Paul Anka jest synem właścicieli restauracji, z pochodzenia Libańczyków. Już jako dziecko śpiewał m.in. w chórze kościoła St Elijah Syriac Orthodox Church w rodzinnej dzielnicy. Od samego początku wiedział, że chce być piosenkarzem. Legenda głosi, że chodził na każdy koncert jaki odbywał się w Ottawie. Chłonął muzykę, podpatrywał zachowanie piosenkarzy, uczył się jak kontrolować publiczność. W szkole Fisher Park High School występował w trio Bobbysoxers, które sam założył. Miał wówczas 13 lat. Występowali w barach, zarabiając 15 dolarów za występ. Będąc na wakacjach w Hollywood w 1956, nagrał swoją pierwszą piosenkę – Blau Wile Deveest Fontaine dla wytwórni RPM. Singel całkiem nieźle radził sobie w niektórych częściach Kanady, jednak nie zdołał się przebić do rozgłośni radiowych. Załamany Paul wrócił do Ottawy. W roku 1957 za zgodą rodziców wyjechał do Nowego Jorku szukać szczęścia w show-businessie. Grupa z Kanady The Rover Boys pomogła mu dostać się na nagranie do nowo otwartej wytwórni ABC Paramount. Don Costa, szef muzyczny ABC, był pod wrażeniem głosu i entuzjazmu młodego wykonawcy. Podziwiał też jego talent do pisania chwytliwych melodii i słów, które mówiły o problemach nastolatków. Pierwszą piosenką jaką nagrał dla ABC, była "Diana", opowiadająca o nieszczęśliwej miłości do starszej dziewczyny. Paul napisał ją jeszcze w Ottawie, z myślą o swojej starszej o 3 lata opiekunce Dianie Ayoub. Singel stał się hitem – doszedł do poz. 1 w USA latem 1957 roku. Paul poszedł za ciosem i w 1958/1959 umieścił kolejne 4 piosenki w TOP 20 tygodnika Billboard. W 1958 wystąpił u boku Mamie Van Doren w swoim pierwszym filmie muzycznym – Let’s Rock. Latem 1959 singel "Lonely Boy" z jego drugiego filmu "Girls Town" zajął pozycję 1. w USA. Kolejny nr 1 to "Put Your Head On My Shoulder" z tego samego roku. Stał się jednym z najpopularniejszych wykonawców młodzieżowych w USA. Wyruszył na tournée po Wielkiej Brytanii, a później, razem z Buddym Hollym, po Australii. W 1960, widząc że popularność wśród nastolatków nie będzie wieczna, zaczął występować w kasynach Las Vegas. Dzięki temu pozyskał sobie aprobatę dorosłej publiczności. W 1961 przeniósł się do wytwórni RCA. ABC zatrzymała jednak prawa do dawnych piosenek, więc Paul Anka musiał je nagrać od nowa dla RCA. W 1962 wystąpił w dramacie wojennym "The Longest Day". Piosenka pod tym samym tytułem stała się kolejnym hitem. Wystąpił też na Broadwayu w sztuce "What Makes Sammy Run". Dalej koncertował w Las Vegas, tracąc kontakt z nowymi trendami.

• Wykonawca Anka Paul
• Data premiery 2018-05-18
• Nośnik CD

Opierając się na jego późniejszym dorobku nagrywanym dla Beggars Banquet, ten zestaw obejmuje albumy, które były nagrane pomiędzy 1981 a 1983 rokiem. W 1981 roku Numan zapowiedział rezygnację z występów na żywo i tuż przed wydaniem albumu Dance zagrał trzy pożegnalne koncerty w Wembley Arena. Jego emerytura okazała się jednak krótkotrwała. Kiedy w 1982 roku wrócił z albumem I, Assassin, część jego popularności zniknęła - może dlatego, że zapowiadał odejście, może dlatego, że listy przebojów były przepełnione synth popem, który rozrósł się na bazie wcześniejszych dokonań Numana. I, Assassin był kolejnym albumem, który dotarł do pierwszej dziesiątki na liście przebojów, a We Take Mystery (To Bed) stał się kolejnym przebojem, jednak generalnie jego single zaczęły zajmować coraz niższe pozycje na listach przebojów. Wydany w 1983 roku utwór tytułowy z płyty Warriors, stał się jego ostatnim hitem, który znalazł się w pierwszej dziesiątce na brytyjskiej liście przebojów.

