Druga płyta zespołu - "Praeterito Futurum". Nagrana w 1997 roku, w krytycznym dla istnienia zespołu momencie, kiedy ważyły się losy grupy. W studiu "Manta" w Warszawie obok muzyków pojawił się wtedy wieloletni przyjaciel zespołu Jarek Bielenia, to jego autorstwa są w większości partie syntezatorów. Impulsem do ponownej działalności grupy stały się właśnie tamte nagrania, które po latach zostały zmiksowane przez Kinsky, a finalną obróbką zajęli się Sokół i Gośka z zespołu Rigor Mortiss. Do charakterystycznego totalnego brzmienia grupy dodane są elementy skomplikowane strukturalnie oraz rozwiązania metryczne i harmonia inspirowane muzyką współczesną. Pierwszy raz można na płycie usłyszeć też humorystyczne odniesienia do groteski, które w kontekście "metalowego" brzmienia grupy brzmią niezwykle kontrastowo. W trakcie sesji używano eksperymentalnych brzmień zarówno ze źródeł elektronicznych (syntezatory, samplery) jak i klasycznych (celowe uszkodzenia przewodów czy stosowanie mikrofonów niezgodnie z przeznaczeniem. Fortepian preparowany oraz użycie wkrętaków zamiast kostki do gitary osłabia totalny przekaz grupy, która z sobie tylko wiadomych przyczyn nadal uprawia eklektyzm. Zdjęcia wykorzystane przez Łukasza Rychlickiego do projektu okładki zespół wykonał w Monastyrze Rylskim w Bułgarii (freski) oraz w Sienie (głowa św. Katarzyny). Płyta ukaże się również w wersji winylowej. Tracklista: 1. Lange Heimreise 2. Frihetens Oyeblikk 3. Sweetness 4. Tazmamart 5. Thermosphore 6. La Legende De Sant Julien L'hospitalier 7. Kinderszenen Traumereinen 8. Quod Si... 9. Voyage Au Bout De La Nuit 10. Messages To Desvendants    

• Wykonawca Kinsky
• Data premiery 2018-01-01
• Nośnik Płyta Analogowa

Epka zatytułowana „Toteninsel”, przeżyła długą historię zanim postanowiono ją wydać, kilka lat temu niemiecki kwartet Farsot napisał singiel poświęcony obrazowi z 1880 roku o tej samej nazwie co płyta (czarno-biała wersja obrazu służy jako okładka tego Splitu), zamierzając go wydać po ukończeniu, z nieznanych przyczyn tak się nie stało, grupa wydała najpierw pełnometrażowy album i dopiero po nim zdecydowali się na wydanie Epki. Tracklista: 1. I 1. I 2. II 2. II 3. Seagbouls 3. Seagbouls 4. Horizon 4. Horizon  

• Wykonawca Farsot Coldworld
• Data premiery 2019-01-25
• Nośnik CD

Druga płyta zespołu - "Praeterito Futurum". Nagrana w 1997 roku, w krytycznym dla istnienia zespołu momencie, kiedy ważyły się losy grupy. W studiu "Manta" w Warszawie obok muzyków pojawił się wtedy wieloletni przyjaciel zespołu Jarek Bielenia, to jego autorstwa są w większości partie syntezatorów. Impulsem do ponownej działalności grupy stały się właśnie tamte nagrania, które po latach zostały zmiksowane przez Kinsky, a finalną obróbką zajęli się Sokół i Gośka z zespołu Rigor Mortiss. Do charakterystycznego totalnego brzmienia grupy dodane są elementy skomplikowane strukturalnie oraz rozwiązania metryczne i harmonia inspirowane muzyką współczesną. Pierwszy raz można na płycie usłyszeć też humorystyczne odniesienia do groteski, które w kontekście "metalowego" brzmienia grupy brzmią niezwykle kontrastowo. W trakcie sesji używano eksperymentalnych brzmień zarówno ze źródeł elektronicznych (syntezatory, samplery) jak i klasycznych (celowe uszkodzenia przewodów czy stosowanie mikrofonów niezgodnie z przeznaczeniem. Fortepian preparowany oraz użycie wkrętaków zamiast kostki do gitary osłabia totalny przekaz grupy, która z sobie tylko wiadomych przyczyn nadal uprawia eklektyzm. Zdjęcia wykorzystane przez Łukasza Rychlickiego do projektu okładki zespół wykonał w Monastyrze Rylskim w Bułgarii (freski) oraz w Sienie (głowa św. Katarzyny). Płyta ukaże się również w wersji winylowej. Tracklista: 1. Lange Heimreise 2. Frihetens Oyeblikk 3. Sweetness 4. Tazmamart 5. Thermosphore 6. La Legende De Sant Julien L'hospitalier 7. Kinderszenen Traumereinen 8. Quod Si... 9. Voyage Au Bout De La Nuit 10. Messages To Desvendants    

