Pewien staruszek wystrugał z drewna pajacyka. Nie był to jednak zwykły kawałek drewna i nie był to zwykły pajacyk, tylko nieznośny urwis imieniem Pinokio... Tak się zaczyna pełna niebezpiecznych przygód baśń, z której dowiecie się dlaczego nie wolno kłamać i co może spotkać kogoś, kto nie słucha rad dobrych przyjaciół.
„Pasodoble” to ekscytujący nowy album szwedzkiego basisty Larsa Danielssona nagrany razem z Leszkiem Możdżerem. „Leszek jest dla mnie pianistą idealnym - mówi Danielsson. - Jak gdybyśmy pochodzili z tej samej muzycznej planety. Zaczęliśmy planować nagranie albumu w duecie podczas ostatniej trasy trio Mozdżer/Danielsson/Fresco. Z pomocą przyszedł nam właściciel wytwórni Act - Siegfred Loch, który podjął się produkcji płyty. Z Leszkiem, mogę się udać w każdym muzycznym kierunku w jakim zapragnę”. Co pewien czas na rynek fonograficzny trafiają płyty dobre, bywa, że świetne, jednak albumy genialne, to margines współczesnego jazzu. Z tym większą przyjemnością informujemy: to jest taki album. Wspaniały, piękny, wręcz hipnotyczny.Płyta objęta patronatem Empik.com
30 marca 1975 roku przyjmuje się symbolicznie za dzień, w którym w eterze po raz pierwszy zabrzmiała piosenka "Baby Do You Wanna Bump" debiutującego wówczas zespołu Boney M. Twórca i siła sprawcza powstania grupy - Frank Farian był pewien sukcesu swojego zespołu. I nie pomylił się. Cztery dekady po wkroczeniu Boney M. na scenę muzyki dance ich piosenki wciąż znajdują się na szczytach popularności.
Płyta "Sunset" to czwarty krążek w dyskografii 25-letniej wokalistki, która zadebiutowała w 2011 roku z płytą "Honey", która pokryła się złotem, podobnie jak drugi krążek "Million". Przez 7 lat obecności na rynku muzycznym piosenkarka zrealizowała 15 teledysków, które łącznie zebrały ponad 50 000 000 odsłon. To wydawnictwo promują dwa single "Na koniec świata" oraz "Zasady". Longplay opowiada nam historię od zachodu do wschodu słońca, przechodząc przez cały wachlarz emocji, z którymi autorka miała okazję spotkać się przez 2 lata, podczas których pracowała nad materiałem. Problemy zawodowe czy zawirowania miłosne, to tylko zalążek tego, o czym można usłyszeć na płycie "Sunset". Zamyka ona też pewien etap w życiu artystki, ale to, o co dokładnie chodzi, wokalistka pozostawia już do odgadnięcia słuchaczom. Honorata Skarbek jest autorką tekstów oraz współkompozytorką wszystkich piosenek na płycie, w której powstawaniu brały udział inne znane artystki takie jak Lanberry, Sarsa czy Wdowa.
Hollie Stephenson to piosenkarka i autorka piosenek wyróżniająca się wśród swoich rówieśników ze świata muzyki. Odkrył ją Dave Stewart, dawna gwiazda zespołu Eurythmics, który jest także jej managerem i producentem. Odkąd Hollie skończyła trzy lata, była zafascynowana jazzem, bluesem i soulem. pasja, która w pewien sposób tłumaczy oszałamiającą jakość jej zdolności wokalnych. Hollie połączyła, przepuściła przez filtr swojej osobowości i odświeżyła styl wspaniałych, ikonicznych artystów sprzed ery muzyki pop i rock – niesamowicie odradzają się oni w jej muzyce.