• Wykonawca Gary Numan
• Data premiery 2013-05-13
• Nośnik CD

Zbiór największych hitów artysty. Josh Groban to piosenkarz o nieskazitelnie czystym i dojrzałym barytonie, śpiewający utwory zarówno popowe, jak i klasyczne. W ciągu pięciu ostatnich lat stał się międzynarodową megagwiazdą, sprzedając na świecie ponad 23 miliony płyt i gromadząc komplet publiczności na wszystkich koncertach, jakie zagrał w 81 miastach podczas Awake World Tour, obejmującego swym zasięgiem północną Amerykę, Europę, Australię i Filipiny. Za sprawą wydanego jeszcze w 2006 roku albumu Awake i utrzymanego w świątecznym klimacie Noel był najlepiej sprzedającym się artystą w 2007 roku. Płytę Noel nagrał z udziałem Londyńskiej Orkiestry Filharmonicznej jako zbiór największych klasyków w temacie bożonarodzeniowym, która w samych tylko Stanach Zjednoczonych osiągnęła sprzedaż ponad 4 milionów kopii. Przez pięć kolejnych tygodni album ten znajdował się na pierwszym miejscu listy Billboardu, pobijając tym samym rekord należący do świątecznej składanki Elvisa Presleya. Mimo swych dopiero 27 lat, Groban występował u boku najbardziej cenionych artystów - Barbary Streisand, Celine Dion, Andrei Bocellego (w hołdzie zmarłemu Luciano Pavarottiemu na ceremonii Grammy 2008) i Sary Brightman. Groban śpiewał podczas ceremonii zamknięcia Zimowych Igrzysk Olimpisjkich w Salt Lake City w 2002, a jego występ obejrzało ponad dwa miliardy ludzi na całym świecie. W pamięci zostaną także jego niezwykłe występy telewizyjne - sześć razy gościł w The Oprah Winfrey Show, dwa razy w amerykańskiej stacji PBS (jeden z tych występów uwieczniony został na koncertowym DVD, który stał się bestsellerem w 2002 roku), śpiewał w czasie finałowego meczu Super Bowl i podczas Walt Disney World Christmas Day Parade. Niedawno Groban zagrał w parodii Jimma Kimmela na temat Bena Afflecka, w której zagrał u boku Pitta, Diaz i Forda.

• Wykonawca Groban Josh
• Data premiery 2008-11-24
• Nośnik CD

Jean-Pierre Rampal stał się jednym z pierwszych ambasadorów fletu w XX w., zdobywając międzynarodowy rozgłos i przyciągając uwagę licznej publiczności w czasach, gdy na scenach królowali przede wszystkim wokaliści, pianiści i skrzypkowie.Stylistykę jego gry charakteryzowało piękne brzmienie i fenomenalna wirtuozeria, ale nade wszystko wyjątkowa wrażliwość muzyczna i artystyczna intuicja. Wyrafinowany smak i elegancja, subtelność kolorystyczna i niespotykany zmysł do komunikowania się z publicznością sprawiły, że Rampal stał się ikoną, artystą legendarnym.Ten 23-płytowy box prezentuje komplet nagrań Jean-Pierre’a Rampala dokonanych dla Erato w latach 1970-1982.

