Album „Zbigniew Namysłowski Quartet” został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60. Reedycję przygotowano z niezwykłą starannością, autorem odświeżonego brzmienia jest wybitny reżyser dźwięku - Jacek Gawłowski. Płyty zostały wytłoczone gramaturze 180.
Winylowa edycja płyty grupy "Glasvegas" - brytyjskiego zespołu, o którym świat usłyszał w 2008 roku, kiedy do końca ważyły się losy pierwszego miejsca UK Album Charts. Do ostatniej chwili nie wiadomo było, czy na szczycie z nowym krążkiem zadebiutuje Metallica czy właśnie "Glasvegas". Pochodzący z Glasgow kwartet sprzedał bowiem ponad 100 tys debiutanckiej płyty i choć zadowolił się ostatecznie drugim miejscem na listach sprzedaży, szeptany marketing zrobił swoje w ciągu kilku dni nazwa zespołu stała się na Wyspach powszechnie znana. Muzycy szkockiej grupy inspirują się brzmieniem lat 50-60-tych a także rockabilly czy doo wop. Tracklista: Side A 1. Flowers & Football Tops 2. Geraldine 3. It & 39s My Own Cheating Heart That Makes Me Cry 4. Lonesome Swan 5. Go Square Go Side B 1. Polmont on My Mind 2. Daddy & 39s Gone 3. Stabbed 4. S.A.D. Light 5. Ice Cream Van
To był szczególny rok. Historia pędziła do przodu jak 20 lat wcześniej. Spełniło się proroctwo Kaczmarskiego - runął mur, stół stracił kanty, a świat zbliżył się na wyciągnięcie ręki. Nawet w krakowskim mikrokosmosie czuć było wiatr zmian, jak dekadę wcześniej za wspaniałych czasów "Gazety Krakowskiej" Macieja Szumowskiego. Festiwal Piosenki Studenckiej wciąż był enklawą tego, co oddziela sztukę od rozrywki. Przyznam się bez bicia - z imprezy w 1989 roku zapamiętałem jedynie imię i nazwisko laureatki, która wzięła wszystko - i Grand Prix, i nagrodę dziennikarzy. Chwilę później nie skojarzyłem tej osoby z dziwną nazwą Ya Hozna - którą poznałem dzięki krakowskiemu profesorowi zappologii Piotrowi Markowi - myślałem, że ktoś po prostu wpadł na pomysł zmierzenia się z twórczością Franka w swoich interpretacjach. Okazało się, że nie byłem całkiem daleki od prawdy - zappowski eklektyzm Renaty Przemyk, nie tylko pokazał, że Tom Waits może być kobietą, ale pozwolił jej jako prawdopodobnie jedynemu artyście w historii branży wystąpić w tym samym okresie w Opolu, Sopocie, Jarocinie i na FAMIE. A zaraz potem na Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Jarociński występ z Armią to zresztą, w moim subiektywnym odczuciu, jedno z najważniejszych wydarzeń w historii polskiej muzyki. Moja muzyczna ciekawość po raz pierwszy została gruntowniej zaspokojona, kiedy jako dziennikarz pewnej dużej i kiedyś dość niepokornej artystycznie, komercyjnej stacji radiowej z Wolnego Miasta Kopiec Kościuszki zaproponowałem Artystce nocny program "na żywo”. Od północy, od niej z podkrakowskiego domu. Na przełamanie lodów i strachu przed nieznanym, przywiozłem, jak pamiętam, skonsumowany potem wspólnie załącznik, choć to nie on zdecydował o radiowej magii tamtej nocy. Kraków (ponownie) - telewizyjne studio w Łęgu i swoiste podsumowanie pierwszej dekady lat dziewięćdziesiątych w polskiej muzyce - koncert "Kobiety w rocku" i 7 śpiewających Pań od Edyty