Jehan Titelouze charakterystycznie dla baroku nie poświecał się jednej tylko sztuce. Poeta, kompozytor i organista swoje pierwsze dzieła opublikował w 1623 – hymny kościelne. Utwory mocno zakorzenione w tradycji renesansu wykonuje zespół Vox Resonat pod dyrekcją swojego założyciela, badacza muzyki dawnej, Erica Mentzela.
„Takin’ Off” to: Debiutancki album Herbiego Hancocka w wersji winylowej. Nagrany oryginalnie 28 maja 1962 roku w Van Gelder Studio, Englewood Cliffs, New Jersey. W nagraniach wziął udział kwintet: Freddie Hubbard (trąbka), Dexter Gordon (saksofon tenorowy), Butch Warren (bas) i Billy Higgins (perkusja) Materiał mocno zakorzeniony w hard bopie, ale znalazła się tutaj również znakomita ballada „Alone And I”. Zawiera ponadczasową wersję standardu „Watermelon Man”. Produkcja: Alfred Lion. Słynna okładka autorstwa Reida Milesa.
Płyta Proceente „Galimatias” to świeże tchnienie i nowa jakość na rodzimym ryku muzycznym. Album powstał z myślą o wymagających słuchaczach hip-hopu oraz miłośnikach miejskich, progresywnych brzmień z najwyższej półki. Materiał został w całości zrealizowany w renomowanym "Lubię Wąchać Winyl Studio", gdzie swoje płyty nagrywało wielu uznanych artystów, m.in. Marika, Numer Raz, Jamal, Vavamuffin, czy Tetris.„Galimatias” to pozycja mocno zróżnicowana, zarówno na płaszczyźnie brzmieniowej jak i tekstowej. Za warstwę muzyczną płyty oraz realizację wokali odpowiada Malin, muzyczny samouk, wizjoner, jeden z najoryginalniejszych obecnie polskich producentów. Skomponowane przez niego melodie, basy i bębny cechuje wysublimowany kunszt oraz tzw. „nadbudowa”, dzięki czemu nie można przejść obok nich obojętnie.
Limitowany i jak zwykle pięknie wydany winyl! Dwupłytowy czarny wosk, 180gr w gatefoldzie. "No nie mówcie, że to na serio" - to były moje pierwsze słowa kiedy w Antyradiu usłyszałem Nocnego Kochanka i ich niebywałego falsetowego wokalistę. A później leci kolejny kawałek – widzę i słyszę, że Krzychu z konsekwencją, razem z całą kapelą, rozwija temat codzienności świata ludzi młodych, niezakompleksionych, którzy zerojedynkowo odbierają otaczającą ich rzeczywistość. Lubisz, nie lubisz, kochasz, nie kochasz, masz już dosyć albo właśnie się angażujesz. I wszelkiego rodzaju deklaracje - "miałem nie pić, żartowałem". To wszystko w sposób fenomenalny trafiło do ludzkich głów, a zwłaszcza woodstockowej publiczności. Pierwszy raz, jak pamiętam, publika odśpiewała pieśń za pieśnią, zwrotkę za zwrotką, zdanie za zdaniem. Wszystko z bani, z pamięci, a przecież oprócz Antyradia i może kilku studenckich rozgłośni nikt Nocnego Kochanka nie puszczał. Na scenie band precyzyjnie odgrywa wszystkie metalowe riffy, które tylko z pozoru wydają się zasłyszanymi, a tworzą indywidualną, Kochankową Muzykę, jak się okazuje - do zapamiętania po pierwszym razie. To wielka sztuka tak mocno rozpocząć woodstockową sobotę. Dla wielu to kolejny dzień, dla niektórych 3 dzień festiwalu, a dla bardzo wielu to tydzień ich bytu na woodstockowej ziemi. Siły nie ma, zmęczenie wisi w powietrzu. Ale oni z pierwszymi słowami pieśni na ustach zapełnili pole przed sceną, a potem uszczelnili je ludzkością aż po horyzont. Pełna profeska, od początku do końca utrzymanie stylu, formy i wszystkich radiowych zapowiedzi w postaci wykonania live koncertu, który przeszedł do historii Najpiękniejszego Festiwalu Świata Przystanku Woodstock. Niech zarejestrowana muzyka i obraz tego wydarzenia porwie Was do zabawy. Miałem nie pić – żartowałem!
