Box z symfoniami i innymi utworami na orkiestrę Krzysztofa Pendereckiego nagranych przez Antoniego Wita i Orkiestrę Filharmonii Narodowej dla firmy Naxos. Box zawiera nagrania symfonii nr 1, 2, 3, 4, 5, 7 i 8.
Pochodzący z Anglii wybitny kompozytor Henry Purcell, urodzony w 1659 roku w Westminster, zmarł w 1695 roku w Londynie. Artysta tworzył i był przedstawicielem epoki baroku, grał on również na organach i klawesynie. Jeden z twórców angielskiej muzyki narodowej. Album został wydany przez wytwórnię Signum Classics (SIGCD 586).
Płyta z serii „Warsaw Philharmonic” prezentuje dzieła wybitnego polskiego kompozytora, Karola Szymanowskiego. „Litania do Marii Panny”, „Stabat Mater” i III Symfonia „Pieśń o nocy” to trzy kompozycje, które powstały w latach 1914-1933, uznawanych za najbardziej owocne w biografii twórczej artysty. „Litania do Marii Panny” powstała do wiersza Jerzego Lieberta (1904-1931), poety znanego z zamiłowania do liryki o treści filozoficzno-religijnej, Szymanowski zaczął ją pisać w 1930 roku.Z kolei geneza ukończonej w 1926 roku partytury „Stabat Mater”, którą oficjalnie zamówił u Szymanowskiego polski kolekcjoner sztuki Bronisław Krystall, aby upamiętnić rocznicę śmierci swojej żony, w rzeczywistości sięga tragicznego wydarzenia z życia rodzinnego kompozytora. „Stabat Mater” jest w pochopinowskiej historii muzyki polskiej dziełem szczególnym, zdolnym intensywnie promieniować na wybitnych twórców nawet po upływie półwiecza. – pisze o utworze prof. UAM dr hab. Marcin Gmys.Album wieńczy III Symfonia „Pieśń o nocy” na głos solowy, chór mieszany i orkiestrę (1914-1916), dzieło będące uniwersum dźwiękowej wyobraźni, w którym podmiotem lirycznym „Pieśni o nocy” jest artysta, który początkowo nie potrafi wyrażać własnych uczuć.Kompozycje nagrane na płycie wykonali artyści Filharmonii Narodowej pod dyrekcją dyrektora artystycznego Maestro Jacka Kaspszyka, z udziałem wybitnych solistów: Aleksandry Kurzak, Agnieszki Rehlis, Artura Rucińskiego, Dmitry’ego Korchaka. Chór Filharmonii Narodowej przygotował prof. Henryk Wojnarowski. Karol Szymanowski urodził się 3 października 1882 roku, zmarł 29 marca 1937 roku w Lozannie. W 1905 roku założył Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich, działającą pod mecenatem Władysława Lubomirskiego i promującą twórczość polskich kompozytorów współczesnych, zwaną później „Młodą Polską”. Od 1 września 1930 do 30 kwietnia 1932 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. W latach 1930-1935 mieszkał na stałe w Zakopanem, w wilii „Atma”. W latach 1933-36 koncertował jako wykonawca własnych utworów we Francji, Belgii, Holandii, Anglii, Włoszech, Jugosławii, Bułgarii, Niemczech, Szwecji, Danii, Norwegii i Związku Radzieckim. W 1936 przebywał kilkakrotnie w sanatorium w Grasse we Francji. W marcu 1937 przyjechał do sanatorium w Lozannie, gdzie zmarł. Karol Szymanowski został uhonorowany licznymi odznaczeniami. W twórczości artystycznej Szymanowskiego można wyróżnić trzy okresy świadczące o przemianach w jego myśleniu muzycznym. Pierwszy (1899-1913) można określić jako późnoromantyczny, będący dojrzewaniem artysty przyswajającego sobie zastane normy języka muzycznego i inspirującego się modernizmem w literaturze. Drugi okres (1914-1919) charakteryzuje się indywidualizmem i kształtowaniem się świadomości artystycznej, a także inspiracjami kulturami orientalnymi i antycznymi. Zaś trzeci (1920-1937) cechuje