Książeczka z płytą. Książeczka na 18 stronach zawiera encyklopedię postaci Disney’a, tj. zdjęcia i opisy głównych bohaterów, którzy śpiewają na płycie.
Honor Duma Szacunek to 4 solówka HDS-a. Jest to 14 starannie wyselekcjonowanych utworów które zachowane są w klasycznej konwencji. Oprócz artysty na albumie będzie można usłyszeć czołówkę krajowej sceny ulicznego rapu. Za muzykę odpowiadają czołowi producenci których podkłady zostały przyozdobione dźwiękami żywych instrumentów za których brzmienie odpowiadali zawodowi muzycy. Album ten jest mocno refleksyjny nie brakuje jednak też mocnych kawałków opisujących życie codzienne w Polsce. Płyta jak sama nazwa wskazuje niesie za sobą wartości które w dzisiejszych czasach co raz bardziej zanikają i są na wymarciu pomimo bardzo dojrzałych utworów autor jednak nie daje zapomnieć o tym gdzie się wychował jak żyje i skąd pochodzi. Sam artysta twierdzi ze jest to jego najlepsza z wydanych przez niego płyta i najbardziej dojrzała pod względem warstwy lirycznej jaki muzycznej.
Płyta prezentuję ścieżkę dźwiękową do filmu zatytułowanego „The Crow”, horroru nagranego w 1994 roku. Film to amerykańska produkcja wyreżyserowana przez Alexa Proyasa. Muzykę do filmu skomponował Graeme Revell. Ścieżka dźwiękowa jest idealnie dopasowana i odzwierciedla niezwykły klimat filmu. Płyta zawiera czternaście niepowtarzalnych utworów, wykonanych przez różnych artystów, które przenoszą nas w świat bohaterów i potęgują emocja zawarte w filmie.
Pierwsza płyta z perkusistą Tony Williamsem, nagrana w 1963 roku. Jubileuszowa edycja zawiera 2 bonusowe ścieżki z nagraniami, które nie znalazły się na oryginalnej płycie gramofonowej.
Płyta Davida Arnera nagrana została z doborowym towarzystwie - partnerują mu bowiem Michael Bisio na basie i Jay Rosen na perkusji. Muzyka tu zgromadzona, przy pierwszym przesłuchaniu, wydaje się być bliska współczesnej wolnej improwizacji. Przy każdym kolejnym jednak spotkaniu z tym nagraniem zaczynamy pojmować strukturę dzieła - starannie przemyślane kompozycje układają się w formę suity gdzie nie tyle napięcie narasta w ramach pojedynczej kompozycji, ale kumuluje się i wycisza w obrębie całej płyty. Momentami gra lidera przypomina dokonania tria Myry Melford - ale Arner nie unika harmonii w tym stopniu co ona, nie fascynują go tak mocno idee i dokonania Dona Pullena. Świetnie natomiast potrafi kumulować emocje i doskonale współpracuje z partnerami którzy na równi z nim współtworzą niezwykły, emocjonalny charakter tej płyty. Kolejna znakomita płyta w katalogu Not Two!Tracklista:1. Double Nature2. Swirl3. Mr. MB4. Intensities Opus 565. A Take On It All6. My Romance
Grający na elektronicznym puzonie Sebastian Smolyn i obsługujący elektronikę jego brat, Artur, na swoje artystycznej ścieżce wybrali kierunek muzyki improwizowanej. Ich osobiste doświadczenia złożyły się na matrycę dla takiej muzyki, która rządzi się swoimi własnymi prawami i używa wszystkich możliwych środków, by osiągnąć swój cel. Nie ma dla nich stylistyk awangardy, których by nie eksplorowali – ich twórczość jest zainspirowana przez free jazz, nu jazz, noise czy hardcore w wielu różnych postaciach.Po kilku latach wspólnych poszukiwań, do ich dźwiękowych wypraw dołączył wyjątkowy perkusista jazzowy Oliver Steidle – tak powstało trio o nazwie Defibrillator, niezwykle energetyczna formacja, której brzmienie silnie zakotwiczone jest w estetykach grindcore i noise. Kolejnym krokiem w ich karierze stało się zaproszenie do współpracy muzyka, który od lat stanowił dla nich ważną inspirację – Petera Brötzmanna, jednego z najważniejszych przedstawicieli światowego free jazzu i muzyki improwizowanej. Młodość i energia w zestawieniu z wieloletnim doświadczeniem na gruncie eksperymentalnych dźwięków, ale i ciągłą potrzebą eksperymentowania na gruncie mocnych , bezkompromisowych brzmień Petera Brötzmanna - tak właśnie zestawiony został ten projekt.[...] płyta ma mocny, fizyczny charakter i zdecydowanie zaliczyć ją można do wagi ciężkiej, to jednak jest także niezwykle w swej fizyczności pociągająca. Plątanina i gęstość, noise i ściana hałasu o którą rozbija się tu nasza percepcja, to niezwykłe doznanie, o którym można by powiedzieć, że jest "jak dotknięcie wulkanu podczas erupcji". To muzyka, więc nas nie spopieli, ale na pewno będzie to doznanie, o którym zapomnieć się nie da. Koniecznie!(Marek Zając) Muzycy:Sebastian Smolyn: e-tromboneArtur Smolyn: electronicsOliver Steidle: drumsPeter Brötzmann: reeds Tracklista: 1. Anthropozoophilia2. Good Intentions3. The Man With One Ball4. Fuckir5. Uterine Prolapse6. Cellulite Guru
