Lorenzo Caminotti jest kompletnym artystą! Odkrył  piosenkę bardzo młodo, potem spróbował swoich sił w komedii i zawodzie aktorskim, zdobywając I nagrodę Królewskiego Konserwatorium w Brukseli w sztuce słowa, zanim powrócił do swojej pierwszej miłości, romantycznej piosenki. Lorenzo następnie nagrał swój pierwszy album  "Laissez-moi vous parler d’amour" („Pozwól mi mówić o miłości”), w którym hity takie jak „ Comment lui dire je t'aime ?",  lub "De Verone A Venise" są ze sobą powiązane . Nie boi się okazywać swoich uczuć, śpiewa miłość, miłość wieczną, tę, która sprawia, że ​​świat się kręci.  Tracklista:   1. Lorenzo Caminotti - Comment lui dire je t'aime ? 2. Lorenzo Caminotti - De Verone A Venise 3. Lorenzo Caminotti - C'est comme #a 4. Lorenzo Caminotti - Donne moi ton amour 5. Lorenzo Caminotti - Vous 6. Lorenzo Caminotti - Ma belle italienne 7. Lorenzo Caminotti - Le jeu du Cha-Cha 8. Lorenzo Caminotti - Laissez-moi vous parler d'amour 9. Lorenzo Caminotti - La folie d'aimer 10. Lorenzo Caminotti - Tout me ram#ne 11. Lorenzo Caminotti - tant qu'il y aura de l'amour 12. Lorenzo Caminotti - Ne m'oublies pas 13. Lorenzo Caminotti - Un dernier bal 14. Lorenzo Caminotti - Da Verona a Venezia 15. Lorenzo Caminotti - La mia ragazza

• Wykonawca Caminotti Lorenzo
• Data premiery 2020-05-22
• Nośnik CD

Wznowienia albumu brytyjskiego piosenkarza R&B Craiga Davida zatytułowanego „Trust Me.” Jest to czwarta płyta w dorobku tego artysty, który na całym swiecis sprzedał ponad trzynaście milionów swoich albumów.  

• Wykonawca David Craig
• Data premiery 2017-05-05
• Nośnik CD

Zbiór utworów Vincenzo Galileiego stanowiło ówcześnie, sto lat przed wynalezieniem stroju równomiernie temperowanego, niezwykle trudne zadanie dla wykonawcy. Žak Ozmo wznosi się na wyżyny swoich umiejętności, podejmując karkołomną próbę ich wykonania w pierwotnej formie. Efekt jest fascynujący.

• Wykonawca Ozmo Zak
• Data premiery 2015-11-01
• Nośnik CD

Francis Albert Sinatra (ur. 12 grudnia 1915 w Hoboken, zm. 14 maja 1998 w Los Angeles) – amerykański piosenkarz i aktor filmowy pochodzenia włoskiego. Sinatrę uważa się za jednego z najlepszych wokalistów wszech czasów. Jego wykonania są znane z nienagannego frazowania i synchronizacji. Sinatra postanowił zostać piosenkarzem, gdy usłyszał w radiu Binga Crosby’ego. Karierę rozpoczynał śpiewając w małych lokalach w New Jersey, aż zwrócił na niego uwagę lider zespołu i trębacz Harry James. Po krótkim okresie współpracy z zespołem Jamesa, w 1940 roku Sinatra przyłączył się do zespołu Tommy’ego Dorseya, w którym stał się znanym wokalistą. Zdobył popularność również wśród młodzieży, stając się pierwszym idolem nastolatków. Dzięki niemu muzyka popularna, przedtem słuchana głównie przez dorosłych, zwiększyła grono swoich odbiorców o nowe pokolenie. W późnych latach 40. i na początku lat 50. kariera muzyczna Sinatry podupadła. Jednak w 1953 roku Sinatra powrócił w wielkim stylu, tym razem jako aktor, występując w Stąd do wieczności (From Here to Eternity). Po sukcesie filmowym, Sinatra odbił się od dna również w muzyce. W późniejszych latach występował jeszcze w wielu filmach. Początkowo, w latach 40., Sinatra nagrywał dla wytwórni Columbia Records. W latach 50. przeniósł się do Capitol Records, gdzie współpracował z najlepszymi producentami i aranżerami tamtych czasów, do których należeli m.in. Nelson Riddle i Billy May. Z tym ostatnim Sinatra nagrał wiele ze swoich najlepszych utworów. Na początku lat 60. muzyk miał już wyrobione nazwisko i mógł pozwolić sobie na stworzenie własnej wytwórni: Reprise Records. W latach 50. i 60. Sinatra był jedną z atrakcji Las Vegas. Śpiewał pod koniec lat 60 w duecie m.in. z polską piosenkarką Violettą Villas utwór „Strangers in the Night” w Casino de Paris. Dean Martin i Sammy Davis, Jr. byli jednymi z wielu artystów estrady, z którymi Sinatra się przyjaźnił. Sinatra, aktor Peter Lawford i komik Joey Bishop byli głównymi filarami Rat Pack (dosł. paczka szczurów) – luźnej grupy artystów estrady, którzy przyjaźnili się i razem się bawili.