przewartościowanie dotychczasowych koncepcji artystycznych, co zaowocowało stworzeniem założeń nowego stylu narodowego tak opartego na folklorze, jak i odkrywczego pod względem środków techniki kompozytorskiej.Jacek Kaspszyk - dyrygentPocząwszy od sukcesu w słynnym Konkursie im. Herberta von Karajana (1977), Jacek Kaspszyk dyryguje najważniejszymi orkiestrami całego świata, m.in. Filharmonikami Nowojorskimi i Berlińskimi, Bayerischer Rundfunk, RSO Berlin, Wiener Symphoniker, orkiestrami Filharmonii w Oslo, Rotterdamie oraz Czeską Filharmonią, a także Chamber Orchestra of Europe, z którą odbył tournée koncertowe po Australii. W Wielkiej Brytanii współpracował z wszystkimi czołowymi orkiestrami Londynu, a także The Hallé, Royal Liverpool, Royal Scottish, Orkiestrą Wieku Oświecenia, BBC Scottish oraz BBC Welsh, z którą zadebiutował na festiwalu BBC Proms. Artysta dyrygował również orkiestrami w Japonii, Korei i Malezji; regularnie występuje w Chinach z zespołami Filharmonii w Szanghaju, Orkiestrą Symfoniczną w Kantonie oraz China Philharmonic Orchestra w Pekinie.Maestro Jacek Kaspszyk zajmował wiele istotnych stanowisk muzycznych w Polsce, m.in. był dyrektorem muzycznym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, dyrektorem artystycznym Filharmonii Wrocławskiej (obecnie Narodowe Forum Muzyki). Odniósł także wielkie sukcesy jako dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Z zespołami Teatru odbył szereg podróży artystycznych, z wielkim powodzeniem występując m.in. na Festiwalu w Pekinie, w Teatrze Bolszoj w Moskwie, Sadler’s Wells Theatre w Londynie oraz na Hong Kong Arts Festival. Trzykrotnie odbył tournée po Japonii. Brytyjski miesięcznik „Opera Now” napisał w 2004 roku, że “Teatr Wielki – Opera Narodowa wypełnił miejsce na operowej mapie Europy między Berlinem i Moskwą”. Jako dyrygent operowy przygotowywał przestawienia dla tak renomowanych teatrów jak Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorffie, Opéra Comique w Paryżu, Królewska Opera Szwedzka w Sztokholmie, English National Opera, Scottish Opera, Opernhaus w Zurychu, Teatro Colón w Buenos Aires oraz ostatnio w Operze Norymberskiej.Od września 2013 Jacek Kaspszyk pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Narodowej. Już na początku swojej kadencji poprowadził pierwsze w historii Filharmonii koncerty transmitowane przez Internet. Wraz z Orkiestrą Filharmonii Narodowej nagrał dla Warner Classics płytę z dziełami Mieczysława Weinberga, nominowaną do nagrody „Fryderyk”.Jego nagranie Strasznego dworu Stanisława Moniuszki dla EMI zyskało status Platynowej Płyty, rejestracja Króla Rogera K. Szymanowskiego (CD Accord) nominowana była przez „BBC Music Magazine” w kategorii „Album Roku”, a rejestracja jego występu w ramach Progetto Martha Argerich (EMI) dotarła na drugie miejsce na liście najpopularniejszych nagrań muzyki klasycznej (Classical Charts).Imponujący dorobek artystyczny Jacka Kaspszyka był wielokrotnie nagradzany; m.in. w ostatnim czasie artysta otrzymał prestiżowy Medal Elgara w uznaniu wybitnych interpretacji utworów tego kompozytora, a także nagrodę „Koryfeusz Muzyki Polskiej” (za koncert podczas Warszawskiej Jesieni 2013) oraz nagrodę kulturalną „Gazety Wyborczej – Co jest grane” – „Wdecha Publiczności” w kategorii „Człowiek Roku”.
Utwory Chopina gra Marek Drewnowski a towarzyszy mu Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej pod batutą Wojciecha Michniewskiego.
