Najważniejszy punkowy zespół młodego pokolenia, który szturmem wdarł się do świata mainstreamu, prezentuje się tym razem w wersji koncertowej.
Podsumowanie pierwszych kilkunastu lat działalności ZZ Top, wspaniałego i istniejącego do dziś, powstałego w 1969 roku tria z Teksasu, które zaczynało od blues rocka, by później skutecznie wbić się do mainstreamu poprzez bardziej rockowe i poprockowe piosenki. Pięciopłytowy wycinek bogatego dorobku Billy'ego Gibbonsa, Dusty'ego Hilla i Franka Bearda zaczyna się od pierwszej płyty, która znalazła się w Top 200 "Billboardu", a była drugą z kolei nagraną przez ZZ Top - "Rio Grande Mud" z 1972 roku. Na albumie trio szło w kierunku wyznaczonym na wydanym rok wcześniej debiucie. Z tym, że blues rock ZZ Top na dwójce miał postać bardziej dojrzałą. Krążek przyniósł tylko jeden umiarkowany przebój, "Francine", lecz lata później popularność zdobyło choćby nagranie "Just Got Paid", przerobione nie tak dawno przez Mastodon. Przełomem dla ZZ Top w latach 70. okazała się trzecia płyta, "Tres Hombres" z 1973 roku, która dotarła do ósmego miejsca na "Billboardzie" i była pierwszym złotym krążkiem tria w USA. Z niej pochodzą pierwsze evergreeny ZZ Top - "Jesus Just Left Chicago", "Beer Drinkers & Hell Raisers" (przerobiony niedługo później przez Motörhead), "Master Of Sparks", czy wydany na singlu "La Grange". Krytycy rozpływali się w zachwytach, a "Rolling Stone" zaliczył album do grona 500. największych płyt wszech czasów. Dobrą passę ZZ Top podtrzymali wydanym w 1975 roku albumem "Fandango!". Z niego pochodzi kolejna niezapomniana piosenka tria, "Tush", która na liście singli w USA dotarła do miejsca 20., najwyższego wówczas dla zespołu. Na czwartym krążku ZZ Top zamieścili dwa covery - "Jailhouse Rock", który wcześniej rozsławił Elvis Presley, oraz "Mellow Down Easy" Willego Dixona. W zestawie pominięto krążek "Tejas". Znalazł się w nim natomiast pierwszy platynowy album ZZ Top w USA - "Degüello" z 1979 roku. Niespełna 35 minut wspaniałej, nieco bardziej rockowej muzyki, która zachwyciła recenzentów w Ameryce. ZZ Top również na tym materiale zamieścili dwie przeróbki - "I Thank You" Isaaca Hayesa oraz "Dust My Broom" Roberta Johnsona. Wybór twórczości Teksańczyków zamyka płyta, dzięki której stali się znanymi na całym świecie i przebili się do komercyjnego mainstreamu - "Eliminator" z 1983 roku. Bardziej wygładzone brzmienie, syntezatory, przyjazne dla radia i raczkującej jeszcze wówczas MTV melodie, dały ZZ Top pierwszy multiplatynowy status w USA w karierze. Tylko w Ameryce sprzedano 10 mln egzemplarzy płyty. Znalazły się na niej wielkie przeboje - "Gimme All Your Lovin'", "Got Me Under Pressure", "Sharp Dressed Man", "Legs" - wszystkie ilustrowane zabawnymi wideoklipami z charakterystycznym samochodzikiem z okładki.
Piotr Rogucki, frontman zespołu Coma, szykuje trzecią solową płytę. Artysta proponuje nową formułę wydawnictwa: zamiast zwyczajowego zbioru piosenek słuchacze wezmą udział w podróży przez teatralno-muzyczne rewiry szlakiem J.P. Śliwy. Najnowsze wydawnictwo Roguckiego zaskoczy dotychczasowych fanów nietypową strukturą i brzmieniem. „J.P. Śliwa” to koncept album, w którym muzyka znajduje swoje rozwinięcie w tekście dramatycznym załączonym do krążka, a piosenki wymykają się radiowym schematom. To zapis artystycznych poszukiwań twórcy balansującego na granicy muzyki rockowej, sztuki teatralnej i medialnego mainstreamu. - „J.P. Śliwa” to próba podejścia do albumu muzycznego, z zakresu muzyki rozrywkowej, jako do dzieła artystycznego porównywalnego z instalacjami, rzeźbami lub collage’ami współczesnych twórców. Gdzie piosenka przestaje być jednorodnym i niewymagającym umilaczem czasu, a staje się wezwaniem do współudziału w akcie twórczym” – mówi o swojej nowej płycie Piotr Rogucki.
Chris Liebling wydaje album nakładem Mute. "Burn Slow" to minimalistyczna elektronika i zarazem początek nowego rozdziału dla jednego z czołowych autorytetów techno. "Przez całe życie chciałem robić coś na kształt "Burn Slow"", mówi. Projekt "Burn Slow" zaczął się od dwóch remiksów dla Depeche Mode oraz Goldfrapp - oba zespoły były lub są związane z nowym labelem Lieblinga, czyli Mute. "Nie zdawałem sobie sprawy, że ogromna część muzyki, którą byłem zafascynowany, pochodziła właśnie z Mute: Yazoo, Depeche Mode, DAF, Laibach czy Nitzer Ebb". Sety didżejskie Chrisa Lieblinga to dźwiękowe podróże między ciemnością a światłem, zawsze z dala od mainstreamu. Tracklista: 1. So Then… feat. Cold Cave 2. Zero One 3. And All Went Dark feat. Polly Scattergood 4. Novembergrey 5. Out Of This World 6. Card House feat. Miles Cooper Seaton 7. Ghosts Of Tomorrow 8. Polished Chrome (The Friend Pt. 1) feat. Gary Numan 9. Trilogy 10. No Regrets (The Friend Pt. 2) feat. Aleen
Wydawnictwo Nextpop zapowiada swoją serię wydawniczą o nazwie Tunnel Vision. Będzie to nowa seria kompilacji prezentujących wybraną muzykę spoza pop-rockowego mainstreamu. Celem jej jest stworzenie słuchaczowi za każdym razem innego nastroju, określonego w podtytule każdej części.