• Wykonawca Sinatra Frank
• Data premiery 2018-03-16
• Nośnik CD

Wigor to raper bardzo dobrze znany polskiej scenie hip-hopowej. W 1995 roku wraz z Łyskaczem i Peperem założył zespół Mor W.a, z którym to nagrał cztery legalne płyty: („Te słowa mówią wszystko” 2000r, „Morwa drzewo” 2002r, „Dla słuchaczy” 2004r, oraz „Uliczne esperanto” 2007r). Wigor nagrał również wiele gościnnych zwrotek na płytach takich wykonawców jak ( Zip skład, Molesta, Dj 600V, i wielu innych). Dodatkowo w 2005 roku zrealizował album pod szyldem „Juras Wigor”. Każdy z wymienionych albumów odniósł duży sukces i był pozytywnie odebrany przez słuchaczy. Wszystkie płyty wydane zostały przez Pomaton EMI, a „Juras Wigor” pt: „Wysokie loty” przez wytwórnię „PROSTO label”. Do dziś łącznie albumy te sprzedały się w nakładzie blisko stutysięcznym! Wszystkie z wymienionych płyt były prężnie promowane przez stacje radiowe i telewizyjne. Single i video klipy powstały do następujących utworów: „idź za ciosem”, „b.s.n.t” „żyć nie umierać”, „my to my”, „tam i z powrotem”, „morwa drzewo”, „dla słuchaczy”, „rap jak znalazł”, „ciekawe czasy”, „śmieszne pieniądze”, „hipnoza”, „to zbyt piękne”, „zabijamy ciszę” oraz „uliczne esperanto”. Wigor to zdecydowanie raper pierwszo ligowy od początku współtworzący Polską scenę rapową. W swojej historii zagrał blisko 250 koncertów w całym kraju, ale również na wyspach brytyjskich i w USA. W roku 2004 longplay „Dla słuchaczy” przez ówczesny magazyn „Ślizg” został okrzyknięty płytą roku w środowisku hip- hopowym. W tym roku artysta ukończył pracę nad swoim pierwszym solowym albumem pt: „Synteza” w całości wyprodukowanym przez, młodego i zdolnego producenta o pseudonimie Trojak. Do tej pory na jego produkcjach udzielali się tacy raperzy jak Pezet, Tede czy Miodu z zespołu Jamal. Na płycie znajduje się 17 utworów, muzycznie nawiązujących do złotych lat gatunku. Wszystkie z nich mają unikalny charakter i solidne brzmienie. Wigor w swoich tekstach przede wszystkim oddaje hołd hip-hopowej kulturze i podkreśla jej znaczenie, opisuje również wiele swoich spostrzeżeń na temat relacji między ludzkich. Utwory to spojrzenie na świat oczami rapera przez pryzmat wielu życiowych doświadczeń i obserwacji. Muzycznie płyta jest klasyczna i wyważona. Jest na niej dużo skreczy, samplingu oraz żywych brzmień.

