Dynamiczna, bardzo żywiołowa muzyka rosyjska. Piosenki w wykonaniu wielokrotnie nagradzanego zespołu Ensemble Balalaika. Wszystko grane na oryginalnych, rosyjskich instrumentach takich, jak bałałajki, bajany (guzikówki), flety pasterskie. W książeczce wyczerpujące informacje o piosenkach, instrumentach i wykonawcach.
Trzeci studyjny materiał thrashmetalowej załogi z mekki thrash metalu, kalifornijskiej Bay Area w okolicach San Francisco. Hatchet nagrał kilkanaście piosenek w odświeżonym składzie. Do wokalisty i gitarzysty Julza Ramosa dołączyli perkusista Ben Smith, basista Kody Barba oray drugi gitarzysta Clayton Cagle. Świeża krew przełożyła się na przypływ energii i mocy w piosenkach. W kompozycjach oprócz klasycznego thrashowego młócenia pojawia się sporo melodii i wolniejszych, klimatycznych patentów.
Największy biały bluesman i geniusz jazzowej trąbki na wyjątkowym, wyprzedanym koncercie w legendarnym miejscu dla nowojorskiego i światowego jazzu. Poza Claptonem i Marsalisem na scenie pojawił się również Taj Mahal. Koncert w Lincoln Center Performances z kwietnia 2011 roku prezentuje Erica i Wyntona wykonującego bluesowe klasyki wybrane przez Anglika. Wyjątkowe aranżacje Marsalisa urzekają pięknem. Podkolorowuje je pięknie Lincoln Center Orchestra. Eric i Wynton są wspomagani przez następujących muzyków: Dan Nimmer (fortepian), Carlos Henriquez (gitara basowa), Ali Jackson (perkusja), Marcus Printup (trąbka), Victor Goines (klarnet), Chris Crenshaw (puzon), Don Vappie (banjo), Chris Stainton (klawisze). W zestawie znalazła się też nieśmiertelna "Layla", a w kilku piosenkach na scenie pojawił się Taj Mahal. Koncert miał niesamowitą temperaturę, co nieźle odzwierciedlają jego wybrane fragmenty, które zapisano na CD. "Chcieliśmy, aby nasz występ brzmiał tak, żeby ludzie czuli, że ci dwaj faceci grają muzykę, którą kochają, a nie, że jest to przypadkowy projekt" - mówił Marsalis. I nie ma wątpliwości, że czuć, że on i Eric te piosenki kochają.
Unikalne zjawisko polskiej sceny… trudno powiedzieć której konkretnie, ale na pewno tej fajnej. Żeby była szufladka powiedzmy, że to uliczny folk, żeby było jakieś porównanie to niech będzie że Ruta spotyka Gogol Bordello nad kuflem „Perełki”, choć to tylko kawałek prawdy o tym fenomenie… „Dziadowską” muzykę poznajemy w wykonaniu znanych warszawskich załogantów, którym zbrzydła, lekko zasmrodzona aglomeracja stołeczna i pokochali smak „Perły” na dalekiej prowincji. Przypomnieli sobie o nasączonych pijackim artyzmem dziewiczych zakątkach Kazimierza Dolnego, skąd niektórzy z nich pochodzą, a gdzie są już mega-gwiazdami, większymi niż Lady Gaga (autentyk). Aczkolwiek przewijające się w ich piosenkach wątki „kazimierskie” mają też swój wymiar uniwersalny. Nie musicie się znać ani na Kazimierzu Dolnym ani na Kazimierzu Wielkim i Esterce, żeby się nieźle bawić przy tych piosenkach. Przy czym zabawę generuje zarówno ludyczny charakter melodii, jak i specyficzny dowcip bijący z tekstów oraz osobowość wokalisty-wodzireja tej jedynej w swoim rodzaju trupy artystyczno-akustyczno-punkowej. 11 piosenek Dziadów Kazimierskich, nagranych na akustycznych instrumentach w studio „Rogalów Analogowy” zabrzmi pod igłami Waszych gramofonów. Oczywistością jest, że to najbardziej ekstremalny materiał dźwiękowy w jakiego wydaniu uczestniczył kiedykolwiek „Pasażer”. Na okładce zupełnie inny projekt niż na CD. Limitowany, przeźroczysty wosk. Tracklista: 1. Kazimierz Wielki 2. W Kazimierzu 3. Tur De Kazimierz 4. Pychówka 5. Grodarz 6. Biała dama 7. Banany 8. Jump Tom 9. P.K.P. 10. Plebania 17A 11. Pod Krzyżówką 12. Dziady Kul
