
Wydany w 1993 roku album, będący owocem współpracy trzech wielkich muzyków jazzowych.
- Wykonawca Gayle Charles
- Data premiery 2007-08-14
- Nośnik CD
- Jazz/Blues / Jazz
- 30-12-2020, 18:24
- 0
- 0
- admin

Wydany w 1993 roku album, będący owocem współpracy trzech wielkich muzyków jazzowych.

Przedstawiane na płycie nagranie zostało zarejestrowane podczas trzeciej edycji Tzadik Poznań Festiwal w lipcu 2009 roku na dziedzińcu Hotelu Bazar. Rozszerzony do kwintetu zespół - z gościnnym udziałem jednego z najważniejszych instrumentalistów współczesnego jazzu - Joe McPhee, zagrał wyciszony i natchniony koncert, którego niezwykłość i piękno pozwala w pełni docenić to nagranie. Muzycy nie korzystali z komponowanych tematów - wszystko co mamy okazję usłyszeń na płycie jest owocem chwili, w której o palmę pierwszeństwa rywalizują zgranie, porozumienie, kreatywność, otwartość i wirtuozerskie umiejętności. Ten skład zagrał dotychczas jeden, jedyny koncert, ale doskonałości komunikacji i współbrzmienia mogą pozazdrościć im zespoły grające w jednym składzie dziesiątki lat. Surowe piękno wyimprowizowanej harmoni.

Grey Daze to zespól stworzony w 1993 roku przez Chestera Benningtona – lidera grupy Linking Park – jeszcze przed rozpoczęciem kariery z Linking Park. Zespół Grey Daze został reaktywowany przez Chestera w 2017 roku ale prace nad albumem grupy nie zostały ukończone w związku z tragiczna śmiercią lidera. W 2018 pozostali członkowie grupy wspólnie z rodziną zmarłego Chestera Benningtona zadecydowali o ukończeniu prac nad albumem. Owocem tej decyzji jest właśnie krążek „Amends”.

Od lat największą fascynacją Darka Wójcika jest muzyka żydowska. Przez krytyków i publiczność określony mianem „Artysta Charyzmatyczny”. Zaliczany do grona najlepszych wykonawców muzyki tego gatunku w Polsce. Koncert „Motywy żydowskie w muzyce świata” Darka Wójcika jest efektem wieloletnich doświadczeń i poszukiwań własnej osobowości artystycznej. Płyta CD „Motywy żydowskie w muzyce świata” jest kolejnym owocem fascynacji artysty muzyką żydowską. Nagrania dokonano 12 września 2015 r. w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim.

Zespół ZIEMIA KANAAN powstał w Stalowej Woli, z potrzeby przelania swoich wysublimowanych, często nieokiełznanych emocji na muzyczny język. W 1999 roku ukazał się pierwszy materiał "Gatalmajti demo '99", który zyskał pochlebne recenzje m.in. na łamach czasopisma "Tylko Rock". W 2001 roku, w poszerzonym o sekcję dętą składzie, zespół rozpoczął pracę nad kolejnym materiałem. Owocem tej pracy był album "k-n.a.n.", pokazał on bardziej łagodne oblicze grupy i przypadł do gustu fanom a zespół coraz częściej koncertował. W 2007 roku, z różnych przyczyn, grupa zawiesiła swoją działalność, aby powrócić w 2011 roku, w nowym składzie. Początkowo dźwięki stworzone przez panów z hutniczego miasta, utrzymane były w klimacie reggae, jako odpowiedź i zapora dla muzyki kominów i maszyn grodu wielkiego kombinatu. Jednak ciągłe poszukiwania i przemiany (personalne) sprawiły, że ich muzyka ewoluowała. Rok 2012 to czas ciężkiej, ale przyjemnej pracy, owocem której jest album „Katarynka”, wydany przez wydawnictwo Zima Records. „Energia i łagodność, dynamika i trans, nowa jakość pozwalająca skupić i wyzwolić wszystko” – tymi słowami można krótko określić to, czego możemy spodziewać się po „Katarynce”. To album, którego nie da się zamknąć w jednej szufladzie stylistyki muzycznej. Z jednej strony mamy regałowy puls, który przewija się niemal przez całą płytę, z drugiej ostre energetyczne riffy połączone z subtelnie wkomponowaną współczesnością, którą daje elektronika. To wszystko uzupełnione jest akustycznymi kompozycjami, które dopełniają całość.