• Wykonawca Rampal Jean Pierre , Koch Emmanuel , Orchestre de Chambre Paillard , Liege Soloists , I Solisti Veneti , Barbizet Pierre , Veyron-Lacroix Robert , Alain Marie-Claire , Adorjan Andras , Andre Maurice , Pierlot Pierre , Jarry Gerard , Marion Alain , Beckensteiner Anne Marie , Savall Jordi , Wilson Ransom , Orchestre de Monte Carlo , Nordmann Marielle , English Chamber Orchestra , Duchable Francois-Rene , Lodeon Fredric , Scottish Chamber Orchestra , Ensemble Orchestral de Paris , Le Nouveau Trio Pasquier , Inoue Futaba
• Data premiery 2015-09-11
• Nośnik CD

Kiedy Chrigel Glanzmann zaczynał w 2002 roku działalność pod szyldem Eluveitie, myślał przede wszystkim w kategoriach solowego projektu studyjnego. Chciał zmieszać melodyjny death metal w stylu kapel z Göteborga z dawnymi melodiami folkowymi oraz dźwiękami, którym niedługo później nadano miano Nowej Fali Folk Metalu. Minęło 12 lat, a Eluveitie stał się największym zespołem szwajcarskim w historii.

• Wykonawca Eluveitie
• Data premiery 2014-08-04
• Nośnik CD

'Into The Labyrinth' (1993) to szósty i najbardziej popularny album w dorobku Dead Can Dance. Jego tytuł jest nawiązaniem do greckiej legendy o Tezeuszu, który udaje się do labiryntu Minotaura, by go zgładzić. Album pojawił się w momencie, gdy Brendan Perry i Lisa Gerrard postanowili pójść własnymi ścieżkami i zaczęli komponować oddzielnie, mieszkając na rożnych kontynentach. Nagrywany i wyprodukowany przez Brendana w jego studiu Quivvy Church w Irlandii, stał się audiofilskim punktem odniesienia, a także był pierwszą płytą nagraną bez udziału gości (sami zagrali na wszystkich instrumentach). Wydanie z 2016 roku jest repressem oryginalnego wydania.

• Wykonawca Dead Can Dance
• Data premiery 2016-08-19
• Nośnik CD

Gdy na początku lat 80-tych XX polską sceną rockową wstrząsnął i do góry nogami wywrócił boom kapel punkowych, jedną z najbardziej wyrazistych, a zarazem najbardziej cenionych formacji nowego rocka stała się - pochodząca z Miastka - grupa o nazwie Wyidealizowana Ciemność, która szybko zapadła w pamięć wszystkich obserwatorów muzycznej rebelii jako WC. Zespół niezmiennie będąc w czołówce punkowej sceny, przyciągał swoim nieszablonowym repertuarem punkową publiczność aby wreszcie w 1983 po historycznym "koncercie pożegnalnym" z udziałem... sił porządkowych ludowej Ojczyzny zawiesić działalność nie doczekując się żadnych wydawnictw. Na szczęście grupa dość szybko powróciła, choć jej aktywność przybrała formę bardziej incydentalną. W 1984 roku w Domu Kultury w Miastku zespół zarejestrował materiał, który kilka lat później stał się wydawnictwem kasetowym o tytule "Archiwum" wydanym przez Studio Złota Skała, a wcześniej kopiowany był w muzycznym podziemiu przez setki i tysiące fanów. Po kolejnym pożegnaniu i zejściu ze sceny grupa powróciła aby odbyć serię koncertów i zarejestrować album pt. "Wyciągając rękę po...", który wydała firma Silver-ton i który w opinii samych muzyków nie był spełnieniem ich marzeń. WC ponownie znikło ze sceny... Przełomowym momentem w karierze zespołu stał się rok 2005, kiedy to firma Jimmy Jazz Records oddała w ręce fanów, wydany na CD, historyczny materiał pt. "Archiwum" z 1984 roku, uzupełniony nagraniami koncertowymi. Wydanie płyty stało się impulsem do kolejnego powrotu na scenę... który tym razem zaowocował kolejnymi nagraniami publikowanymi na składankach, seriami koncertów i przygotowywaniem nowego materiału studyjnego. "Jurassic Punk" to nowy, szalony, punkowy materiał, w którym WC pokazuje, że nadal jest w czołówce polskiej sceny niezależnej, nadal ma wiele do powiedzenia i jest w stanie potrząsnąć najbardziej skostniałymi po(d)stawami. Energia powstałych współcześnie utworów w połączeniu z melodyjnością znaną sprzed lat, charakterystycznym wokalem i intrygującymi tekstami daje piorunujący efekt, który nie tylko fanów zespołu rozpali od pierwszych dźwięków. Pośród powstałych na płytę kompozycji muzycy umieścili kilka muzycznych niespodzianek nawiązujących do przeszłości co tylko jeszcze bardziej wyostrza smak tego albumu.

