» » perkusyjne » Strona 3

"Krążek trójmiejskiej formacji Ortalion zatytułowany Tri-Tones ma wiele wspólnego z wcześniejszymi propozycjami zespołu, ale jest przede wszystkim dowodem konsekwencji i ciągłego rozwoju grupy. "W naszym graniu można znaleźć cechy szeroko rozumianej rockowej alternatywy, ale też ogrom progresywnej elektroniki, nu jazzu, ambientu, a nawet synth-popu... Nasze brzmienie opiera się na specyficznej obrazowości, która może kojarzyć się z muzyką filmową" – tłumaczy Cezary Morawski, klawiszowiec i autor większości repertuaru grupy. "Wspomniana filmowość jest bez wątpienia mianownikiem łączącym wszystkie składowe muzyki Ortalionu w spójną  narrację. Każda nasza płyta jest inna, ale sami traktujemy je jako pewnego rodzaju tryptyk" – kontynuuje muzyk. Trzecia płyta grupy brzmi z jednej strony jak logiczne przedłużenie post-yassowych wątków z Ortalionu (2016) i nieco mroczniejszych klimatów O2 (2017), ale też odkrycie nowych, ekscytujących rejonów brzmieniowych i podsumowanie dotychczasowej drogi zespołu. "Na Tri-Tones niczym w kalejdoskopie mieszają się gatunki, style i nastroje, ale krążek jest bardzo sprawnie i błyskotliwe wyreżyserowany – nie ma tu dłużyzn i niepotrzebnych wątków. Całość jest bardzo dynamiczna, a przy tym idealnie wyważona. Nie tworzymy piosenek w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, nasze utwory powstają na przecięciu wielu stylistyk, dlatego od zawsze największym wyzwaniem było dla nas osiągnięcie odpowiedniej równowagi brzmieniowej" – podsumowuje Morawski".  Opis pochodzi od wydawcy. Muzycy: Cezary Morawski - fortepian, syntezatory, elektronika, instrumenty perkusyjne Piotr Majka - perkusja Jacek Brzeziewicz - bas Jacek Stromski - sampler, instrumenty perkusyjne Marcin Otłowski - saksofon barytonowy Robert Jakubiec - trąbka Rafał Chomik - grafika, wizualizacje Tracklista: 1. Tri-Tones 8:01 2. Children Punk 4:45 3. Karoshi 6:39 4. offCzar [On a Beach Full of Cyanobacteries / REACTOR X / Last Live 1:52 Cockroach] 2:03 5. Gaddaay 3:24 6. Dybbuk Box 5:28 7. Majty Pajton 2:47  


  • Wykonawca Ortalion
  • Data premiery 2020-04-17
  • Nośnik CD
Więcej

Czwarty album pochodzącego z Los Angeles. Znany z shoegaze, psychodelii i post-punku zespół postanowił zmienić brzmienie. Płyta jest bezkompromisowo eksperymentalna a jednocześnie bardzo przystępna. Niezwykle otwarci na nowe brzmienia Froth włączyli do swojego instrumentarium syntezatory analogowe i maszyny perkusyjne. Tracklista: 1. Laurel 2. Catalog 3. Dialogue 4. A2 5. Department Head 6. 77 7. John Peel Slowly 8. Xvaños 9. Slow Chamber 10. Syndrome  


  • Wykonawca Froth
  • Data premiery 2019-06-07
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Wydany w 2010 roku The Age Of Adz był pierwszą płytą Sufjana Stevensa z oryginalnym materiałem od czasu ukazania się koncepcyjnego popowego dzieła Illinois z 2005 roku. The Age Of Adz okazał się prawdopodobnie najbardziej niezwykłym dziełem w jego dotychczasowym dorobku, przede wszystkim ze względu na brak koncepcyjnych zamierzeń. Zaskakiwał dużą rolą elektroniki. Niemal na całej płycie nie ma typowych dla tego kompozytora narzędzi, a więc instrumentów akustycznych, którym towarzyszyła rozległa narracja. Jej brzmienie jest wyraźniej "sztuczne" (największą rolę pełnią tu automaty perkusyjne i analogowe syntezatory), podczas gdy proklamacja piosenek jest bezwstydnie ekspresywna, głośno śpiewana na tle natarczywej orkiestracji. Efektem jest album, który prawdopodobnie jest najbardziej żywy, pierwotny i bardziej wyrazisty niż cokolwiek, co Stevens zrobił do tej pory. Zamiast historycznych tematów, są osobiste i podstawowe.