"Nadzieja spotyka się z „beznadzieją” na tej płycie podobnie jak w ludzkiej głowie, odzwierciedlając skomplikowaną naturę człowieka ze wszystkimi jego doskonałościami i niedoskonałościami. Różne ludzkie nastroje, marzenia i tęsknoty, które przeplatają się w piosenkach, to odwieczne gubienie i poszukiwanie radości – tak bliskie człowiekowi. Chwilami smutna, a chwilami optymistyczna, płyta „Niewidzialni ludzie” próbuje odsłonić to, co na pierwszy rzut oka wydaje się niewidoczne. Napisana i skomponowana specjalnie dla fundacji „Odzyskać Radość”". Wydawca "Maciej Pruchniewicz nie ucieka tutaj od swoich muzycznych fascynacji, słychać je nie tylko w jego kompozycjach, ale także we wspólnym, zespołowym rozegraniu. Dla takiego, artystycznego projektu – jako producent ( wraz z Antkiem Sojką) – buduje zespół złożony nie tylko z muzyków o mocnej orientacji jazzowej ( basiści Piotr Żaczek i Zbigniew Wrombel, perkusista Arek Skolik, pianista Piotr Kałużny i trębacz Antoni Gralak), ale balansuje go znakomitymi instrumentalistami (Kuba Sojka, Robert Luty, Oswaldo Baltodano, Szymon Siwierski, Antek Sojka, Luis Alvaro Varona, Jan Stokłosa i samplingowiec Kuba Sojka). Wszystko w rozbudowanym brzmieniu i przeuroczych piosenkach śpiewanych przez Sylwię Zarzycką i Annę Brodę. Wokalistki są doskonałym odniesieniem dla muzycznego pomysłu a ciekawe, ambitne i poetycko zanurzone w brzmieniu piosenki stają się ważnymi, samodzielnymi skojarzeniami. To jest z pewnością muzyczna, wokalna motoryka tego albumu, ale i zachwyt dla ciekawej aranżacji i subtelności brzmień. Może właśnie dlatego sesja przygotowana została dla fundacji „Odzyskać Radość” i której – nie tylko oczywiste, muzyczne przesłanie – autorzy objaśniają , gdy „ nadzieja spotyka się z beznadzieją, podobnie jak w ludzkiej głowie, odzwierciedlając skomplikowaną naturę człowieka ze wszystkimi jego doskonałościami i niedoskonałościami. Różne ludzkie nastroje, marzenia i tęsknoty, które przeplatają się w piosenkach, to odwieczne gubienie i poszukiwanie radości – tak bliskie człowiekowi”". Dionizy Piątkowski Muzycy: Sylwia Zarzycka: wokal Ania Broda: wokal (5) Maciej Pruchniewicz: gitara Piotr Żaczek: gitara basowa (4, 8), Zbigniew Wrombel: gitara basowa (1) Kuba Sojka: perkusja Robert Luty: perkusja (8) Arek Skolik: perkusja (1) Oswaldo Baltodano: instrumenty perkusyjne (1) Szymon Siwierski, Antek Sojka, Piotr Kałużny: instrumenty klawiszowe Antoni Gralak: trąbka (3) Luis Alvaro Varona: trąbka (1) Antek Sojka: chórki (2) Jan Stokłosa: wiolonczela (6) Antek Sojka, Kuba Sojka – sampling
„Before We Forgot How To Dream” to debiutancki album Bridie Monds-Watson, bardziej znanej jako SOAK. Tematy poruszane na płycie to przemijający czas, czy przejście od dorastania do dorosłości.„Nigdy nie śpiewałam, by zostać wokalistką. Śpiewałam po to, by dodać do muzyki słowa” - mówi Bridie Monds-Watson, bardziej znana jako Soak. „Lubię dobre teksty, które można czytać bez muzyki, na które można spojrzeć z różnego punktu widzenia i zobaczyć w nich dużo różnych rzeczy”.Monds-Watson używała słów zawartych w piosenkach, by komunikować się ze światem. „Gdy byłam młodsza byłam bardzo nieśmiała. Nie miałam zbyt wielu przyjaciół i nie miałam najlepszych stosunków z moimi rodzicami. Piosenki stały się sposobem na komunikowanie się z nimi. Mogłam schować pewne sprawy za słowami, co wychodziło mi dość łatwo. Zawsze chowam się za słowami”.