Płyta „Echosystem" to trzynaście gitarowych, melodyjnych, momentami przebojowych utworów. Piosenki zostały opatrzone kapitalnymi, nietuzinkowymi tekstami Kasi. Całość brzmi po prostu jak HEY! Tytuł albumu jest grą słów „echo” i „ekosystem”. Jak wyjaśnia Kasia Nosowska – „My gramy i śpiewamy, a słowa i dźwięki pobrzmiewają echem w uszach tych, którzy wraz z nami tworzą pewien specyficzny ekosystem... I wychodzi z tego Echosystem – jedyny system, któremu warto ulec”. Po ponad dziesięciu latach od premiery płyta wreszcie ukazuje na winylu!Tracklista:Side A1. To tu2. Luli Lali3. Leżę tu, leżeć chcę4. Byłabym5. W imieniu dam6. A Ty?Side B1. Mimo wszystko2. Cała noc3. SOS4. Mówię5. Ty, Ty, Ty6. Na wieczność7. Nie wierzę (Jackowi Cz.)
Pierwszą rzeczą, którą trzeba wiedzieć o Propagandhi, to fakt, że pojawili się by dać czadu. Słychać to od pierwszych, rażących riffów na ich siódmym albumie "Victory Lap". Wszystko, co jest wokół zespołu od 31 lat - polityka, ludzie i ogarniające poczucie rozpaczy - pozostały bez zmian. Frontman Chris Hannah i basista Todd Kowalski doświadczyli wielkiej zmiany w zespole, gdy po dziewięciu latach z Propagandhi odszedł gitarzysta David "The Beaver" Guillas, a w jego miejsce pojawił się nowy śpiewający gitarzysta Sulynn Hago z miasta Tampa na Florydzie (chociaż Guillas miał jeszcze pewien wkład w powstanie "Victory Lap"). Co robisz, gdy jesteś niepoprawnie politycznym zespołem w najbardziej podzielonych czasach od lat? Gdy pojawia się mrok i chciwe paszcze tych, którzy mają władzę trawią cię coraz bardziej? Nie można powstrzymać przemocy, nie można uratować świata, jednak nie można też siedzieć i patrzeć z boku, gdy wszystko wokół płonie.
O czym traktuje "Afraid Of Heights"? – O walce. Wewnętrznej i zewnętrznej, w społeczeństwie, w którym żyjemy – tłumaczą muzycy. – Chodzi o zadawanie pytań, o przyjaźń, lojalność, o nieakceptowanie rzeczy i sytuacji, które do nas nie pasują. Chodzi też o branie odpowiedzialności i o niewstydzenie się osoby, którą co rano widzi się w lustrze. Chodzi także o podążanie za marzeniami i o to, że kiedy ci się nie uda, trzeba wstać i walczyć dalej – dodają członkowie Billy Talent. To bynajmniej nie wszystko, bo rozchodzi się też chociażby o poszanowanie natury i słuchanie sygnałów, które do nas wysyła. Jest też coś o miłości, nienawiści, no i oczywiście jest siła i energia rock and rolla. Sesja nagraniowa odbyła się w Toronto, rozpoczęła na początku 2016 roku. W okresie niezbyt miłym dla świata, kiedy umarł David Bowie, a niedługo potem doszło do zamachów w Brukseli. Ben Kowalewicz nie czuł się najlepiej pracując nad tekstami w takich okolicznościach, kiedy wydawało się, że planeta powoli zmierza ku zagładzie. Gorzej poczuł się na pewno 15 stycznia, kiedy perkusista Aaron Solowoniuk ogłosił na YouTubie, że nie będzie grał na nowej płycie Billy Talent. Z powodu stwardnienia rozsianego, na które od dawna cierpi, a które niestety dało o sobie mocniej znać. Ben, gitarzysta Ian D'Sa i basista Jonathan Gallant byli załamani, że serdeczny kumpel musiał zrezygnować. – To był najtrudniejszy moment w historii zespołu – zapewnia Ian, który zajął się produkcją i komponowaniem piosenek. – Ale chyba wszyscy zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że ten moment musi kiedyś nadejść. A nadszedł tuż przed wejściem do studia. Po długim namyśle wybrano idealnie pasującego następcę, Jordana Hastingsa z Alexisonfire. Musiał minąć pewien czas, aby wszystko w Billy Talent znów zagrało jak trzeba i ostatecznie tak się właśnie stało. Jordan wpasował się w nowy zespół. Napięcie, jakie towarzyszyło procesowi dopasowywania się stron do siebie, zrodziło tytuł albumu. – Jest on metaforą strachu przed zaangażowaniem się – wyjaśnia Ian. Muzycznie odbiciem tego na albumie są dwie wersje piosenki tytułowej. Jedna power popowa, bardziej typowa dla Billy Talent, zaś druga bardziej oparta na brzmieniu fortepianu. Efekt końcowy, to najbardziej śmiały, odważny album w karierze zespołu. Zawierający nawet elementy syntezatorowe w stylu Depeche Mode (w "Horses And Chariots"). Warto wspomnieć, że Billy Talent, który istnieje już 13 lat i sprzedał na całym świecie ponad 3 mln albumów, będzie promować płytę "Afraid Of Heights" koncertami w Polsce. Zespół 12 grudnia zagra w poznańskim Eskulapie i dzień później w warszawskiej Progresji.
