Autor przebojów „Love The Way You Lie” i „The Real Slim Shady” powraca po trzyletniej nieobecności. „The Marshall Mathers LP 2” to nowy krążek Eminema, zapowiedziany na 5 listopada 2013. Poprzedni album „Recovery” ukazał się w 2010 roku.
Poprzedni rok był dla Ryleya Walkera pasmem sukcesów. W marcu 2015 roku ukazał się jego drugi album "Primrose Green", który zyskał uznanie krytyków takich tytułów jak Uncut czy Mojo. Robert Plant i Danny Thompson ogłosili się fanami młodego songwritera. Rozległa trasa koncertowa po Stanach Zjednoczonych promująca "Primrose Green" stała się jednocześnie przestrzenią do szlifowania pomysłów, które ostatecznie znalazły się na trzecim albumie Walkera "Golden Sings That Have Been Sung". "The Roundabout" stanowi symboliczny powrót do Chicago, "The Halfwit In Me" to somnabuliczny i intymny utwór otwierający całość, "I Will Ask You Twice" to projekcja intrygująco-surrealistycznych obrazów.Tracklista:1. The Halfwit In Me2. A Choir Apart3. Funny Thing She Said4. Sullen Mind5. I Will Ask You Twice6. The Roundabout7. The Great And Undecided8. Age Old Tale
„Dangerous Woman” to trzeci studyjny albumu Ariany Grande – artystki, która nie raz udowodniła, że mimo młodego wieku ma ogromny talent i wielki głos! Jej poprzedni album „My Everything” osiągnął w Polsce status Platynowej Płyty! Obecny album promuje piosenka „Dangerous Woman”.
Maroon 5 zapowiadają długo oczekiwany album! „Red Pill Blues” to już 6. studyjna płyta w dyskografii grupy, a pojawią się na niej gościnnie m.in. A$AP Rocky, LunchMoney Lewis oraz Julia Michaels. „Red Pill Blues”, na której znajdzie się 12 utworów, promuje przebój zespołu – „What Lovers Do,” feat. SZA. Płyta ukazuję się również w wersji deluxe wzbogaconej o 6 utworów „live”. Poprzedni album zespołu – „V” zadbiutował na 1. miejscu listy Billboard 200, a pochodzące z niego mega hity „Sugar”, „Maps” i „Animals” znalazły się na szczycie listy singli.
Kurt Vile to jak najbardziej prawdziwe imię i nazwisko 31-letniego piosenkarza i gitarzysty, a skojarzenia z legendarnym niemieckim kompozytorem i współpracownikiem Bertolda Brechta Kurtem Weilem są niezamierzone i przypadkowe. Ten amerykański Veil, kiedyś na co dzień pracujący jako operator wózka widłowego, a w chwilach wolnych namiętnie nagrywający swoje piosenki w domowym zaciszu zwrócił na siebie uwagę szefów Matadoru w 2008 roku po opublikowaniu wraz z Adamem Granducielem pod szyldem War On Drugs albumu "The Wagonwheel Blues". Wcześniej jego autorskie płyty - "Constant Hitmaker" czy "God Is Saying This To You" - publikowały maleńkie niezależne firmy. To zmieniło się po 2008 roku i o ile poprzedni album Veila "Childish Prodigy" można uznać za początek właściwej, profesjonalnej kariery piosenkarza, to "Smoke Ring For My Halo" z pewnością zasługuje na miano przełomowego i godnego równie bacznej uwagi, jaką niedawno poświęcono nowej płycie Ariel Pink's Haunted Graffiti.
Poprzedni album Webera, "This Bliss", nagrany dla prestiżowej firmy Dial z Hamburga, przyniósł autorowi rozgłos daleko wykraczający poza granicę Niemiec i uczynił go jednym z najbardziej poszukiwanych na rynku remikserów - i to przez takich wykonawców, jak Depeche Mode, Animal Collective, Bloc Party, Phantom/Ghost czy The Long Blondes.