Baroness zawarł na "Purple" jedne ze swoich najlepszych kompozycji, z genialnymi melodiami, harmoniami w chórkach, riffami i solówkami gitarowymi na najwyższym poziomie. Choć wydawnictwo jest pokłosiem niewesołych momentów z roku 2012, nie jest zanurzone w posępności, smutku, rozpaczy, czy beznadziei. Jest tu cały kalejdoskop emocji, jakie kwartet z miasta, o które walczył kiedyś nasz rodak, Kazimierz Pułaski - Savannah, oddał przy wielkim wsparciu znakomitego producenta, Dave'a Fridmanna (m.in. The Flaming Lips, Sleater-Kinney). "Z Davidem chciałem pracować odkąd założyłem zespół. Nie sądziłem, że kiedyś będzie mi to dane. Wielbię to, co robi" – zapewnia Baizley. Producent znacznie skrócił, zwykle mocno się przedłużające, procesy decyzyjne w Baroness. Podsuwał muzykom rozwiązania, które wielokrotnie z miejsca okazywały się idealnymi.Dziesięć piosenek z płyty jest niczym opowieść pełna niesamowitych przeżyć i przygód."Purple" to z pewnością najmocniejszy materiał w karierze Baroness, który ma wszelkie zadatki ku temu, by osiągnąć sukces. Jeśli tylko los nie stanie muzykom na drodze, z pewnością go skosztują. Zagrawszy powrotną trasę w 2013 i 2014 roku Amerykanie przekonali się, jak bardzo fani tęsknili za ich muzyką, jak mocno ich wspierali.
Urban Latino to muzyka miejskich przestrzeni Ameryki Łacińskiej, gdzie żyjące w nieprzyjaznym, industrialnym otoczeniu ludzie, wypracowali własną, poskładaną z różnych elementów subkulturę. Pobrzmiewają więc w tej muzyce zarówno elementy starszej tradycji (son, ska, regge, salsa) ale wszystko to jest mocno ubarwione gorącymi i energatycznymi współczesnymi rytmami oraz wszechobecnym na przedmieściach miast rapem.
„Goddog of Prey” to jeden z najlepszych albumów, wydany w 2001 roku. Gatunek albumu nie jest zaskakujący - Heavy metal, Thrash metal. Muzyka Scapegoat jest wypełniona różnymi wpływami... podczas otwierającego „Męczennika” (utwór „Martyr”) usłyszysz wpływy Led Zeppelin, Ted Nugenta w połączeniu z surowym progresywnym metalrockiem, heavy metalem i alternatywą w stylu rage against the machine. Album brzmi mocno i jest pełen energii. Czasami riffowanie przypominało Sieges Even I Rage. Dla fanów heavy metalrocka. Tracklista: 1. Martyr 2. Goddog Of Prey 3. Life Is A Failure 4. Ask The Witch 5. Blossom Of Pain 6. Until You Turn To Dust 7. Black Hail 8. Gutterfly 9. Stoker 10. Harvester Of Death
Wienzo i Magia to ciekawy duet z terenów Podbeskidzia działający od 2003 roku. Hip-hop tworzony przez zespół jest mieszanką psychorapu z melodyjnym damskim wokalem, co stanowi o wyjątkowo oryginalnym charakterze grupy. W 2013 roku WIENZO&MAGIA dotarli do półfinału ogólnopolskiego programu muzycznego „Żywy Rap”.Wienzo prywatnie jest absolwentem Polonistyki i autorem kilku prac teoretycznych z zakresu polskiej muzyki hip-hopowej. Pasję słychać w rozbudowanych semantycznie metaforach i regularnych rymach, jakimi się posługuje.Za produkcję ich bitów w większości odpowiada MSK. Jego produkcje nawiązują do starej szkoły tworzenia rapu. Pętlące się, ciężkie loopy łamane czasem melodyjnym samplem dopełniają eklektycznego obrazu "Prometeusza".Po latach działania na podziemnej scenie hiphopowej, początkiem 2010 roku pojawił się na rynku ich debiut "Podróże sentymentalne", wydany własnym sumptem z pomocą sponsorów. Za realizację „Prometeusza”, odpowiada legenda polskiej sceny - DJ FEEL-X (Kaliber44) - realizator nagrań, producent i wydawca płyty w ramach swojej firmy Siła-Z-Pokoju Version Records.Oprócz Wienza i Magii na nowej płycie usłyszeć można m.in. dzieci z Powiatowego Domu Dziecka w Żywcu, które zostały zaproszone do udziału w utworze poruszającym problemy przemocy domowej. Udział w tworzeniu najnowszej płyty mieli również gościnnie muzycy i raperzy tacy jak m.in.: Sianko (gitara), Wojciech Filipek (bas), Żmija, Bodzio i GRB. Skrecze na „Prometeuszu” nagrane zostały przez DJ FEEL-XA i DJ ŻUKA. Każda minuta płyty „Prometeusz” jest częścią misji, jaką podjął zespół, aby zmieniać za pomocą muzyki otaczający nas świat oraz sposób patrzenia przez ludzi na muzykę hiphopową.Tytułowy kawałek "Prometeusz" jest wycieczką w czasie do lat dorastania i próbą zmierzenia się z demonami przeszłości.Jak w większości utworów słychać charakterystyczne dla terenów Podbeskidzia, z którego grupa się wywodzi- skrzypce.Klasyczny rap przeplatany jest kobiecym wokalem, który ciekawie dopełnia sugestywny przekaz. Grupa często nawiązuje w tekstachdo kultury wysokiej i sam hip hop miesza się na krążku z typowo poetyckimi frazami.Wienzo, jako autor tekstów, nie boi się eksperymentów muzycznych, czego najlepszym przykładem jest kawałek "Żona Barabasza".W utworze tym usłyszymy hip hop w konwencji szanty pirackiej. Połączenie tak odległych stylów to jeden z wyróżników, cechujących SCZ Familia. Duża część kawałków ma charakter mocno psychodeliczny. Podróż do krainy bliskiej horrorcore ma miejsce w utworze, w którym dziecko składa szczątki swojej zabitej w nalocie matki recytując przy tym słowa popularnej wyliczanki. Z kolei kawałek "Kwaśne deszcze", do którego powstał również teledysk jest mocno inspirowany psychorapem i dokonaniami na tym polu "Kalibra44".To kolejne z serii wydawnictw SIŁA-Z-POKOJU VERSION RECORDS nad którymi pracuje DJ FEEL-X (Wzgórze Ya-Pa-3, Kaliber 44). Prezentują one nieodkryte jeszcze zjawiska w polskim hip hopie i reggae.