Momo Kodama urodziła się w Osace, a swój talent muzyczny szlifowała w Konserwatorium w Paryżu. Artystka może więc z powodzeniem uchodzić za osobę obeznaną z kulturą zarówno Wschodu, jak i Zachodu, co zostało skrzętnie wykorzystane przy doborze repertuaru na nowy album.Na krążku "Point and Line" przeplatają się więc dwa światy: pianistka prezentuje słuchaczom etiudy Claude’a Debussy’ego (1862-1918) oraz Toshio Hosokawy (urodzonego w 1955 roku). Na pierwszy rzut okaz wydawać by się mogło, że obaj kompozytorzy nie mają ze sobą nic wspólnego. Łączy ich jednak zamiłowanie do poszukiwania własnych dróg oraz przemożna chęć przekraczania wszelkich granic. Debussy, którego twórczość wyprzedzała swoją epokę, szukał inspiracji w kulturze Orientu. Współczesne kompozycje Hosokawy łącza natomiast tradycje japońskie z europejskimi. Jak tłumaczy sama Momo Kodama: "Znajduję wiele podobieństw w muzyce Toshio Hosokawy i Debussy’ego.: Dowolność form, barwa, pewien rodzaj poetyki, liryczność oraz doskonale zbudowana równowaga pomiędzy medytacją, a wirtuozerią, światłem, a cieniem, obszernymi gestami, a minimalistyczną wytwornością"."Point and Line" to drugi album pianistki wydany przez firmę ECM. Poprzedni krążek, zatytułowany La vallée des cloches, zawierający muzykę Ravela, Takemitsu oraz Messiaena, spotkał się z entuzjastycznymi recenzjami krytyków na całym świecie.
Trójka niezwykłych muzyków - Omar Sosa, Joo Kraus i Gustavo Ovalles we wspólnym projekcie!Muzycy mają spore doświadczenie w nowym jazzie, Omar Sosa wielokrotnie realizował projekty electro-jazzowe, Joo Kraus to z kolei fundament De Phazz i Tab Two. Gustavo Ovalles to z kolei długoletni partner muzycznych eksploracji Omara Sosy.Ich wspólna płyta przynosi reminiscencje z klimatów dawnego Gila Evansa i Milesa Davisa, odrobinę ambientu, nieco transowych fraz przełamanych nu-jazzową estetyką. Z jednej strony wyborni instrumentaliści raczą nas wyrafinowanymi instrumentalnymi partiami, z drugiej zaś intrygująca propozycja w konwencji electro-jazzowego dialogowania ma w sobie urok rozmowy erudytów, co zawsze daje satysfakcję.Międzystylowe i międzygatunkowe projekty pojawiają się na muzycznej mapie, co pewien czas, by bez charyzmy i autentyzmu, które posiadają liderzy tej produkcji, wpłynąć na rafę nijakości. Tej płyty, to nie dotyczy, co czyni ją wydawnictwem godnym uwagi zarówno fanów jazzu jak i klubowych klimatów.Muzycy:Joo Kraus - trumpet, electronics, vocal Omar Sosa - piano, symthesizer Gustavo Ovalles - drums, percussion