Pewien staruszek wystrugał z drewna pajacyka. Nie był to jednak zwykły kawałek drewna i nie był to zwykły pajacyk, tylko nieznośny urwis imieniem Pinokio... Tak się zaczyna pełna niebezpiecznych przygód baśń, z której dowiecie się dlaczego nie wolno kłamać i co może spotkać kogoś, kto nie słucha rad dobrych przyjaciół.
Bardzo ciekawe nagrania zlecone przez Trójkę a zrealizowane w Radio Poznań, niezmiernie dynamiczne i energetyczne formacji Free Cooperation były w latach osiemdziesiątych ub. wieku mocno nowatorskie. Dziś słucha się tych nagrań znakomicie.
„Traces” to debiutancki album zespołu Killing Silence. Płyta zawiera 11 rockowych, energetycznych utworów. Mocne, gitarowe riffy przeplatają się z melodyjnym wokalem pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ryana Pasko. Ciekawe aranże oraz zróżnicowany materiał sprawiają, że płyty dobrze słucha się od początku do końca a całość brzmi świeżo i nowocześnie. Materiał na krążek w całości zarejestrowany został przez Przemysława Perłę Wejmanna (ex. Guess Why, Acid Drinkers) w Perlazza Studio.
Druga - a pierwsza dla krakowskiej oficyny NotTwo - płyta znakomitego amerykańskiego tria, tworzonego przez trzech świetnych improwizatorów i równorzędnych partnerów. Avram Fefer, saksofonista, to muzyk kojarzony z muzyczną sceną Nowego Jorku, chociaż jest absolwentem Berklee School of Music i w dorobku ma także nagrania z muzykami acid jazzu. Basista Eric Revis to od roku 1997 stały partner Brandforda Marsalisa, z którym grywa nie tylko w jego kwartecie, ale także w kojarzonym z zupełnie odmienną stylistyką Buckshot LeFonque. Od niedawna prowadzi także autorski kwartet, w którym obok perkusisty Nasheeta Waitsa grają dwie wybitne osobowości - pianista Jason Moran oraz saksofonista Ken Vandermark. Perkusisty Chada Taylora przedstawiać nie trzeba. Od lat jest partnerem Roba Mazurka w rozmaitych odsłonach Chicago Underground. Dużo nagrywał i koncertował u boku legendy chicagowskiej sceny - Freda Andersona - chociaż nie ucieka i od rockowej stylistyki - czasami można go usłyszeć na koncertach art-countrowej formacji Iron and Wine.Druga płyta tria rewolucji nie przynosi. Muzyka w dalszym ciągu bliska jest free jazzowej tradycji, bardzo melodyjnej, opartej na komponowanych tematach, w dużej mierze wolnej od wpływów nowojorskiego downtownu - podchodzi on „serio” do granej przez siebie muzyki. Tutaj ma bardziej zwarty, esencjonalny, skondensowany charakter. Na papierze lider jest Fefer jako kompozytor większości materiału, ale gdy słucha się tego nagrania nie odnosi się takiego wrażenia. Wszyscy są tu jednakowo ważni, a role rozdzielono w nadzwyczaj demokratyczny sposób. Nie mała w tym rola dobrej dźwiękowej realizacji płyty i znakomitemu balansowi poziomu realizacji poszczególnych instrumentów. Świetnie oddana jest przez to kolektywność zespołowych improwizacji i brzmienie grupy - jednego, kolektywnego organizmu. To płyta, która wyznacza pewien poziom - wysoki, rzadko dla kogo osiągalny. Tym bardziej cieszę na planowane przełom maja i czerwca koncerty.Tracklista:1. Song for Dyani2. Wishful Thinking3. Appropriated Lands4. Eliyahu5. Trued Right6. A Taste for Love7. Essaouira8. City Life9. Eliyahu (2)
Niesamowite nagrania Wojciecha Młynarskiego, uwielbianego przez wszystkich artysty, poety i muzyka. Komentarz samego autora, dotyczący tej płyty: "W październiku 1990 roku w Teatrze „Ateneum” w Warszawie dałem z Jerzym Derflem koncert „Zamknięty Rozdział” opisujący moje potyczki z Cenzurą. Ten koncert jest archiwalnie zapisany na niniejszej płycie. Mam nadzieję, że po latach słucha się tego interesująco, że jest to jakiś dokument absurdalnych czasów, w których żyliśmy stosunkowo niedawno."