Bartosiewicz z radykalnie nową fryzurą, przez Katarzynę Nosowską, już mającej pewnie w głowie poza „heyowe”, solowe projekty po Renatę Przemyk, wprawdzie weterankę i laureatkę Opola i Sopotu, ale, jak pamiętam, ciut niewygodnie czującej się w ramach telewizyjnego show, którego pomysłodawcą i mózgiem był ktoś o zupełnie innych artystycznie celach. A był to już okres albumu "Tylko Kobieta" nagrodzonego Fryderykami, których piętno słychać z kolei na mojej ulubionej płycie - „Andergrant”, pokazującej równocześnie niejednoznaczność terminu "piosenka poetycka” i niejednoznaczność terminu „komercja", co w przypadku Renaty Przemyk oznacza ileś tam płyt w różnych kolorach kruszcu, a dla mnie jest koronnym dowodem, że autorskie, niekoniecznie łatwe w odbiorze płyty mają (tak było i jest do dziś) swoją wierną, dużą publiczność, która po pierwsze nie jest niewyszukana w potrzebach, jak z niezachwianą pewnością twierdzą medialni decydenci, a po drugie w wypadku swojej ulubionej artystki chcą posiadać jej dzieło w wersji fizycznej i namacalnej, a nie wirtualnego pliku w wirtualnej chmurze. Na telefonie można oglądać nawet "Odyseję Kosmiczną 2001" Kubricka (sam widziałem taki przypadek w krakowskim tramwaju), ale obcowanie ze sztuką wymaga odpowiednich narzędzi. Także odpowiedniego medium. Jak na przykład „Trójka”, która nie tylko transmitowała na koniec ubiegłego wieku koncert Renaty z Przeglądu Piosenki Aktorskiej w Kolonii, ale chętnie gości ją w swoim magicznym studio imienia Agnieszki Osieckiej. Skoro jesteśmy przy roku 2001… koniec sierpnia, Muzeum Śląskie w Katowicach, koncert „Wyrwani życiu” - pierwsze zetknięcie z ponadczasową, uniwersalną, do dziś bardzo bliską memu sercu "Blizną", z płyty, która wydaje się być równie ważna dla samej Artystki. Od zawsze ciągnęło ją do teatru. Tego z muzyką. Ze wspaniałym efektem. „Balladyna", „Monsters”, „Odjazd", „Szyc", „Noce Waniliowych Myszy” i całkiem niedawne, wspaniałe "Boogie Street”, przyklepane przez samego mistrza Cohena. To nic dziwnego. Przecież każdy koncert Artystki to spektakl z muzyką. I to się nigdy juz nie zmieni, podobnie jak kolejne, nieuniknione chyba flirty z teatrem. Ta podobno "Mało zdolna szansonistka" łączy w sobie rzeczy nie do połączenia. Jest równocześnie Juliette Greco i Pattie Smith, Tomem Waitsem i Frankiem Zappą. Ale przede wszystkim unikatową artystką - Renatą Przemyk. Jak wspaniały album o takim właśnie tytule „Unikat". Byłem, jestem i zapewne będę fanem, może nawet psycho. I „Gites". Piotr Metz P.S. Piosenki na tej płycie to wybór samej artystki.A ona wie najlepiej, co nam chce powiedzieć. Posłuchajmy z uwagą.
Debiutancki krążek Roksany Węgiel osiągnął status platynowej płyty oraz zdobył nagrodę Bestsellera Empiku 2019 w kategorii Pop/Rock. Z tej okazji na półki sklepowe trafiła odmieniona wersja płyty, która tym razem została wydana w Super Jewel Boxie. Na krążku znalazło się 17 utworów, a wśród nich takie hity jak "Anyone I Want To Be", "Dobrze jest, jak jest", "Lay Low", "Żyj", "Obiecuję", "Potrafisz", "MVP" czy "Heart Of My Heart". Pozycja obowiązkowa dla każdego fana artystki.
