Ostatnia płyta z serii kompletnych symfonii Haydna. Na płycie usłyszymy dramatyczną „Smfonie No. 62”, która została wybitnie wykonana, jest to mniej rozpoznawalna symfonia kompozytora, którą datuje się na 1780 rok, a miejscem powstania jest Eszterhaza. W tym czasie Haydn pochłonięty był pracami teatralnymi, które często przenosił na swoje kompozycje muzyczne. Natomist symfonie nr. 107 i 108, są wczesnymi dziełami ich powstanie przypada na lata pięćdziesiąte XV wieku, zanim Kompozytor przyłączył się do establishmentu Esterhazy. Tracklista: Symphony No. 62 in D 1. I. Allegro 2. II. Allegretto 3. III. Menuet: Allegretto 4. IV. Finale: Allegro Symphony in Bb ( Sinfonia A) 5. I. Allegro 6. II. Andante 7. III. Allegro Molto .  Symphony in Bb ( Sinfonia B ) 8. I. Allegro Molto 9. II. Menuetto : Allegretto 10. III. Andante 11. IV. Finale : Presto Overture: La Vera Costanza 12. I. Presto 13. II. Allegretto 14. III. Allegro Moderato 15. IV. Andante 16. V. Allegro Moderato Overture: Lo Speziale 17. I. Presto 18. II. Andante 19. III. Presto

• Wykonawca Toronto Chamber Orchestra
• Data premiery 2008-10-10
• Nośnik CD

Powstanie II Koncertu Skrzypcowego Prokofiewa zbiegło się z jego decyzją o powrocie na stałe do Sowieckiej Rosji. Koncert skomponowany w 1935 roku na zamówienie skrzypka Roberta Soetansa (który zagrał gotowe dzieło na premierze w Madrycie w grudniu 1935 roku) jest jednym z najwspanialszych dzieł literatury skrzypcowej XX wieku, a zarazem najlepszym przykładem stylu „nowej prostoty”, który Prokofiew rozwinął w latach 30-tych ubiegłego stulecia. Kompozytor oczyścił swój język harmoniczny, złagodził udział brzmień dysonansowych, kładąc nacisk na niezwykłą inwencję melodyczną.Dla wielu wielbicieli muzyki klasycznej „Tańce symfoniczne” pozostają najwspanialszym dziełem stworzonym przez Rachmaninowa. Utwór skomponowany w 1940 roku dla Orkiestry Filadelfijskiej okazał się muzycznym testamentem rosyjskiego kompozytora i summą jego kompozytorskich  doświadczeń. Znaczenie autobiograficzne sugerują odniesienia do wcześniejszych utworów: pierwszą część kończy cytat z I Symfonii, punktem centralnym finałowego tańca jest rozległa  transkrypcja na orkiestrę „Alleluja” z „Całonocnego czuwania”. Mimo to, sam autor nigdy nie skomentował autobiograficznych wątków w swoim ostatnim ukończonym dziele.Oba utwory zostały wykonane przez Orchestre National du Capitole de Toulouse pod dyrekcją Tugana Sokhieva. Sokhiev. będący dyrektorem artystycznym tej orkiestry, jest ostatnim uczniem Ilii Musina, jednego z twórców rosyjskiej szkoły dyrygenckiej.Urodzona w 1977 roku w Strasburgu skrzypaczka Genevieve Laurenceau studiowała w Niemczech u Wolfganga Marschnera i Zakhara Brona oraz w Rotterdamie u Jean-Jacquesa Kantorowa. Jest laureatką pierwszych nagród na międzynarodowych konkursach w Nowosybirsku, Le violin de l'Adami oraz Grand Prix Akademii Maurice'a Ravela w Saint-Jean-de-Luz.

• Wykonawca Sokhiev Tugan
• Data premiery 2010-11-26
• Nośnik CD