• Wykonawca Wigor Trojak
• Data premiery 2011-05-28
• Nośnik CD

Jerzy Fryderyk Haendel dołącza do listy kompozytorów takich jak: Purcell, Monteverdi i Cavalli – twórców, którzy stali się inspiracją Christiny Pluhar i jej zespołu L'Arpeggiata przy tworzeniu swoich albumów. Wraz z projektem Händel Goes Wild Christina Pluhar i jej zespół L'Arpeggiata po raz kolejny rozpoczęli muzyczną podróż w czasie, tym razem w towarzystwie sopranistki – Nurii Rial, kontratenora – Valera Sabadusa i klarnecisty jazzowego – Gianluigi Trovesi’ego, aby ponownie odkrywać muzykę kosmopolitycznego kompozytora w swoim własnym, niepowtarzalnym i porywającym stylu. Estetykę zespołu L'Arpeggiata w 2012 roku podsumował The New York Times w najlepszy możliwy sposób: "Grupa wykorzystuje inspirowane współczesnym popem partie wokalne oraz zaczerpnięte z jazzu techniki improwizacyjne i używa ich do wykonywania muzyki dawnej. Te śmiałe pod względem stylistycznym muzyczne hybrydy napędzane są głównie poprzez fascynację muzyką barokową, a także chęcią odświeżenia jej przy jednoczesnym zachowaniu jej oryginalnych elementów - zwłaszcza ozdobników. W efekcie możemy sprawdzić jak współczesne style muzyczne sprawdzają się w wykonawstwie utworów historycznych". Muzyka Haendla jest tak wysublimowana, że łatwo zapominamy o tym, że był on mistrzem "show businessu" – nie tylko genialnym kompozytorem, ale także świetnym impresario. Doskonale rozumiał rynek muzyczny swoich czasów. W okresie 15 lat uruchomił i prowadził trzy firmy przynoszące zyski operowe w Londynie. Był także niezwykle płodnym kompozytorem - same jego kompozycje wokalne obejmują 42 oper, 29 oratoriów i ponad 120 kantat. Obecnie dzieła Haendla są najczęściej wykonywanymi utworami przedklasycznej epoki. Tytuł nowego albumu Christiny Pluhar odnosi się przede wszystkim do pomysłowego i pełnego fantazji podejścia do muzyki zespołu L'Arpeggiata, a artystka przypomina nam, że "Haendel chyba był całkiem szalony" i przytacza znaną anegdotę: "Gdy podczas próby do jego opery Ottone, sławna sopranistka Francesca Cuzzoni odmówiła zaśpiewania arii Falsa imagine, tak się wściekł, że chwycił ją wpół i zagroził, że wyrzuci przez okno". Muzyka w Händel Goes Wild zachwyca stylem jak w Music For A While – Improvisations na temat Henry Purcella, wydanym przez zespół L'Arpeggiata w wytwórni Erato w 2014 roku. Chwaląc ten album, BBC Music Magazine napisał: "Widać długie doświadczenie w łączeniu wykonywania muzyki barokowej ze stylami inspirowanymi jazzem; podejście zespołu L'Arpeggiata daje nowe życie twórczości kompozytora, u którego linia basu przypomina gitarowe riffy, a jego quasi-folkowe melodie są surowe i proste. Instrumenty barokowe oraz skład jazzowego combo tworzą miksturę stanowiącą intrygujący efekt". Christina Pluhar przypomina nam, że Haendel był świetnym dramaturgiem, co można dostrzec w wybranych do albumu ariach scenicznych. Warto też zwrócić uwagę na uzupełnienia instrumentalne, m.in. radosne Arrival of the Queen of Sheba from Solomon czy wzruszająca Lascia ch'io pianga z opery Rinaldo, pełna ufności Where’er you walk z oratorium Semele, refleksyjna Ombra mai fu z opery Serse (znana jako Handel’s Largo) oraz lament Piangerò la sorte mia z opery Giulio Cesare. Haendel miał tendencję do pisania swoich arii w formie "da capo", z wyraźnie skontrastowaną częścią środkową i charakterystycznym powtórzeniem pierwszej sekcji. "Wszyscy barokowi kompozytorzy stosowali ścisłe formy" – wyjaśnia Pluhar – "Lecz formy te pozwalały śpiewakom i muzykom improwizować oraz dowolnie stosować ozdobniki, zwłaszcza w powtórzeniach dzięki zastosowaniu formy ‘da capo’". Z kolei Nurial Rial, której głos The Guardian opisał jako "dziewiczy, łagodny i lekki jak piórko" współpracowała z zespołem z L'Arpeggiata przy albumie z utworami Cavalliego i Monteverdiego. Natomiast zupełną nowością jest współpraca z Valerem Sabadusem, który śpiewa wspaniałym wysokim kontratenorem. "Kiedy pracuję ze śpiewakami, mówi Christina Pluhar, zawsze staram się dobrać właściwy utwór do ich głosów, tak aby mogli zabłysnąć i w najwyższym stopniu poruszyć słuchaczy. Ale wybieram też utwory, w których wyczuwam pewną harmoniczną i melodyczną dwuznaczność, która pozwala nam muzyczne podróżować między wiekami". Przykładem na to, że muzyczne podróże w czasie są możliwe, jest obecność na nagraniach wielkiego muzyka jazzowego i klarnecisty Gianluigi Trovesi, który już często występował z zespołem L'Arpeggiata i wniósł duży wkład do Music For A While – Improvisations, albumu inspirowanego twórczością Henry Purcella. Według słów Jazz Times jest on "wizjonerem i konceptualistą, który na nowo wymyśla jazz, ukazując go w żywych śródziemnomorskich barwach…". Wbrew pozorom jego temperament idealnie pasuje do Haendla.

