Album „I Giorni” powstał w wyniku inspiracji Einaudiego XII-wieczną pieśnią ludową pochodzącą z Mali. Muzyka podąża za głównym motywem albumu demonstrując niezwykłą zdolność Einaudiego do komponowania prostych, ale zniewalających melodii.
Motywem przewodnim płyty jest muzyka Skandynawii. Usłyszymy kompozycje J. Sibeliusa, E. Griega, H. Alfvéna. Utwory wykonuje Orkiestra Filadelfijska pod dyrekcją E. Ormandy. Nagrania pochodzą z lat 1959-1963.
Indie-rockowy, amerykański zespół, który do szerokiego grona odbiorców dotarł za sprawą singla „Renegades”. Utwór dotarł do pierwszego miejsca zestawienia BMAT – listy najczęściej rozgrywanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych. Singiel można również usłyszeć w największych, komercyjnych stacjach telewizyjnych – jest motywem przewodnim w reklamie najnowszego modelu samochodu Jeep.
Album "Kruche" to kontynuacja twórczej współpracy ze stałym składem: Robertem Raszem, Wojtkiem Traczykiem i Wacławem Zimplem, którzy towarzyszą jej od lat w koncertach i odpowiadają za brzmienie ostatnich dwóch płyt (albumu "Wersje" i cenionego przez krytyków i słuchaczy "The Escapist"). Po raz kolejny produkcją zajął się Marcin Bors."Kruche" jest pod wieloma względami rozwinięciem muzycznym osadzonego w latach siedemdziesiątych "Eskapisty", ale odróżnia się od poprzednika mocniejszym, elektrycznym charakterem, gdzie przesterowana gitara basowa zastępuje kontrabas, a nawet delikatne ballady opowiadają raczej o zmierzchu cywilizacji niż o sprawach sercowych. Koniec świata i jego bardziej osobista, miniaturowa wersja - śmierć i idące za nią zapomnienie - są zresztą powracającym motywem na "Kruchym". Ale jest to też album bezwstydnie ekstrawertyczny, punktowany rockowymi odezwami: zagrzewającymi do walki z despotami, opiewającymi miłość wbrew entropii i wiarą w siłę, która tkwi z pozornej słabości; to co kruche bywa też nad wyraz mocne.Tracklista:LP 1Side A1. Still2. Alright, amanda3. Static4. Brother5. Miniature lifeSide B1. Jeszcze2. Zimna dłoń3. Kruche4. Whatsherface5. Jaki kolorLP 2Side C1. Sat by the oceanSide D1. Lonely House
The Crucible of Time to kompilacja z dzieł, których myślą przewodnią było ratowanie spuścizny kultury muzycznej hiszpańskiego średniowiecza. Eduardo Paniagua nie tylko dba o zachowanie fizycznych nośników: tekstów, zapisów nutowych. Dba także o poprawne kulturowo i dźwiękowo oddanie ducha średniowiecza w swoich nagraniach. Większość tekstów tego wyboru przypisywana jest Alfonsowi X zwanemu Mądrym. Motywem przewodnim są wydarzenia i atmosfera zamku La Manche w Kastylii.Płyta pozwala doskonale zorientować się w atmosferze i kulturze tego miejsca i czasu.
Składanka kompozytorów angielskiego renesansu, dla których głównym motywem jest lutnia. Rewelacyjne wykonanie Juliana Breama, które jak najbardziej pozostaje adekwatne do tytułu - złotej ery lutni.
Druga płyta zespołu, który zasłynął piosenką „Barcelona”, która stała się głównym motywem muzycznym filmu "Vicky Cristina Barcelona".
W ramach serii z muzyką klasyczną „Empik prezentuje” wydanie poświęcone największym dziełom muzyki filmowej. Na albumie znalazły się dzieła najwybitniejszych kompozytorów tworzących muzykę filmową takich jak: John Barry i jego poruszające „Dances With The Wolves” z filmu „Tańczący z wilkami”, Ennio Morricone ze swoją muzyką z filmów „Malena” oraz „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie”, Henry Mancini ze słynnym motywem z „Różowej Pantery” czy James Horner z romantycznym tematem z „Titanica”. Natomiast polskim reprezentantem na albumie jest Wojciech Kilar z niezapomnianą muzyką z „Pianisty” oraz „Draculi”.
