Album Rafała Blechacza, jednego z najwybitniejszych pianistów swojego pokolenia!Ceniony za nagrania Chopina, które przyniosły mu wiele nagród i wyróżnień, uznany za talent, który pojawia się raz na parę dziesięcioleci, Rafał Blechacz prezentuje tym razem nagrania dzieł Jana Sebastiana Bacha.31 - letni obecnie zwycięzca Konkursu Chopinowskiego z 2005 roku, całą młodość zafascynowany był muzyką Bacha i w niezwykle naturalny sposób wypracował swój własny styl, który odnajdziemy na tym albumie w dojrzałych interpretacjach dzieł na instrumenty klawiszowe tego kompozytora. Album ukazuje wyjątkową wszechstronność artysty i jego głęboką znajomość dzieł Bacha.Znakomite interpretacje Blechacza wypływają także z jego doświadczeń jako organisty. Młody Rafał "zjadł zęby" na zmaganiach z głównym bachowskim instrumentem, ćwicząc na organach przez wiele lat zanim ostatecznie podjął decyzję o wyborze fortepianu. Artysta grał na organach podczas mszy w kościele parafialnym w swoim rodzinnym mieście – Nakle nad Notecią, gdzie od czasu do czasu dawał recitale już po tym jak został pianistą. "Organy zawsze mnie fascynowały i wiele moich wcześniejszych muzycznych wspomnień związanych jest ze słuchaniem organów w kościele" - wspomina artysta.Album zawiera prawdziwe przeboje jak Koncert włoski, jeden z ulubionych utworów Blechacza ("Jego interpretację, przede wszystkim, cechuje modelowa przejrzystość faktury" – Portland Press Herald), oraz I Partita ("Od pierwszych urzekających, klarownych dźwięków, było oczywiste, że Blechacz jest muzykiem oddanym swojej sztuce, badającym jej znaczenie, sprawdzającym jej możliwości i poszukującym głębi").


  • Wykonawca Blechacz Rafał
  • Data premiery 2017-02-10
  • Nośnik CD
Więcej

Jimmy Smith to najsławniejszy organista jazzowy i arcymistrz gry na organach Hammonda. Po raz pierwszy zagrał na organach w 1951 roku, by po kilku latach dopracować się własnej odmiany „przydymionego” soul jazzu, którym lansował specyficzną, zrelaksowaną muzykę opartą na bluesie i jazzie. Poprzez ogromną ilość nagrań i koncertów nie tylko wypromował nowy gatunek soul jazzu, ale także wypromował wielu nowych mistrzów i wirtuozów gry na organach Hammonda. Artysta często posługiwał się przydomkami "the incredible" (niewiarygodny) lub "the amazing" (cudowny), co było jego oczywistą ripostą na lansowane przez niego jazzowe brzmienie organów Hammonda. Ten najsławniejszy i bez wątpienia najbardziej znaczący organista jazzowy, wychowany w muzycznej rodzinie, w młodości pobierał fachowe lekcje gry na fortepianie i gitarze basowej. Jego pierwszym muzycznym wzorem był trębacz Wild Bill Davis. W połowie lat 50-tych dopracował się własnej odmiany soul jazzu, opartej na specyficznym połączeniu jazzowej improwizacji, bluesowej melancholii, soulowego zaśpiewu i rhythm’n’bluesowej werwy. Poza licznymi, przełomowymi dla jazzu nagraniami, nieoczekiwanie – także dla siebie samego – wypromował nowy, przebojowy styl soul jazzu oraz pomógł w kreacji karier i muzyki wielu nowych mistrzów organów Hammonda takich jak między innymi: Jimmy McGriff, „Brother” Jack McDuff, „Big” John Patten, Richard „Groove” Holmes i „Baby Face” Willette. Jimmy Smith zawsze otaczał się znakomitymi muzykami towarzyszącymi; na perkusji grali z nim Art Blakey i Donald Bailey, na gitarach Eddie McFadden, Quentin Warren i Kenny Burrell, w jego zespołach pojawiali się inni wybitni muzycy (np. Stanley Turrentine, Lee Morgan i Lou Donaldson). Swoją wielka klasę potwierdzał doskonałymi albumami („The Sermon” oraz „Houseparty”). W 1962 roku organista podjął współpracę z Verve Records i stał się jej faworyzowanym artystą. Dla firmy wybitnego producenta, Normana Granza nagrał takie standardy, jak „Walk On The Wild Side", „Hobo Flats” czy „Who's Afraid Of Virginia Woolf”. Kolejne wielkie przeboje to „The Cat”, „The Organ Grinder's Swing” i „Got My Mojo Working”, z chrapliwym śpiewem organisty – Smitha, a jazzowe nagrania zwracały uwagę świetnymi aranżacjami orkiestrowymi (głównie autorstwa Olivera Nelsona). Ale nie tylko single z przebojami sprzedawały się znakomicie: w latach 1963-66 Jimmy Smith umieścił na listach bestsellerów dwanaście albumów, z których wiele dotarło do pierwszej dwudziestki, co jak na jazzmana było sukcesem niewiarygodnym. Popularność Jimmy’ego Smitha miała ścisły związek z ogromnym – w latach 60-tych – zainteresowaniem stylistyką soul jazzu oraz rhythm and bluesa. W 1966 roku sporą popularnością cieszyły się także dwa albumy nagrane wraz z gitarzystą Wesem Montgomerym („Jimmy & Wes The Dynamic Duo” oraz „Further Adventures Of Jimmy And Wes”). Z końcem lat 60-tych Jimmy Smith coraz częściej tworzył tak zwaną muzykę środka, zaś w latach 70-tych zainteresował się połączeniem soulu i funky, używając wtedy (sporadycznie) elektronicznego syntezatora. Po serii mało znaczących nagrań, w 1982 roku na rynku ukazała się udana płyta „Off The Top”, albumy „Go for Wchatcha’ Know” i „Prime Time” oraz podporządkowane stylistyce bluesa krążki „Dot Com Blues” oraz „Black Cat”. Jimmy Smith narodzony został (w 2005 roku) prestiżową NAE Jazz Masters Award, gruntując swoja pozycję genialnego artysty, dzięki któremu organy Hammonda urosły do rangi modnego i ważnego instrumentu jazzu.© Dionizy Piątkowskiautor polskiej Encyklopedii JazzuTracklista:CD 11. Jimmy Smith – The Cat 2. Jimmy Smith - Mission Impossible (Album Version)3. Jimmy Smith - Chain Of Fools4. Jimmy Smith - Burning Spear5. Jimmy Smith - Got My Mojo Workin'6. Jimmy Smith - Summertime7. Jimmy Smith - 'Round The Corner8. Jimmy Smith - The Sermon9. Jimmy Smith - Midnight Special10. Jimmy Smith - Hobo Flats (Ny Version)11. Jimmy Smith - Blues In The NightCD 21. Jimmy Smith - Sunny2. Jimmy Smith - Papa's Got A Brand New Bag3. Jimmy Smith - Who's Afraid Of Virginia Wolff? (Part One)4. Jimmy Smith, Kenny Burrell, Grady Tate - Organ Grinder's Swing5. Jimmy Smith - Theme From Joy House6. Jimmy Smith, Wes Montgomery - James And Wes (Album Version)7. Jimmy Smith, Wes Montgomery - Ogd (Road Song) (Album Version)8. Jimmy Smith, Kenny Burrell – Fever9. Jimmy Smith - One For Members10. Jimmy Smith, Kenny Burrell - Blues For Del (Album Version)11. Jimmy Smith - Ol' Man River (Album Version)