  • Wykonawca Stevens Sufjan
  • Data premiery 2014-05-19
  • Nośnik CD
Więcej

Łącząca odległe muzyczne światy supergrupa, reinterpretująca najciekawsze poematy i pieśni odwołujące się do dziedzictwa przedchrześcijańskiej Słowiańszczyzny. Nowa formacja Macieja Szajkowskiego, założyciela zespołów Kapela ze Wsi Warszawa, R.U.T.A., nagrodzonego w 2012 roku Paszportem Polityki za „pomysły odświeżające polską tradycję w najlepszy z możliwych sposobów”.Zapomniane teksty XIX i XX wiecznych poetów: Ryszarda Berwińskiego, Władysława Broniewskiego, Antoniego Wacyka i Ryszarda Danekiego, uzupełnione współczesnymi wierszami twórców młodego pokolenia: Tomasza „Georgigenesa” Połońskiego i Jakuba Zieliny. Niezwykła muzyka, wykonywana przez członków zespołów R.U.T.A., Vavamuffin, Kapela ze Wsi Warszawa, Orkiestra Adama Sztaby, Power Of Trinity, Studium Instrumentów Etnicznych, Werchowyna, Percival. Oryginalne instrumentarium, obejmujące analogowe syntezatory Mooga i Hammonda, tradycyjne polskie membranofony i chordofony (fidel płocka, lira korbowa), bliskowschodnie lutnie oraz etniczne perkusjonalia trzech kontynentów. Skład: Jakub Koźba – śpiew Patryk Kraśniewski – instrumenty klawiszowe, organy Hammond, syntezator Moog Kamil Rogiński – saz, cytra, lira, kosmonolith, flety krawędziowe, śpiew Michał Rudaś – śpiew Piotr Stefański – instrumenty perkusyjne, beczki, conga, djembe Maciej Szajkowski – bębny obręczowe, tof, chimta, ghantee, instrumenty perkusyjne, śpiew


  • Wykonawca Lelek
  • Data premiery 2016-03-25
  • Nośnik CD
Więcej

John Porter to zdecydowanie najsłynniejszy polski Walijczyk od połowy lat 70 mieszkający w Polsce. Zaistniał zarówno jako solowy artysta oraz założyciel i lider formacji John Porter Band. Współtworzył Mannam na samym początku ich kariery, po czym zdecydował się na samodzielną drogę. Kamieniem milowym w jego samodzielnej karierze była, wydana w 1982 roku pierwsza solowa płyta. Nosi ona tytuł "China Disco” i teraz ponownie wychodzi na światło dzienne w zremasterowanej, odnowionej wersji. Została ona nagrana przez rewelacyjnych muzyków - Winicjusza Chróst (gitary), sekcję rytmiczną krakowskiego Laboratorium - Andrzeja Mrowca i Krzysztofa Ścierańskiego, Jose Torresa (instrumenty perkusyjne) i Sławomira Kulpowicza (instrumenty klawiszowe). Album ten jest najbardziej niezwykłym i kontrowersyjnym w całej twórczości Portera. Nosi znamiona funkowo jazzowe, wysoce energetyczne, przez jednych doceniane i chwalone przez innych traktowane jak zdradę czysto rockowego grania. Zespół w tym składzie zagrał jeszcze kilka koncertów, ale już nigdy później nie nagrał kolejnej płyty.


