Double bill of documentaries centred on British punk music. 'Punk in London' (1977) takes a look at the capital's punk scene in the late 1970s and includes performances by X-Ray Spex, The Adverts, Chelsea, The Jam and The Clash. 'Punk in England' (1980) profiles the later punk scene in Britain and documents how punk rock moved out of London and began to splinter into the different styles of ska, mod and new wave.
CD:1 - Love Will Tear Us Apart2 - Ian Curtis Interview3 - Leaders of Men4 - Failures5 - Ian Curtis Interview6 - Novelty7 - Martin Hannet Interview8 - New Dawn Fades9 - Ian Curtis Interview10 - Ice Age11 - Steve Morris and Ian Curtis Interview12 - Shadowplay13 - Ian Curtis Interview14 - Passover15 - Martin Hannet Interview16 - Transmission17 - Steve Morris and Ian Curtis Interview18 - At a Later Date19 - Ian Curtis Interview20 - Digital21 - Bernard Summer Interview22 - Colony23 - Ian Curtis Interview24 - Auto Suggestion25 - Dead Souls
Winchester Cathedral Choir released their first album of Tallis's choral music back in 1990 (CDA66400). The recording has remained one of our all-time best sellers and featured in our 20th and 30th Anniversary editions. The choir now returns with more beautiful, inspirational music by the most influential English composer of his generation, as well as one of the most popular Renaissance composers of today. It is only in the past few decades that much of the early Tallis repertoire has become widely available. The Salve intemerata Mass is thought to be among the earliest of Tallis's surviving music and was probably written no later than 1530. The settings of the Ordinary of the Mass are here interspersed with votive antiphons by Tallis and Sarum chant. The sole source of the Salve intemerata Mass, and one of the sources of its votive antiphon model, is a set of four out of five original part-books thought to have been compiled for Canterbury Cathedral at its refoundation in 1540.
Tracklista: 1. We Subside 2. This Will Remain Unspoken 3. Vapour Trails 4. Run Me Through 5. The Bitter Pill 6. Resident Alien 7. Sooner Or Later 8. Part Zero 9. Keep Dreaming 10. Remember Us
1. MAIN TITLE / WAG OF A DOG'S TAIL - DISNEY STUDIO CHORUS & OL 2. PEACE ON EARTH - DISNEY STUDIO CHORUS & DONALD NOVIS 3. IT HAS A RIBBON / LADY TO BED / A FEW MORNINGS LATER - WALLA 4. SUNDAY / RAT / MORNING PAPER - WALLACE, OLIVER 5. NEW COLLAR / J
1. Later Tonight2. No Limits feat. Stokley Williams3. Your Smile4. Still There feat. Vivian Green5. In The City6. You’re My Music feat. Noel Gourdin7. Dreams8. Madalena9. Lights Off10. The Journey
The piano trio gained popularity in the second half of the 18th century with the introduction of the pianoforte. The new instrument, more expressive than its predecessors, thrilled musicians and fans alike. Composers rushed to create works showcasing its possibilities resulting in the creation of chamber music intended for performance within the family or among friends. Mozart composed half a dozen works for the new ensemble throughout his career. An early attempt, the Divertimento K. 254 from 1776, might be considered a sonata for accompanied piano, the violin conversing with the pianist’s right hand and the cello supporting the left. Later works however show the composer breaking away from the conventional dictates of sonata form, introducing broader formal dimensions and dramatic elements: a richly ornamented cantilena here (in the Trio K. 502), a contrasting theme with Bohemian accents there (in the Trio K. 542 finale), or taking us into the operatic universe of Le Nozze di Figaro (Trio K. 548). If Beethoven’s Op.1 trios demonstrate a young musician still influenced by Haydn’s teachings, then the trios of Op. 70 are doubly impressive for the skill with which the musician from Bonn transcends these lessons in works imbued with theatricality (“Ghost” Trio), and subtlety of emotion (Op. 70, No. 2). The “Archduke” Trio, composed just three years later, is a true masterpiece. Featuring a particularly dense structure in which the chords become interior voices, the “Archduke” Trio succeeds in establishing an expressive balance and dialogue between the piano and strings. Schubert waited until the last year of his short life to offer two highlights of the piano trio repertoire: No. 1 in B-flat major, D. 898 and No. 2 in E-flat major, D. 929. His only other works for the form are Sonatensatz