"Rock’n’rollowa Szkocja, tajemnicza Skandynawia, słoneczna i dzika Kalifornia – nadstawcie ucha, bo zapraszamy na muzyczną podróż po tym, co modne, intrygujące i warte odkrycia od Edynburga przez Sztokholm i Reykjavik aż po Los Angeles. „Sounds from…” to seria wyjątkowych składanek, które prezentują dokonania artystów znanych i tych, o których dopiero będzie głośno. W pierwszej edycji można było sprawdzić, czego słucha się w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku. Tym razem zabieramy słuchaczy do kolebki dźwięków alternatywnych, rockowych i punkowych. Chcesz wiedzieć, co w trawie gra? Sięgnij po serię „Sounds of…”. Być może dzięki niej odkryjesz nowych idoli."
To flagowa płyta wydawnictwa Prosto miksowana przez DJ Deszczu Strugi (WWO) z udziałem wszystkich raperów związanych z Prosto i nie tylko.To prowadzenie przez najbardziej hardcore'owych raperów, jakimi są bez wątpienia Kaczy i Popek. To niekończący się mix, który zaskakuje różnorodnością przy całej prostocie i zachowaniu ulicznego stylu.To 14 producentów i aż 36 raperów na jednej płycie tworzących spójną całość! To czysta esencja tego co w ciężkim rapie najlepsze, najciekawsze i najprawdziwsze. To 22 kawałki nagrane przez tych, których styl się nie zmienia wraz z komercyjnymi trendami. To brak kompromisu, który zaskakuje, że tak dobrze się go słucha. To Prosto.Sokół: Idea Prosto Mixtape jest taka, że miksuje się cała ekipa, wszyscy nagrywają razem i tworzy się zajebisty klimat. Jest to też powrót do kultury składanek, która była zawsze mocna w Polsce - składanek z nowymi kawałkami. Mój udział jest oczywisty, fajnie, że w takim towarzystwie i z błogosławieństwem Deszcza. Z nim zawsze wychodzi coś fajnego. Wszystkie kawałki miażdżą.
Nominowany do Grammy i BRIT Award producent, DJ i multiinstrumentalista Jax Jones prezentuje wyczekiwany debiutancki album „Snacks”. Na krążku znalazły się duety z największymi gwiazdami ze szczytów list przebojów, m.in. Years & Years, Demi Lovato, Jess Glynne, Bebe Rexha czy Mabel. Siedem niezwykle udanych singli, w tym nominowany do BRIT i podwójnie platynowy w UK „You Don’t Know Me” feat. Raye, najczęściej shazamowany utwór w świecie dance, nominowany do BRIT i Ivor Novello Award światowy przebój „Breathe” z Iną Wroldsen, wreszcie wielki hit parkietów „All Day And Night” z Martinem Solveigiem czy Madison Beer – to wszystko i jeszcze więcej trafi na debiutancki album artysty. „Snacks” to ugruntowanie statusu Jaxa Jonesa jako jednej z największych sił współczesnego popu. Ten album jest perfekcyjną propozycją imprezową dla pokolenia, które słucha muzyki głównie z playlist. Jax Jones zyskał rozgłos w 2016 za sprawą „House Work”. Świetnie porusza się w klimatach pop, house oraz urban. Choć jego kawałki to wynik różnorodnych inspiracji, wszystkie mają charakterystyczny sznyt artysty, który sprawia, że „Snacks” to wydawnictwo spójne i kompletne – zarówno w warstwie muzycznej, jak i wizualnej.
15 lat temu, w marcu 2001 roku, na antenie radia ID&T pojawił się pierwszy epizod audycji „A State Of Trance”. W chwili obecnej, nadawana jest w internecie przez stację Digitally Imported i w każdy czwartek słucha jej ponad 40 milionów ludzi z całego globu. Jednak ASOT to nie tylko radiowe show. To również seria kilku bestsellerowych kompilacji, wydawnictwo muzyczne czy imprezy produkowane z ogromnym rozmachem.
Moda na nagrywanie „akustycznych” wersji największych przebojów zaczęła się wraz z legendarną serią MTV Unplugged i jak łatwo się domyślić, szybko dotarła także do Polski. Idea znalazła nie tylko uznanie wśród słuchaczy, ale też przyniosła kilka naprawdę genialnych albumów, nagranych w konwencji „bez prądu”. Lady Pank wpadli jednak na nieco bardziej interesujący pomysł – w ich akustycznych wersjach, partie solowe gitary Borysewicza zastąpiono klawiszami. Wszystkie kultowe solówki zagrał na fortepianie Wojtek Olszak i efekt kazał się być doskonały. Album wyszedł spójny i z fajnym klimatem. Mimo upływu lat w ogóle się nie starzeje. Kiedy słucha się go dziś, wciąż jest tak samo przyjemny i porywający. Na płycie nalazły się m.in. takie utwory jak „Mniej niż zero”, „Marchewkowe pole”, „Zamki na piasku”, „Kryzysowa narzeczona”, „Tańczy głupia, tańcz” oraz „Wciąż bardziej obcy”. Wszystkie wersje akustyczne zostały na nowo zremasterowane.