Komplet kwartetów smyczkowych radzieckiego kompozytora Dymitra Szostakowicza w wykonaniu amerykańskiego kwartetu Pacifica Quartet. W boxie również kwartety innych kompozytorów tego okresu - Miaskowskiego, Prokofiewa, Weinberga i Schnittkego.
Nagranie preludiów i fug Dymitra Szostakowicza w wykonaniu pianisty Alexandra Melnikova.
Fenomenalna skrzypaczka Nicola Benedett tym razem z przykuwającym nagraniem monumentalnego I Koncertu skrzypcowego a-moll Szostakowicza. To kolejny album Benedetti po wielkich sukcesach poprzednich nagrań artystki, jak Fantazja Szkocka Brucha (album Homecoming, 2014) i Koncert skrzypcowy Korngolda (Silver Violin, 2012).Znajomość artystki z muzyką rosyjska rozpoczęła się już w młodości; jej powaga i niezwykła intensywność oddziaływały silnie na młodą skrzypaczkę. “Znalazłam się jakby w innym świecie” - mówi Nicola - “trochę przerażającym, niezwykle wymagającym, ale uroczym i pełnym ciepła”.Ciemny, pełen introspekcji I Koncert skrzypcowy Szostakowicza nagrany z zespołem Bournemouth Symphony Orchestra i dyrygentem Kirillem Karabitsem to przekonująca interpretacja, pełna energii, silnych emocji i pasji. Demoniczne scherzo poraża swoją intensywnością, namiętna część trzecia, prawdopodobnie najwspanialsza wśród wszystkich koncertów skrzypcowych, robi wstrząsające wrażenie, a zadziwiająca finałowa Burleska wieńczy tę przejmującą interpretację.To dzieło ma swoją burzliwą historię - wrogość, z jaką podporządkowana polityce cenzura rosyjska tych czasów odnosiła się w latach 40. do Szostakowicza oznaczała, że kompozycja nie mogła ukazać się drukiem aż do śmierci Stalina. Koncert został po raz pierwszy wykonany w 1955 r. przez Dawida Ojstracha i natychmiast zdobył światową sławę.Razem z arcydziełem Szostakowicza znalazł się na tym albumie efektowny, barwny koncert Głazunowa. Późnoromantyczne dzieło cechuje liryzm podkreślony przez pełną mistrzostwa interpretację Benedetti.
Koncerty fortepianowe nr 1 i 2 oraz kwintet fortepianowy Dymitra Szostakowicza w wykonaniu pianisty Martina Helmchena oraz London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vladimira Jurowskiego.
Odkryj poruszający film Larry’ego Weinsteina "Shostakovich against Stalin –The War Symphonies". Symfonie od 4 do 9 Szostakowicz opisywał, jako swoje „płyty nagrobne”. Stanowiły one broń kompozytora przeciwko tyranii Stalina. Pozostają potężnym świadectwem walki Szostakowicza przeciwko uciskowi. Dokument został nakręcony na miejscu, w Moskwie i Petersburgu, skupia archiwalny materiał filmowy, osobiste wspomnienia rodziny i przyjaciół.
Symfonia nr 14 Dymitra Szostakowicza w wykonaniu Royal Liverpool Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vasilya Petrenko.