D. 28, a graceful work he wrote while studying with Salieri, and a late Notturno of troubling beauty, D. 897, probably a discarded slow movement from his Trio D. 898. Along with his authoritative String Octet Op. 20, Mendelssohn’s two trios with piano represent a summary of his chamber music production. A mature work, the Trio in D Minor balances dense contrapuntal passages with subtle instrumental textures, imbuing the piece with light, finesse, expressivity, and a certain mischief reminiscent of his A Midsummer Night’s Dream. Six years later, his Trio in C Minor marks another major achievement in the trio repertoire. The slow movement evokes the most sublime Songs Without Words, while the Finale is positively orchestral, with the pianist abandoning the role of accompanist to become orator. Shostakovich wrote music for the genre just twice. In the Trio Op. 9 one can hear the both enthusiasm of a student at the Saint Petersburg Conservatory, and the very foundations of the composer’s characteristic language - a juxtaposition of anxiety and humour not lacking in romanticism. Written 21 years later, in 1944, his Op. 67 wavers between austerity, fluidity, latent sadness and borrowings from Jewish folklore (a subtle reference to the horror of the Nazi death camps of Treblinka), as the immediately preceding years had deposited their weight of pain. Any decision to record the complete works of a single composer holds particular interest for performers. Especially when these works encompass the whole of an artist’s career, they allow the listener to trace a striking portrait of the evolution of the composer’s language. The works recorded here by the Gryphon Trio are snapshots of the composer’s lives. They invite us to join them on an interior journey. Juxtaposed with the early works, the mature works speak to us in a new way: exciting in the listener a desire to understand more deeply musical evolution of their creators. © Lucie Renaud Translation : Annie P. Prothin
Giacomo Carissimi (1605-1674) was the greatest exponent of the Latin sacred historia (oratorio). He spent his whole life in Rome as maestro di cappella at the San Apollinare church. In his music, Carissimi perfectly embraced the views of his employers on appropriate means for stimulating faith. With dramatic flair, remarkable imagination, and a verbal sensitivity equal to Monteverdi's, he brought Biblical characters vividly to life. Carissimi’s oratorios (historiae), known from later copies, remain his greatest claim to fame. They were quite varied, and some may be considered to be motets in dialogue. They are difficult to date and their libretti were anonymous — Carissimi may have collaborated in writing them.
Wydawnictwo "Pink Floyd The Later Years", na które złoży się 16 krążków (5CD, 6 Blu-rayów, 5DVD) dokumentujących działalność Davida Gilmoura, Nicka Masona i Richarda Wright od 1987 roku. W tym czasie zespół sprzedał 40 milionów płyt za sprawą trzech studyjnych albumów - "A Momentary Lapse of Reason", "The Division Bell" i "The Endless River" - oraz dwóch koncertowych wydawnictw - "Delicate Sound of Thunder" i "Pulse". Wydawnictwo, nad którego produkcją czuwali David Gilmour i Andy Jackson zawiera ponad 13 godzin niepublikowanych materiałów audio i audio-wideo, w tym z koncertów w Wenecji (1989) i Knebworth (1990). "Pink Floyd The Later Years" to bez wątpienia obowiązkowa pozycja dla fanów zespołu. Multimedialny box "Pink Floyd The Later Years" przybliża historię Pink Floyd po 1987 roku, począwszy od wydania albumu "A Momentary Lapse of Reason", który ugruntował pozycję Pink Floyd jako jednego największych zespołów na świecie. Zrealizowany w technologii 5.1. materiał został zremasterowany i uaktualniony przez Davida Gilmoura oraz Andy'ego Jacksona. Praca nad "The Later Years" była szansą, by świeżym okiem spojrzeć na "A Momentary Lapse of Reason". Powrócono więc do niektórych klawiszowych partii Richarda Wrighta, a Nick Mason na nowo dograł niektóre perkusyjne ścieżki. Tym samym Gilmour oraz producent Bob Ezrib przywrócili twórczą równowagę trójki członków Pink Floyd. W 1987 i 1988 roku koncerty Pink Floyd złożyły się na największą w historii trasę koncertową, która uwieczniono na nominowanym do Grammy, znakomicie ocenionym albumie "Delicate Sound of Thunder". Materiał nakręcony w Nassau Coliseum w Nowym Jorku ukazuje Pink Floyd w szczytowej formie. Na potrzeby nowego