Jedenasta studyjna płyta Red Hot Chili Peppers jest jednocześnie potwierdzeniem, że kalifornijska formacja ma się znakomicie oraz otwarciem nowego rozdziału w jej ponad 30-letniej historii. I wiele wskazuje na to, że będzie to rozdział pasjonujący.
Album nagrany został podczas dwóch koncertów (w Anaheim i Inglewood, Kalifornia) w ramach amerykańskiej trasy koncertowej, która odbyła się we wrześniu 2001 roku. To było po prostu znakomite tourne. Sade zaprezentowała wyśmienitą formę artystyczną. Formalnym potwierdzeniem była nominacja do nagrody Grammy w kategorii "Best Female Pop Vocal Performance".
Album KaeN – „88 EP” nawiązuje do daty urodzenia artysty - roku 1988 r. i jest podsumowaniem dorobku artystycznego oraz przystankiem na drodze do kolejnego wielkiego projektu, który ukaże się dopiero w 2019 roku. W „88 EP” artysta zatrzymuje się aby spojrzeć na swoją przeszłość. Zastanawia się gdzie wszystkie sytuacje oraz błędy popełnione w przeszłości go doprowadziły. Potężne zmiany, które nastąpiły w jego życiu takie jak zerwanie z nałogami oraz utrzymanie całkowitej abstynencji już od 3 lat pozwoliły trzeźwo spojrzeć na rzeczywistość, która momentami potrafi być bardzo przytłaczająca. W kawałkach na albumie KaeN zadaje wiele pytań jak np. w świetnym „Czemu” ale także opisuje skomplikowaną rzeczywistość, na którą poszukuje jakiegoś rozwiązania - „Pospolitarzecz” czy „Serum”. Zdaje sobie sprawę z tego jaki wpływ ma jego twórczość na życie wielu osób dla, których słuchanie muzyki jest terapią o czym rapuje w kawałku „Nie wszystek umrę”. Sam mówi, że dorosłe życie go dogoniło z czego w pełni zdaje sobie sprawę i chce po sobie pozostawić ślad, który przetrwa nawet kiedy jego już nie będzie. Kolejną mocną pozycją jest numer nagrany z weteranami sceny rapowej w Polsce - Bilonem, Peją i Jurasem, którzy w kawałku „Booyaka” nie przebierają w słowach. Niczym panowie profesorowie dają wykład nowemu pokoleniu jak powinien wyglądać rap. Album „KaeN 88 EP” jest potwierdzeniem jego umiejętności oraz mocnej pozycji na scenie muzycznej w Polsce, której nikt nie jest już w stanie podważyć.
Prawdziwa muzyczna uczta przygotowana przez prawdziwych specjalistów - Philippe'a Sanmiguela i Paula Chandlera. Sanmiguel odkrył dla świata takich muzyków jak Samba Touré i Anansy Cissé, Chandler z kolei to założyciel Studio Mali, najważniejszego domu wydawniczego/studia nagraniowego w Mali. Żywiołowa muzyka i pulsujące rytmy bębnów towarzyszą życiu Malijczyków w całym kraju – na zachodzie rolnikom Malinke, na południu Dogonom, którzy wierzą, że pochodzą z Saturna, a na wschodzie Tuaregom zmagającym się z żarem piasków Sahary. Wydawnictwo zasłużonej wytwórni Riverboat Records to prawdziwa perełka, znajdziemy tutaj wyłącznie premierowe utwory, malijskich autochtonów. To właśnie oni przełamują stereotypy dotyczące muzyki afrykańskiej. Zbliżają ją ze współczesnością, łącząc z wieloma różnymi stylami i kulturami. Jest to jednak muzyka pozbawiona, nagminnie występujących w tzw. world music uproszczeń. Ich zaangażowane pieśni zabierają nas w podróż po Mali - kraju wielu religii, kultur, ciekawej historii i teraźniejszości. Jeśli prawdą jest, że najciekawsze teraz rzeczy powstają na peryferiach globalnej kultury, malijskie muzykowanie jest tego najlepszym potwierdzeniem. (multikulti.com) Tracklista: 1. Nainy Koné - Ne Sabou 2. Ali Baba Cissé - Kaya 3. Miria - Union Malian Des Aveugles - Farinya Manji 4. Barou Drame - Diagatoula 5. Kabako Bourama (Feat. Ramata Diakité) - Louanse 6. Kas 2 Kastro - Adjobawla 7. Bwazan - An Ka Foli Ke 8. Petit Goro - Eroussou 9. Alkibar Jr - La Paix 10. Bocar Sangaré - Diaru 11. Modiba Diabaté - Bonya 12. Mamoutou Dembele - Taro Maro 13. Sabu Doriente - Yawoyé