Muzyka instrumentalna improwizowana hiszpańskiego kompozytora epoki renesansu w wykonaniu artystów stanowiących czołówkę wykonawców na scenie muzyki dawnej - Jordi Savall - viola da gamba,, Ton Koopman - klawesyn i organy, Rolf Lislevand - gitara, Andrew Lawrence-King - harfa.
Nowa płyta Franka Londona "Hazonos", na której muzyk sięga do muzyki chazanów klasycznych kantorów dla wszystkich tych, którzy uczestniczyli w koncercie podczas Festiwalu Kultury Żydowskiej na krakowskim Kazimierzu, podczas którego London wystąpił wraz z oboma kantorami (ojciec i syn Mendelsonowie) to możliwość powrotu do tego wyjątkowego przeżycia. Dla wszystkich innych to wyjątkowa możliwość obcowania z unikalną, paraliturgiczną koncepcją muzykowania, której muzyk jest wierny od wielu lat. Jego trąbka, wsparta grą znakomitej sekcji (Anthony Coleman: piano, organy i harmonium, David Chevan: bass, Gerald Cleaver: drums) kreuje atmosferę prawdziwego misterium, skłaniającego do głębokiej refleksji. (opis wydawcy) » Przejdź do Festiwalu Kultury Żydowskiej » Przejdź do Festiwalu Kultury Żydowskiej
Helga Plankensteiner to jedna z najbardziej utalentowanych i muzycznie rozpoznawalnych saksofonistek nowego wieku. Album „Plankton” wydany nakładem kultowego lalbelu Jazzwerkstatt to jak na razie jej najnowszy wydany w 2013 roku album studyjny. Artystce akompaniują na nim takie sławy jak Matthias Schriefl – trąbka, Gerhard Gschlössl – puzon, Michael Lösch - organy hammonda, Enrico Terragnoli gitary banjo, Nelide Bandello – perkusja.
Na płycie nagrane są wokalne utwory jednego z największych kompozytorów muzyki operowej w XIX Giacomo Meyerbeera. Są to utwory religijne, większość z nich została niedawno odnaleziona. Wykonawcy to Andrea Chudak -sopran, Jakub Sawicki - fortepian i organy oraz zespół Neue Preussische Philharmonie pod dyrekcją Dario Salvi.
Album "Juicy Planet Earth" jest trzecim krążkiem w dorobku polskiej grupy założonej w 1993 roku. Flapjack w swojej muzyce łączący trash metal z hardcorem nagrał płytę zdecydowanie lżejszą i bardziej rockową. Rolę Roberta Friedricha, który dotychczas był głównym kompozytorem zespołu, przejął basista Jacek Chraplak i to on czuwał nad brzmieniem i produkcją muzyczną albumu. Wraz z odejściem z Flapjacka saksofonisty Marcina "Vimka" Wimońcia z kompozycji zniknął saksofon, w miejsce którego pojawiły się takie instrumenty jak fortepian, banjo, harmonijka ustna czy organy Fender Rhodes. Album różnił się od pozostałych również w warstwie tekstowej. Liryki, do tej pory zawierające sporą dawkę poczucia humoru, stały się bardziej psychodeliczne. Tuż po nagraniu tej płyty z grupy odszedł Robert Friedrich, a zespół zdecydował się zawiesić działalność. Nowy krążek ukazał się po reaktywacji grupy w lipcu 2012.
Album Manu Katche to już czwarta płyta dla ECM, na której artysta prezentuje swe wyjątkowe umiejętności perkusisty i twórcy, który ze struktur rytmicznych potrafi wysnuć całe kompozycje. Jego umiejętność łączenia energii ze spokojem niespotykana jest wśród innych perkusistów. W obecnym składzie zespołu występuje Nils Petter Molvær i Tore Brunborg, którzy zagrali razem na płycie ECM wydanej przez grupę Masqualero w latach 80. Brytyjski klawiszowiec, Jim Watson, zaznacza tu swą obecność minimalistycznym, lirycznym brzmieniem fortepianu oraz potężnym, monumentalnym dźwiękiem organów. Album nagrano w marcu 2012 na południu Francji. Wychodzi w przeddzień europejskiej trasy zespołu. Manu Katché: perkusja, fortepianNils-Petter Molvær: trąbka, loopyTore Brunborg: saksofonyJim Watson: fortepian, organy Hammonda B3
Jazzowo soulowy album oryginalnie nagrany w 1967 roku przez saksofoniste Lou Donaldsona. Nagrany w składzie: George Benson (guitar), Lonnie Smith (organy), Melvin Lasite (cornet), Leo Morris (AKA Idris Muhammad) (drums).
Kantaty i muzyka organowa kompozytorów barokowych z północnych Niemiec w wykonaniu Gottholda Schwarza - bas, Hauke Ramm - organy i zespołu Sächsisches Barockorchester.
Msza Głagowska i Sinfonietta Leosa Janacka w wykonaniu Christiane Libor - sopran, Ewy Marciniec - alt, Timothy Bentcha - tenor, Wojciecha Gierlacha - bas i Jarosława Malanowicza - organy oraz Orkiestry i Chóru Filharmonii Narodowej w Warszawie pod dyrekcją Antoniego Wita.
Niniejsze nagranie opiera się na pomyśle swoistej rekameralizacji sonat Jana Sebastiana Bacha (BWV 525-530) jako sonat triowych, które według wszelkiego prawdopodobieństwa, były inspiracją dla tego cyklu. Wybitni specjaliści w dziedzinie myzyki baroku, Irmina Obońska (klawesyn), Mark Caudle (wiolonczela, viola da gamba) i Marek Toporowski (organy), wykorzystując wszystkie walory instrumentu Wagnera w Siedlcach w obecnym stadium rekonstrukcji, przedstawiają niezwykle przemyślaną interpretację kameralną tych organowych arcydzieł Bacha.