
Winylowe wydanie płyty
- Wykonawca Massive Attack
- Data premiery 2016-12-02
- Nośnik Płyta Analogowa
- Vinyle / Pop & Rock
- 20-02-2020, 15:51
- 0
- 0
- admin

Winylowe wydanie płyty

Limitowana edycja płyty Charlotte Gainsbourg „5:55” w wersji Deluxe, 2LP+CD.

To pięcio-osobowy skład z południowego wybrzeża Wielkiej Brytanii, który jest odpowiedzialny za jedne z najbardziej ikonicznych piosenek w metalcorze. Album "Cannibal" jest wprost napakowany wyśmienitymi refrenami, ostrymi jak żyleta riffami oraz wysublimowanymi melodiami. To wszystko na pewno pozwoli grupie utrzymać się w ściślej czołówce brytyjskiego metalcore’u. Nagrywając album, zespół powrócił do współpracy z gitarzystą SikTh oraz z producentem płyty "Black Flame" - Danem Wellerem (Enter Shikari, Young Guns). Miksem i masteringiem zajęli się Adam "Nolly" Getgood i Ermin Hamidovic - duet, który stoi za "Holly Hell" zespołu Architects. Efektem tej współpracy jest najlepszy pod względem technicznym album Burry Tomorrow do tej pory. Tym razem wokalista, który w swojej twórczości zazwyczaj podejmuje temat zdrowia psychicznego skupił się na osobistych doświadczeniach. "To album, który jest zarówno dla mnie jak i dla moich fanów. Opowiadanie o najmroczniejszych momentach z mojego życia to było dla mnie prawdziwe katharsis. Niektórym odbiorcom może być ciężko tego słuchać, ale wiedziałem że jeżeli mam to zrobić, to opowiem o wszystkim. Nie będę tworzył na pół gwizdka. Niczego bym nie zmienił w tekstach na tym albumie" - mówi Dani. Kiedy Dani zaczął spisywać pierwsze pomysły na album "Cannibal" różniły się one od tych na poprzednich albumach. Wszystkie metafory i przenośnie oraz bezpośrednie podejście to celowy zabieg ze strony artysty. Wokalista chciał w ten sposób pokazać osobom o podobnych problemach, że nie są z nimi same. "Chciałem być słowny. Rozmawiałem z ludźmi na temat zdrowia psychicznego, (Dani stworzył projekt "Safe Space Sessions", który realizował podczas trasy koncertowej, przy pomocy specjalistów. więc jak miałbym stworzyć album, na którym nie mówię o zdrowiu psychicznym?. Podjęcie tematu zdrowia psychicznego to coś co ratuje życia. Chciałbym, żeby ludzie zobaczyli jasną i ciemną stronę. Jeśli tylko zagłębią się w ten temat to znajdą pocieszenie w samej dyskusji, normalizacji tego problemu i zrobią coś dobrego poprzez samo prowadzenie debaty na temat zdrowia psychicznego." Warstwa liryczna na tym albumie ma apokaliptyczny klimat. W kawałkach "Quake" i "Better Below" zawarta jest mroczna przeszłość Dani’ego ale na płycie pojawia się również motyw wpływu mediów społecznościowych w utworze "Gods And Machines". Tytuł płyty "Cannibal" odnosi się do bycia zjedzonym przez własne myśli ale też do bycia zjedzonym przez innych ludzi, tłumaczy artysta - "Nie jesteśmy dobrzy ani dla samych siebie ani dla innych. Na albumie są poruszane również problemy innych członków grupy." Prace nad "Cannibal" zaczęły się prawie od razu po wypuszczeniu wersji deluxe albumu "Black Flame" w czerwcu 2019 roku i odbywały się po części w trakcie trasy koncertowej Bury Tomorrow. Pomimo tego, że proces tworzenia płyty nie należał do najłatwiejszych, a artyści przekroczyli swoje mentalne i wytrzymałościowe granice, to z całą pewnością jest to najlepszy album zespołu jaki dotychczas stworzyli. Tracklista: 1. Choke 2. Cannibal 3. The Grey (Vixi) 4. Imposter 5. Better Below 6. The Agonist 7. Quake 8. Gods & Machines 9. Voice & Truth 10. Cold Sleep 11. Dark Infinite

