Jest kilka powodów dla których piszę piosenki. Jednym z nich jest Joanna Lewandowska - powiedział Jerzy Satanowski. Wokalistka o potężnym głosie, zaskakuje swoimi interpretacjami tekstów Osieckiej, Kofty, Grechuty, Kaczmarskiego i... Kazika Staszewskiego.
„Dynamicznie manipulując akcentami”, zauważył The Independent, „Dénes Várjon pokazuje najcenniejszy dar: umiejętność grania w sposób, który sprawia, że znane staje się nowym”. Zdolność ta wysuwa się pierwszy plan, gdy węgierski pianista wrażliwe eksploruje Fantasiestücke Schumanna, Gaspard de la nuit Ravela i Im Freien Bartóka - podróż przez trzy światy poetyckiej wyobraźni. Jak pisze Jürg Stenzl w przypisach: „Wszystkie trzy utwory były odważnymi wyprawami w całkowicie nowe, wyprzedzające swoje czasy muzyczne rejony. Wymagają pianisty, dla którego nadzmysłowa wirtuozeria jest drugą naturą”. Album został nagrany w Auditorio Stelio Molo RSI, Lugano w kwietniu 2016 r., a wyprodukował go Manfred Eicher.
Tracklista:1. Piosenka O Mozarcie2. Piosenka O Arbackim Emigrancie3. Szybko Mija Młodość 4. Znak5. Piosenka O Młodym Ułanie6. O Wołodii Wysockim7. Piszę Powieść Historyczną8. Piosenka O Pierestrojce9. Wybaczcie Piechocie10. Piosenka Krótka, Jak Samo Życie11. Życzenia Dla Przyjaciół12. Pieśń Gruzińska
Debiutancki album Sky Ferreira jest jednym z najbardziej wyczekiwanych i komentowanych wydawnictw ostatnich miesięcy. To co różni “Night Time, My Time” od legionów innych młodych talentów promujących się w Internecie, to fakt, że album ten potrafi sprostać wysokim oczekiwaniom z jakim muszą się zmierzyć debiutanci. Fani i krytycy jednogłośnie wychwalają album Sky. “Nie tylko już jest”, pisze Pitchfork, “ale także, jest jednym z najbardziej spójnych albumów pop-rockowych, który pojawił się w tym roku”, “niezależnie jak nieokiełznana i kontrowersyjna jest sama Artystka” (Entertaiment Weekly), „jej album umieszcza ją na czele współczesnych artystek pop” (New York Times). Stereogum określił album najlepszym w 213 roku.
Niezapomniane przedstawienie z z MET z udziałem Anny Netrebko.To wykonanie przyniosło artystce niezwykłe uznanie w prasie:New York Observer pisze: „...supergwiazdorska obsada... a największą gwiazdą jest pełna ognia Anna Netrebko w fascynującej roli Lady Makbeth... „szaleńcze” wykonanie, jedno z tych tak przekonujących że mamy wrażenie, iż zarówno artystka jak i publiczność znajdują się na granicy szaleństwa”.Natomiast New York Times pisze: „Lady Macbeth to prawdziwa sensacja w Metropolitan Opera. Ta noc należała do Anny Netrebko”.W przedstawieniu obok oszałamiającej Anny Netrebko występuje supergwiazdorska obsada z takimi artystami jak: Zeljko Lueiæ, Rene Pape, Joseph Calleja oraz świetnie partnerującą Orkiestra i Chór MET prowadzonymi przez Fabio Luisiego.
Płyta „Wracam do domu” to solowy projekt Damiana SyjonFam, który swoją premierę miał podczas Ostróda Reggae Festival 2014, gdzie muzyk wystąpił w towarzystwie D'Roots Brothers.Pracę nad płytą rozpoczęły się w ubiegłym roku, a pracowali nad nią m.in.: austriacki zespół House of Riddim, holenderski kolektyw Bass Galore Productions, znany z projektu Rastasize - Krystian K-Jah Walczak, lubelski riddim band D'Roots Brothers oraz Watzek Wawrzyniak, który jest producentem większości utworów na płycie.Damian o swojej muzyce:„Wciąż piszę, śpiewam i nagrywam muzykę, która zadaje niewygodne pytania i opowiada o prawdziwym domu, za którym tęsknimy. Ostrzega przed oszustwem dzisiejszych czasów. Jednak najwięcej muzycznej przestrzeni poświęcam nieskończonej i wszechobecnej Miłości”.
To dwupłytowe wydawnictwo stanowi zapis dwóch niewielkich koncertów, które, choć oglądane wówczas przez nielicznych, nagrywane i rozprowadzane były przez wielu. Zremasterowane z oryginalnych taśm starej generacji, które były dotąd w rękach Elektra Records i samych Doorsów, przypominają tamte wydarzenia w nowym, doskonałym brzmieniu. LIVE AT THE MATRIX 1967 przenosi nas tym razem do początków istnienia zespołu i jego dwóch pierwszych koncertów w klubach w San Francisco, jakie odbyły się w Marcu 1967 roku. Przybyła na nie wówczas tylko garstka fanów, więc Jim Morrison, John Densmore, Robby Kreiger i Ray Manzarek mogli pozwolić sobie na swobodne aranżacje i improwizację ulubionych standardów bluesowych. Jak się okazało, ledwie kilka tygodni później drugi singiel zespołu, "Light My Fire” przyniósł mu wielką sławę, przyczyniając się do sprzedaży miliona płyt i obecności The Doors na szczytach notowań. "Był wczesny rok 1967 i The Doors mieli dopiero zagościć w świadomości całego narodu. A tak to wtedy brzmiało,” pisze Manzarek we wkładce do płyty.Pomimo pustki panującej wówczas na koncertach, zespół zagrał z pełnym aangażowaniem, dodając do "The End” oraz "Back Door Man” dodatkowe zwrotki i przedłużone sekcje instrumetalne. "To chyba najprawdziwszy z dokumentów o The Doors, bez żadnych ograniczeń, najlepszy, jaki mógł powstać,” mówi Bruce Botnick, producent płyty i długoletni współpracownik zespołu.
The Knights to ekscytujący młody zespół z Nowego Jorku, muzyczny kolektyw, elastyczny zarówno w składzie jak i wykonywanym repertuarze, oddany misji zmiany doświadczenia koncertowego. Zespół potrafi przykuć uwagę słuchaczy i przekracza granice tradycyjnie rozumianej klasyki. W ich programach widać pasję odkrywców. The Knights – jak pisze New Yorker – „stali się jednym z najważniejszych kulturalnych „produktów” Brooklynu i zyskali szeroki rozgłos dzięki niezwykłej lekkości wirtuozerii i interesującemu repertuarowi”.