To był pomysł szefa firmy Island, Chrisa Blackwella, który się sprawdził. Efektem sesji na Bahamach jest zaskakująco spójny, rozświetlony słońcem Karaibów album, na którym dominuje element reggae.
Wznowienie trzeciej płyty w dorobku znakomitej popowo-rockowej formacji Mike And The Mechanics, którą w 1985 roku powołał do życia znany z Genesis gitarzysta Mike Rutheford."Word Of Mouth", z tytułowym, przebojowym singlem, został bardzo wysoko oceniony przez recenzentów. Jego sukces komercyjny był mniejszy, ponieważ płyta nie była promowana na koncertach. Stało się tak z powodu zobowiązań Mike'a względem Genesis.Mike And The Mechanics nagrali album w Anglii, w ciągu kilku miesięcy. W sesji wziął udział między innymi chór gospel oraz słynny basista Pino Palladino (m.in. The Who, John Mayer).Wznowienie pojawia się zarówno z planowanych na 2017 rok koncertów Mike And The Mechanics, jak i nowego studyjnego albumu, który otrzymał tytuł "Let Me Fly".
"Płyta, którą dostajecie Państwo do rąk jest kompilacją wyjątków kilku sesji nagraniowych, dokonanych dla archiwum Polskiego Radia w latach 1983-88. Materiał na niej zawarty jest zróżnicowany w dużym stopniu dlatego, że każda z kolejnych sesji odbywała się w jakiś czas po poprzedniej, w innym składzie osobowym i w odmiennym stanie ducha. Płyta jest dokumentem zmian i przeobrażeń jakim podlega twórca i tworzywo. Jest jakoby fotografią kilku faz na drodze poszukiwania wciąż nowego wyrazu. W nadziei, że spodoba się Państwu pozdrawiam serdecznie i pięknie się kłaniam." - Stanisław SoykaTracklista:Side A1. Jak Dzieci2. Monolog Pajaca3. Niebo Oczekiwanie Nasze4. Zaczepka Platoniczna5. Plotki (Ja Nie Wierze w Koniec)Side B1. Absolutnie Nic2. Popoludniowe Miasto3. Niech Drgnie Twoje Oko4. Nocny Papieros5. Niech Caluja Cie Moje Oczy6. Dobranoc
Album "Baden In Prelude” przynosi pełny materiał, jaki gitarzysta nagrał podczas różnych sesji w 1960 roku.
"Nil Recurring" - krążek angielskiego zespołu rocka progresywnego Porcupine Tree wydany w 2007. Utwory z płyty pochodzą z sesji nagraniowej do poprzedniego albumu zespołu- "Fear of a Blank Planet". W utworze numer 1 gościnnie wystąpił lider grupy King Crimson Robert Fripp. Skład zespołu: Bass Guitar – Colin Edwin Drums, Percussion – Gavin Harrison Guest, Lead Guitar – Robert Fripp (tracks: 1) Guest, Violin [Electric Violin] – Ben Coleman (tracks: 4) Guitar [Tapped] – Gavin Harrison (tracks: 1) Keyboards, Synthesizer – Richard Barbieri Mixed By, Mastered By – Steven Wilson Producer [SW Guitars] – John Wesley (3) (tracks: 1, 3), SW* (tracks: 1, 3) Vocals, Guitar, Keyboards – Steven Wilson Tracklista: 1. Nil Recurring 2. Normal 3. Cheating The Polygraph 4. What Happens Now?
Niemal dokładnie rok po premierze debiutanckiego krążka wyjątkowo uzdolnionej młodej Brytyjki o belgijsko-holenderskich korzeniach, pojawia się reedycja wydawnictwa, które odniosło duży sukces komercyjny. Wersję deluxe debiutu Birdy wzbogacono o trzy piosenki na CD – przeróbki "Comforting Sounds" Mew, "Farewell And Goodnight" The Smashing Pumpkins oraz "People Help The People" Cherry Ghost z sesji w londyńskich RAK Studios. Do edycji dodano także DVD, na którym znalazł się występy Birdy z klubu "The Tabernacle" (5 piosenek) i ze wspomnianych RAK Studios (2 piosenki) oraz wideoklipy do "Skinny Love", "People Help The People", "1901" i "Shelter".