Ich poprzedni album studyjny ukazał się w 2011 roku i okazał się dużym sukcesem, do dzisiaj jest to płyta zaliczana do niewielkiej grupy najlepszych polskich płyt hip-hopowych. Łona i Webber chętnie testują cierpliwość fanów, wydając płyty w kilkuletnich odstępach. Kolejnymi premierami Szczecinianie udowadniali, że na dobre rzeczy warto poczekać. Nie inaczej jest w przypadku krążka „Nawiasem mówiąc”, który ukazuję się 22 kwietnia.Album Łony i Webbera to czternaście premierowych utworów, stanowiących dowód na to, że nie zmienia się zwycięskiego składu. Chemia, którą wypracowali przez lata wspólnego nagrywania i koncertowania, wciąż działa bez zarzutu i daleka jest od rutyny. Łona nigdy nie należał do raperów wybierających oczywiste rozwiązania. Na „Nawiasem mówiąc” ponownie przekracza granice gatunkowej konwencji – opowiada inne historie, wyciąga inne wnioski, mówi innym językiem, choć tradycyjnie nie brak w tym ironii i dowcipu. Widać w tej płycie mocny pokoleniowy rys, co nie zmienia faktu, że ten trzydziestoparolatek dotyka tak naprawdę spraw uniwersalnych. Z polszczyzny czyni potężnego sprzymierzeńca – tekstowa warstwa płyty to pokaz językowej biegłości i rapowego sznytu. Trudno wyobrazić sobie zwrotki Łony bez bitów Webbera. Album ukazuję się nakładem założonej przez Łonę i Webbera wytwórni Dobrzewiesz.

Wznowienie płyty "Beware of Darkness", drugiego studyjnego utworu amerykańskiego zespołu progresywnego Spock's Beard, który swoją premierę miał w 1996 roku.

Rzadko się zdarza, by jeden koncert był takim wydarzeniem, aby jeden występ zapisał się jednocześnie w historii muzyki i w historii kraju. Taki właśnie był legendarny dziś recital Witold Małcużyńskiego. 60 lat po tym koncercie jego zapis ukazuje się po raz pierwszy na płycie CD Polskiego Radia Chopin. 16 lutego 1959 roku cały Kraków żył tylko jednym. W ten właśnie dzień odbyło się otwarcie wystawy narodowych skarbów, najcenniejszych wawelskich pamiątek. M. in Szczerbiec, listy Chopina, egzemplarze Biblii drukowanych przez Gutenberga wróciły na Wawel do Polski po II wojnie światowej. Było to swoiste święto narodowe. Całą uroczystość uświetnił właśnie recital Witolda Małcużyńskiego – wybitnego pianisty, ucznia Ignacego Paderewskiego, gwiazdy o światowej randze. A jednocześnie człowieka całkowicie pochłoniętego zadaniem zwrócenia skarbów narodowych. Na wawelskiej Sali Senatorskiej zasiadła ówczesna elita: naukowcy, politycy, artyści – m.in. Witold Lutosławski z żoną. Zapis tego koncertu idealnie oddaje atmosferę tego dnia. Witold Małcużyński, owiany sławą po podboju Ameryk, Azji i Australii, witany iście po królewsku zagrał tak jak oczekiwano. Recital jest pełny emocji i wirtuozerii. Artystę niosły emocje, momentami wywołując kontrowersję. Ale to właśnie, w połączeniu z bezdyskusyjną techniką i wielkim talentem sprawiło, że koncert przeszedł do legendy. Dziś, równo 60 lat po tym wydarzeniu, Polskie Radio Chopin przedstawia Państwu ten historyczny, legendarny koncert, na świeżo wydanej płycie. Booklet płyty zawiera szczegółowe omówienie pracy nad materiałem dźwiękowym twórców płyty, którzy – by zgromadzić cały materiał i odtworzyć program – musieli przeprowadzić znaczące śledztwo. Efektem jest jednak wędrówka w czasie: do Sieni wawelskich, 16 lutego 1959 roku.Płyta Witold Małcużyński, the Legendary Wawel Castle Recital, Kraków / Cracow, 1959 (której ekskluzywną szatę graficzną zaprojektował prof. Lech Majewski), otwiera serię fonograficzną Polskiego Radia Chopin, w którym dzielić się będziemy z Państwem niezwykłymi, nieznanymi skarbami nagraniowymi, czekającym na odkrycie w archiwach Polskiego Radia.

