Aleksander Żabczyński swoją działalność artystyczną rozpoczął w Warszawskiej Szkole Gry Scenicznej, w której brał udział w zajęciach kółka teatralnego. W 1922 roku został skierowany do teatru "Reduta" przez Edmunda Wiercińskiego. Po dwóch latach współpracy jego drogi skrzyżowały się z kilkoma innymi warszawskimi teatrami, między innymi Teatrem Polskim oraz Narodowym.
Ralph Kaminski to wokalista, autor tekstów oraz kompozytor. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Gdańsku na wydziale Jazzu i Muzyki Estradowej. Studiował również na Muzycznym Uniwersytecie Codarts w Rotterdamie. Artysta związany jest na co dzień z agencją artystyczną Tuf oraz Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. Jego twórczość nawiązuje stylistyką do artystycznego popu oraz muzyki filmowej. Instrumenty klasyczne, takie jak skrzypce czy fortepian to nieodłączne elementy tworzonych przez niego kompozycji.
Pieśni Stanisława Moniuszki i Mieczysława Karłowicza w interpretacji jednego z najwybitniejszych współczesnych śpiewaków operowych, któremu partneruje na fortepianie rewelacyjny Helmut Deutsch, ukazały się właśnie na płytach Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Album wydany został dzięki współpracy z Teatrem Wielkim – Operą Narodową.
Wybitny multiinstrumentalista John Surman, który gra między innymi na: saksofonie sopranowym i barytonowym, klarnecie basowym, fletach bambusowych, a także nieraz na tenorze i syntezatorach. Jest ekscentryczną postacią, która gra muzykę improwizowaną przy czym jest dynamiczny i pełen pomysłów. Jego konikiem jest również jazz i jego różne odłamy – które komponuje dla grup jazzowych, chórów i towarzystw tanecznych, mocno związany był z paryskim Teatrem Tańca Carolyn Carlson w latach 1974-79. Tracklista: 1. Circum I 2. Stained Glass 3. The Old Dutch 4. Dancing in the Loft 5. Step Lively! 6. Stone Ground 7. Tierce 8. Circum II 9. Rain on the Window 10. Dark Reeds 11. O Waly Waly 12. A Spring Wedding 13. I'm Troubled in Mind 14. On the Go 15. Pax Vobiscum
Niniejszy box to dwie płyty z piosenkami Agnieszki Osieckiej w bardzo atrakcyjnej cenie. Dwupak zawiera dwa regularne, można powiedzieć, kultowe wśród miłośników dobrej muzyki poetyckiej, wydawnictwa: "Dziękuję za świat" oraz "Apetyt na życie". Obie płyty powstały przy współudziale i pod opieką artystów związanych z "Teatrem Atelier" - teatrem założonym z inicjatywy samej poetki.
Namiętny duet muzyków, od kilku już lat intensywnie ze sobą współpracujących w różnych konfiguracjach. Ich premierowe nagranie "XU", jest świadectwem partnerstwa w muzykowaniu oraz pokazem tego, jak muzyka przez duże „M” wyłania się z rzemiosła, które każe dbać nie tylko o płynną narrację, ale też detale i spójne brzmienie. Jest to muzyka pozbawiona męczącej często rywalizacji o prymat poszczególnych instrumentalistów. Wypływająca raczej z poczucia wyjątkowości wspólnego jej doświadczania. Nie znaczy to wcale, że nie potrafi być bujna i piękna, dzika i ostra. Obaj muzycy grają prostym, niekiedy prawie ascetycznym dźwiękiem. Być może, dlatego momenty kulminacji brzmią niezwykle ekspresyjnie. Płyta "Xu", którą z przyjemnością państwu przedstawiamy, to swoisty certyfikat dojrzałości, bo czyż mistrzowskie panowanie nad czasem, z czym mamy tutaj do czynienia, nie jest tego najlepszym dowodem? Mateusz Rybicki jest improwizatorem grającym na klarnecie oraz klarnecie basowym. Jako syn aktora Tadeusza Rybickiego wychowywał się w siedzibie Teatru Cinema w Michałowicach, gdzie zdobywał pierwsze doświadczenia związane ze sztuką. Obecnie mieszka i działa we Wrocławiu. Stale, w różnych konfiguracjach współpracuje z kontrabasistą Zbigniewem Kozerą. Jego inspiracje to zarówno afroamerykan´ski