Kompozytor i wykonawca Joep Beving, jeden z najchętniej słuchanych żyjących pianistów na świecie, dołącza do grona artystów Deutsche Grammophon. Owocem tej współpracy jest album ‘Prehension’ (premiera 07.04.2017)Holenderski muzyk Joep (jego imię wymawia się ‘Jup’) to wielka postać serwisów streamingowych. Artysta jest “wielki” także i w rzeczywistości, dzięki swojemu niebagatelnemu wzrostowi (prawie 210 cm), niesfornym, długim włosom i okazałej brodzie. Stał się ikoną sukcesu, sam pisząc i nagrywając, a następnie wydając swój debiutancki album ‘Solipsism’ (obecnie dostępny w katalogu cyfrowym DG), który doczekał się prawie 60 milionów odsłuchań.Delikatne melodie Joepa z miejsca przypadły do gustu słuchaczom, a jego utwory zaczęły pojawiać się na playlistach serwisów streamingowych obok dzieł Maxa Richtera, Ólafura Arnaldsa, czy Nilsa Frahma.“Nazywam to ‘prostą muzyką wyrażającą skomplikowane emocje’,” podkreśla Joep, podsumowując swoją uniwersalność. “Świat stał się bardzo nerwowy, a ja odczuwam głęboką potrzebę łączenia się z ludźmi na tym podstawowym, ludzkim poziomie. Muzyka to język uniwersalny, posiada moc jednoczenia”. Każdy z utworów na płycie ‘Solipsism’ był nagrywany nocą w kuchni jego mieszkania w Amsterdamie. Kiedy jego partnerka i dwie małe córeczki spały, on grał na niemieckim fortepianie, który otrzymał w spadku po babci.Jego muzyka dotarła w końcu do DG, kiedy przyjaciel Joepa odtworzył album w którymś z berlińskich barów. Przypadkowo znajdował się tam jeden z dyrektorów wytwórni. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności Joep Beving podpisał kontrakt z najważniejszą firmą w świecie muzyki klasycznej. Pierwszym owocem tej współpracy będzie krążek ‘Prehension’. Jako naturalny następca albumu ‘Solipsism,’ porusza muzyczne i filozoficzne tematy, z którymi identyfikuje się kompozytor. Powściągliwe, hipnotyzujące i melancholijne – te melodie pomogą ukoić najbardziej zranioną duszę.

Thom Sonny Green na co dzień jest perkusistą formacji alt-J, która w ostatnich latach zachwyciła rynek muzyczny oraz krytyków. Solowym albumem "High Anxiety" ujawnia fascynacje ambitną muzyką elektroniczną, czego owocem jest eksperymentalny debiutancki krążek, na którym Green daje się poznać nie tylko jako muzyk, producent, ale również artysta wizualny. "High Anxiety" sytuuje się pomiędzy twórczością Clams Casino a abstrakcyjnymi dokonaniami Arci.

Debiutancki album wspólnego projektu uznanego brytyjskiego producenta Daniela Avery oraz znanego z Nine Inch Nails muzyka eksperymentalnego Alessandro Cortini. Co rozpoczęło się jako eksperyment przez kilka następnych lat trwało jako ciągła wymiana pomysłów, której owocem jest niniejszy album. Tracklista: 1. Sun 2. Illusion Of Time 3. CC Pad 4. Space Channel 5. Inside The Ruins 6. At First Sight 7. Interrupted By The Cloud Of Light 8. Enter Exit 9. Water 10. Stills

Tytuł drugiego albumu Chickenfoot stanowi nie lada zagadkę dla dziennikarzy i fanów zespołu. Nikt nie otrzymał jednoznacznej odpowiedzi, dlaczego grupa wybrała na nazwę swojej płyty liczbę III. Powodem mogła być chęć oddania hołdu niektórym zespołom z lat 70-tych lub jak żartobliwie stwierdził Sammy Hagar, stworzenie tak dobrego albumu pozwala na przeskoczenie jednego stopnia wyżej w porządku numerycznym.Album pt. „III” przedstawia mocne brzmienie hard rocka z nawiązaniami do ulubionych przez zespół lat 70-tych. Razem z zespołem nad produkcją nowego krążka czuwał Mike Fraser, którego doświadczenie okazało się bardzo pomocne przy opracowywaniu płyty. Owocem ich współpracy jest świeża, surowa a zarazem wysublimowana płyta, która przedstawia zespół w doskonałej formie. Pierwszym utworem promującym jest „Big Foot” ale dopiero za pomocą „Thee And A Half Letter’s” oraz „Come Closer”, Chickenfoot przekracza barierę i wychodzi poza ramy wszelkich kategorii stylistycznych.

Basista, kompozytor i lider tego kwartetu Richard Andersson to muzyk wielkich nadziei na duńskiej scenie jazzowej. Gdy miał 14 lat uległ wypadkowi podczas dziecięcej zabawy fajerwerkami. Od tamtego czasu - mimo, że miał mocno uszkodzony wzrok - każdy jego dzień był poświęcony muzyce. Zaczynał od gry na gitarze klasycznej w Instytucie Niewidomych i Słabowidzących, ale szybko zaczął też grać na kontrabasie i temu instrumentowi poświęcił się na studiach w The Academy of Music and Dramatic Arts, a następnie w prestiżowej Manhattan School of Music w Nowym Jorku (ukończone w 2009 r.). Tuż potem wydał swoją debiutancką płytę, która spotkała się z uznaniem publiczności i krytyków oraz otworzyła mu wiele możliwości współpracy z najlepszymi muzykami jazzowymi po obu stronach Atlantyku. Owocem tego była również nagroda dla największego młodego talentu w Danii - "Stjerneprisen" oraz w roku następnym (2010) nagroda "Fuen's Jazz Musician of the Year".Tracklista: 1. Take One First2. Hanna In Esbjerg3. Ronald's New Rhythm4. Root5. Together But Apart6. Two And Four7. Song For Zeuthen8. Origin9. Rain Song, part 110. Rain Song, part 2