Tradycyjne, galijskie piosenki z Isle of Skye i innych regionów Szkocji. Użyte instrumenty to: fiddles, bagpipes, clarsach (harp), concertina, guitar, dulcimer, whistle, flute, percussion i inne. W książeczce oryginalne teksty w języku galijskim z tłumaczeniem na angielski i niemiecki. Również informacje o piosenkach i muzykach.
Wyjątkowa płyta trójki przyjaciół! Piosenki, które zna każdy z nas, które śpiewały nam mamy i babcie – przekazywane z pokolenia na pokolenie i przechowywane w pamięci jak skarby dzieciństwa. Za sprawą nowej, świeżej wersji powrócą do naszych domów i znów będą cieszyć i bawić maluchy. „Wyspa dzieci – piosenki babci i dziadka” to płyta przybliżająca w sposób piękny i radosny naszą muzyczną tradycję. Na płycie usłyszymy Joannę Dark w piosenkach solo i w duecie z Małgorzatą Kożuchowską, Małgorzatę solo oraz Szymona Majewskiego, który napisał z właściwym sobie poczuciem humoru oraz przeczytał dwanaście krótkich wspomnieniowych komentarzy do piosenek ze swoich szczenięcych lat. Teksty prozą: Szymon Majewski Czyta Szymon Majewski
Cztery lata po swoim debiutanckim krażku zatytułowanym "Made in Pol-Ska", przypomina o sobie szczecińska grupa SKAMBOMAMBO. "Radosne ska z domieszką powerpopu i innych nieokreślonych gatunków", którym przy debiucie muzycy zjednywali sobie fanów znajdzie swoja kontynuację na kolejnym albumie zatytułowanym „Made To Specification” wydanym ponownie przez wytwórnię Jimmy Jazz RecordsSkambomambo to eklektyczny koktajl Ska i Power Popu, to wyluzowany gang dowodzony przez przez Don Mario, stukniętego Maltańczyka na wokalu. Skambomambo to Właśnie-Ten-Zespół, który gra Ska Made in Pol-Ska. Wyhodowany w Polsce z myślą o europejskiej, o ile nie dalszej, publiczności. To przede wszystkim szczere artystyczne oddanie wszystkich śladów jakie obecni członkowie zespołu przeszli i pozostawili w piosenkach, bez względu na zmieniające się wciąż trendy w muzyce. Skambomambo to filozofia: „Nie obchodzi nas to. Uwielbiamy grać swoją muzykę”. Znajdziesz tam vintage’owe gitarowe retro riffy, romantycznie uduchowione trąbki, funkowy sex-and-phone, pulsujący bas obok punkowej chwilami perkusji, a wszystko to przykryte humorem i frywolnymi tekstami.
Archive powracają z nową płytą „With Us Until You’re Dead”! Album ukaże się już 28 sierpnia i jak zapowiada zespół będzie to częściowo orkiestrowa, częściowo elektroniczna, a częściowo progresywna płyta. „Zawsze komponowaliśmy utwory, które dotyczyły tematów społecznych czy politycznych, ale w przypadku tego album zależało mi na bardziej osobistych piosenkach, po prostu na piosenkach o miłości” - mówi Darius Keeler z Archive – „Wychowywałem się słuchając Otisa Readinga i chciałem, żeby w nowych utworach było trochę soulu, ale żeby jednocześnie też były zakręcone i eksperymentalne”.Jesienią zespół Archive po raz kolejny zawita do Polski! Brytyjski kolektyw pojawi się w Polsce na czterech koncertach! Grupa wystąpi:27 listopada w Krakowie (Teatr Łaźnia)28 listopada w Warszawie (Klub Stodoła)29 listopada w Gdańsku (Parlament)1 grudnia w Poznaniu (Międzynarodowe Targi Poznańskie)Muzyka Archive wymyka się sztywnej klasyfikacji, będąc niezwykle świeżym połączeniem gitar i elektroniki, często z użyciem analogowych syntezatorów.Zespół jest niezwykle popularny w Polsce.Utwór „Again” z albumu „You All Look The Same To Me” (2002) przez wiele tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu Listy Przebojów Programu III Polskiego Radia, a w ogóle na liście Marka Niedźwieckiego gościł siedemdziesiąt tygodni. Co więcej, w jednym z trójkowych Topów Wszechczasów znalazł się na siódmym miejscu, przedzielając dwa klasyczne nagrania Pink Floyd i do dnia dzisiejszego nie wypada z notowania.