Część kompozycji z najnowszego albumu „Break Stuff” to przekomponowane utwory Ivera w formie breakdown. Druga część pochodzi z suity, której premiera miała miejsce w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, a pozostała część z albumu „Open City”, będącego wynikiem współpracy z dużym zespołem oraz z powieściopisarzem Teju Colem.
Żaden z nas nie dorastał w Nowym Orleanie, Nowym Jorku czy Chicago, gdzie powstał Jazz i Free Jazz. Nie, my pochodzimy z różnych części Niemiec i wnosimy nasze Backgrounds i wpływy wraz z tym zespołem. Nasz koncerty organizujemy( kształtujemy ) całkowicie bez wytycznych i uzgodnień, innymi słowy całkowicie dowolnie bez sieci. Naturalnie to nic nowego, coś takiego istnieje od tysięcy lat. Ale pomimo to jest to muzyka lat 2010; wolne improwizacje jak biegun przeciwstawny do kontrolowanego świata w formie elektronicznej. Na szczęście istnieje takie miasto jak Berlin (gdzie my mieszkamy) i od pewnego czasu ta forma sztuki nie tylko utrzymywana jest przy życiu, lecz poza tym prezentuje niewiarygodnie świeży „niemiecko-europejski” styl. Wielu z naszych kolegów było pionierami na tym obszarze. Wraz z tą płytą został ostatecznie zapoczątkowany renesans niemieckiego Free Jazz’u. Życzymy wielu wrażeń podczas słuchania naszej płyty.
Po sukcesie wydanego w 2013 roku solowego albumu „Rokoko” otrzymujemy zupełnie nowe nagrania niezmiernie płodnego artysty związanego z wytwórnią Decca - kontratenora Maxa Emanuela Cencica. Cencic prezentuje repertuar podobny do znanego ze słynnej płyty „Sacrificium” Cecilii Bartoli, a więc znajdziemy tu arie Porpory, Vinciego i ich rodaków napisane dla wyjątkowo utalentowanych kastratów tamtych czasów. Koncentrując się na niezwykle bogatym życiu muzycznym Neapolu w okresie baroku, album ukazuje typową dla Cencica muzyczną ciekawość i dociekliwość, która powoduje, iż większość kompozycji na tej płycie to prawykonania fonograficzne – w sumie dziesięć utworów.Podobnie jak album „Rokoko” zawierał specjalny dodatek w postaci Koncertu na mandolinę Hassego, tak i na albumie „Arie Napoletane” znajdziemy Koncert D-dur Auletty na klawesyn, dwoje skrzypiec i conitinuo wykonywany przez pełnego energii Maxima Emelyanycheva. Ten album będący ucztą barokowych odkryć, wzbudzający falę entuzjazmu dla sztuki kontratenorów ukazuje talenty Maxa Emanuela Cencica, który błyskawicznie stał się najczęściej nagrywanym kontratenorem naszych czasów. To obowiązkowa pozycja w płytotece każdego miłośnika sztuki kontratenorów, a także tych, którzy poszukują nieznanych utworów baroku.
Francesco Landini był najbardziej znanym kompozytorem we Florencji XIV wieku. Mimo utraty wzroku w wieku 7 lat potrafił poświęcić się dogłębnym studiom muzycznym oraz innym dziedzinom sztuki. Nowe nagranie zespołu La Reverdie rzuca nowe światło na twórczość tego kompozytora schyłku średniowiecza.
La notte jest ukłonem w stronę włoskiego reżysera Michelangelo Antonioniego, którego Ketil Bjørnstad wymienia wśród największych inspiratorów w całej swojej karierze. „Odkryłem, czym może być jazz, słuchając "In A Silent" Way Milesa Daviesa, a także oglądając filmy Godarda, Bressona i Antonioniego. Być może chodzi o powolne, rytmiczne prowadzenie narracji przez Antonioniego, które spowodowało, że w podobny sposób zacząłem myśleć o muzyce. Jak długo sztuki wizualne będą wpływać na nasze postrzeganie muzyki, a muzyka tworzyć będzie obrazy z podobną intensywnością, obydwie sztuki będą miały ze sobą wiele wspólnego”. Materiał został nagrany na żywo podczas norweskiego festiwalu Molde International Jazz Festival w 2010 r. Dla potrzeb tego koncertu Bjørnstad powołał norwesko-duńsko-niemiecko-brytyjski zespół złożony ze starych i nowych przyjaciół blisko związanych także z ECM. Koncert był szeroko komentowany w mediach. Ketil Bjørnstad: fortepian; Andy Sheppard: saksofon sopranowy, saksofon tenorowy; Eivind Aarset: gitary, elektronika; Anja Lechner: wiolonczela; Arild Andersen: kontrabas; Marilyn Mazur: perkusja
Książe basset Roffredo Caetani ostatni z książąt Sermoneta był wybitny kompozytorem Włoskim, kolekcjonerem sztuki oraz mecenasem. W jego kompozycjach usłyszymy: kwartety, sonaty fortepianowe, kwintety, sonaty, wariacje i wiele innych.