• Wykonawca Pluhar Christina
• Data premiery 2017-09-08
• Nośnik CD

W roku 1984 to był debiut, który zwracał uwagę. Nie tylko wpisywał australijską formację Dead Can Dance w rodzący się nowy image wytwórni 4AD, ale wpisywał się w ogóle w historię muzyki rockowej na dwie dekady - lat 80. i 90. Mogły się pojawić komentarze, że Dead Can Dance - firmowany przez gitarzystę Brendana Perry'ego i wokalistkę Lizę Gerrard - zadziałali trochę koniunkturalnie, by zdobyć kontrakt z 4AD. W ich wczesnej muzyce było coś jakby z Cocteau Twins i The Cure, no i te charakterystyczne dla pierwszej połowy lat 80. gotyckie klimaty. Jednak to była płyta znakomita i gdy jeszcze raz przesłuchamy ją spokojnie, to - z utworami takimi, jak "Frontier", "Ocean" a zwłaszcza "Musica Eternal" - widać wielką obietnicę tego, co miało nastąpić później. Obietnicę, dodajmy, spełnioną. Ten album do dziś ma swoich zagorzałych fanów, bo łączy konwencjonalny rock z przyjaznymi dla ucha eksperymentami w zakresie brzmień, rytmów i klimatów, wskazujących na fascynacje muzykami etnicznymi, które miały się objawić niedługo później. No cóż, to jeden z najlepszych debiutów lat 80.

• Wykonawca Dead Can Dance
• Data premiery 1983-11-30
• Nośnik CD

"O^" to debiutancki album amerykańskiego producenta i kompozytora Londona O`Connora. Opowiada o świecie na nowojorskich przedmieściach, w którym dorastał, gdy kilka lat wcześniej uciekł z Południowej Karoliny. Jego historia nie jest taka, jakiej można by się było spodziewać. Nie jest opowieścią o losach dzieciaka, który czuje się zduszony na przedmieściach i stara się stamtąd wyrwać. W jego muzyce skrupulatnie uproszczone aranżacje, dopasowane są do tekstów "Pamiętam, że poszedłem kiedyś do centrum handlowego, gdzie wszędzie była muzyka pop" - mówi O`Connor. "Pamiętam to uczucie, że ten ktoś śpiewa o swoich doświadczeniach. I czułem się, jakby mnie okłamywał. Tworząc '"O^" myślałem o dwóch rzeczach. Chciałem, aby ta płyta była jak film opowiadający o tym, skąd pochodzę i jak tam naprawdę było. Nie chciałem filtrować tej opowieści jak większość muzyki pop".

• Wykonawca O'Connor London
• Data premiery 2017-02-17
• Nośnik CD

Pochodzący z Niemiec wybitny kompozytor Carl Loewe (Johann Carl Gottfried Loewe), urodzony w 1796 roku w Lobejun, zmarł w 1869 roku w Kilonii. Prócz komponowaniem artysta zajmował również śpiewaniem, był dyrygentem oraz organistą. W swoich czasach zwany „Schubertem północnych Niemiec”,

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2013-07-01
• Nośnik CD

  17 października 1996 r. na nowojorskiej scenie w Carnegie Hall zebrał się zespół weteranów i miłośników muzyki jazzowej, aby oddać hołd człowiekowi znanemu bardziej z tworzenia niezapomnianych filmów niż wspaniałej muzyki. Jednak wszyscy fani Clinta Eastwooda - zwłaszcza Ci, którzy podziwiali go jeszcze zanim 30 lat wcześniej zaczął reżyserować filmy - mogą poświadczyć, że wielokrotnie nagradzany gwiazdor jest również niepoprawnym miłośnikiem jazzu, który wyjątkowo łączy formy muzyczne ze scenariuszami swoich filmów. Dołącz do Joshuy Redmana, Christiana McBride'a, Flipa Phillipsa, Charlesa McPhersona, Jamesa Riversa, Slide'a Hamptona, Theloniousa Monka Jr., Kwartetu Kyle'a Eastwooda oraz Carnegie Hall Jazz Band i poddaj się niezwykłemu urokowi tego filmu i muzyki.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2008-08-08
• Nośnik DVD