Długo oczekiwany, drugi pełny materiał Corrections House - "Know How To Carry Whip", jest ciemniejszy, gęstszy i bardziej rozpaczliwy niż ich poprzedni album. Corrections House metodycznie tworzą i niszczą muzyczna konstrukcję na wszystkie możliwe sposoby!
„It Might Be Time” to paranoiczny cień odbijający się na pięcie Achillesa. To przerażająca idea, że twoje mojo wyszło na spacer i może już nie wrócić. To poddawanie w wątpliwość, zastanawianie się: „czy ja wciąż to mam? Czy kiedykolwiek to miałem?”. Twój paranoiczny wewnętrzny obserwator drwiący z twojego własnego zaprzeczenia, każący ci się obudzić i zaakceptować, że skończył się twój okres ochronny. Dynamiczny, dosadny prog-pop, z pulsującym klawiszowym groove’em, przerywanym przez uderzenia niespokojnej perkusji i z elementami niespokojnego, wewnętrznego funku. „The Slow Rush” nagrywano w Los Angeles oraz w rodzinnym mieście Kevina Parkera, Fremantle w Australii. Płytę została w całości wyprodukowana i zmiksowana przez lidera Tame Impala. Kevin Parker w rozmowie z „The New York Times” na początku tego roku powiedział: „Wiele piosenek opowiada o idei przemijania, o flashbackach, które przewijają ci się przed oczami. Koncept przemijania czasu zawsze bardzo mnie pochłaniał. Jest w tym coś prawdziwie odurzającego.” Poprzedni album Tame Impala, „Currents” (2015), zapewnił zespołowi szereg nagród i wyróżnień, w tym nominację do Grammy. Kevin Parker zaczynał karierę w małych klubach na 200 osób. Obecnie jest jednym z najbardziej rozchwytywanych kompozytorów czy producentów. Współpracował z takimi gwiazdami jak Travis Scott, SZA, Lady Gaga, Mark Ronson, Kanye West, Kali Uchis, Theophilus London, Miguel, A$AP Rocky i wielu innych.
Poprzedni album O.S.T.R. „Podróż zwana życiem” był podsumowaniem jego artystycznych i prywatnych dokonań. Kolejna płyta „Życie po śmierci”, to jak mówi sam artysta, najbardziej osobista płyta w jego karierze. Poważna choroba i rewolucja w życiu prywatnym ukształtowały go na nowo. Stąd tytuł ‐ wymowne „Życie po śmierci”. Album to nowa definicja drogi artystycznej i osobistej. Za jego muzyczną stronę tradycyjnie odpowiada ekipa Killing Skills, którą obok O.S.T.R. tworzą holenderscy producenci i kompozytorzy Chris Van Rootselaar i Jaap Wiewel. Choć zróżnicowana muzycznie płyta jest bardzo spójna. Znalazły się na niej zarówno klasyczne brzemienia ze świeżymi rozwiązaniami, jak i nowoczesne motywy. W warstwie tekstowej płytę podzielono na cztery rozdziały, nawiązując w ten sposób do formy książki lub soundtracku do rapowego musicalu. Prace nad mixem albumu w studio trwały ponad pół roku, dzięki czemu produkcja wyróżnia się bezprecedensową na polskim rynku jakością. Całość swoimi cutami wsparł DJ Haem, a oprawę graficzną wydawnictwa zaprojektował Forin.
To zadziwiające, dlaczego utwory tej rangi i muzycznego piękna, co "Chandos Anthems" Jerzego Fryderyka Handla są tak rzadko nagrywane! Klasyczny, czteropłytowy album z kompletem tych utworów nagrany przez The Sixteen pod dyrekcją Harry'ego Christophersa (dla wytwórni Chandos) ma juz swoje lata. Tym milej przychodzi nam odnotować premierę drugiego tomu Anthems, wydanego przez brytyjski Hyperion! Poprzedni, pierwszy tom (Hyperion CDA 67737) doczekał się następujących wyróżnień: Choc de Classica (Francja), 10 Luister (Holandia) i 10/10 Classic Toaday (USA).