Drugi album 27-letniej holenderskiej artystki Kovacs, która w 2016 roku otrzymała prestiżowe wyróżnienie European Border Breakers Award. "Cheap Smell" ukazuje się trzy lata po znakomicie przyjętej debiutanckiej płycie Kovacs "Shades Of Black" (8. miejsce na niemieckiej liście). Zestaw przejmujących utworów, w których artystka opowiada niesamowitym głosem o poważnych problemach życiowych (np.. Odrzucenie, nieudana miłość, zniechęcenie), promowany był przez piosenkę "Black Spider". Podczas pracy nad drugim albumem Kovacs wspierał między innymi Liam Howe (m.in.. Adele, Lana Del Rey, Marina And The Diamonds, FKA Twigs). Nagrania odbyły się w Londynie i Manchesterze. Ciekawostka, tytuł płyty jest nazwą zespołu, w którym Kovacs grała w czasach szkolnych. Tracklista: 1. Priceless 2. Adickted 3. It’s the Weekend 4. Freakshow 5. Mama & Papa 6. I Better Run 7. Cheap Smell 8. Oblivion 9. Midnight Medicine 10. Play Me 11. Love Song 12. Black Spider 13. Foolish 14. Skyscraping 15. Final Song
Kilka lat temu firma Jimmy Jazz Records nabyła prawa do wszystkich albumów Partii w wyniku czego ukazała się pierwsza w dorobku Partii płyta z największymi przebojami grupy pt. "Umrzeć jak James Dean" doskonale przyjęta przez fanów. Wraz albumem "Best of.." pojawiła się nadzieja na wydanie wszystkich albumów legendarnej formacji w postaci płyt winylowych, zrealizowana przez wytwórnię JImmy Jazz Records w latach 2010-13. Wszystkie winylowe wydania płyt Partii niemal natychmiast po wydaniu zniknęły a limitowane nakłady płyt Ne zaspokoiły oczekiwań wszystkich fanów. Obecne wydanie płyty to wznowienie wydania winylowego na którym zarówno wypełniające krążek nagrania jak i okładka zostały poddane specjalnym zabiegom poprawiającym ich jakość. Materiał muzyczny zremasterowany został powtórnie w warszawskim studiu Serakos, a okładka płyty przeszła gruntowną przemianę zachowując jednak swój dotychczasowy styl. Uzupełnieniem oprawy graficznej jest wkładka z tekstami utworów a ponadto wydawca zadbał o kolejna atrakcję dla fanów… Poprzednio płyta wytłoczona została na czarnym, żółtym i zielonym winylu a obecnie poza czarnym winylem płyta dostępna będzie także w limitowanej wersji 100 sztuk na winylu w kolorze niebieskim. Debiutancki album Partii ukazał się pierwotnie w 1998 na kasecie i CD.
W popularnych stacjach radiowych nadal nie ma miejsca na prawdziwy rap. Dobre teksty w konfrontacji z komercją cały czas spotykają się ze ścianą. Hip-hopowe płyty nie mają napompowanej promocji bazującej na skandalach, jak gwiazdy z rodzimego show biznesu. Mimo wszystko Polski hip-hop ma się dobrze. Teraz do tej nierównej walki, z czwartą płytą, powraca Tusz Na Rękach. Co przynosi? Przede wszystkim świeży powiew prawdziwego stylu. Z nim ucieczka od kwadratowych rymów i wtórności rodzimego rapu, zarówno w warstwie tekstowej jak i muzycznej, ponownie staje się możliwa.Tusz Na Rękach Kuba Witek jest bardzo mocno związany z kulturą hip-hopową już od lat 90-tych. W 2005 roku wraz z formacją, w której nazywany był „Pryzmat”, wydał swój debiutancki album „Za linią frontu”. Kielecki raper bez ograniczeń i z ogromną charyzmą. W jego życiu to bunt rodzi upór i odmienność. Stworzył kilka muzycznych projektów między innymi w Czechach, Słowenii czy Irlandii. Płyta „Get Fejm Or Die Tryin'", nagrana wraz z duetem producenckim Voskovy, w wielu rankingach oraz podsumowaniach została okrzyknięta hip hopowym debiutem/odkryciem 2010 roku w Polsce.Kolejna płyta rapera zawiera materiał nagrany i zrealizowany w domowym studio w Kielcach. Na "UOC" odnajdujemy jazzujący rap o dwoistej naturze. Krążek jest pełen osobistych tekstów nasyconych refleksją o współczesnym świecie, pełen bólu istnienia, ale i przynoszący nadzieję na lepsze jutro. W projekcie wzięło udział więcej wokalistek niż raperów. 13 utworów zostało nagranych z udziałem m.in. Bek-on’a, Dekim’a, Hasiego czy Emes’a ale i zespołu Funky Carnivale. Piękną stroną tej płyty są kobiece wokale Marty Wólczyńskiej, Czili, Edyty Cymer czy znanej z wcześniejszych kolaboracji z Kubą, Justyny Kuśmierczyk. W Twoje ręce trafia estetyczny krążek, z elementami elektroniki, nagrany z świadomością trendów obecnych na zagranicznych rynkach. "Upór Odmienność Cokolwiek" to wyjątkowa podroż po dobry styl i brzmienie, w którą warto się wybrać bez dłuższego zastanowienia. Czas ruszyć w tę drogę!
