiosny Strawińskiego oraz Epigrafy antyczne Debussy’ego zaprezentowane są w wersjach, nie – jak przewidzieli to sami kompozytorzy – na cztery ręce, lecz na dwa fortepiany. “W zasadzie nigdy nie używamy dwóch klawiatur, aby wykonać dzieła pierwotnie pomyślane na jedną. Zwykle są to utwory, w których pewnego rodzaju intymność gry na cztery ręce ma głęboki sens” – mówią Katia i Marielle Labèque o Epigrafach antycznych. „Jednakże w przypadku nagrania studyjnego, kiedy wszystko trzeba kontrolować z mikroskopijną niemal precyzją, wykonanie ich na dwa fortepiany jest zdecydowanie bardziej interesującym rozwiązaniem. Brzmienie i faktura są głębsze. Poza tym, dzięki dwóm klawiaturom możemy mieć nad nimi większą kontrolę. Artystki uzasadniają też decyzję o odejściu od gry na cztery ręce w Święcie Wiosny. „To dzieło o naturze orkiestrowej. Dwa fortepiany umożliwiają nam dodanie elementów, które znalazły się w oryginalnej, orkiestrowej partyturze. Taki zabieg nie miałby szans powodzenia podczas gry na cztery ręce”. Natura ich interpretacji jest zmysłowa i mocno rozerotyzowana: choć w przypadku Debussy’ego wrażenie to może się zacierać, z pełną mocą ujawnia się podczas dzikiego, niemal spazmatycznego wykonania dzieła Strawińskiego…