Związany z wytwórnią Decca, “energiczny tenor, król repertuaru bel canto” (New York Times) Juan Diego Flórez, stał się w ciągu ostatnich 15 lat artystą niezwykle cenionym przez znawców, który operować niezwykłą barwą głosu.
Stworzony w 1988 roku wokół dwóch przyjaciółek z dzieciństwa Emmy Anderson i Miki Berenyi zespół Lush, stał się jednym z głównych reprezentantów nurtu nazwanego shoegaze, umiejętnie łączącego gitarowe brzmienia i melodyjność kompozycji.
Po latach spędzonych w podziemnym paryskim studiu, Caravan Palace w końcu wychodzą na powierzchnię ze swym nowym, pełnym eksplodujących dźwięków albumem, "Chronologic". Na płytę trafiły przebojowe single "Miracle", "About You" feat. Charles X, "Plume" i "Supersonics". Materiał, który wypełnia "Chronologic" to charakterystyczne dla Caravan Palace brzmienia wzniesione na wyższy poziom. Poprzedni album formacji, "
Nagranie wybitnego solowego występu pianisty jazzowego Keitha Jarretta z lipca 2006 w jednej z najsłynniejszych sal koncertowych we Włoszech - Gran Teatro La Fenice w Wenecji. "La Fenice" to efekt przypływu inspiracji, który zaowocował ośmioma spontanicznie napisanymi kompozycjami, nawiązującymi do wszystkiego od bluesa po muzykę atonalną i ballady. Nagranie albumu zbiegło się z ważnym wydarzeniem w życiu Artysty. 62 Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Biennale di Venezia uhonorował Kietha Jarretta Złotym Lwem za Całokształt Twórczości. Tym samym artysta stał się pierwszym muzykiem jazzowym, który otrzymał tę nagrodę. Wcześniej wędrowała ona do współczesnych kompozytorów, takich jak Luciano Berio, Pierre Boulez, György Kurtág, Helmut Lachenmann, Sofia Gubaidulina oraz Steve Reich. Tracklista: CD 1 1. Part I 2. Part II 3. Part III 4. Part IV 5. Part V CD 2 1. Part VI 2. The Sun Whose Rays 3. Part VII 4. Part VIII 5. My Wild Irish Rose 6. Stella By Starlight 7. Blossom
Słynne wykonanie Sir Johna Barbitolli pochodzące z 1969 r.. Uznawane za jedno z najwspanialszych nagrań 5 Symfonii Mahlera. Mistrz niemieckiej muzyki przełomu XIX I XX wieku, autor monumentalnych symfonii budzących podziw I kontrowersje współczesnych mu słuchaczy, stał się symbolem nowoczesnego myślenia o muzyce. Jego wkład w rozwój faktury orkiestrowej jest niezaprzeczalny, a poruszające, przepełnione emocjami dzieła znalazły naśladowców m.in wśród twórców współczesnej muzyki filmowej.
Trudne charaktery hartują się w trudnych czasach. Dzieciństwo i młodość Wysockiego to okres wojny i stalinizmu. Czas ucieczek, przeprowadzek, życia w napięciu i strachu. Trudno się dziwić, że jakiś czas później, cały ten stres eksplodował w postaci niezwykle emocjonalnych piosenek. Ta gorączka, niemal szaleństwo, jakie czasami emanowało z jego tekstów, było najlepszym komentarzem dla ówczesnego życia i zapewne dlatego, natychmiast stał się postacią kultową. W Polsce był uwielbiany, tłumaczyli go najwybitniejsi autorzy, nagrywali najwięksi aktorzy i piosenkarze. Legenda Włodzimierza Wysockiego trwa do dziś, jego pieśni wciąż są aktualne i potrzebne.