Big Cyc początkowo miał być „ulotką demonstracyjną” jednorazowego użytku – zastosowaną w Łodzi 8 marca 1988 roku podczas Uroczystej Akademii z Okazji 75 Rocznicy Wynalezienia Damskiego Biustonosza. To wtedy przed zdumionymi widzami spragnionymi kobiecych wdzięków muzycy dali swój pierwszy koncert. Powodzenie tej imprezy zachęciło ich do dalszej działalności. Jednorazowy performance przeobraził się w zespół, który istnieje do dziś, sprzedał ponad dwa miliony płyt, dał ponad trzy tysiące koncertów zjeżdżając Polskę wzdłuż i wszerz. Dotarł ze swoimi piosenkami również do Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Finlandii, Kanady, Anglii, Belgii, Szkocji czy Austrii. Do dziś filarami Big Cyca są muzycy, którzy uczestniczyli w tamtym pamiętnym koncercie: basista i wokalista Jacek „Dżej Dżej” Jędrzejak, wokalista i performer Krzysztof Skiba, gitarzysta Roman „Piękny Roman” Lechowicz i perkusista Jarek „Dżery” Lis (choć w pierwszych koncertach uczestniczył w roli performera Piotr Trzaskalski – późniejszy reżyser, m.in. filmu „Edi”). W 1998 roku do zespołu został przyjęty klawiszowiec Piotr „Gadak” Sztajdel, a osiem lat później gitarzysta Marek „Maras” Szajda. Od tego czasu Big Cyc jest sekstetem. Od samego początku orężem walki Big Cyca z szarą codziennością i absurdami rzeczywistości są humor, kpina i muzyka, czasami czadowo punkowo, innym razem bujająca rytmami reggae. Na każdej płycie muzycy z gracją odnoszą się do współczesności uwypuklając krzywym zwierciadłem piosenki jej nonsensy i trafnie ją komentując. Czasami wkładają przysłowiowy kij w mrowisko. Jak choćby wtedy, gdy na okładce debiutanckiej płyty. Z partyjnym pozdrowieniem umieścili podobiznę Włodzimierza Ilicza Lenina z irokezem na głowie i kolczykiem w uchu (akurat rozpadał się Związek Radziecki), a kolejne przyozdabiając wizerunkiem Lecha Wałęsy (Nie wierzcie elektrykom, gdzie wyśmiali przywary i megalomanię ówczesnego prezydenta RP), dodając prezerwatywy do płyty „Miłość, muzyka, mordobicie”, co wywołało skandal, umieszczając zdjęcie zakonnicy rozwieszającej prezerwatywy („Wojna plemników”; w tym czasie Sejm zaostrzył ustawę antyaborcyjną) czy karykaturę mającego dyktatorskie zapędy i manipulującego milionami Polaków Jarosława Kaczyńskiego na ostatniej z płyt, „Czarne słońce narodu”. Także tytuły albumów odnosiły się do ważnych wydarzeń: „Wojna plemników” do apelu papieża Jana Pawła II do zgwałconych muzułmanek o nie przerywanie ciąży, „Moherowe berety” do rosnącej w siłę antyunijnej rodziny Radia Maryja, a „Szambo i perfumeria” do cytatu ojca Rydzyka mówiącego o ówczesnej pierwszej damie, Jadwidze Kaczyńskiej. Teksty autorstwa Dżej Dżeja i Skiby są przesiąknięte ciekawymi obserwacjami politycznymi i obyczajowymi, czasami obydwaj spełniają rolę „loży szyderców” naśmiewających się z przywar Polaków i kast politycznych. Często, te tylko z pozoru żartobliwe słowa, stają się początkiem poważnych debat i zmian. Tak było z piosenką „Makumba” (ponad 10 milionów wyświetleń na YouTube), za którą konsul Nigerii w imieniu Towarzystwa Kultury Afrykańskiej wręczył zespołowi nagrodę za propagowanie tolerancji. Natomiast tekst utworu „Atakują klony” przewidział podporządkowanie życia publicznego