PAN BRZECHWA ROBI SHOW?TAK,bo wiersze Pana Brzechwy i moje kompozycje, a mam na imię Robert i robię show na koncertach, płytach i w życiu osobistym, no i nieosobistym też.Kiedy miałem 5 lat, mama przyniosła do domu, ładnie opakowaną książkę. Szybko otworzyłem, a dorosły głos przeczytał tytuł: "100 bajek Pana Brzechwy".Później dostawałem płyty analogowe, na których te bajki były recytowane, śpiewane, opowiadane.Było to ciekawe, ale zawsze kojarzyło się z programem telewizyjnym mojej babci pt: "W Starym Kinie". Te aranżacje, te głosy, te melodie nie były dla mnie. Dzisiaj uznaję i szanuję Henryka Warsa, Irenę Kwiatkowską, Jana Kobuszewskiego, ale wtedy, przecież dopiero co w Studio 2 wystąpił zespół ABBA, w Sopocie Boney'M, a chyba z 5 lat wcześniej rozpadł się zespół The Beatles.Marzyło mi się, żeby taki Mick Jagger, albo Smokie grali dla mnie piosenki Pana Brzechwy.W dalszej kolejności trochę podrosłem i doczekawszy własnej córuś – pociechy, poszedłem na piechotę do sklepu po krążek kompaktowy z twórczością dla dzieci. Ze zdziwieniem stwierdziłem, że nikt nadal nie wykonuje piosenek dla najmłodszych w moich ulubionych stylach. Nie pozostało nic innego jak wziąć sprawy w swoje pianino. Skomponowałem własne melodie do tych wierszy z myślą o córce, dzieciach na całym świecie i rodzicach tych dzieci na całym świecie. Pierwsze cztery płyty nagrałem z zespołem KILERSi, a teraz na własne kopyto zachęcony wybornym przyjęciem poprzedniego wydawnictwa "Brzechwa by Kilersi", spowodowałem kolejną płytę. Usłyszycie na niej największe szlagiery Pana Brzechwy w kompozycjach Roberta, który Robi Show w bezustannej admiracji do : The Beatles, Pink Floyd, ELO, Cold Play, U2, Bob Dylan, Frank Zappa i Szymon Wydra.Pozwolicie, że zakończę cytatem z samego siebie:"To moja najlepsza płyta, nie zastanawiajcie się tylko kupujcie, bo zabraknie"!!!
Wersja w digi-packu zawiera dodatkowo 3 utwory z płyty w wersji demo.
Reedycja najbardziej tajemniczej i unikalnej płyty Apatii, niedostępnej od ponad 10 lat. Oryginalnie ukazała się w 1997 roku i była jedynym albumem Apatii nagranym z basistą Szymonem. Brzmiała nieco inaczej niż dwie pierwsze oraz inaczej niż wszystkie następne płyty Apatii. Wśród 16 utworów znajdują się koncertowe hity takie jak „Państwo” czy „Jeden krok”, ale też jeden z nielicznych coverów w repertuarze Apatii – „Jestem” legendarnej Ustawy o Młodzieży. Tracklista: 1. Uprzedzenia 2. Kończ się kończ 3. Jeden krok 4. Wewnątrz 5. Ślad 6. Jasna strona 7. Zastanów się 8. Okno 9. Państwo 10. Dla mnie 11. Odnaleźć się 12. Znaki 13. Droga 14. Jestem