Lenny Kravitz ogłosił szczegóły dotyczące swojego nowego albumu „Strut”, który ukaże się 23 września. Do stacji radiowych trafił już singiel „The Chamber” promujący nowy krążek.
25 listopada 2016 roku nakładem B.O.R. Records ukazał się solowy album Palucha pt. "Ostatni krzyk osiedla". To drugi solowy album rapera w 2016 roku. Pierwszy krążek "10/29" trafił do sklepów 4 marca i utrzymał sie 27 tygodni na liście OLiS pokrywając się platyną.
Winyl zawiera oryginalną wersję utworu „Arcade”, z którym Duncan Laurence zwyciężył tegoroczną Eurowizję oraz kameralną, akustyczna jego wersję. Pięć holenderskich miast walczy o zorganizowanie Eurowizji w 2020 roku. Konkurs odbędzie się w tym kraju dzięki Duncanowi Laurence’owi, który w maju 2019 triumfował w Tel Awiwie. Za sprawą „Arcade” wokalista podbił serca milionów słuchaczy. Utwór w oryginalnej wersji zgromadził ponad 100 mln streamów w serwisach cyfrowych. Teraz możemy posłuchać akustycznej, kameralnej wersji singla: Duncan Laurence dzięki „Arcade” trafił na 14. miejsce Spotify Global Charts oraz szczyt Spotify Viral Charts w 23 krajach. W Holandii singiel ma status podwójnej platyny, a w Szwajcarii, Belgii i Norwegii pokrył się złotem.
Noisettes czyli Shinghai Shoniwa (wokal+bas) oraz Dan Smith (gitara) to pochodzący z Londynu zespół tworzący muzykę w stylu indie rock&pop. Ich pierwszym międzynarodowym muzycznym sukcesem był (wydany w 2009 roku) kawałek „Don’t Upset the Rhythm (Go Baby Go)”. Zawarta w nim dawka pozytywnych wibracji, radości i przyjemnych dla ucha brzmień podbiła serca słuchaczy na całym świecie. Utwór trafił do zestawień najlepszych singli m.in. w Holandii, Irlandii, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii oraz USA. Na długo zagościł także w notowaniu European Hot Singles Chart (najwyżej #4). Od tamtego czasu zespół przeszedł poważną metamorfozę - trio stało się duetem i zmianie uległo brzmienie The Noisettes.
Trzeci album studyjny Ariany Grande, który oryginalnie ukazał się w maju 2016. Gościnnie na krążku można usłyszeć takie gwiazdy jak Nicki Minaj, Lil Wayne, Macy Gray oraz Future. Wydawnictwo promowały single „Dangerous Woman”, „Into You”, „Side to Side” oraz „Everyday”. Album spotkał się z niezwykle ciepłym przyjęciem ze strony fanów i krytyki. Krążek trafił do podsumowań najlepszych płyt 2016 roku w takich mediach jak „Rolling Stone”, „The Guardian”, Pitchfork, Idolator, Complex i wielu innych.
Marc Ribot to dzisiaj najciekawszy gitarzysta kojarzony z jazzem. To co jednak najbardziej interesujące w Ribotowej estetyce to jego systematyczne wykraczanie poza idiom jazzu. Pierwsze lekcje gry na instrumencie odbierał od Franza Casseusa - haitańskiego gitarzysty i kompozytora. Już jako nastolatek, przybywszy do mekki postmoderny - Nowego Jorku trafił do zespołów klasyków gatunku: Wilsona Picketta i Jacka McDuffa. W 1984 r. dołączył do jednego z najważniejszych składów nowojorskiej sceny down-town: Lounge Lizards Johna Luriego. Nie przez przypadek stał się ulubionym gitarzystą Toma Waitsa, poza licznymi koncertami można go usłyszeć m.in. na płytach 'Rain Dogs" i 'Mule Variations", 'Real Gone". Staje się jednym z bardziej rozchwytywanych muzyków, spotkamy go m.in. na płytach 'Blazing Away" Marianne Faithful; 'Spike", 'Mighty Like a Rose" i 'Kojak Variety" Elvisa Costello. Arto Lindsay, Don Byron, Anthony Coleman, T-Bone Burnett, the Jazz Passengers, Evan Lurie, the Sun Ra Arkestra, Chocolate Genius, Bill Frisell, Medeski Martin & Wood, John Zorn - to tylko niektórzy muzycy, z którymi współpracuje. Jako lider dwóch formacji: Shofar i Cukunft realizuje swoje fascynacje kulturą żydowską. Z formacjami Shrek oraz Rootless Cosmopolitans włączył się w nurt down-town soul. W 1996 roku ukazał się jego solowy album: Don't Blame Me, na którym dokonuje reinterpretacji amerykańskich standardów. W 1998, nakładem Atlantic Records do sklepów trafił album: Marc Ribot Y Los Cuban Postizos, na którym gitarzysta zmierzył się z twórczością wielkiego kubańskiego pieśniarza Arsenio Rodrigueza. W 200o roku została wydana kontynuacja tego znakomitego albumu 'Muy Divertido!". Jest stałym członkiem jednej z najwspanialszych grup ostatnich lat - Electric Masady, Johna Zorna. Płyta "Asmodeus" ukazuje się w cyklu 'Księgi Aniołów", w której różni muzycy z kręgów wytwórni TZADIK przedstawiają własne wersje kompozycji Johna Zorna. Trzech z najbardziej żywiołowych muzyków na naszej planecie spotyka się w jednej z