Niewiele jest osób w show-biznesie, które potrafiły wspaniale połączyć karierę aktorską i wokalną. W tej niewielkiej grupie jest z całą pewnością Bette Midler, której debiutancki album z 1972 roku ukazuje się ponownie. "The Divine Miss M" – tak określano Bette Midler, która na koncie ma trzy nagrody Grammy, cztery Złote Globy i trzy Emmy.
Komponowanie i nagrywanie płyty 'Callus', zajęło Gonjasufi cztery lata (które upłynęły od wydania Mu.zz.le). Spędził je pomiędzy Las Vegas, a własnym domem w Atwater Village, mieszczącym się na kalifornijskiej pustyni. Efektem jest zbiór niewątpliwie najbardziej uduchowionych i oczyszczających piosenek w dorobku tego artysty. Chodziło o okiełznanie bólu i gniewu, by stworzyć "coś czym jest Callus". "Jak można nie cierpieć? Nie chodzi o odrzucenie tego gówna, a dorośnięciu do niego." "Tu w Stanach jesteśmy o krok od politycznej katastrofy, a zostało nam niewiele pozytywnych opcji. Wielu z nas czuje beznadzieję, a napięcia religijne i rasowe są coraz silniejsze. Musimy położyć kres tej nienawiści. A to zaczyna się w domu, dookoła każdego z nas. Słyszałem, że to na czym się skupiasz, jest atrakcyjne. To byłoby idealne w idealnym świecie, ale kiedy wychodzę na zewnątrz, nadal stykam się z nienawiścią."
„Everything Else Has Gone Wrong” to zarazem piąty album Bombay Bicycle Club, jak i pierwsze wydawnictwo zespołu po pięcioletniej przerwie. Tytułowy utwór był ostatnim, jaki powstał w ramach sesji do płyty, dlatego zespół postanowił nadać mu właśnie taką nazwę. Jak tłumaczy Jack Steadman, wokalista i gitarzysta: „Po prostu czuliśmy, że ta piosenka idealnie podsumowuje treść albumu.” Napisany w dużej mierze w Kornwalii, a nagrany w Stanach z laureatem Grammy producentem Johnem Congletonem (St. Vincent, Sharon Van Etten, The War on Drugs) album to ewolucja kierunku, który Bombay Bicycle Club obrało na debiutanckim „I Had The Blues But I Shook Them Loose” z 2009. W ostatnich latach niewiele było zespołów z Wysp, które potrafiły wymknąć się jednoznacznym kategoryzacjom, przy jednoczesnym zjednaniu sobie licznej grupy fanów na całym świecie. Z uchem do melodii oraz zmysłem do ciekawych zabiegów kreatywnych, kwartet powraca do wydawniczego obiegu w wielkim stylu. Głównym singlem promującym wydawnictwo jest utwór „Eat, Sleep”, „Wake (Nothing But You)”.
Nemezis zgrabnie wymieszał stylistyki, przechodząc od ambientowych transów do rozwlekłych darkambientów, industrialne chroboty wpisując w tło miękkiego, tanecznego bitu, a akustyczne gitary traktując jako element kontrujący dosadność dźwięków otoczenia. Muzyka jest bardzo plastyczna, poduszkowo ciepła, malowana lekkimi pociągnięciami miękkiego pędzla. Jeśli założyć że albumy mają swoje słowa–klucze, to w przypadku produkcji Nemezis jest nim "pasywna obserwacja". Z tych 10 utworów wyłania się bowiem świat, ale niczym zza szyby pozbawiony jest on pośpiechu i bezpośredniości. Na "Whispers from the Behind the Window" życie toczy się jakby nieco wolniej, czasem pada deszcz, kiedy indziej wpatruje się w nas para czyichś oczu. Ten album ma nawet swoją porę – pomimo, że trwa ponad godzinę w jego dźwiękach na zawsze zaklęta jest ta krótka chwila późnego popołudnia, kiedy dzień nie do końca poddał się jeszcze nocy, zaś mrok dopiero zaczyna rozpościerać się nad światem. Jednocześnie, jakby zaprzeczając ulotnemu charakterowi materiału, z każdej minuty tej muzyki przebija staranny zamysł i wiele godzin ciężkiej pracy. Niewiele jest polskich albumów, na których byłoby dobitniej słychać, iż pozornie nieskomplikowane dźwięki są wynikiem żmudnego procesu twórczego. I jakkolwiek buńczucznie może to zabrzmieć, przy pomocy "Whispers from Behind the Window" Łukasz Pawlak i Maciej Staniecki są w stanie prze–biospherzyć Biosphere. Nie żeby był to ich główny cel – oni w końcu tylko obserwują świat. Tracklista: 1. Yellow Ghost On The Balcony 2. Chrom 3. Good Uncle And The Urchiny Kids 4. Wislosiarki 5. Two Tricky Girls In My Room 6. Biomechanic Of The Soul 7. Statekzza 8. Zapachbryzi