  • Wykonawca Porter John
  • Data premiery 2008-10-06
  • Nośnik CD
Więcej

Winylowa, limitowana edycja kultowego albumu "Live!" nagranego przez przez wybitnego afrykańskiego muzyka Fela Kuti & Africa '70 oraz ex-perkusistę grupy Cream - Gingera Bakera. Fela Kuti to nigeryjski multiinstrumentalista i kompozytor a zarazem prekursor Afrobeatu. "Afrobeat" to skomplikowane połączenie jazzu, funku, psychedelic rocka oraz tradycyjnych pieśni i rytmów Afryki Zachodniej. W 1970 roku ex perkusista "Cream" Ginger Baker (W Cream występował także Eric Clapton i Jack Bruce) przemierzał Afrykę Land Roverem w poszukiwaniu nowych ciekawych brzmień i rytmów. Spotkawszy Fela Kuti'iego połączyli wysiłki i nagrali znakomity, uważany już przez krytków za kultowy, materiał z udziałem wielu muzyków z grupy Afrika 70. Skład zespołu: Fela Kuti - organy Hammonda, instrumenty perkusyjne, śpiewGinger Baker - perkusja, instrumenty perkusyjne, afrykańskie bębny, konga, wokalTunde Williams - trąbkaFaychum Eddie - trąbkaIgo Chiko - saksofon tenorowy Lenkan Animashaun - saksofon barytonowy Animashaun Peter - gitaryMaurice Ekpo - kontrabas, gitara basowaTony Allen - perkusja, instrumenty perkusyjne Koffi Henry - perkusja Friday Jumbo - perkusjaKorranting Akwesi - perkusja Aboyomi Tony - perkusjaOlaleye Izaaka - perkusja Tracklista: Side A 1. Let's Start 2. Black Man's Cry Side B 1. Ye Ye De Smell 2. Egbe Mi O (Carry Me I Want To Die)


  • Wykonawca Kuti Fela & Ginger Baker
  • Data premiery 2016-09-08
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Weather Report – amerykańska, jazzowa grupa muzyczna, grająca muzykę w stylu fusion. Działała w latach 70. i 80. XX wieku. Powstała z inicjatywy muzyków grupy Milesa Davisa, która nagrała na przełomie lat 60. i 70. dwa przełomowe dla jazzu albumy, „In a Silent Way” i „Bitches Brew”. Stałe jądro zespołu stanowił duet Joe Zawinul (fortepian) i Wayne Shorter (saksofon). Członkami zakładającymi zespół w roku 1971 oprócz Joego Zawinula i Wayne’a Shortera byli Miroslav Vitouš (gitara basowa), Alphonse Mouzon (perkusja) oraz Airto Moreira (instrumenty perkusyjne). Początkowo grupa była formacją rytmiczną (co stało się później kanonem muzyki fusion). W roku 1976 do zespołu dołączył basista Jaco Pastorius. Muzyka wykonywana przez grupę stała się bardziej melodyjna i zdobyła masowy rynek. Najbardziej znany utwór zespołu Weather Report nosi tytuł Birdland.


  • Wykonawca Weather Report
  • Data premiery 2002-06-06
  • Nośnik CD
Więcej

Milo Kurtis - multiinstrumentalista, grający na wszelkiego rodzaju instrumentach etnicznych, pochodzących z różnych stron świata. Grek z pochodzenia, dla którego Polska stała się miejscem pobytu, takim samym jak Ameryka, gdzie mieszkał kilkanaście lat. Jest bowiem zwolennikiem świata bez granic. Nie tylko muzycznego. Przygodę z muzyką rozpoczął od występów z Grupą w Składzie na początku lat 70-tych, grając w niej muzykę tzw. intuicyjną, eksperymentalną, z którą wystąpił na Warszawskiej Jesieni. W 1972 roku wspólnie z gitarzystą Wojtkiem Waglewskim założył zespół Ya-Sou, odwołujący się do muzyki etnicznej i folkowej. Od 1975 roku po odejściu Marka Jackowskiego rozpoczął występy w legendarnej grupie Osjan. W 1975 roku razem z Markiem Jackowskim założył jeden z najbardziej uznanych zespołów polskiej sceny Maanam. Równolegle przez półtora roku grał z Osjanem i z Maanamem, ale więzi z Osjanem okazały się silniejsze. Brał udział w powstawaniu zespołu Izrael, grającego muzykę reggae, występował w funkowej grupie Zgoda, następnie w zespole Deuter oraz Voo Voo. Wielokrotnie występował z Tomaszem Stańko. W Stanach Zjednoczonych mieszkał najpierw w Nowym Yorku, później w Berkeley w Kalifornii. Występował tam w bardzo różnych zespołach grających muzykę od rocka, folku, muzyki etnicznej do free jazzu. Po trwającej 11 lat nieobecności wrócił do Polski i w grudniu 1996 roku zorganizował koncert poświęcony pamięci Dona Cherry, zmarłego kilka miesięcy wcześniej. W tym czasie reaktywowała się grupa Osjan. Obecnie największą  pasją Milo Kurtisa jest grupa Drum Freaks, do której zaprasza oprócz polskich muzyków instrumentalistów z Ameryki, Afryki i Grecji (Bob Stewart, Wallis Buchanan – Jamiroquai, Diamandis Mastrogianakis, Jorge Nascimento i inni). Po dojściu do zespołu Janusza "Yaniny" Iwańskiego profil grupy uległ zmianie. Pojawiło się więcej elementów melodyczno-harmonicznych. Muzyka zespołu - określana mianem open music jest muzyką otwartą na wszelkie wpływy. W muzyce Drum Freaks spotykamy pierwiastki zaczerpnięte z różnych kultur świata, łączące się z improwizowanymi elementami muzyki jazzowej, elektronicznej i klasycznej. Koncert Drum Freaks to muzyczna szczerość, rytuał rytmu, dźwięków i ciszy, podróż w świat magicznych zjawisk. Milo nazywa swoje koncerty podróżą dookoła mózgu. Tracklista: 1. Smyrna Milo Kurtis 13:47 2. Yidaki Wallis Buchanan 9:14 3. Tamara Milo Kurtis 16:16 4. Łana Mateusz Pospieszalski 8:02 5. Tybet Drum Freaks 6:07 6. Wariorrs Dance M. Kurtis & J.Y. Iwański 2:54 7. Sun Play J. Yanina Iwański 8:48 8. Iguana M. Kurtis & W. Buchanan 5:37 Wykonawcy: Wallis Buchanan (ex Jamiroquai) – didjeridoo Janusz "Yanina" Iwański - gitary, głos, instrumenty perkusyjne Piotr Iwicki - piano, syntezatory, instrumenty perkusyjne Joannis Kurtis - konga, instrumenty perkusyjne Mateusz Pospieszalski - saksofony, flety, klarnet basowy, instr. perkusyjne Milo Kurtis - lider i twórca zespołu - djembe, okaryna, sanza, didjeridoo, fanfara, głos, instrumenty perkusyjne


