Z cyklu Antykwariat Polskiej Muzyki. Tadeusz Faliszewski (urodzony w 1893 roku w Żywcu. Zmarł w 1961 w Chicago.) nagrał najwięcej płyt gramofonowych ze wszystkich polskich artystów, których głosy zapisano na płytach w dwudziestoleciu międzywojennym. Bogaty i różno-rodny repertuar tego wykonawcy zachował się na starych płytach, firmowanych przez artystę używającego oprócz swojego nazwiska wielu pseudonimów jak: Jan Saskowski - pierwsze nagrania, Jan Pobóg - płyty „Melodja-Electro”, Jerzy Nowogródzki - pseudonim figuruje tylko na jednej płycie „Syrena-Electro”. Tadeusz Faliszewski był idolem trzech pokoleń. Śpiewał wszystko: i podmiejskie sztajerki i liryczne tanga zakochanego szczęśliwie i nieszczęśliwie amanta, piosenki śmieszne z charakterystycznymi tekstami. Wzruszał śpiewając arie operetkowe i repertuar pieśniarski Jana Kiepury. Kariera rozwijała się błyskotliwie. W 1930 roku wystąpił w rewii „Raj bez mężczyzn” w teatrze „Nowy Ananas”. W tym samym roku ze Stanisławem Wolińskim otworzył w kinie „Capitol” kabaret artystyczno - literacki RAJSKI PTAK. Na jesieni śpiewał w rewii „Hallo Ameryka” w teatrze MORSKIE OKO. Aż do wojny pracował nieprzerwanie występując w teatrach, kierował teatrem MI-GNON, reżyserując w nim 10 programów. Występował też w kinie COLOSEUM, w restauracji GASTRONOMIA, kierował kinoteatrem SPLENDID. Przez dwa ostatnie lata przed wybuchem wojny (1937-1939) występował w muzycznym teatrze Warszawy 8.15. W tym teatrze 2 sierpnia 1939 roku odbyła się ostatnia premiera. Była to nowa operetka Jerzego Lawiny-Świętochowskiego „Panna wodna” - ze śpiewanym do dziś tangiem „Morze”. Bogata kariera sceniczna i fonogeniczny głos spowodowały ogromną ilość na-grań płytowych, które rozpoczął dla wytwórni „Syrena-Record” już w 1927 roku. Od 1930 roku śpiewał w Chórze Warsa, dokonywał też nagrań. Tadeusz Faliszewski był niezwykle popularnym piosenkarzem Polskiego Radia. W 1937 roku zajął 3 miejsce w konkursie na najpopularniejszego piosenkarza. Wojenne losy artysty były podobne do życiorysu wielu Polaków. Brał udział w kampanii wrześniowej. W marcu 1940 roku został aresztowany, przez 5 lat był więziony w obozie koncentracyjnym w Mathausen-Gusen, śpiewał w chórze obozowym, prowadził zespół estradowy dla więźniów, urządzał koncerty. Po zakończeniu II wojny światowej Tadeusz Faliszewski pozostał na emigracji. W Londynie nagrywał płyty w wytwórni Polonia-Orbis, a w Chicago w wytwórni Jana Wojewódki Melodia. W Chicago występował w programach Feliksa Konarskiego. Poza tym prowadził sklep wysyłający paczki i leki do Polski. Zmarł 2 września 1961 roku w Chicago. Wielką samotność emigranta i tęsknotę za Polską wyśpiewał na obczyźnie piosenką „Gdy szumi Wisła” (bonus na drugiej płycie CD). Duet Retro - Danuta Żelechowska i Jan Zagozda.

• Wykonawca Faliszewski Tadeusz
• Data premiery 2009-09-28
• Nośnik CD

Eartha Kitt urodziła się jako Eartha Mae Keith 17 stycznia 1927, na plantacji bawełny w niewielkim mieście North w Karolinie Południowej. Jej matka, Annie Mae Keith, była pochodzenia afrykańskiego i czirokeskiego. Kitt rozpoczęła swoją karierę w 1943, w zespole Katherine Dunham Company, w którym występowała do 1948. Pierwszymi piosenkami w jej repertuarze były: "Let's Do It", "Champagne Taste", "C'est si bon", "Je cherche un homme", "Love for Sale". Stała się rozpoznawalna dzięki charakterystycznemu głosowi i stylowi, a ze względu na biegłą znajomość języka francuskiego i niemieckiego, zdobyła popularność również w Europie. W 1950, Orson Welles obsadził Kitt w roli Heleny trojańskiej w jego inscenizacji "Fausta". Dwa lata później wystąpiła w rewii "Nowe twarze 1952 roku", w której wykonała piosenki Monotonous i Bal, Petit Bal. Kinowe filmy z jej udziałem to m.in.: "The Mark of the Hawk" (1957), "St. Louis Blues" (1958) i "Anna Lucasta" (1958). W latach 60. zasłynęła rolą Kobiety-Kota w telewizyjnym serialu "Batman", w którym zastąpiła Julie Newmar. Kitt występowała również w rewiowych teatrach i kasynach w Las Vegas, gdzie poznała polską piosenkarkę Violettę Villas.

• Wykonawca Kitt Eartha
• Data premiery 2018-03-16
• Nośnik CD