Pochodzący z Włoch wybitny kompozytor Antonio Lucio Vivaldi, urodzony w 1678 w Wenecji, zmarł w 1741 roku w Wiedniu. Artysta komponował w epoce baroku, prócz tego grał na skrzypcach, a osobiście był duchownym katolickim. Jest on postrzegany jako jeden z najwybitniejszych przedstawicieli swojej epoki.
Pochodzący z Włoch wybitny kompozytor Antonio Lucio Vivaldi, urodzony w 1678 w Wenecji, zmarł w 1741 roku w Wiedniu. Artysta komponował w epoce baroku, prócz tego grał na skrzypcach, a osobiście był duchownym katolickim. Jest on postrzegany jako jeden z najwybitniejszych przedstawicieli swojej epoki.
Xavier de Maistre - francuski harfista młodego pokolenia, wirtouz, wprowadził harfę do współczesnych programów koncertowych jako instrument solowy. Laureat (1998) prestiżowego Międzynarodowego Konkursu Harfowego w Bloomington (USA), pierwszy muzyk francuski, który otrzymał angaż do orkiestry Filharmonii Wiedeńskiej. Na kolejnej swojej płycie wykonuje słynne utwory hiszpańskich kompozytorów :Joaquina Rodrigo i Alberto Ginastery. Usłyszymy m.in. "Concierto de Aranjuez" w transkrypcji na harfę.
Maniowy to jedno z najbardziej upunkowionych miejsc w Polsce. W tej podhalańskiej miejscowości działa kilkanaście zespołów punkowych, przy czym jeden z nich zdobył już sobie spore uznanie poza Podhalem. Mowa o grupie ADHD SYNDROM, pracującej właśnie nad nowym krążkiem, która za sprawą albumu "Grzeczna młodzież" zaistniała szerzej w świadomości fanów punk rocka w całym kraju.Działalność ADHD Syndrom stała się impulsem dla kolejnych muzyków, którzy pod koniec 2008 roku zdecydowali się na wspólne granie, a dzisiaj debiutują albumem zatytułowanym "Idealnie".Zespół APE i ADHD SYNDROM pochodzą z jednej miejscowości, a ich płyty trafiły do katalogu jednej wytwórni - Jimmy Jazz Records. Obie grupy kierują swoją muzykę do podobnej grupy odbiorców i obie zafascynowane są melodyjnym punk rockiem.Choć APE jest dopiero na początku swojej muzycznej drogi poszukując własnego, charakterystycznego brzmienia to już dzisiaj muzycy zdają się posiadać spory potencjał, i świadomość kierunku, w którym zamierzają podążać. Jak sami twierdzą: - Mamy jeszcze nie do końca uformowany styl, coś między melodyjnym punkiem, a klasycznym punk rockiem, W każdym razie ważne jest aby było melodyjnie i energicznie.
W swojej 20 letniej karierze zespół Trivium stał się jednym z najpopularniejszych przedstawicieli heavy-metalu na świecie. Swoim dziewiątym albumem „What The Dead Men Say” tylko umocnił swoją pozycję, co można było już odczuć po odsłuchu pierwszego singla promującego krążek „Catastrophist”. Tracklista: 1. IX 2. What The Dead Men Say 3. Catastrophist 4. Amongst The Shadows And The Stones 5. Bleed Into Me 6. The Defiant 7. Sickness Unto You 8. Scattering The Ashes 9. Bending The Arc To Fear 10. The Ones We Leave Behind
Enamorado de lo Latono - XCORWenezuelska formacja wokalna XCOR to zespół składający się z 5 członków, wykonujących swoją muzykę bez żadnych instrumentów. Śpiewem a'capella zajmują się od 1996 roku. Charakteryzuje ich niezwykle różnorodny repertuar - w swoim programie posiadają utwory w stylu salsa, pop, bolero, jazz, a nawet reggae czy pop/rock. Ich występy cieszą się zawsze dużym zainteresowaniem wśród szerokiej publiczności o dość zróżnicowanych gustach. W trakcie swojej 17-letniej przygody z muzyką występowali na scenie z wieloma znanymi artystami, takimi jak: Simon Diaz, Serenata Guayanesa, Yordano, Maria Rivas, Los 007, Los Melodicos, Emilio Lovera, Neri Per Caso (Włochy) i Vocal Sampling (Cuba)