Włoski pianista, Stefano Battaglia, i jego trio podążają drogą wyznaczoną przez wcześniejszy album z 2011 r. The River of Anyder. To nowy wybór hymnów, pieśni i tańców, napisanych przez Battaglię i inspirowanych przez wizjonerskie opisy zaczerpnięte z literatury i sztuki – od Alfreda Kubina, Jonathana Swifta, Charlesa Fouriera i Italo Calvino. Songways plasują się „w połowie drogi między archaicznym śpiewem modalnym a tańcem, między prostą tonalnością i abstrakcyjną strukturą” – mówi Battaglia.
Album zawiera aż 23 nagrania Benny Cartera. Skład zespołu: Benny Carter (clarinet), Benny Jacson, John Kirby, Bobby Stark i wielu innych. Bennett Lester „Benny” Carter (ur. 8 sierpnia 1907 w Nowym Jorku, zm. 12 lipca 2003 w Los Angeles)– amerykański saksofonista altowy, trębacz, klarnecista, kompozytor, aranżer i bandlider jazzowy, współtwórca kanonu stylu swing oraz wykładowca muzyki. Był jedną z najważniejszych postaci jazzu w latach 1930-1990. Nosił przydomek „King”, nadany mu przez kolegów-jazzmenów jako wyraz szacunku. Odznaczony Narodowym Medalem Sztuki. Tracklista: 1. Dee Blues 2. Synthetic Love 3. Krazy Kapers 4. Blue Lou 5. Everybody Shuffle 6. These Foolish Things 7. Gin and Jive 8. There's Small Hotel 9. I'm in the Mood for Swing 10. Skip It 11. Blues in My Heart 12. My Buddy 13. Farewell Blues 14. When Lights Are Low 15. Sleep 16. Smack 17. All of Me 18. Back Bay Boogie 19. Poinciana 20. I Can't Get Started 21. Malibu 22. Moonglow 23. Key Largo
Album duetu Wacław Zimpel / Kuba Ziołek. Na potrzeby płyty muzycy zarejestrowali cztery premierowe kompozycje, które na pewno zaskoczą wielbicieli ich wcześniejszych dokonań. Sesja nagraniowa miała miejsce w łódzkim Tonn Studio, w którym zarejestrowane zostały również albumy Lotto, Kristen i “Lines” Zimpla. Za oprawę graficzną odpowiada Hania Cieślak. 10 października w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, w ramach festiwalu Unsound, muzycy zagrają premierowy koncert u boku BNNT z Matsem Gustafssonem (również koncert premierowy promujący album “Multiverse” w Instant Classic) i Puce Mary Tracklista: 1. Memory Dome 2. Wrens 3. Eltyra 4. Fourth Molar
Apocalyptica powraca z nową, dziewiątą w dorobku, płytą. Ten łamiący wszelkie muzyczne granice kwartet nagrał pierwszy od siedemnastu lat album instrumentalny, który jest zatytułowany „Cell-0”. Cztery lata, jakie minęły od wydania ostatniej płyty tego multi - platynowego zespołu, pozwoliły muzykom znaleźć nowe spojrzenie i wpłynęły na sposób, w jaki podeszli do tworzenia nowej muzyki. Finowie na Cell-0” odkryli nowe smaki i kolory swoich instrumentów, nie koncentrowali się na tworzeniu singli, tylko stworzyli prawdziwe dzieło sztuki wypełnione frapującymi detalami. Za produkcję „Cell-0” odpowiada sam zespół, miksem zajął się Andrew Scheps (Red Hot Chili Peppers, Metallica, Lana Del Rey, Black Sabbath) a całośc została nagrana w Sonic Pump Studios w Helsinkach.