• Wykonawca WC
• Data premiery 2017-08-11
• Nośnik CD

Nagrywany przez piętnaście miesięcy w należącym do zespołu londyńskim studio-laboratorium-bunkrze, Luminous powstawał przy udziale współproducenta Craiga Silvey`a.Jest to czwarty w dorobku The Horrors album. Pojawia się po debiutanckim Strange House z 2007 roku, nominowanym do nagrody Mercury Primary Colours z 2009 i nominowanym do albumu roku wedle magazynu NME Skying z 2011 roku. Do Luminous jak do żadnej innej płyty pasuje tak często nadużywany zwrot „długo oczekiwany". Typowany na jeden z najważniejszych brytyjskich albumów 2014 roku, pojawia się po przełomowym Skying, którego sprzedaż zapewniła mu status srebrnej płyty, a który stał się ulubionym albumem ich bohaterów i rówieśników w rodzaju Bobby'ego Gillespie, Alexa Turnera czy Trenta Reznora. Wprowadził także The Horrors do grona najbardziej popularnych artystów renomowanego brytyjskiego Radio 1 oraz stał się przepustką do programu Later... With Jools Holland.

• Wykonawca The Horrors
• Data premiery 2014-05-05
• Nośnik CD

Barry White (ur. 12 września 1944) w Galveston w Teksasie jako Barry Eugene Carter, zm. 4 lipca 2003 Los Angeles - amerykański piosenkarz, producent muzyczny i twórca tekstów piosenek, znany głównie z hitów soulowych i disco. Zdobył niezwykłą sławę, a jego płyty biły rekordy popularności na całym świecie, aż 106 razy zdobywały tytuł złotego, a 41 - platynowego albumu, ponadto 20 jego singli osiągnęło status złotego, a 10 platynowego. Wynik sprzedaży wszystkich wydawnictw White’a na całym świecie wynosi obecnie ponad 100 milionów egzemplarzy. Był członkiem wielu grup muzycznych, zanim stał się artystą solowym i autorem tekstów. Pierwsze sukcesy pojawiły się, kiedy rockowy wykonawca, Bobby Fuller, nagrał piosenki autorstwa White'a. W 1963 roku był odpowiedzialny za aranżację piosenki „Harlem Shuffle” dla soulowego duetu Bob & Earl. Utwór stał się hitem w Wielkiej Brytanii w 1969 roku.

• Wykonawca White Barry
• Data premiery 2015-05-29
• Nośnik CD

Giggs, znany także pod ksywką Hollowman (prawdziwe nazwisko: Nathan Thompson), zdaje się idealnie wychodzić naprzeciw oczekiwaniom publiczności na nowe twarze, nowe głosy, nowe dźwięki, nowe narracje i świeże tematy. Ten młody raper z londyńskiej dzielnicy Peckam posiada te wszystkie atuty plus cenioną na poziomie ulicy wiarygodność i udokumentowaną bujną przeszłość (dwa lata w więzieniu za nielegalne posiadanie broni palnej).  W 2008 roku Giggs nagrał freestylowy utwór "Talkin The Hardest", który stał się jednym z największych brytyjskich rapowych hymnów (2 mln wejść na YouTube), a przygotowywane przez niego mixtapes rozchodziły się w tak imponujących nakładach, że musiał on założyć własny sklep, by sprostać zapotrzebowaniu. Pierwszy album, "Walk In The Park", wydany niezależnie przez S.R.D., stał się sensacją i w 2008 r. przyniósł Giggsowi w Atlancie prestiżową BET Award dla najlepszego brytyjskiego artysty hip-hopowego.  

• Wykonawca Giggs
• Data premiery 2010-06-21
• Nośnik CD