Jessie Ware powraca z albumem "Glasshouse"! Od wydania płyty "Tough Love" (podwójna platyna w Polsce!) minęły całe 3 lata. "Glasshouse" powstawało w LA wraz z wieloletnim współpracownikiem Jessie Ware – Bennym Blanco. Album oscyluje mocno wokół tematu związków, ale też wątku rodziny, związanym z tym, że artystka została niedawno matką. "Kiedy maleństwo skończyło 2,5 miesiąca pojechałam do LA komponować. Zagrałam Benny’emu co napisałam, a on spytał – dlaczego nie robisz tego co na Devotion? Wróć do tego oldschoolowego brzmienia, które było dla Ciebie świetne" – wspomina prace nad płtą Jessie Ware. Z Bennym Blanco współpracującym z Jessie Ware od prawie dekady, łączy artystkę prawie rodzinna więź. "Zatrzymaliśmy się u Benny’ego w domku dla gości w styczniu. Moje dziecko brało udział w większości sesji nagraniowych" – śmieje się Jessie. Obok Benny’ego Blanco wśród współpracowników znalazł się też ponownie Kid Harpoon. "Wiedziałam, że mamy w zanadrzu kolejną piosenkę na miarę Wildest Moments. Potrzebowaliśmy tylko czasu, żeby powstała" – opowiada o pracy z producentem Jessie. Kiedy utwory stawały się zbyt skomplikowane Jessie spędzała długie godziny na słuchaniu swoich muzycznych bohaterek - Joni Mitchell, Nina Simon, Carole King i Aretha Franklin, co dodawało jej pewności w komponowaniu. Od jazzowych improwizatorów do innowatorów house music – inspiracje na albumie są odzwierciedleniem muzycznej drogi jaką artysta przebyła na swoich trzech albumach. Pierwszym singlem zapowiadającym materiał jest utwór "Midnight". "Na początku sesji nagraniowej powiedziałam – nie chcę robić popowej piosenki. Chcę nagrać utwóór, który zmusi ludzi do przeżycia czegoś, spróbujmy nie pisać dla radia" – opowiada o “Midnight" artystka. Stroną B singla jest nagranie "Selfish Love" - powstały przy współpracy z Bennym Blanco i Ryanem Tedderem utwór, jest hołdem złożonym dla Astrud Gilberto. Drugim oficjalnym singlem jest utwór "Alone". Współpraca z innymi twórcami i muzykami okazała się elementarna dla nowego materiału. "Moi najlepsi przyjaciele i ulubieni muzycy pomogli przy płycie – zapewnia Jessie. Artystkę obok Benny’ego Blanco, Ryana Teddera i Kida Harpoona wsparli m.in. Felix and Hugo White (The Maccabees), Pino Palladino, Chris Dave, Nico Segal, a także Ed Sheeran, który jest współtórcą utworu zamykającego album – pt. "Sam". "Okazało się że to album dla mojego męża i mojego dziecka. To przeprosiny, wyznanie, list miłosny i deklaracja… Pokazuje cały mój strach i wszystkie emocje"- podsumowuje płtę "Glasshouse" artystka.
Następca „Reputation” nazywa się „Lover”. „Lover” to siódmy album w dyskografii artystki. W rozmowie z magazynem „Billboard” Taylor mówi o albumie: „Będzie bardzo romantyczny. Ale nie będzie tam tylko piosenek o spełnionej miłości. Romantyzm może oznaczać też samotność, smutek czy przechodzenie przez konflikt… Najważniejsze, by mieć na to odpowiedni ogląd.” Deluxe CD Boxset poza płytą z dwoma dodatkowymi nagraniami z sesji w studiu, fani otrzymają również torbę, uchwyt do telefonu, 4 pocztówki oraz zestaw zmywalnych tatuaży. Album dostępny w formatach standard CD, Deluxe CD Boxset oraz czterech wariantach Deluxe Journal Versions.
W ramach obchodów 50-lecia pierwszego przeboju Davida Bowiego, "Space Oddity", po wydawnictwach "Spying Through A Keyhole", "Clareville Grove Demos" i "The "Mercury" Demos" ukazuje się podwójny 7-calowy singel "Space Oddity" z nowymi miksami przygotowanymi przez producenta Tony'ego Viscontiego. Winylowy zestaw oraz jeden utwór w wersji cyfrowej (do pobrania i w streamingu) ukazują się dokładnie dzień po 50. rocznicy premiery singla "Space Oddity". Podwójny 7-calowy singel "Space Oddity" wydany jest w boksie zawierającym dwustronny plakat przedstawiający reklamę "Space Oddity" oraz zdjęcie Davida Bowiego zrobione 30 listopada 1969 roku przez Raya Stevensona podczas koncertu Save Rave '69 w londyńskim Palladium. W zestawie znajduje się również karta informacyjna oraz kopia zdjęcia wykonanego przez Jojanneke Claassen podczas sesji promocyjnej "Space Oddity". Okładka, jak również okrągła naklejka na płycie, opatrzone zostały oryginalnym logo Philipsa, które firma, w drodze wyjątku, pozwoliła wykorzystać specjalnie na potrzeby tego jubileuszowego wydawnictwa. Singel pochodzi z oryginalnej, analogowej taśmy. Koperta, w