Płyta Proceente „Galimatias” to świeże tchnienie i nowa jakość na rodzimym ryku muzycznym. Album powstał z myślą o wymagających słuchaczach hip-hopu oraz miłośnikach miejskich, progresywnych brzmień z najwyższej półki. Materiał został w całości zrealizowany w renomowanym "Lubię Wąchać Winyl Studio", gdzie swoje płyty nagrywało wielu uznanych artystów, m.in. Marika, Numer Raz, Jamal, Vavamuffin, czy Tetris.„Galimatias” to pozycja mocno zróżnicowana, zarówno na płaszczyźnie brzmieniowej jak i tekstowej. Za warstwę muzyczną płyty oraz realizację wokali odpowiada Malin, muzyczny samouk, wizjoner, jeden z najoryginalniejszych obecnie polskich producentów. Skomponowane przez niego melodie, basy i bębny cechuje wysublimowany kunszt oraz tzw. „nadbudowa”, dzięki czemu nie można przejść obok nich obojętnie.
Kultowe płyty kultowego zespołu ponownie w sprzedaży! Ponad 40 lat na scenie, mnóstwo przebojów oraz ogromny wpływ na rozwój alternatywnego rocka i nowej fali. Tym może pochwalić się brytyjska formacja The Stranglers. Jej studyjne płyty z pierwszego okresu działalności to niekwestionowane klasyki muzyki alternatywnej. Wszystkie ukazują się 2 marca 2018 roku wraz z kultową koncertówką "Live X-Cert"! Dusiciele powstali w 1974 roku na fali wzrastającej popularności muzyki punkowej na Wyspach. Trzej członkowie założyciele formacji odegrali w niej niepoślednią rolę – będący w zespole do dziś perkusista Jet Black i basista/wokalista Jean-Jacques Burnel plus charyzmatyczny wokalista i gitarzysta Hugh Cornwell. Stanowili oni do 1990 roku, w którym odszedł Hugh, trzon The Stranglers i są odpowiedzialni za jego największe hity. Stylistycznie zespół wyszedł od punka i post punka, aby później stopniowo skręcać w stronę nowej fali, a nawet zahaczyć o mainstream. Pierwsze studyjne płyty The Stranglers, "Rattus Norvegicus", "No More Heroes", "Black And White" i "The Raven" oraz album koncertowy, miały jeszcze zauważalny dość ostry punkowy pazur. Kolejne, "Gospel According To (The Meninblack)" i "La Folie", były wyraźnie lżejsze i bardziej melodyjne. Wszystkie wymienione tytuły ukazują się ponownie w wersji zremasterowanej i wzbogaconej o dodatkowe nagrania. Wśród tych ostatnich są strony B singli, piosenki z koncertów, inne miksy oraz alternatywne wersje znanych kompozycje. Platynowy w Wielkiej Brytanii debiut Dusicieli ukazał się wiosną 1977 roku. Na "Rattus Norvegicus" mocno było jeszcze słychać wpływy punka. Brzmienie było surowe, a utwory mocno energetyczne. Całość The Stranglers nagrali w studiu w Londynie. Płyta świetnie poradziła sobie na Wyspach, docierając do czwartej pozycji na liście. Pochodzą z niej pierwsze klasyki kapeli, "Peaches" i "(Get A) Grip (On Yourself)". Ta druga znalazła się też jako bonus w innych miksach. Dodatkiem jest również, chociażby radiowa wersja "Peaches".