zachciankom jednej osoby, a „Antoni wzywa do broni” (ponad 3 miliony wyświetleń) utworzenie oddziałów Wojsk Obrony Terytorialnej. Big Cyc nie tylko umiejętnie komentuje rzeczywistość, ale nawet potrafi ją przewidywać czy wręcz kreować, często przeciwstawiając się władzy. Tak było z happeningami Pomarańczowej Alternatywy, które dobiły PRL. Już trzy lata później Skiba i Dżej Dżej na znak protestu za niewypłacenie przez Polskie Nagrania tantiem za płytę, przykuli się w gmachu tej firmy do kaloryferów – akcja rozpoczęła kilkuletni proces przygotowywania nowej ustawy o prawie autorskim. Kilka lat później muzycy zorganizowali happening pod Ministerstwem Kultury domagając się dopłat do strojów rockmanów, co było odpowiedzią na ministerialne dotacje dla zespołów ludowych. Natomiast gdy piraci płytowi zadomowili się na Stadionie Dziesięciolecia, muzycy postanowili odzyskać część tantiem, ale podczas wejścia na stadion… nie zostali wpuszczeni przez ochroniarzy. Niedługo później udało się przepędzić piratów ze stadionu. Głośno o zespole zrobiło się również w lutym 1999 roku, gdy podczas rozdania nagród Play Box w Spodku Skiba w obecności premiera Buzka wypiął osłoniętą część ciała. Natomiast gdy w 2018 roku TVP, tuba propagandowa PiS, bez zgody zespołu wykorzystała do zilustrowania demonstracji antyrządowej piosenkę „Jak słodko zostać świrem”, muzycy wytoczyli sprawę żądając miliona złotych zadośćuczynienia i wpłaty tej kwoty na WOŚP. Często biorą też udział w różnych kampaniach społecznych, jak choćby w 2019 roku, gdy zostali twarzą przeciw-smogowej akcji Więcej tlenu. Ponadto Jędrzejak, Lechowicz, Lis i Sztajdel tworzą z Jarkiem Janiszewskim (wokalistą grupy Bielizna) zespół Czarno – Czarni, z którym nagrali osiem płyt. Jędrzejak, który napisał muzykę do dwóch spektakli („Telerodzina” dla słupskiego Teatru Tęcza i „Siedem jest bestii moich”, czyli cykl metafizyczny Wiesława Dymnego dla krakowskiego Teatru Starego), jest autorem książek podróżniczych: Kontrabas i bumerang oraz „Z gitarą przez Antyle”. Skiba wydał dwie płyty solowe („Wąchole” i „Skiba dla dorosłych”), jest autorem scenariuszy programów telewizyjnych, znanym prezenterem (m.in. programów „Lalamido”, „I ty zostaniesz czterdziestolatkiem”, „Podróże z żartem”, „Mini szansa”). Podobnie jak Jędrzejak, ma kilka epizodów filmowych i teatralnych. Publikuje felietony (najpierw w anarchistycznych gazetkach podziemnych, a po 1989 roku m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Wprost”, „Dlaczego” – ich wybór ukazał się w książce „Skibą w mur”), jest autorem książek „Opowiadania podwodne i Komisariat naszym domem”, a także współautorem „Artyści wariaci anarchiści” i autobiografii „Skiba ciągle na wolności”. - Leszek Gnoiński Tracklista: 1. Antoni wzywa do broni 2. Viva! San Escobar 3. Tu nie będzie rewolucji 4. Bo z dziewczynami (gościnnie J. Połomski) 5. Makumba 6. Ballada o smutnym skinie 7. Każdy facet to świnia – alternative edit 8. Jak słodko zostać świrem 9. Kumple Janosika 10. Świat według Kiepskich 11. Polska 12. Nasz PRL 13. Atakują klony 14. Dres 15. Rudy się żeni 16. Berlin Zachodni 17. Moherowe berety 18. Piosenka o Solidarności czyli wszystko gnije 19. Czarne słońce 20. Polska podzielona