  • Wykonawca Smith Jimmy
  • Data premiery 2016-10-14
  • Nośnik CD
Więcej

Pochodzący z Austrii wybitny kompozytor Joseph Leopold Edler Von Eybler, urodzony w 1765 roku w Schwechat (koło Wiednia), zmarł w 1846 roku w Wiedniu.  Artysta był bardzo uzdolnionym multiinstrumentalistą grał on na fortepianie, organach, skrzypcach, altówce, barytonie i rogu. Swoje pierwsze muzyczne kroki stawiał pod bacznym okiem swojego ojca.


  • Wykonawca Deutsche Streichtrio
  • Data premiery 2006-03-01
  • Nośnik CD

Masaaki Suzuki cieszy się opinią jednego z najlepszych wykonawców muzyki Bacha. Kojarzony jest przede wszystkim jako dyrygent Bach Collegium Japan. Na płycie "Bach organ works" występuje solowo, prezentując organowe dzieła Bacha na wspaniale brzmiących organach z Groningen's Martinikerk, gdzie niedawno odnowiony instrument stanowi obecnie jeden z najbardziej imponujących egzemplarzy w Holandii.


  • Wykonawca Suzuki Masaaki
  • Data premiery 2015-08-01
  • Nośnik SACD
Więcej

Jeden z najlepszych albumów brytyjskiego rhythm'n'bluesa z lat 60. nagrany przez grupę kierowaną przez Arta Wooda, starszego brata Rona Wooda z The Rolling Stones, w której na organach grał Jon Lord (później: Deep Purple). Plus 13 bonusów.


  • Wykonawca The Artwoods
  • Data premiery 2011-06-20
  • Nośnik CD
Więcej

Niesamowita ścieżka dźwiękowa do psychodelicznego westernu w reżyserii Jima Jarmuscha z 1995 roku z Johnnym Deppem w roli głównej i z udziałem Iggy'ego Popa oraz legendy kina Roberta Mitchuma, dla którego była to ostatnia rola przed śmiercią. Muzyka ilustrująca opowiadaną historię została zagrana przez Neila Younga.  Słowo "zagrana" jest tu istotne, ponieważ Kanadyjczyk po prostu improwizował na gitarze, organach, fortepianie, siedząc sobie w studiu. Na soundtracku znalazły się też niektóre dialogi z filmu oraz poezja Williama Blake'a, którą czyta Johnny Depp.


  • Wykonawca Young Neil
  • Data premiery 2019-03-29
  • Nośnik CD

Wybitny kompozytor pochodzący z Francji Charles Camille Saint-Saens, urodzony w 1835 roku w Paryżu, zmarł w 1921 roku w Algierze. Prócz komponowaniem artysta zajmował również grą na fortepianie i organach, oraz trudnił się dyrygenturą. Jego epoką był romantyzm oraz był prekursorem używania złożonej instrumentacji.  Album został wydany przez wytwórnię Hyperion (CDA 68212).


  • Wykonawca Utah Symphony , Adkins Madeline
  • Data premiery 2019-04-01
  • Nośnik CD