Limitowany czarny winyl. Zespół przyznaje że twórczość The Stooges i Iggy Popa ma ogromny wpływ na ich muzykę, stąd ukłon muzyczny w tym kierunku.
Długo oczekiwana przez fanów street punka płyta olsztyńskiego zespołu. Na CD znajduje się 14 numerów w szybkim, agresywnym stylu, w tym potencjalne hity jak otwierający płytę ’Wstałem Rano’, czy ’Wyrwa’. Ostani kawałek to ukłon w stronę twórczości Dr. Huckenbusha. Co za płyta! Ale dzień!
Zespół The Hilliard Ensemble powstał w 1974 roku, zajmując się przede wszystkim wykonawstwem wokalnej muzyki kameralnej różnych okresów. Jego członkowie utożsamiają się z angielskim kompozytorem Nicholasem Hilliardem, który znany był z szerokiego repertuaru swojej twórczości. Powyższa płyta stanowi ukłon muzyków w stronę tradycji muzyki angielskiej, z czasów panowania dynastii Tudorów, a więc z czasów renesansu.
Najsłynniejsza grupa a capella na świecie tym razem postanowiła zaskoczyć swoich fanów - nowe wydawnictwo Pentatonix to nie covery najnowszych światowych przebojów, ale ukłon w stronę klasyków z kilku aż dekad ubiegłego wieku.
Pianista Giovanni Guidi i puzonista Gianluca Petrella, kluczowe postacie czasów nazywanych „złotą erą” włoskiego jazzu, znaleźli nić porozumienia przy okazji wspólnej gry w zespole Enrico Ravy (wydany przez ECM album „Tribe” z 2010 roku). Chemia pomiędzy nimi była na tyle silna, że instrumentaliści uformowali duet i zaczęli dawać koncerty, podczas których raz po raz towarzyszyli im rozmaici goście. Na potrzeby poniższego albumu, producent Manfred Eicher przedstawił muzykom amerykańskiego perkusistę Geralda Cleavera i francuskiego klarnecistę Louisa Sclavisa. Artyści spotkali się po raz pierwszy, dzięki czemu, według wizji Eichera, mogli cieszyć się wolnością i nieskrępowaną niczym kreatywnością. W istocie, kwartet nagrał wspólnie świeży, intrygujący set, pełen lirycznych, swobodnych improwizacji, uzupełnionych utworami autorstwa Giovanniego i Gianluci. Kompozycja zatytułowana „Gato!” jest swoistym hołdem złożonym Barbieriemu, a tytułowa “Ida Lupino” to urodzinowy ukłon w stronę Carli Bley, (artystka obchodzi w tym roku osiemdziesiąte urodziny), a także wyraz uznania dla Paula Bleya, który był wzorem dla całego pokolenia improwizatorów (w tym Giovanniego Guidiego). Pomysłodawcą nagrania „Idy Lupino” jest Manfred Eicher. Album jest jedną z dwóch premier ECM (obok „Atmospheres” w składzie Tigran Hamasyan/Arve Henriksen/Eivind Aarset/Jan Bang), której wydanie zaplanowano na 2 września. W obu przypadkach pomysłem producenta było stworzenie nowego kwartetu, który, mając pełnię artystycznej swobody, mógł wykazać się niespotykaną kreatywnością.
"Oto nasz najnowszy krążek, dzieło naszych starań i kolejnych wyzwań oraz doświadczeń. Tym razem chcieliśmy zmienić naszą muzykę, poszukać innych kolorów i udowodnić Państwu i pewnie samym sobie, iż jesteśmy w dalszym ciągu zespołem wszechstronnym i rozwijającym się. Lubimy czerpać z doświadczeń innych artystów, dając im w zamian cząstkę tego, co sami wypracowaliśmy grając ze sobą na scenie i w studio nagrań przez wiele lat. Nasze zaproszenie przyjął wybitny brytyjski artysta, saksofonista i raper Soweto Kinch.Jego styl gry na saksofonie altowym był i jest inspiracją, która w znaczący sposób wpłynęła na brzmienie powstałej muzyki. Kolejnym gościem tego projektu jest nasz młodszy kolega, saksofonista tenorowy i wybijający się muzyk - Jakub Skowroński. Od kilku lat obserwujemy, jak jego talent rozkwita. Mieliśmy wielką przyjemność gościć go na nagraniach.Niniejsza płyta zawiera dwa utwory nie naszego autorstwa. Traktujemy je jako ukłon i wyraz wielkiego uznania dla polskich muzyków jazzowych starszego pokolenia, których twórczość podziwiamy i kochamy. Są to : Zbigniew Seifert, Tomasz Szukalski, Janusz Muniak, Jan Ptaszyn Wróblewski, Zbigniew Namysłowski, Andrzej Kurylewicz, Andrzej Trzaskowski, Tomasz Stańko, Wojciech Karolak, Krzysztof Komeda, Czesław Niemen, Janusz Stefański, Kazimierz Jonkisz, Michał Urbaniak i Jerzy Milian."Orange Trane.
Piąty album studyjny The Pierces czyli sióstr Catherine i Alison Pierce. Dziewczyny długo szukały uznania dla swoich folk-popowych piosenek. Na szczęście w 2011r. nastąpił przełom wraz z wydaniem płyty „You & I”. Na „Creation” współczesne hipiski zrobiły duży ukłon w stronę muzyki lat 70 – tych i Fleetood Mac, ale wszystko brzmi bardzo nowocześnie, raczej bliżej dokonań Haim niż retro. Płyte pilotują wydane na singlach utwory “Kings” i “Believe In Me”.
Dan Bejar z Vancouver powraca z siódmym pełnometrażowym występem jako Destroyer. Zgodnie z oczekiwaniami, jest to całkowicie nieoczekiwany zbiór sprytnej muzyki pop, która nie zabiera więźniów. Splatają się tu opowieści o wygranych i utraconych miłościach, straconych szansach i artystycznej uczciwości znanej fanom Destroyer. To również spektakularny talent Bejara do muzycznego dowcipu i jego ukłon w stronę czarującego podejścia do wczesnego T-Rex i dystansu Bowie'go.
Siódma już płyta harfistki Valerie Milot to ukłon w stronę kolegów - kompozytorów i muzyków. To jedna z najwybitniejszych współczesnych harfistek.
Piąty album studyjny The Pierces czyli sióstr Catherine i Alison Pierce. Dziewczyny długo szukały uznania dla swoich folk-popowych piosenek. Na szczęście w 2011r. nastąpił przełom wraz z wydaniem płyty „You & I”. Na „Creation” współczesne hipiski zrobiły duży ukłon w stronę muzyki lat 70 – tych i Fleetood Mac, ale wszystko brzmi bardzo nowocześnie, raczej bliżej dokonań Haim niż retro. Płytę pilotują wydane na singlach utwory “Kings” i “Believe In Me”.