Robert "Bobby" Previte jest amerykańskim perkusistą oraz kompozytorem urodzonym w 1951 roku w stanie Nowy York. Na uniwersytecie w Buffalo studiował jednocześnie ekonomię I perkusję. W 1979 przeniósł się do Nowego Yorku  gdzie stał się bardzo aktywnym przedstawicielem  dynamicznie rozwijającej się sceny muzyki eksperymentalnej i jazzowej. Współpracował z  John’em Zorn’em, Wayne’m Horvitz’em, Elliott’em Sharp’em oraz wieloma innymi muzykami.  Zespół  The Visitors tworzą łodzi muzycy z Nowego Yorku. Bobby Previte tak opisuje swoją współpracę z nimi: „Bardzo lubię grać, i zwyczajnie przebywać z młodszymi muzykami. Ich energia jest zaraźliwa. Muzycy z The Visitors  należą do moich najbardziej ulubionych. Dziękuję im za muzykę, za intensywność i za wszystko, czego się od nich nauczyłem”. Płyta „Gone” jest rejestracją koncertu który odbył się w Warszawie w Klubie 12on14, wówczas kedy mieścił się on jeszcze w Warszawie na starym mieście przy ulicy Piwnej.  

• Wykonawca Previte Bobby , The Visitors
• Data premiery 2016-07-29
• Nośnik CD

Ulica Pianistów…Przy małej ulicy w Brukseli nazwanej Rue Bosquet, dwa identyczne budynki stoją obok siebie. W jednym z nich mieszka słynna pianistka Martha Argerich, argentynka, która jest uznawana za jedną z najbardziej oryginalnych i temperamentnych artystek swojego czasu. Obok zaś mieszka rodzina Tiempo-Lechner, znana jako “geniusze fortepianu” (wszyscy występowali na najbardziej znanych scenach świata). Natasza Lechner, najnowsza obiecująca mieszkanka "ulicy pianistów", musi dorównać dziedzictwu czterech pokoleń wielkich muzyków. Pomimo, że wciąż kształtuje swoje brzmienie, nastolatka już oczarowała najbardziej wymagających odbiorców. Muzykalność wyniosła z rodzinnego domu. Jej matka Karin, która również była cudownym dzieckiem, jest jej nauczycielem, mentorem i doradcą. Gdy Natasza wkracza w świat elity pianistów, próbuje odpowiedzieć na pytanie: Co to właściwie znaczy być pianistą? I jeśli jest na to odpowiedż, to mozna ją znależć w domu obok – w rezydencji Marthy Argerich. Jesteśmy świadkami wewnętrznego świata pianisty, którego praca jest żmudna, skrupulatna i pełna niepewności. Nawet sama Martha Argerich nadal obsesyjnie wręcz dąży do doskonałej techniki. Mimo że stała się żywą legendą, trema na scenie nigdy jej nie opuszcza. Tracklista:1. Pianists Street - La Calle de los Pianistas

• Wykonawca Argerich Martha , Tiempo Sergio , Tiempo Lyl , Kwiek Alan , Binder Natasha , Lechner Karin
• Data premiery 2016-04-15
• Nośnik DVD

""Trapical moon" to mój pierwszy legalny album. Afrotrapowy klimat z dodatkiem ulicy i nocnego życia. Wielkie pozdro, Blacha."

• Wykonawca Blacha
• Data premiery 2018-06-01
• Nośnik CD

„Damy polskiej piosenki” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wokalistkom w historii polskiej muzyki rozrywkowej oraz niezapomnianym piosenkom w ich wykonaniu. Bez wątpienia oba te kryteria spełniają twórczość oraz sceniczna historia wspaniałej Sławy Przybylskiej. Na płycie z jej największymi przebojami znalazły się takie utwory jak chociażby „Gdzie są kwiaty z tamtych lat”, „Tak jak malował pan Chagall”, „Kochankowie z ulicy Kamiennej” oraz „Siedem dobrych lat”, czyli wszystkie te, które przez lata stanowiły o sile polskiej estrady. Takie utwory już nigdy się nie powtórzą.