Michel Legrand (ur. 24 lutego 1932 r.) to francuski kompozytor muzyczny, aranżer, dyrygent i pianista jazzowy. Skomponował muzykę do ponad dwustu filmów, programów telewizyjnych i kilku musicali i wydał ponad sto albumów. Legrand zdobył trzy Oscary i pięć nagród Grammy i został nominowany do nagrody Emmy. Miał dwadzieścia dwa lata, kiedy jego pierwszy album "I Love Paris" stał się jednym z najlepiej sprzedających się albumów instrumentalnych, jakie kiedykolwiek wydano. Tracklista: 1. I Love Paris 2. Mademoiselle De Paris 3. Paris 4. Autumn Leaves (Les Feuilles Mortes) 5. Under The Bridges Of Paris (Sous Les Ponts De Paris) 6. La Seine 7. Paris In The Spring 8. Paris Canaille 9. April In Paris 10. À Paris 11. La Vie En Rose 12. Under Paris Skies (Sous Le Ciel De Paris) 13. Paris, Je T'Aime 14. The Song From Moulin Rouge 15. The Last Time I Saw Paris 16. I Love Paris (Reprise)
Do rzadkości należy ostatnio, żeby zwycięstwo w programie telewizyjnym dawało przepustkę do prawdziwej, międzynarodowej kariery. Zdarza się to już tylko w przypadku prawdziwych artystów, którym wystarczy chwila w blasku reflektorów, by zostać zauważonym i zapamiętanym na długo po zakończeniu programu. Tak właśnie stało się w przypadku Jamesa Arthura - 25-letniego wokalisty z północy Anglii, który nie miał sobie równych w brytyjskim X Factorze i bez problemu zwyciężył ubiegłoroczną edycję tego programu. Śpiewany przez niego w finale cover 'Impossible' stał się przebojem również w Polsce, gdzie James zgromadził wyjątkowo liczną grupę fanów. Drugi, zaskakująco old-schoolowy singiel "You're Nobody 'Til Somebody Loves You" tylko potwierdził, że jesteśmy świadkami narodzin nowej międzynarodowej gwiazdy.
Leroy Anderson stał się znany dzięki swoim krótkim, oryginalnym utworom koncertowym, które komponował dla Boston Pops Orchestra. Korzystał z najróżniejszych instrumentów i wszystko mogło mu posłużyć za instrument, maszyna do pisania, papier ścierny, stukot końskich kopyt. Do swoich pomysłów potrafił przekonać muzyków szacownych orkiestr. Na przykład w utworze "The Waltzing Cat" członkowie orkiestry udawali miauczenie kotów. "Syncopated Clock" w 1950 roku stał się tematem przewodnim programu The Late Show w stacji WCBS. Wiele prac Andersona było wykorzystywanych w filmie i telewizji. Do historii przeszedł utwór "Blue Tango", który jako pierwsze nagranie instrumentalne otrzymał status platynowej płyty sprzedając się w ponad milionie egzemplarzy. Dwupłytowa kompilacja przypomni najsłynniejsze, najzabawniejsze i wszystkie "ulubione" utwory Leroy'a Andresona. Tracklista: CD 1 1. The Typewriter 2. Fiddle-faddle 3. Blue Tango 4. Belle Of The Ball 5. Jazz Pizzicato 6. The Syncopated Clock 7. Bugler's Holiday 8. The First Day Of Spring 9. Sandpaper Ballet 10. The Phantom Regiment 11. Saraband 12. The Girl In Satin 13. The Waltzing Cat 14. Plink, Plank, Plunk 15. Pyramid Dance 16. Forgotten Dreams 17. China Doll 18. The Penny-whistle Song 19. Jazz Legato 20. The Blue Belles Of Scotland CD 2 1. Sleigh Ride 2. Serenata 3. Horse & Buggy 4. A Trumpeter's Lullaby 5. Song Of The Bells 6. Summer Skies 7. Promenade 8. Lazy Moon 9. The Pussy Foot 10. Home Stretch 11. The Captains & The Kings 12. Pirate Dance 13. The Irish Washerwoman 14. The Minstrel Boy 15. The Rakes Of Mallow 16. The Wearing Og The Green 17. The Last Rose Of Summer 18. The Gilr I Left Behind Me 19. Turn Ye To Me
Stworzony w 1988 roku wokół dwóch przyjaciółek z dzieciństwa Emmy Anderson i Miki Berenyi zespół Lush, stał się jednym z głównych reprezentantów nurtu nazwanego shoegaze, umiejętnie łączącego gitarowe brzmienia i melodyjność kompozycji.