Tracklista: 1. Ukraina 2. Bando, Bando 3. Marianna 4. Panna Walercia 5. Tańcz miła 6. Wszystkie rybki 7. Zielony mosteczek 8. Marianka 9. Głęboka studzienka 10. Miała baba 11. Stokrotka 12. Jak długo w sercu naszym 13. Maniuśka 14. Pij bracie, pij 15. Chachary 16. Upływa szybko życie
"Kiedy czytam dziś, w roku 2000 słucham piosenek śpiewanych przez Tolka Filipkowskiego, myślę o tym jak łatwo się zapomina. Myślę też o tym, jak pamięć potrafi uwierać, jak z nią niewygodnie, jak bywa z nią nie po drodze. Ale też jak jest nam - zwłaszcza dzisiaj, po latach - wszystkim potrzebna. Kiedy dziś nie bardzo potrafię wytłumaczyć swoim dzieciom z jakiego powodu mięso było na kartki, co to był wyrób czekoladopodobny i dlaczego ogłoszono stan wojenny, myślę czasami z ulgą, iż moje pokolenie jest ostatnim, które będzie pamiętać uroki socjalistycznego ustroju. Jedynie słusznego, w którego powszechnym dobrobycie społeczeństwo smakowało kawior i piło szampana nielicznymi ustami swoich zaufanych przedstawicieli. Myślę też o tym, jak łatwo niektórym przyszła przemiana w szczerych obrońców demokracji. A dziś taka obrona już nic nie kosztuje, w przeciwieństwie do tamtych szarych lat, kiedy powstawały te piosenki. Czy warto zatem do nich jeszcze powracać? Nie jest to chyba jednak kwestia jakiejkolwiek opłacalności. Dosłownie i w przenośni. Ta płyta bowiem nie będzie raczej handlowym hitem, gdyż teraz liczy się teraźniejszość i przyszłość. Przeszłość lepiej pozostawić w albumach i historycznych książkach – nawołują niektórzy. Co mają jednak zrobić ci, dla których wciąż jest ona żywa? Co mają z nią zrobić rodziny zabitych górników z kopalni "Wujek" i wszyscy poranieni przez polski walec najnowszej historii? Te piosenki, uchwycone właśnie w takiej niedoskonałej formie, są jednym z cennych dokumentów tamtych, nieodległych w końcu czasów, od których – wydawałoby się – dzielą nas już nie te zwykłe, ale świetlne, kosmiczne lata. To ważny fragment naszej zbiorowej pamięci, naszej pokoleniowej tożsamości. Dlaczego warto było go ocalić i warto przypominać – nie tylko naszym dzieciom…". Wojciech Fułek
Chociaż zespół Loka istnieje na polskim rynku muzycznym zaledwie od pięciu miesięcy, to jednak już zapracował sobie na miano jednego z najbardziej rozpoznawalnych w naszym kraju.
Świętujemy ponad dwie dekady grania polskiej muzyki! „Dwadzieścia jeden lat radia Wawa” to przekrojowa składanka największych przebojów z anteny jedynego w naszym kraju radia nadającego tylko polskie piosenki. Na dwóch płytach między innymi Jamal, Daab, Golden Life, Mrozu i Szwagierkolaska.
Okazuje się, że można pisać i nagrywać swoje piosenki, które są oryginalne i jednocześnie głęboko osadzone w tradycji starego bluesa. Na płycie „Pozdrowienia z Milagro” znajdziemy granie na gitarze rezofonicznej techniką slide w stylu zawierającym rytmiczną ekspresję Bukki White'a i techniczne wyrafinowanie Sonny'ego Landretha. Jest bluesowy fingerpicking nawiązujący do stylistyki Rev. Gary Daviesa i Blind Boy Fullera. Jest też harmonijkowe granie, w którym pobrzmiewają zagrywki Little Waltera, Shakey Hortona, itp. A jeśli na kimś nie robią wrażenia stare techniki gitarowe, prawdopodobne inspiracje (nie mówiąc już o nazwiskach zapomnianych bluesowych mistrzów), to zawsze może skupić się na tekstach piosenek. A wsłuchując się w introwertyczne wynurzenia faceta w średnim wieku, którego stać nawet na snucie sarkastycznych opowiastek i trafne obyczajowe spostrzeżenia, to możemy poczuć, że są to opowieści o otaczającym nas świecie i naszym życiu. „Pozdrowienia z Milagro” to już piąta płyta Pawła Szymańskiego w barwach Flower Records. Nagrania powstały w Olsztynie w 2018 roku Rejestracja, zgrywanie, produkcja: Paweł Szymański Mastering: Ryszard Szmit Edycja, DDP: Przemysław Ślużyński - MM Studio Poznań Grafika: Łukasz Pączkowski Zdjęcia: Łukasz Pączkowski, Michał Pietrus
Debiutancki album uwielbianej w Polsce grupy Bastille. Oryginalnie ukazał się w marcu 2013. Na „Bad Blood” znajdują się takie hity jak „Pompeii”, „Laura Palmer” czy „Things We Lost in the Fire”. W naszym kraju wydawnictwo ma status Platynowej Płyty.
"Procedury wewnętrzne" to debiutancki album warszawskiej grupy Latające Pięści. Swoją muzykę określają jako progresywny punk lub ekstremalny pop. Sami o sobie piszą tak: "Nie jesteśmy kumplami z podwórka. Nie jesteśmy kolegami z pracy. Wielkie to ryzyko nazwać się i określić. Chcemy być po prostu. To że spotkaliśmy się gdzieś kilka lat temu to tylko określenie miejsca w czasie. Jesteśmy poza czasem. Jesteśmy poza gatunkami muzycznymi. Gdyby nas nie było, trzeba było by nas wymyślić. Jest nas trzech, a to święta cyfra. Każdy z nas jest inny, a to świetna zaleta. Naszym językiem atomowa wibracja basu. Naszym wyznaniem wiary eksplozja rytmu. Naszą twarzą nasze słowa. Jesteśmy Latające Pięści."
Trzeci solowy album mega gwiazdy muzyki pop George'a Michaela "Older", to zbiór 11 kompozycji, z których każda jest wielkim przebojem. Album zawiera hity takie jak: Jesus to a Child, Free czy Fastlove. Album przez dłuższy czas niedostępny na rynku ponownie w naszym katalogu.
Każdy z nas zna muzyczne motywy z filmów Walta Disneya. Melodie dzieciństwa, przywołujące wspomnienia ciepłych, beztroskich wieczorów, gdy razem z rodzicami zasiadaliśmy przed telewizorem, ciesząc się kolejnym spotkaniem z Myszką Miki, Kaczorem Donaldem i innymi disnejowskimi bohaterami. Dziś, gdy jesteśmy dorośli, melodie te towarzyszą naszym dzieciom, wywołując uśmiech na ich twarzach.
Remasterowana Cegła brzmi - oczywiście - trochę głośniej i wyraźnie czyściej od nie remasterowanej. I potwierdza to, co już było wiadomo, odkąd Polskie Nagrania dostarczyły na rynek winylowe longplay o tym tytule (stało się to w 1985 roku). Czyli - że... nie jest to żadna wydawnicza "cegła", a jedna z lepszych płyt jednej z najlepszych grup rockowych, jakie pojawiły się w naszym kraju. W ogóle mam wrażenie, że debiutancki album Dżemu bardzo dobrze znosi upływ czasu.