Pochodzący z Anglii wybitny kompozytor Henry Purcell, urodzony w 1659 roku w Westminster, zmarł w 1695 roku w Londynie. Artysta tworzył i był przedstawicielem epoki baroku, grał on również na organach i klawesynie. Jeden z twórców angielskiej muzyki narodowej. Album został wydany przez wytwórnię Pentatone (PTC 5186758).
„Koncertowi otwierającemu działalność Filharmonii Narodowej w lutym 1955 roku towarzyszyła wyjątkowa atmosfera. Jestem z Warszawy, tu się urodziłam, przy mnie tę Warszawę zniszczono. Grałam z Rowickim I Koncert Szymanowskiego – utwór dla mnie bardzo szczególny” – Wanda Wiłkomirska.Płyta z kolekcji Warsaw Philharmonic zatytułowana „The 1st Concert In The Rebuilt Hall 1955” – otwiera cykl cennych wydawnictw archiwalnych Warsaw Philharmonic Archive. Album prezentuje oryginalne zremasterowane z taśmy matki nagranie pierwszego koncertu, który odbył się w nowym gmachu Filharmonii Narodowej, odbudowanym po II wojnie światowej. Repertuar koncertu, który miał miejsce 21 lutego 1955 r., obejmował dzieła najwybitniejszych polskich kompozytorów. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej pod batutą legendarnego polskiego dyrygenta – Witolda Rowickiego, wykonała Uwerturę koncertową „Bajka” Stanisława Moniuszki, Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego oraz I Koncert Skrzypcowy op. 35 Karola Szymanowskiego. Solistką była Wanda Wiłkomirska, młoda wówczas, wyjątkowo utalentowana skrzypaczka, która stała się później ikoną polskiej wiolinistyki.Na płycie zamieszczono pełne nagranie koncertu wraz z towarzyszącymi mu przemówieniami (Jarosława Iwaszkiewicza oraz Włodzimierza Sokorskiego) i wykonaniem hymnu państwowego. Zachowano dzięki temu oryginalną atmosferę wieczoru, który otworzył nowy rozdział w historii Filharmonii Narodowej. Koncert pozostawił po sobie niezapomniane wrażenia nie tylko ze względu na kontekst historyczny. Interpretacje Rowickiego i Wiłkomirskiej zelektryzowały publiczność i wprawiły w zachwyt krytykę muzyczną, a precyzja i brzmienie orkiestry zadziwiają do dziś.Do albumu dołączone są dwie książeczki poświęcone Filharmonii Narodowej „wczoraj i dziś”, zawierające m.in. omówienie płyty oraz biografie Witolda Rowickiego i Wandy Wiłkomirskiej opracowane przez wybitnego muzykologa Stanisława Dybowskiego. W materiałach zamieszczono także wybrane recenzje, które ukazały się w ówczesnej prasie oraz liczne zdjęcia archiwalne. Krótkiego komentarza do płyty udzieliła także sama Wanda Wiłkomirska. Nagrania zostały zremasterowane i zedytowane przez znakomitych reżyserów dźwięku, laureatów Grammy Award: Aleksandrę Nagórko i Andrzeja Sasina (CD Accord).
