Flamenco i tango. Duet wiolonczeli i fortepianu zwykle kojarzy się ze stonowaną kameralistyką europejską. Tym razem jest zupełnie inaczej. W pełnym duchu południowoamerykańskim. La Furia to nie tylko gniew, lecz - tak ja tutaj - pasja, żywiołowość.
Pionierski, kultowy brytyjski duet elektroniczny powraca z od dawna oczekiwanym nowym albumem wypełnionym muzyką jakiej jeszcze nie było. Tym razem z jednej strony bardziej subtelną, stonowaną i piękną, z drugiej zaś pełną nieoczekiwanych zwrotów, zgrzytów, beatów oraz dźwięków, których do tej pory nikt nie stworzył. Trzeba to mieć!
Po uznanym za przebłysk geniuszu albumie `OK Computer`, grupa Radiohead wydała płytę, która nie tylko okazała się godnym następcą, ale wręcz dowodem na to, że `OK Computer` nie był przypadkiem. Jak sami mówili: "poeksperymentowaliśmy trochę z brzmieniem. A właściwie to rozwiązaliśmy zespół i stworzyliśmy go na nowo, z tymi samymi pięcioma facetami." Thom York postanowił przystępując do pracy nad albumem zmienić muzyczny kierunek, sięgając do inspiracji krautrockiem, jazzem, czy współczesną muzyką klasyczną. A wszystko to połączył z elektronicznymi dźwiękami, stworzonymi przy pomocy syntezatorów i automatów perkusyjnych. Powstała stonowana i nastrojowa płyta. Z jednej strony przynosząca smutne, snujące się utwory w rodzaju `Everything In It`s Right Place`, czy wręcz ambientowej kompozycji tytułowej. Ale potrafią też zaskoczyć niemal kakofoniczną grą instrumentów dętych (`The National Anthem`) albo zafundować nam niemal dyskotekowe dźwięki w `Idioteque`.