najbardziej wybuchowych i przebojowych grup. Szczególnie Marc Ribot jako członek rodziny Masada od samego jej powstania wydaje się być predestynowany do wykonania reinterpretacji The Book of Angels w ramach tego rockowego trio. Wspólnie z wszechstronnym Trevorem Dunnem (Fantomas, Moonchild) na basie i legendarnym G. Calvinem Westonem (Ornette Coleman, James Blood Ulmer) na perkusji Marc gra jak nigdy przedtem, cytując Jimiego Hendrixa, Sonny Sharrocka, Johna McLaughlina, Jamesa Blooda Ulmera i wielu innych. Muzyka Masady nabiera w ich wykonaniu całkowicie nowego wymiaru. Powstał album pełen pasji i potęgi, jeden z najbardziej przekonujących wydań w całej serii Masady. Marc Ribot pokazał tu niejednokrotnie swe najbardziej nieokiełznane i najlepsze granie. Ten album Cię po prostu zahipnotyzuje. Muzycy: John Zorn: Composer, Conductor Trevor Dunn: Bass Marc Ribot: Guitar G. Calvin Weston: Drums Tracklista: 1. Kalmiya 2. Yezriel 3. Kezef 4. Mufgar 5. Armaros 6. Cabriel 7. Zakun 8. Raziel 9. Dagiel 10. Sensenya
Brytyjski songwriter Calum Scott prezentuje reedycję debiutanckiego albumu „Only Human”. Wydawnictwo ukazuję się 30 listopada, a znajdą się na nim cztery bonusowe utwory, w tym zupełnie nowy singiel artysty – „No Matter What”. – „No Matter What” to bez wątpienia najbardziej osobista piosenka, którą dotychczas napisałem – oznajmia artysta i dodaje: – Zrodziła się z samotności, akceptacji oraz mojego niezwykle trudnego, ale wyzwalającego procesu wychodzenia z szafy. Najbardziej podoba mi się, że udało mi się ująć nie tylko kwestię orientacji seksualnej, ale również relacji rodzica z dzieckiem i przyjmowania pewnych spraw w ogóle. Utwór nie trafił na mój debiut od razu, bo wtedy jeszcze nie byłem gotowy, by zaprezentować kawałek światu. Wtedy wydawał mi się za bardzo odsłaniający. Z drugiej strony, prawie zawsze kończę z tak osobistymi piosenkami. Za produkcję debiutu Caluma Scotta odpowiadają Fraser T Smith (Adele, Ellie Goulding), Jayson DeZuzio (Skylar Grey, Imagine Dragons) oraz Oscar Görres (Taylor Swift, Britney Spears). Krążek trafił na 1. miejsce iTunes w ponad 20 krajach, sprzedał się łącznie w nakładzie ponad miliona egzemplarzy i już wkrótce przekroczy barierę 2 miliardów streamów. W magazynie „Billboard” czytamy: „Niesamowity wokal Scotta sam w sobie jest poruszający, ale jeszcze więcej emocji gwarantuje uważne wsłuchanie się w teksty”.
Wznowienie albumu „Sivan” to z pewnością gratka dla wszystkich fanów zespołu Skawalker. Premiera tego krążka miała miejsce w 1994 roku. Album jest stylistyczną mieszanką rocka lat 70-tych, bluesa. Zespół został założony przez Grzegorza Skawińskiego, Waldemara Tkaczyka, w składzie znaleźli się także Zbigniew Kraszewski oraz Piotr Łukaszewski. Na tym albumie znajdziecie m.in. singiel „Raz na całe życie”, który trafił na pierwsze miejsca list przebojów, starając się hitem. W późniejszym czasie do składu dołączył Wojeciech Horny i debiutująca wtedy Agnieszka Chylińska, a nazwa zespołu zmieniła się na O.N.A.
„Glitterbug” to trzeci studyjny album indie-rockowej formacji z Liverpoolu - The Wombats. Do napisania materiału, który trafił na wydawnictwo, zainspirowało zespół Los Angeles.
Album "Grovin' High" Dizzy Gillespiego został zarejestrowany w skladzie: Dizzy Gillespie (trumpet), Bill Graham (Bar sax), Wade Legge (piano), Lou Hackney (bass), Al Jones (drums) , Lalo Schifrin (piano), Don Byas (tenor sax) i wielu innych. Dizzy Gillespie, właśc. John Birks Gillespie (ur. 21 października 1917 w Cheraw, Karolina Południowa, zm. 6 stycznia 1993 w Englewood, New Jersey) – amerykański trębacz, kompozytor i wokalista jazzowy, współtwórca stylu bebop. Laureat NEA Jazz Masters Award 1982. Razem z Charliem Parkerem stworzył bebop – jeden z nurtów jazzu. Zaczynał w orkiestrze Teddy'ego Hilla. Stamtąd trafił do zespołu Earla Hinesa, gdzie po raz pierwszy spotkał Parkera. Następnie trafił do bopowego big-bandu Billy’ego Eckstine’a. Wkrótce założył swój własny big-band. Na szeroką skalę wprowadził do jazzu elementy muzyki kubańskiej. W 1965 i 1971 wystąpił w Polsce. Dizzy Gillespie wywarł ogromny wpływ na wielu muzyków jazzowych, nie tylko trębaczy, m.in. Milesa Davisa, Maxa Roacha, Arturo Sandovala. Tracklista: 1. Tin Tin Deo 2. Alone Together 3. Manteca 4. Ooh-Shoo-Be-Doo-Bee 5. Groovin' High 6. Birks Works 7. School Days 8. I Can't Get Started 9. The Can't Take That Away From Me 10. There Is No Greater Love 11. Lady Be Good 12. The Mooche