"Muzyka to dla mnie język uniwersalny. Używam go, aby komunikować się z publicznością na całym świecie. Dlatego do programu mojego debiutanckiego albumu wybrałam dwa koncerty, które są bardzo od siebie różne, ale jednocześnie niezwykle istotne dla mnie." - Bomsori Kim Do swojej płyty z serii "Warsaw Philharmonic" Maestro Jacek Kaspszyk i orkiestra Filharmonii Narodowej zaprosili wybitną koreańską skrzypaczkę, laureatkę II nagrody w prestiżowym 15. Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego – Bomsori Kim (ur. 1989). W albumie znalazły się dwa koncerty – II Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 Henryka Wieniawskiego i I Koncert skrzypcowy a-moll op. 77 Dymitra Szostakowicza - prezentowane przez artystkę podczas pamiętnego konkursu, gdy to publiczność na jej punkcie niemal oszalała. Precyzja i finezja brzmienia połączona z wielką charyzmą. Do końca toczyły się spory o to, czy Bomsori nie powinna była zostać zwyciężczynią całego konkursu… "Koncert skrzypcowy d-moll op. 22 jest najbardziej cenionym utworem Wieniawskiego. Na nim zamknęła się właściwie epoka koncertów pisanych przez skrzypków dla własnych potrzeb. Powstawał wyjątkowo długo, gdyż pierwsze pomysły narodziły się zimą 1855 roku, całość ukończona została jednak dopiero po upływie siedmiu lat. I nawet jeszcze po pierwszym wykonaniu, 9 grudnia 1862 roku, kompozytor doskonalił go w następnych latach (…) Szostakowicz rozpoczął pracę nad Koncertem w lipcu 1947 roku. Trwała właśnie ideologiczna ofensywa władz na środowisko literackie, bezpardonowo atakowano zaprzyjaźnionego z nim Michaiła Zoszczenkę i podobna rozprawa z muzykami była tylko kwestią czasu (…) Trudno się dziwić, że po premierze takiego utworu, z wyjątkiem jednej informacji, którą zamieszczono w prasie muzycznej, wydarzenie to pominięto całkowitym milczeniem." - Danuta Gwizdalanka Bomsori Kim – zwyciężczyni LXII Międzynarodowego Konkursu Muzycznego ARD w Monachium w 2013 roku – zdobyła pozycję wschodzącej gwiazdy nowego pokolenia światowej wiolinistyki. Po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę w 2010 roku jako najmłodsza laureatka IV Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Sendai (Japonia). Owocem tego sukcesu był jej debiutancki koncert w 2010 roku, dzięki któremu artystka zyskała międzynarodowe uznanie. Zdobyła również II nagrodę oraz nagrodę słuchaczy Radia Kanada w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Montrealu (2016). Wyróżnienia te przyszły wkrótce po wielkich sukcesach młodej skrzypaczki w XV Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego, gdzie poza II nagrodą i nagrodą krytyków muzycznych Kim Bomsori otrzymała aż dziewięć nagród specjalnych. Wśród innych znaczących osiągnięć artystki wymienić należy nagrody w XV Międzynarodowym Konkursie im. Piotra Czajkowskiego, Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej, X Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. J. Sibeliusa, III Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Qingdao (Chiny), VIII Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Josepha Joachima w Hanowerze oraz dorocznym Konkursie Juilliard School na wykonanie koncertu solowego. Jako solistka koreańska skrzypaczka występowała w wielu znanych salach koncertowych na całym świecie, m.in. w Złotej Sali Musikverein w Wiedniu, Sali im Piotra Czajkowskiego w Moskwie, Filharmonii Petersburskiej, Sali Koncertowej Radia Słowackiego w Bratysławie, Sali Finlandia w Helsinkach, Herkulessaal oraz Prinzregententheater w Monachium, Sali Kameralnej Filharmonii w Berlinie, Sali im. Bedřicha Smetany w Pradze oraz Sali Koncertowej Centrum Sztuki w Seulu. Miała zaszczyt grać pod batutą takich dyrygentów jak Andrey Boreyko, Marin Alsop, Hannu Lintu, Xincao Li, Sakari Oramo, John Storgårds, Yuri Simonov, Valentin Uryupin, Pascal Verrot, Hunjeong Lim, Nanse Gum, Giancarlo Guerrero, J.K. Year oraz Ch. J. Lee. Artystka koncertowała z takimi czołowymi orkiestrami świata jak Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Münchner Rundfunkorchester oraz Münchener Kammerorchester w Monachium, Moskiewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna, NDR Radiophilharmonie w Hanowerze, Orchestre