wydawnictwa koncert został na nowo zmontowany, a jego jakość poprawiona. Pracowano na oryginalnej 3,5-milimetrowej taśmie dostarczonej przez Aubrey "Po" Powell i Benny'ego Tricketta. Dźwięk na nowo zmiksowano do formatu 5.1. Ponadto utwory "Terminal Frost" i "Welcome To The Machine", które nie trafiły na oryginalne dzieło, tym razem zostały uwzględnione w zestawie. Koncert po raz pierwszy jest dostępny w formacie 5.1 na Blu-rayu i DVD. Jednymi z najbardziej pożądanych przez fanów dodatków, które trafiły na "Pink Floyd The Later Years" są koncert z Wenecji z 1989 roku, zorganizowany na pływającej scenie przed placem świętego Marka oraz nagrodzony statuetką Sliver Clef występ na festiwalu w Knebworth z 1990 roku. Obydwa koncerty wcześniej nie zostały wydane, a teraz ukażą się zarówno na DVD jak i Blu-rayu (145 minut). Pink Floyd byli gwiazdami Knebworth, gdzie wystąpili również Paul McCartney, Dire Straits, Genesis, Phil Collins, Eric Clapton czy Tears For Fears. Dochód ze sprzedaży biletów zasilił fundację na rzecz Muzykoterapii Nordoffa-Robbinsa. David Gilmour i Andy Jackson na nowo zmiksowali materiał z tego kultowego występu. Wszystkie 7 utworów, które zagrali (z gościnnym udziałem saksofonistki Candy Dulfer, znanej z wokalizy w "The Great Gig In The Sky" Clare Torry, grającego na klawiszach Michaela Kamena oraz Sam Brown wraz z matką Vicki) teraz po raz pierwszy ukaże się na CD. Wydany w 1994 roku album "The Division Bell" rozszedł się w nakładzie przekraczającym 12 milionów egzemplarzy, debiutując na 1. miejscu w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii. Towarzysząca płycie trasa została uwieczniona na koncertowym wydawnictwie "Pulse". "Pink Floyd The Later Years" zawiera cały materiał z "Pulse" w nowo zmontowanej i poprawionej z oryginalnych taśm wersji. Koncert po raz pierwszy wydany zostanie na Blu-rayu. Również po raz pierwszy fani otrzymają zapis z próby zespołu z 20 października 1994 roku, gdy wykonywali "A Great Day For Freedom" i "Lost For Words". W 2014 roku Pink Floyd wydali longplay "The Endless River" składający się głównie z instrumentali i ambientowych kompozycji pochodzących z nagrań, które powstały przy okazji sesji do "The Division Bell". Materiał zrealizowany przez David Gilmoura, Nicka Masona i Richarda Wrighta uzupełniony został o utwór "Louder than Words" ze słowami pisarki Polly Samson, która odpowiadała za większość tekstów na "The Division Bell". Album "The Endless River" pobił rekord pre-orderów na Amazon UK i zadebiutował na szycie notowań w kilku krajach. Winyl był najszybciej sprzedającym się analogowym krążkiem w Wielkiej Brytanii od 1997 roku. Na "Pink Floyd The Later Years" po raz pierwszy zamieszczono nigdy niepublikowany, zrealizowany na specjalne zamówienie 52-minutowy film "The Endless River" w reżyserii Iana Emesa, który pracował z Pink Floyd przy animacjach "One of These Days", "Speak To Me", "Time" i "On the Run". Wydawnictwo "Pink Floyd The Later Years" uzupełniają teledyski, materiały dokumentalne i nagrania koncertowe. W zestawie znalazł się opublikowany po raz pierwszy na Blu-rayu, DVD i 7-calowym winylu zapis ostatniego występu Pink Floyd w składzie David Gilmour, Nick Mason i Richard Wright. Było to specjalne wykonanie utworu "Arnold Layne", które muzycy zaprezentowali 10 maja 2007 roku podczas imprezy w hołdzie Sydowi Barrettowi. W zestawie zamieszczono niepublikowany lub na nowo zmiksowany materiał, w odświeżonej, zremasterowanej i na nowo zmontowanej wersji, a także promocyjne klipy. Z pomocą Nicka Masona, sięgając do archiwów Pink Floyd, box uzupełniono plakatami, programami i innymi grafikami z tras, książeczką z tekstami oraz innymi rarytasami, w tym 7-calowymi singlami z wykonaniem numeru "Arnold Layne" podczas koncertu w hołdzie Sydowi Barrettowi oraz "Lost For Words" z próby w Earl’s Court podczas trasy "Pulse". Fani otrzymają ponadto 60-stronicowy album ze zdjęciami, projektu Aubrey Powell z Hipgnosis i Petera Curzona z StormStudios. Pięć krążków CD zamknięto w 40-stronicowy album ze szczegółowym opisem zawartości. W sprzedaży pojawią się również wydania: 2-LP / 1-CD zawierające najważniejsze elementy "Pink Floyd The Later Years", które dostępne będą z 24-stronicową książeczką zawierającą niepublikowane wcześniej zdjęcia.
Tracklista: 1. On Tourne2. Crimes Parfaits3. Pourquoi La Nuit?4. La Preuve Par Le Grand Huit5. La Preuve Par Le Grand Huit, One Year Later