Dymitr Szostakowicz urodził się w Petersburgu 25 września 1906 roku w zamożnym domu, gdzie muzykowali zarówno rodzice, jak starsza siostra. Rodzina Szostakowiczów od strony ojca miała korzenie polskie. Mały Dymitr początkowo nie chciał uczyć się muzyki, jednak kiedy przekonany przez matkę zaczął lekcje fortepianu w wieku 9 lat, jego muzyczne talenty szybko rozkwitły. Miał słuch absolutny i w ciągu miesiąca grał już proste utwory Mozarta i Haydna. Wtedy też zaczął komponować i bardzo lubił improwizować utwory ilustracyjne, które opatrywał słownymi komentarzami. Studiował w Konserwatorium Petersburskim — harmonię, orkiestrację, kontrapunkt, formy muzyczne i kompozycję u ucznia Rimskiego-Korsakowa, Maksymiliana Steinberga, któremu nie podobało się zainteresowanie Szostakowicza nowymi prądami z Zachodu. Reformy w kierunku bardziej postępowym zostały wprowadzone w konserwatorium przez Wladimira Szczerbakowa i Borisa Asafiewa dopiero pod koniec studiów Szostakowicza. Później studiował grę na skrzypcach i dyrygenturę, a jego niezwykły dar czytania nut i pamięć muzyczna szybko stały się sławne. Swoje pierwsze poważniejsze dzieło, Scherzo fis-moll opus 1 na orkiestrę skomponował w 1919 r., na pierwszym roku studiów. Dążył w tym okresie do łączenia elementów eksperymentalnych z silną dyscypliną kompozytorską, dzięki czemu położone zostały podwaliny dla jego różnorodnego stylu, o nagłych zmianach nastroju i środków wyrazu. W 1923 r. został poddany operacji z powodu gruźlicy gruczołów limfatycznych. Wkrótce po tym zabiegu, jeszcze z zabandażowaną szyją, zdawał egzaminy końcowe z fortepianu, grając m.in. Sonatę Waldsteinowską Ludwiga van Beethovena i Koncert Roberta Schumanna. Po śmierci ojca w 1922 r. rodzina zbiedniała i Dymitr Szostakowicz sam musiał zarabiać, aby pomóc matce. Zarabiał improwizując do niemych filmów, co przy okazji pozwalało mu w naturalny sposób dawać ujście wrodzonemu poczuciu humoru. Wkrótce I Symfonia Szostakowicza, wykonana w 1925 r. w Leningradzie, przyniosła mu sławę światową. W tym okresie w pracy twórczej podążał za najnowszymi zachodnimi prądami, musiał też jednak zająć się pracą zarobkową i od 1928 r. komponował muzykę filmową i baletową, która miała być zgodna z narzuconymi wymogami. W 1932 r. porzucił te prace, powracając do „poważnej” muzyki instrumentalnej. Po udziale w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie w 1927 r., na którym nie zdobył żadnej nagrody (choć uzyskał dyplom honorowy i nagrodę pieniężną), zrezygnował z myśli o solistycznej karierze pianistycznej, zajmując się głównie kameralistyką. Pierwszy Kwartet smyczkowy powstał dopiero w 1938 r., kiedy kompozytor był już autorem pięciu symfonii oraz oper i baletów, suit, muzyki filmowej i pieśni. Ważniejsze utwory Szostakowicza to opery Nos (1928 r.), Lady Macbeth mceńskiego powiatu (1932 r.), dwa Koncerty skrzypcowe a-moll i cis-moll (1948 r., 1967 r.), dwa Koncerty wiolonczelowe (1959 r., 1965 r.), Koncert c-moll na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową op. 35 (1933 r.), 24 Preludia (1932-33 r.) oraz 24 Preludia i fugi (1951 r.), Romanse do słów poetów japońskich (1928-31 r.), 11 Pieśni żydowskich (1948 r.), 15 Symfonii, z których najczęściej wykonywaną jest Piąta, i 15 Kwartetów smyczkowych, II Koncert fortepianowy (1957 r.). Życie Szostakowicza rozgrywało się w nieustannym borykaniu się z terrorem stalinowskim, naciskami, jakie na niego wywierano, bolesnymi dla niego samego kompromisami i unikami, które miały niszczący wpływ na osobowość artysty. Jego język muzyczny charakteryzuje się niezwykłą siłą emocjonalną. dr Katarzyna Naliwajek-Mazurek
Archiwalne nagrania koncertów Szostakowicza w wykonaniu jednego z najsłynniejszych współczesnych skrzypków - Davida Oistrakha.
Symfonie nr 6 i 12 "Rok 1917" Dymitra Szostakowicza w wykonaniu Royal Liverpool Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vasily Petrenko.
Sol Gabetta (ur.1981), to jedna z najwybitniejszych wiolonczelistek naszych czasów, cudowne dziecko, karierę rozpoczęła już w wieku 12 lat. Laureatka licznych nagród m.in. Echo Awards (2009), Diapason d'Or, stydpendystka fundacji Borletti Buitoni Trust. Na najnowszej płycie Sol Gabetta prezentuje Koncert Nr 1 Dymitra Szostakowicza oraz Sonatę na fortepian i wiolonczelę Siergieja Rachmaninowa.