free jazz, europejska muzyka improwizowana, jak i muzyka współczesna, barokowa, minimalizm, muzyka etniczna i tradycyjna. Poza koncertami na swoim koncie ma też kooperacje z tancerzami i teatrem. Miał okazję grać i współpracować z takimi artystami jak: Axel Doerner, Tristan Honsinger, Antonio Borghini, Peter Brotzmann, Steve Noble, Adam Pultz Melbye, Harri Sjorstrom, Noid, Matija Schelander, Mark Tokar, Emilio Gordoa, Piotr Damasiewicz, Gerard Lebik, Mikołaj Trzaska, Wacław Zimpel, Paweł Szpura, Dominik Wania, Maciej Obara, Irad Mezliah etc. Zbigniew Kozera - kontrabasista poruszający się w obszarach muzyki jazzowej, free jazzowej, awangardowej i współczesnej muzyki komponowanej. Razem z Mateuszem Rybickim i Wojciechem Romanowskim tworzył trio Fleshmachine. W 2012 roku podczas Avant Art Festival brał udział w przedsięwzięciu Alpenglow z improwizującymi muzykami z Austrii i Polski. W 2016 roku podczas 5 Night's with Peter Brotzmann w Pardon To Tu, wystąpił na koncercie finałowym razem z Peterem Brotzmannem, Toshinori Kondo, Stevem Noble, Jasonem Adasiewiczem, Johnem Edwardsem i Mateuszem Rybickim. Od wielu lat związany z wrocławskim festiwalem Jazztopad. Współzałożycielem tria Sundogs, członek Core 6 Dominika Strycharskiego, z którym nagrał płytę "Czoczko". Zapraszany do takich składów jak Power of the Horns, Imprograpfic czy M.A.T.A Piotra Damasiewicza. Współpracuje m.in z Mateuszem Rybickim, Piotrem Damasiewiczem, Kubą Sucharem, Rodrigo Pinheiro, Wojciechem Romanowskim, Dominikiem Strycharskim, Wacławem Zimplem, Marcinem Ciupidro, Pawłem Szpurą, Ksawerym Wójcińskim, Krzysztofem Szmańdą, Hubertem Zemlerem oraz Teatrem Cinema. Muzycy: Mateusz Rybicki: clarinet, bass clarinet, kalimba Zbigniew Kozera: double bass, kalimba
Rena Rolska (właściwie Regina Rollinger-Jonkajtys) – piosenkarka i aktorka, urodziła się w Warszawie. Uczyła się śpiewu operowego u Wacława Filipowicza i Jadwigi Reiss. Karierę rozpoczynała w latach 50. Najpierw śpiewała w Chórze Polskiego Radia. W 1955 zaczęła występować jako solistka z Orkiestrą Taneczną Polskiego Radia Jana Cajmera. W latach 1956 – 60 współpracowała z kabaretem architektów Pinezka, i następnie z kabaretem Dreszczowiec, obok m.in. Wojciecha Młynarskiego i Mariana Jonkajtysa - przyszłego męża. Od 1971 roku, przez siedem lat była związana z warszawskim Teatrem Syrena. Słuchacze Polskiego Radia pamiętają Renę Rolską z Podwieczorku przy mikrofonie, z roli uczennicy „Rolska do tablicy”. W roku 1981 wycofała się z działalności estradowej, by poświęcić się życiu rodzinnemu oraz zająć się… metaloplastyką i inkrustacją.
Wybitny multiinstrumentalista John Surman, który gra między innymi na: saksofonie sopranowym i barytonowym, klarnecie basowym, fletach bambusowych, a także nieraz na tenorze i syntezatorach. Jest ekscentryczną postacią, która gra muzykę improwizowaną przy czym jest dynamiczny i pełen pomysłów. Jego konikiem jest również jazz i jego różne odłamy – które komponuje dla grup jazzowych, chórów i towarzystw tanecznych, mocno związany był z paryskim Teatrem Tańca Carolyn Carlson w latach 1974-79. Tracklista: 1. Polperro 2. Tintagel 3. Trethevy Quoit 4. Rame Head 5. Mevagissey 6. Lostwithiel 7. Perranporth 8. Bodmin Moor 9. Kelly Bray 10. Piperspool 11. Marazion 12. Bedruthan Steps
„Był niewysoki, miał okrągłą twarz i poczciwy wygląd” – tak scharakteryzował Jerzego Sidorowicza biograf w almanachu „40 lat sceny operetkowej w Łodzi, wydanym w 1962 roku. Jednocześnie ten sam biograf ujawnił, że artysta związany był przez wiele lat z łódzką Operetką, a następnie z tamtejszym Teatrem Muzycznym. Obdarzony był głosem tenorowym o przyjemnej barwie, który predestynował go do wykonywania piosenek.