• Wykonawca Kinsky
• Data premiery 2018-01-01
• Nośnik CD

Na płycie znalazły się nagrania z koncertu w Teatrze Studio Buffo, który miał miejsce 18 września 2003 roku. Niestety nie jest to zapis całego koncertu, ale jego znacznej części - 75 minut... Bardzo żałujemy, ale z przyczyn technicznych nie można było więcej umieścić tym razem i resztę wydamy na następnej (być może w innym mieście nagrywanej) płycie.

• Wykonawca Tangata Quintet
• Data premiery 2005-01-01
• Nośnik CD

Reedycja albumu, o którym tak napisał Wojciech Młynarski w książeczce płyty: „Szanowni Państwo, oddając Wam do rąk tę płytę z moim recitalem nagranym w Teatrze „Ateneum” (…) pozwolę sobie w paru sowach opowiedzieć jak doszło w ogóle do nagrania tej płyty? Otóż na „Scenie 61” Teatru „Ateneum” grany był spektakl pt. „Brel”, który tłumaczyłem i współreżyserowałem.  Pewnego dnia z tzw. „przyczyn losowych” trzeba było odwołać kilka spektakli z rzędu. Zaproponowałem wówczas Panu Dyrektorowi Januszowi Warmińskiemu , że damy wieczorem ogłoszenie: „W tym miejscu spektaklu pt. „Brel” z przyczyn takich to a takich dany będzie Recital W. Młynarskiego lub kasa zwraca za bilety”. Nikt do kasy nie poszedł, a dyr. Warmiński wprowadził mój recital do stałego repertuaru „Sceny 61”., aż do otwarcia „Sceny na Dole” Teatru „Ateneum”, gdzie przeniosłem się z nowym programem. (…) Mój recital współtworzy, akompaniując mi na fortepianie Tadeusz Suchocki. Kompozytor, aranżer, pianista. Postać barwna, reprezentant ginącego już kunsztu solowego akompaniamentu do piosenki kabaretowej i literackiej. Wilnianin, wykształcony pianista konserwatoryjny, ale i współzałożyciel słynnego klubu jazzowego „Melomani”. Jazzman spod znaku warszawskiej „YMCA”, o którym wspomina Tyrmand w swych pamiętnikach, ale i dyrygent Mazowsza, współpracownik Miry Zimińskiej. A przede wszystkim stary wyga kabaretowy: z J. Wasowskim i J. Abratowskim akompaniował w „Szpaku”, przez 10 lat współtworzył „Dudka”. Pan Suchocki przy klawiaturze to wyczucie stylu i wielka muzyczna kultura, to elegancja i wdzięk. Warto podkreślić, że mamy z Panem Suchockim wspólne upodobania muzyczne: lubimy stary dobry swing i bossa-novę, lubimy kiedy muzyka skrzy się poczuciem humoru tak jak w niezapomnianych kompozycjach Jerzego Wasowskiego. Szanownym Państwu życzę miłej zabawy i… Róbmy swoje!” Nagrania recitalu dokonano 28-29 stycznia 1986 roku.

• Wykonawca Młynarski Wojciech
• Data premiery 2019-03-15
• Nośnik CD

To już trzecia płyta zespołu SKANGUR dużo bardziej dojrzała i powracająca do klimatów którymi zespół raczył swych fanów na początku działalności. Materiał o tytule „Zet Wu eL Jot” zawiera 12 piosenek. Płyta jest rodzajem muzycznego kalendarza, w którym poszczególne piosenki, odwołują się bezpośrednio, do funkcjonujących oficjalnie lub zwyczajowo dat, w tym historycznych. Kierujemy te nagrania do ludzi niekoniecznie zadowolonych z otaczającej rzeczywistości, ale nie myślących dekadencko, a przede wszystkim świadomych lub poszukujących przyczyn takiego a nie innego stanu dnia codziennego. Płyta ma zdecydowanie rockowy klimat ze sporą domieszką może nie brzmień, ale rytmów reggae i wtrętów folkowych.

• Wykonawca Skangur
• Data premiery 2012-03-19
• Nośnik CD