Minoo to pseudonim artystyczny Pawła Pruskiego, czynnie związanego od kilku lat z polską sceną muzyki elektronicznej. Zadebiutował w 2008 roku albumem "Material Spirit". Rok później zagrał cykl koncertów z perkusistą Grzegorzem Zawadzkim. Dzięki wykorzystaniu cyfrowej produkcji dźwięku na wzór klasycznego instrumentu, każdy występ Minoo i Zawadziego był oryginalnym i niepowtarzalnym wydarzeniem. W tym samym czasie Minoo nawiązał także współpracę z chińskim producentem Sin:ned'em. Efektem tej współpracy był wspólny album oraz trasa koncertowa po Chinach. Muzykę Minoo można usłyszeć także na wielu kompilacjach. Obecnie jest związany z nowo powstałą wytwórnią Mad-Hop, zrzeszającą beatmakerów z całego świata. W Mad-Hop fascynacja hip-hopem została połączona z zacięciem do elektroniki i nowoczesnym stylem produkcji. Minoo to nie tylko artysta studyjny, ale także zapalony uczestnik różnego rodzaju live actów. W czasie swych występów serwuje słuchaczom eksperymentalne bity przeplatane elektronicznymi motywami i hip-hopowym groovem. Do tej pory Minoo prezentował swoje produkcje na Freeform Festival, Nowamuzyka Festival, WRO Festival i innych. "White Mice" to producencki album Minoo. Tytuł albumu jest metaforą, nawiązującą oczywiście do omamów wzrokowych, które towarzyszą chorobie alkoholowej. Taka też, w założeniu, miała być zawarta na "White Mice" muzyka. Opiera się na niepasujących teoretycznie do siebie elementach, które są ze sobą połączone w dość niecodzienny sposób. Często pierwszoplanowa rzeczywistość przeplatana jest absurdem. Całość balansuje pomiędzy hip-hopem, a muzyką elektroniczną. W materiale można dostrzec wciąż zmieniające się proporcje – momentami hip-hop schodzi na drugi plan i przysłonięty zostaje motywem z całkowicie innego gatunku, by w innym fragmencie znowu dominować. Pojawiają się również brzmienia nawiązujące do nowych nurtów, np. głębokie basy, syntetyczne pady, czy przesterowany sampling. Zamierzeniem Minoo było stworzenie bezkompromisowego, swobodnego a jednocześnie wyłożonego w przystępnej formie elektroniczno-hip-hopowego eksperymentu. Album ukazał się nakładem Asfalt Records na płycie winylowej + CD insert (w jednym albumie limited edition picture sleeve). 24bit mastering: Mikołaj Noon Bugajak, okładka: Karol Grzywaczewski, foto: Marzena Nowak. Tracklista: 1. Venus On The Head 2. Urban Ghost 3. Clouds 4. What A Day 5. Easy 6. I Hate Night (Talk To Me) 7. Taxi Driver 8. Friedrich (No Time)
Medium to niezwykle uzdolniony artysta działający od dłuższego czasu w podziemiu polskiej sceny hip-hopowej. Jest powszechnie uznawany za nadzieję najnowszej generacji polskich raperów. Album „Teoria Równoległych Wszechświatów” to jego debiut nakładem oficjalnej wytwórni, a jednocześnie pierwszy od 10 lat debiut rapera i producenta w Asfalt Records.Produkcje muzyczne (w całości autorstwa Medium) stawiają tę płytę w czołówce tegorocznych premier. Każdy utwór sam w sobie jest muzyczną podróżą. Warstwa muzyczna zdradza lata doświadczenia autora i długi czas poświęcony na produkcję zawartych na płycie utworów.Ciągłe eksperymentowanie z formą i aranżacją nie zaszkodziło utworom, a wręcz przeciwnie – wyszło im na dobre. Muzyka nawiązuje bezpośredni kontakt z emocjami słuchacza i podkreśla przekaz zawarty w tekstach – czyli tak jak ma to miejsce na najbardziej udanych płytach. Technicznie Medium traktuje sampling jako sztukę, gdzie winyl jest instrumentem, a nie źródłem gotowych pętli. Na płycie nie zabraknie też cutów i scratchy (autorstwa DJ Funktion).Płyta utrzymana w konwencji „koncept-albumu” jest niezwykle głęboka tekstowo. Jej motywem przewodnim jest przeniesienie Teorii Równoległych Wszechświatów na poziomy ludzkiej świadomości i postrzegania Świata. Medium skupia się na gloryfikacji dobrych wartości, gdzie życie w zgodzie z samym sobą, oraz wiara w Boga są kluczem, a nie narzędziem. Ważne powinno być zrozumienie mechanizmów rządzących zachowaniami ludzi, a przez to odnalezienie wewnętrznej harmonii. Każdy człowiek powinien nawiązać kontakt z emocjonalnym absolutem, doznać doświadczenia, owianego cierpieniem duchowym i fizycznym, ukrytego pod powierzchnią liter NADZIEJA. Mimo wyższej filozofii przyświecającej płycie, raper posługuje się bezpośrednim i przystępnym słownictwem, przez co utwory wciągają od pierwszego do ostatniego nagrania na albumie.1. Geneza2. Nieznane3. Winda sumienia4. Spokój ducha5. Teoria Równoległych Wszechświatów6. Zmartwychwstanie7. Aromantycznie8. Gwiazda wieczoru9. Pralnie myśli10. Niewidzialna część11. Karuzela12. Dzielnica umysłu13. Przyjacielu14. Obiekt pożądania15. Żeglarzu16. Promień17. Redial