Wydawnictwo zawiera 2 płyty CD zapakowane dodatkowo w elegancki kartonik. Zawartość to najpiękniejsze nagrania muzyki celtyckiej.

Do sprzedaży trafia limitowana edycja albumu "Space Oddity" Davida Bowiego. Wersja płyty z 1972 roku ukazuje się w specjalnej, winylowej wersji jako picture disc. Na krążku zamieszono zdjęcie artysty z czasów Ziggy'ego Stardusta, a do zestawu dołączono replikę plakatu z oryginalnego wydawnictwa. Album oryginalnie ukazał się w listopadzie 1969 roku jako "David Bowie". W listopadzie 1972 roku do sprzedaży trafiła reedycja płyty, przemianowana na "Space Oddity". Longplay poprzedzał przełomowe dzieło Bowiego - "The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars". "Space Oddity" dotarło do 17. miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży i do 16. pozycji w USA. Picture disc zawiera ten materiał co zremasterowana wersja z 2009 roku, która w założeniu miała być wiernym odtworzeniem winylowego oryginału. Tracklista: Side A 1. Space Oddity 2. Unwashed And Somewhat Slightly Dazed 3. Letter To Hermione 4. Cygnet Committee Side B 1. Janine 2. An Occasional Dream 3. Wild Eyed Boy Fromfreecloud 4. God Knows I'm Good 5. Memory Of A Free Festival

O.S.T.R. „W drodze po szczęście”: box z limitowaną edycją winylową! Specjalna edycja winylowa płyty O.S.T.R. „W drodze po szczęście” 2LP. Nakład albumu został wytłoczony w limitowanej ilości 1000 egzemplarzy będących bliźniaczą, powiększoną formą spektakularnego i bogatego wydania CD. Płyta „W drodze po szczęście” na etapie przedsprzedaży pokryła się złotem, zaś na chwilę obecną osiągnęła status podwójnej platyny. Autorem okładki, oprawy graficznej oraz koncepcji wydania produktu jest Forin Studio. Producentami muzycznymi płyty są Killing Skills, czyli Chris Van Rootselaar, Jaap Wiewel i ostatni co do kolejności ale nie ostatni co do ważności - O.S.T.R. Na gramofonach udziela się DJ Haem. Album promowały teledyski „Słuch”, „Szczęścia milimetr” oraz „Alcatraz”. Tracklista: LP 1 Side A 1. ! 2. W drodze po szczęście 3. Prędkość 4. Ponad ląd Side B 1. Alcatraz 2. Koala 3. Asomia 4. Ot tak po prostu LP 2 Side C 1. Słuch 2. Zombi 3. Chciałem być… 4. All My Life Side D 1. Szczęścia milimetr 2. Algorytm 3. All Awake