  • Wykonawca Drum Freaks
  • Data premiery 2003-12-01
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista: 1. Don't Leave Me 2. 40 Zbójów 3. Everyday Woman 4. A Music 5. Om 6. '87 7. PalEwe 8. Fly 9. Kaimos 10. I Ain't Got 11. Foxy Lady Muzycy: Jorgos Skolias: śpiew, głos przetworzony, instrumenty perkusyjne Bronisław Duży: puzon, puzon przetworzony, głos, instrumenty perkusyjne


  • Wykonawca Duży Bronisław , Skolias Jorgos
  • Data premiery 2006-01-01
  • Nośnik CD
Więcej

„Blues For Salvador” został wydany w 1989 roku i został poświęcony żonie Santany - Deborah Santana. Jest też piosenka dla jego córki („Bella”) i tytułowy utwór dla jego syna „Salvadora”. Płyta została wydana jako solowy projekt, który pozwolił Carlosowi Santanie nagrać album z dala od ograniczeń „Santana Band” i zgromadzić grupę innych muzyków, aby uzyskać unikalny sposób grania. W towarzystwie przyjaciół, takich jak Buddy Miles, Alphonso Johnson, Tony Williams i wielu innych, którzy tworzą z „Blues For Salvador” wraz z wspaniałą instrumentalną grą Santany udało się nagrać jeden z jego najlepszych albumów. Carlos Santana za tą płytę zdobył swoją pierwszą w historii „Nagrodę Grammy za „Best Rock Instrumental Performance”. Skład zespołu:  Carlos Santana — gitara Orestes Vilato — flet, perkusja, timbales, Dalszy wokal Chris Solberg — gitara, keyboard, wokal Alphonso Johnson — bas Graham Lear — perkusja, Instrumenty perkusyjne Tony Williams — Instrumenty perkusyjne Alex Ligertwood — perkusja, wokal Buddy Miles — Dalszy wokal Armando Peraza — perkusja, bongosy,Wokal Raul Rekow— perkusja, konga, wokal, Dalszy wokal Greg Walker — wokal. Krążek został wydany ponownie w 2019 roku nakładem wydawnictwa Music On Cd.  Tracklista:   1. Bailando/Aquatic Park 2. Bella 3. I'm Gone 4. 'Trane 5. Deeper, Dig Deeper 6. Mingus 7. Now That You Know 8. Hannibal 9. Blues for Salvador


  • Wykonawca Santana Carlos
  • Data premiery 2019-04-25
  • Nośnik CD
Więcej