Symphonique de Montréal, Narodowa Orkiestra Belgii, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orkiestra Filharmonii Poznańskiej, Orkiestra Symfoniczna Radia Fińskiego, Orkiestra Filharmonii w Helsinkach, Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, Orkiestra Filharmonii w Sendai, Orkiestra Kameralna Miasta Kobe, Orkiestra Symfoniczna w Qingdao, Radiowa Orkiestra Symfoniczna w Pekinie, Orkiestra Symfoniczna Radia i Telewizji KBS, Orkiestry Filharmoniczne w Buchon i Busan, Orkiestra Symfoniczna w Daegu, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej i wiele innych. Pochodząca z Południowej Korei skrzypaczka Kim Bomsori ukończyła studia pod kierunkiem Kima Young Ucka na Uniwersytecie Narodowym w Seulu, a następnie uzyskała tytuł magistra sztuki muzycznej w nowojorskiej Juilliard School, gdzie obecnie dzięki pełnemu stypendium naukowemu tej uczelni kończy studia podyplomowe (Artist Diploma) pod kierunkiem Sylvii Rosenberg i Ronalda Copesa. Artystka gra na instrumencie Joannesa Baptisty Guadagniniego z 1774 roku, wypożyczonym dzięki wsparciu Kumho Asiana Cultural Foundation. Jacek Kasprzyk - począwszy od sukcesu w słynnym Konkursie im. Herberta von Karajana (1977), dyryguje najważniejszymi orkiestrami całego świata, m.in. Filharmonikami Nowojorskimi i Berlińskimi, Bayerischer Rundfunk, RSO Berlin, Wiener Symphoniker, orkiestrami Filharmonii w Oslo, Rotterdamie oraz Czeską Filharmonią, a także Chamber Orchestra of Europe, z którą odbył tournée koncertowe po Australii. W Wielkiej Brytanii współpracował ze wszystkimi czołowymi orkiestrami Londynu, a także The Halle, Royal Liverpool, Royal Scottish, Orkiestrą Wieku Oświecenia, BBC Scottish oraz BBC Welsh, z którą zadebiutował na festiwalu BBC Proms. Artysta dyrygował również orkiestrami w Japonii, Korei i Malezji; regularnie występuje w Chinach z zespołami Filharmonii w Szanghaju, Orkiestrą Symfoniczną w Kantonie oraz China Philharmonic Orchestra w Pekinie. Maestro Jacek Kaspszyk zajmował wiele istotnych stanowisk muzycznych w Polsce, m.in. był dyrektorem muzycznym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, dyrektorem artystycznym Filharmonii Wrocławskiej (obecnie Narodowe Forum Muzyki). Odniósł także wielkie sukcesy jako dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Z zespołami Teatru odbył szereg podroży artystycznych, z wielkim powodzeniem występując m.in. na Festiwalu w Pekinie, w Teatrze Bolszoj w Moskwie, Sadler’s Wells Theatre w Londynie oraz na Hong Kong Arts Festival. Trzykrotnie odbył tournée po Japonii. Brytyjski miesięcznik "Opera Now" napisał w 2004 r., że "Teatr Wielki – Opera Narodowa wypełnił miejsce na operowej mapie Europy między Berlinem i Moskwą". Jako dyrygent operowy przygotowywał przedstawienia dla tak renomowanych teatrów jak Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorffie, Opéra Comique w Paryżu, Królewska Opera Szwedzka w Sztokholmie, English National Opera, Scottish Opera, Opernhaus w Zurychu, Teatro Colon w Buenos Aires oraz ostatnio w Operze Norymberskiej. Od września 2013 r. Jacek Kaspszyk pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Narodowej. Już na początku swojej kadencji poprowadził pierwsze w historii Filharmonii koncerty transmitowane przez Internet. Wraz z Orkiestrą Filharmonii Narodowej nagrał dla Warner Classics cztery płyty, a nagranie dzieł Mieczysława Weinberga, nominowane było do nagrody "Fryderyk". Jego nagranie Strasznego dworu S. Moniuszki dla EMI zyskało status Platynowej Płyty, rejestracja Króla Rogera K. Szymanowskiego (CD Accord) nominowana była przez "BBC Music Magazine" w kategorii "Album Roku", a rejestracja jego występu w ramach Progetto Martha Argerich (EMI) dotarła na drugie miejsce na liście najpopularniejszych nagrań muzyki klasycznej (Classical Charts). Imponujący dorobek artystyczny Jacka Kaspszyka był wielokrotnie nagradzany; m.in. w ostatnim czasie artysta otrzymał prestiżowy Medal Elgara w uznaniu wybitnych interpretacji utworów tego kompozytora, a także nagrodę "Koryfeusz Muzyki Polskiej" (za koncert podczas Warszawskiej Jesieni 2013) oraz nagrodę kulturalną "Gazety Wyborczej – Co jest grane" – Wdecha Publiczności w kategorii "Człowiek Roku".