Czwarta część serii Disco Klub80 to pakiet 20 utworów podzielony na dwie części. Na pierwszym krążku twórcy albumu umieścili utwory opatrzone podtytułem The Hits. Jak sama nazwa wskazuje, znalazły się tam same znane, przebojowe kawałki wywodzące się z nurtu italo i euro disco. Wśród nich nazwiska artystów i nazwy zespołów, które fani muzyki tanecznej lat 80 wymieniają jednym tchem, będąc wyrwanym ze snu o 3 w nocy. Postarano się jednak, aby zaprezentować je w unikatowych remiksach. Wiele z nich debiutuje po raz pierwszy na płycie CD. Drugi krążek - The Rarities - to z kolei selekcja nagrań, które w wersjach winylowych uważane są za rarytasy kolekcjonerskie lub należą do grona utworów omawianych przez ortodoksyjnych znawców tematu na forach internetowych. Niewiele osób stać na zakup tych płyt na aukcjach, ale za sprawą Klub80 w końcu można wyrwać je wszystkie w śmiesznej cenie na jednej kompilacji. Jako całość, Disco Klub80 vol. 4 to spora dawka słodkich melodii opartych na rytmach królujących w latach 1983-1990, stanowiących esencję tego, z czym kojarzy się dekada lat 80.
Amerykański Baphomet pozostawił po sobie kilka fajnych demówek i jedną płytę. Może to i niewiele, ale warto się zapoznać z tym zespołem, bo "The Dead Shall Inherit" to doskonały album.
Czwarta część serii Disco Klub80 to pakiet 20 utworów podzielony na dwie części. Na pierwszym krążku twórcy albumu umieścili utwory opatrzone podtytułem The Hits. Jak sama nazwa wskazuje, znalazły się tam same znane, przebojowe kawałki wywodzące się z nurtu italo i euro disco. Wśród nich nazwiska artystów i nazwy zespołów, które fani muzyki tanecznej lat 80 wymieniają jednym tchem, będąc wyrwanym ze snu o 3 w nocy. Postarano się jednak, aby zaprezentować je w unikatowych remiksach. Wiele z nich debiutuje po raz pierwszy na płycie CD. Drugi krążek - The Rarities - to z kolei selekcja nagrań, które w wersjach winylowych uważane są za rarytasy kolekcjonerskie lub należą do grona utworów omawianych przez ortodoksyjnych znawców tematu na forach internetowych. Niewiele osób stać na zakup tych płyt na aukcjach, ale za sprawą Klub80 w końcu można wyrwać je wszystkie w śmiesznej cenie na jednej kompilacji. Jako całość, Disco Klub80 vol. 4 to spora dawka słodkich melodii opartych na rytmach królujących w latach 1983-1990, stanowiących esencję tego, z czym kojarzy się dekada lat 80.
Tracklista: 1. Mam dzisiaj dobry dzień 2. Znasz-li ten kraj 3. Słowa, słowa - ciągle ich brak 4. Kolorowa, nastrojowa i cicha 5. Wystarczy parę nut 6. Moja kraina 7. Powiedziałaś mi, że... 8. Wrócę do tych stron 9. Tak niewiele wiem o Tobie 10. Wiem, że to miłość - dobrze wiem 11. Spraw Boże mój 12. Przez ocean myśli 13. Słodka Karolina 14. Duchy Bonus Track 15. Dwie Morgi Słońca
Niewiele wiadomo o życiu Christophera Simpsona. Większość jego kompozycji nie doczekała się realizacji, a obecna kolekcja "Ayres & Graces" dostarcza jedno z pierwszych nagrań, wykonane przez Chelys, brytyjski kwartet młodych altowiolistów. Muzyka ta charakteryzuje się melancholijnym nastrojem, zachowując przy tym żywy charakter i pełen wdzięk. Stylistycznie nawiązuje do twórczości innego angielskiego kompozytora, Henry’ego Purcella, stanowiąc naprawdę ciekawy kąsek dla miłośników muzyki angielskiego baroku.
Niewiele wiadomo o życiu Christophera Simpsona. Większość jego kompozycji nie doczekała się realizacji, a obecna kolekcja "Ayres & Graces" dostarcza jedno z pierwszych nagrań, wykonane przez Chelys, brytyjski kwartet młodych altowiolistów. Muzyka ta charakteryzuje się melancholijnym nastrojem, zachowując przy tym żywy charakter i pełen wdzięk. Stylistycznie nawiązuje do twórczości innego angielskiego kompozytora, Henry’ego Purcella, stanowiąc naprawdę ciekawy kąsek dla miłośników muzyki angielskiego baroku.