Takiej edycji płyty Kwintetu Trzaskowskiego jeszcze nie było! Album został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60. To pierwsze tak obszerne opracowanie w historii tej znakomitej płyty. Album, przy zachowaniu oryginalnej okładki, został wzbogacony dwujęzyczną książeczką z tekstem Tomasza Szachowskiego. Autorem odświeżonego brzmienia jest wybitny reżyser dźwięku - Jacek Gawłowski. Czwarta płyta serii Polish Jazz z nagraniami Kwintetu Andrzeja Trzaskowskiego jest jedną z najwybitniejszych pozycji zbioru. Nagrana w styczniu 1965 roku, stanowi obok „Astigmatic” Komedy manifest twórczy dla jazzu polskiego tamtych lat, a wpływu jej autora na rozwój tego gatunku muzyki w Polsce nie sposób przecenić. Wiernie oddaje kunszt kompozytorski lidera, jego styl improwizacyjny i charakterystyczną poetykę utworów. Wielką wartością płyty są partie solowe członków kwintetu. Błyskotliwy Tomasz Stańko, grający wówczas bardziej otwartym i pełnym dźwiękiem niż obecnie, poszukujący Janusz Muniak, rozdarty między tradycją a jazzem free. Subtelna, zniuansowana, uważnie słuchająca lidera sekcja Jacek Ostaszewski - Adam Jędrzejowski podkreśla jazzowy charakter całości. No i pianistyka Andrzeja Trzaskowskiego, którą tak naprawdę odkrywamy na nowo po latach! Z jednej strony precyzyjna realizacja własnego zapisu partytury, z drugiej zrównoważone, swingujące partie solowe. Trzaskowski umiał łączyć odległe estetyki i adaptować je dla potrzeb własnych kompozycji, które cechował niepowtarzalny styl, stając się z czasem znakiem rozpoznawczym polskiej szkoły jazzu. I na tym m.in. polegała jego wielkość. Płyta dostępna jest również w wersji analogowej.
Płyta CD zawiera 18 utworów celtyckich w oryginalnym wykonaniu znanych irlandzkich artystów.
Płyta CD zawiera 19 utworów w wykonaniu grupy Tercet Egzotyczny, wśród utworów min. Jak Gołąbka, O Mia Izabello, Tysiąc Miast Miliony Chwil, Puerto Allegre, Życie Jest Podróżą i inne.
Reedycja wydanego albumu muzycznego w 2006 roku. Płyta zebrała świetne recenzje i została bardzo ciepło przyjęta przez fanów Mietka Szcześniaka. Dodatkowym smaczkiem jest niepublikowany utwór nagrany specjalnie na festiwal Opolski.Nowe brzmienia i ciekawe aranżacje po raz kolejny udowodniły, że na tak dojrzały album warto było czekać kilka lat.Krążek stanowi zbiór 14. utworów, wprowadzających w energetyczny, taneczny i letni klimat, choć nie zabrakło tam również miejsca na zadumę i opowiedzenie o tym, co w życiu ważne. To wyznania o czekaniu, cierpliwości, naiwności, ale także czerpaniu z "tętniącego i żarzącego się teraz". Album jest dopełnieniem tryptyku: „Czarno na białym", „Spoza nas" i „Zwykły cud". Płyta, choć doskonale uzupełnia poprzedzające go krążki, zdecydowanie od nich odbiega. Miecz bawi się muzyczną formą, sięgając po gatunki do tej pory z nim nie kojarzone. Obok nastrojowych, „budzących" serce utworów jak Naiwni, Czekaj na wiatr czy O niebo lepiej, znaleźć można piosenki zabarwione hiphopowym klimatem wprowadzonym przez Mezo (Kiełbie we łbie), elementy new soulu zaśpiewane przez Paulinę Przybysz w utworze Angel-a (będzie dobrze), ale także - inspirowaną DrumandBase - aranżację do znanej piosenki Eli Adamiak Jesienna Zaduma.Autor zaprosił do współpracy także innych znakomitych artystów takich jak Marcin Pospieszalski, Anna Maria Jopek, Liroy czy też wschodzące gwiazdy polskiej wokalistyki Patrycję Golę i Beatę Bednarz. Na klawiszach zagrał Paweł Bzim Zarecki. W jednym z utworów pojawił się nawet z gitarą Marcin Kydryński.Ciekawe, oryginalne aranżacje znanych już utworów; nowe, nieznane dotąd własne kompozycje; a także sięgnięcie do klasyków tj. wiersze ks. Twardowskiego, powodują że płyta znaleźć może uniwersalny odbiór. Artysta nie zawodzi wiernych fanów, a jednocześnie zdecydowanie poszerza krąg muzycznych inspiracji.