Płyta „Piękno Chaosu” została nagrana w starym, drewnianym domku na Słowacji. Jest to zapis nakładających się na siebie niewygodnych emocji, doświadczeń i relacji. Płyta pozornie i z tytułu chaotyczna układa się jednak w spójną narrację. Grupa czerpie inspiracje od takich artystów jak: Lao Che, Coma, The Dø, Czesław Mozil, LemON. IKSY to zespół z Mikołowa, który w czasie swojej 4-letniej działalności, tworzenia i koncertowania wydał 2 EP-ki („Obrzeszki” 2016, „Jesienią” 2018) i 1 longlaya („Piękno Chaosu” 2019). Zagrali m. in. na Juwenaliach Krakowskich, Juwenaliach Gliwickich, Festiwalu w Bochum, są także laureatami jednej z głównych nagród Festiwalu Fama. W swojej twórczości, którą określają mianem „quasi-popu” z łatwością łączą różne gatunki muzyczne, obdzierają literaturę ze sztampy i patosu. Tworzą i grają muzykę tak jak czują, bez względu na istniejące trendy. Używają przy tym gier słownych, ironii i absurdalnych kontekstów zaczerpniętych z popkultury. Tracklista: 1. Napięcie 2. But w butonierce 3. Dlaczego jesień 4. Powietrza! (feat. Olek Różanek) 5. Upomnij 6. Śnieżynka (feat. Misiek WND) 7. Marzec 8. Anita 9. Miejsce na Mapie 10. Dwie lewe ręce
Muzyka zespołu Soundcheck wpędza mnie w zmieszanie połączone z niezdrowym uczuciem zwanym zazdrością... Nie znam drugiej takiej polskiej grupy, która z żelazną konsekwencją, rozszerzając z płyty na płytę formułę swojego grania, odważnie i twórczo realizuje swoje artystyczne ambicje. Ich muzyka jest piekielnie trudna i wyrafinowana, siłą rzeczy może zostać w pełni doceniona tylko przez bardzo doświadczonych melomanów lub kolegów muzyków, a jednak pozostają wierni swojej drodze, świadomie rezygnując z grania pod publiczkę. Chylę czoła, pozostając pod olbrzymim wrażeniem tego materiału muzycznego, pełnego maestrii wykonawczej, znakomitych tematów, odwagi i bezkompromisowości.
Pojawiło się młode pokolenie świetnie wykształconych muzyków, dysponujących znakomita techniką instrumentalną i wielką fantazją improwizatorską, szybko dołączając do czołówki. Do grona tych artystów należy kompozytor, wirtuoz gitary – Marcin Wądołowski.Jego nowa, autorska płyta „My Guitar Therapy” zawierająca dziewięć zróżnicowanych utworów, utrzymanych w akceptowanej przez młodych ludzi stylistyce funk-fusion, potwierdza w/w walory.Godnymi partnerami Wądołowskiego są uznani jazzmani, mający w swojej karierze wiele znaczących dokonań – perkusista Adam Czerwiński oraz kontrabasista i gitarzysta basowy – Piotr Lemańczyk.„Słuchając płyty odnosimy wrażenie, że podczas pracy w studiu muzycy dobrze się bawili i to przesłanie przekazują odbiorcom. Dodatkowym atutem nagrania jest doskonałe brzmienie” - Przemek Dyjakowski.
Forma concerto grosso, spopularyzowana przez Arcangelo Corelliego, znalazła swoje rozwinięcie właśnie w twórczości Pietro Locatelliego. Cały cykl tych koncertów op. 1 przypomina angielska wytwórnia Hyperion w swojej serii Dayd - to już kolejna płyta z utworami Locatelliego w wykonaniu Elizabeth Wallfisch (skrzypce) i zespołu The Raglan Baroque Pleyers.