której znajduje się płyta z nowymi miksami Tony'ego Viscontiego, została zaprojektowana z wykorzystaniem innego niż to na plakacie zdjęcia z sesji Raya Stevensona z koncertu Save Rave '69. Singel "Space Oddity" ukazał się na 7-calowym winylu 11 lipca 1969 roku. Utwór otwierał drugi, imienny album Davida Bowiego. Za inspirację posłużył muzykowi film Stanleya Kubricka "2001: Odyseja kosmiczna". Piosenka zyskała wielką popularność, gdy stała się nieoficjalnym tematem przewodnim towarzyszącym materiałom z lądowania Apollo 11 na Księżycu. Kosmiczna misja NASA rozpoczęła się 5 dni po premierze singla. Tracklista: 1. Space Oddity - (Original Mono Single Edit) 2. Wild Eyed Boy From Freecloud - (Original Mono Single Version) 3. Space Oddity - (2019 Mix - Single Version / Tony Visconti) 4. Wild Eyed Boy From Freecloud - (2019 Mix - Single Edit / Tony Visconti)
Album “Layla And Other Assorted Love Songs” nagrany pod szyldem Derek And The Dominos, uważany jest za największe osiągnięcie artystyczne w karierze Erica Claptona. Teraz ukazuje się w zremasterowanej formie, wydanej z okazji 40-tej rocznicy premiery tej niezwykłej płyty.Edycja Deluxe została wzbogacona o 13 nagrań. Oprócz kompozycji nagranych podczas pracy nad drugim albumem formacji, znalazł się tu niepublikowany odrzut z sesji do „Layli”, „Mean Old World”, nagrania z pierwszego singla: „Roll It Over” i „Tell The Truth”, wyprodukowane przez Phila Spectora oraz cztery utwory z telewizyjnego programu The Johnny Cash Show z listopada 1970 roku (m.in. niezwykła wersja standardu „Matchbox” z gościnnym udziałem samego Casha i Carla Perkinsa).Efemeryczna formacja została założona przez jednego z najwybitniejszych gitarzystów rockowych, znanego z takich zespołów jak The Yardbirds, Bluesbreakers Johna Mayalla, Cream i Blind Faith. Działała jedynie przez rok, od maja 1970 roku do maja roku następnego. W 1969 roku Clapton nawiązał współpracę z muzykami amerykańskiej formacji Delaney, Bonnie & Friends, z którymi nagrał swój pierwszy solowy album, „Eric Clapton” (1970). Wiosną następnego roku pianista grupy, Bobby Whitlock zaproponował Claptonowi utworzenie nowego zespołu. Tak właśnie narodził się Derek And The Dominos, w którego skład weszli basista Carl Radle, perkusista Jim Gordon oraz gitarzysta Dave Mason (z Traffic). Nazwę dla grupy wymyślił Tony Ashton z Ashton, Gardner And Dyke. Pierwszy singiel wydany we wrześniu 1970 roku, z nagraniami „Tell The Truth” i „Roll It Over” przepadł na rynku, ale wydany w grudniu, wyprodukowany przez Toma Dowda podwójny album „Layla And Other Assorted Love Songs” okazał się jednym z najwybitniejszych krążków w historii muzyki rockowej. W sesji gościnnie wziął udział gitarzysta Duane Allman z The Allman Brothers Band, którego gitary, m.in zagrana techniką slide partia w utworze „Layla”, zdobiły większość nagrań na płycie. Wydana na singlu, pełna żaru i dynamiki, zwieńczona melancholijną kodą miłosna piosenka tytułowa, zdobyła zasłużoną popularność (na początku lat 90-tych Clapton przypomniał ją w wersji unplugged). Oprócz wspólnych kompozycji autorstwa Claptona i muzyków Dominos na płytę trafiła niezwykła wersja klasycznego bluesa Charlesa Segara i Big Billa Broonzy'ego „Key To The Highway” oraz hendriksowska „Little Wing” z wybornymi partiami Claptona i Allmana.W kwietniu 1971 roku muzycy weszli ponownie do studia, by przystąpić do pracy nad kolejnym albumem. Po dwóch miesiącach pracy w londyńskich Olympic Studios sesję przerwano. Skłóceni muzycy postanowili rozwiązać Derek And The Dominos. Druga płyta formacji nigdy się nie ukazała. Robocze wersje pięciu utworów trafiły na przekrojowy boks Erica Claptona „Crossroads”. Na remasterowanej wersji Deluxe zostały przypomniane w nowych miksach przygotowanych przez oryginalnego inżyniera tamtych sesji Andy'ego Johnsa. Ostanie nagranie Derek And The Dominos „Got To Get Better In A Little While” pojawia się w dwóch wersjach, wstępnego jamu oraz w wersji finalnej, której rekonstrukcji podjął się klawiszowiec Bobby Whitlock.Tracklista:CD11. I Looked Away2. Bell Bottom Blues3. Keep on Growing4. Nobody Knows You When You're Down and Out5. I Am Yours6. Anyday7. Key to the Highway8. Tell the Truth9. Why Does Love Got to Be So Sad?10. Have You Ever Loved a Woman11. Little Wing12. It's Too Late13. Layla14. Thorn Tree in the Garden