Pochodzi z rodziny muzyków, która w 1950 przeniosła się do Meksyku. Rodzice byli śpiewakami w zarzuelach (rodzaj hiszpańskiej operetki), z którymi również występował. Studiował w mieście Meksyk i tam w 1961 debiutował w Operze Narodowej w roli Alfreda w Traviacie Verdiego. W 1962–1965 śpiewał w operze w Tel Awiwie.
Cykl pieśni jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich kompozytorów Krzysztofa Pendereckiego. Na płycie nagrany jest cykl pieśni do słów różnych poetów, dawnych oraz współczesnych. Cykl ten został skomponowany na okoliczność dwustu lecia urodzin Fryderyka Chopina w 2010 roku. Wykonawcy to soliści - Olga Pasiecznik, Ewa Marciniec i Jarosław Bręk oraz Orkiestra i Chór Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Antoniego Wita.
Cieszący się ogromnym zainteresowaniem album z archiwalnymi nagraniami Orkiestry Filharmonii Narodowej oraz Wandy Wiłkomirskiej pod batutą Witolda Rowickiego teraz dostępny na winylu.„Koncertowi otwierającemu działalność Filharmonii Narodowej w lutym 1955 roku towarzyszyła wyjątkowa atmosfera. Jestem z Warszawy, tu się urodziłam, przy mnie tę Warszawę zniszczono. Grałam z Rowickim „I Koncert” Szymanowskiego – utwór dla mnie bardzo szczególny” – Wanda Wiłkomirska.Płyta z kolekcji Warsaw Philharmonic zatytułowana „The 1st Concert In The Rebuilt Hall 1955” – otwiera cykl cennych wydawnictw archiwalnych Warsaw Philharmonic Archive. Album prezentuje oryginalne zremasterowane z taśmy matki nagranie pierwszego koncertu, który odbył się w nowym gmachu Filharmonii Narodowej, odbudowanym po II wojnie światowej. Repertuar koncertu, który miał miejsce 21 lutego 1955 r., obejmował dzieła najwybitniejszych polskich kompozytorów. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej pod batutą legendarnego polskiego dyrygenta – Witolda Rowickiego, wykonała Uwerturę koncertową „Bajka” Stanisława Moniuszki, Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego oraz I Koncert Skrzypcowy op. 35 Karola Szymanowskiego. Solistką była Wanda Wiłkomirska, młoda wówczas, wyjątkowo utalentowana skrzypaczka, która stała się później ikoną polskiej wiolinistyki.Na płycie zamieszczono pełne nagranie koncertu wraz z towarzyszącymi mu przemówieniami (Jarosława Iwaszkiewicza oraz Włodzimierza Sokorskiego) i wykonaniem hymnu państwowego. Zachowano dzięki temu oryginalną atmosferę wieczoru, który otworzył nowy rozdział w historii Filharmonii Narodowej. Koncert pozostawił po sobie niezapomniane wrażenia nie tylko ze względu na kontekst historyczny. Interpretacje Rowickiego i Wiłkomirskiej zelektryzowały publiczność i wprawiły w zachwyt krytykę muzyczną, a precyzja i brzmienie orkiestry zadziwiają do dziś.Do albumu dołączone są dwie książeczki poświęcone Filharmonii Narodowej „wczoraj i dziś”, zawierające m.in. omówienie płyty oraz biografie Witolda Rowickiego i Wandy Wiłkomirskiej opracowane przez wybitnego muzykologa Stanisława Dybowskiego. W materiałach zamieszczono także wybrane recenzje, które ukazały się w ówczesnej prasie oraz liczne zdjęcia .Nagrania zostały zremasterowane i zedytowane przez znakomitych reżyserów dźwięku, laureatów Grammy Award: Aleksandrę Nagórko i Andrzeja Sasina (CD Accord).Tracklista:LP 1Side A1. Uwertura koncertowa „Bajka” (1847-1848) Side B1. I Koncert skrzypcowy op. 35 (1916) LP 2Koncert na orkiestrę (1950-1954)Side C 1. I. Intrada 2. II. Capriccio Notturno e Arioso Side D1. III. Passacaglia Toccata e Corale