• Wykonawca Przybylska Sława
• Data premiery 2019-10-25
• Nośnik CD

Zacznę nieco górnolotnie, ale naprawdę tak uważam. Polska piosenka to polska kultura. Wiem, że niektórzy nie zgodzą się ze mną. Powiedzą: piosenka to twór ulotny, szybko przemija, nie może równać się z teatrem, literaturą, filmem. A jednak… kiedy staje się przebojem, jej audytorium może być ogromne, o wiele większe niż wielkich literackich bestsellerów, sztuk teatralnych czy dzieł filmowych. Piosenka ma w sobie wielką moc. Czasami nawet nie musi mieć fantastycznego tekstu i super melodii, wystarczy, że jest zapisem chwili, wiarygodnym dokumentem epoki, w której powstała. Choć oczywiście najlepiej, żeby była jednocześnie i dokumentem i dziełem artystycznym. To się zdarza i wcale nie tak rzadko. W naszym cyklu mamy wiele takich piosenek. "Dobre, bo polskie". Więcej powiem: najlepsze, bo polskie. Wiem, znowu pomyślicie sobie, że przesadzam. Przecież tyle jest na świecie świetnych piosenek, znakomitych tekstów, wspaniałych melodii, gwiazd większych niż nasze. To prawda. Ale czy jakiś amerykański, angielski czy francuski przebój potrafi Was wzruszyć tak, jak "Pokolenie" Kombii czy "Wymyśliłam cię" Jarockiej… Albo rozśmieszyć i jednocześnie zmusić do zastanowienia tak, jak hity Skiby i Big Cyca? Albo przypomnieć ciemne czasy komuny, z którą słowami i muzyką walczyli: Kazik z Kultem czy Tomek Lipiński z Tiltem? A przeboje Izabeli Trojanowskiej, SBB czy Róż Europy nie przywołują fantastycznych wspomnień? To jest właśnie moc naszej piosenki! Najlepszej, bo polskiej.Miłego słuchania! Wydawałoby się, że muzyka punk w PRLu nie miała żadnych szans. Przecież punk to bunt, negacja obowiązujących wartości, walka z establishmentem społecznym i politycznym. A tymczasem w Polsce przełomu lat 70. i 80. obowiązywała cenzura, kultura była sterowana odgórnie, istniały wyłącznie państwowe firmy fonograficzne, brak było niezależnych rozgłośni radiowych…to wszystko właściwie uniemożliwiało punkowcom zaistnienie. Aż dziw, że takie teksty, jak: "…Dzieci z brudnej ulicy, niepotrzebne nikomu, dzieci z brudnej ulicy, dzieci bez swoich domów…" mogły się ukazać. A jednak! Punkowcy byli i grali. Ich miejscem na ziemi był festiwal w Jarocinie, tam mieli swoją publiczność. Moskwa, Siekiera, Śmierć Kliniczna, Sex Bomba, Farben Lehre i wiele innych grup…Niektóre zespoły istniały krótko, na przykład Siekiera - tylko rok i dali tylko siedem koncertów. A Farben Lehre czy Kult z Kazikiem, który został punkiem pod wpływem Sex Pistols, grają do dzisiaj, chociaż już nieco inaczej… Jak mówi Tomek Lipiński w tamtych szarych i smutnych czasach, kiedy Polska była zamknięta Żelazną Kurtyną, niektórzy umieli stworzyć sobie "bańki koloru i żyli wewnątrz tych baniek". Bańką Tomka była muzyka punk. Dla niej porzucił studia na Akademii Sztuk Pięknych i stworzył Tilt. Potem była założona z Robertem Brylewskim, latem 1981 roku, Brygada Kryzys. Abstrahując już od buntowniczych treści piosenek, sama nazwa nie miała szansy na przetrwanie. Kryzys? Jaki Kryzys, przecież w socjalistycznej Polsce nie ma żadnego kryzysu – mówiły władze i proponowały skrócenie nazwy do Brygada K. Muzycy nie zgodzili się na to i zespół przestał istnieć. Ta płyta jest bardzo ciekawym zapisem czasów , jak to się mówi „słusznie minionych”. Dokumentem epoki, naprawdę warto jej posłuchać. Maria Szabłowska

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2017-10-06
• Nośnik CD

Bajkowa historia Adasia Niezgódki - oraz innych chłopców, których imiona zaczynają się na literę "A" - oddanego na naukę do szkoły prowadzonej przez Ambrożego Kleksa. Jego Akademia mieści się przy ulicy Czekoladowej, jest otoczona murem, w którym od wewnętrznej strony umieszczone są żelazne furtki do różnych bajek, z których treści się korzysta.

• Wykonawca Kolberger Krzysztof
• Data premiery 2011-12-02
• Nośnik CD

Tracklista:1. Bo Takie Są Dziewczyny 2. Śpiewam Pieśń Dla Bluesa 3. Wczoraj Byłem W Kinie 4. Blues O Śmierci 5. Przy Ulicy Mariackiej 6. Obiecali A Nie Dali 7. Blues Dla Kawy 8. Swingulec 9. Bugi 10. Co My Z Tego Mamy 11. Ty Kroiłaś Nam Chleb 12. Bo Takie Są Dziewczyny - Film Animowany (bonus)

• Wykonawca Skrzek Jan
• Data premiery 2004-01-01
• Nośnik CD

"Jubilee Road" to trzeci studyjny album Toma Odella, jego najbardziej szczery i osobisty do tej pory. Znakomite melodie i pełne uroku wykonania splatają się na płycie z życiowymi historiami z czasu spędzonego przez artystę w domu we wschodnim Londynie, w którym mieszkał z dziewczyną. Chociaż wszystkie dane osobowe sąsiadów zostały zmienione, Tom maluje świat z problemów wyciągniętych z prawdziwego życia i pozwala zanurzyć się w nich słuchaczom - od wprowadzającego w atmosferę barwnej społeczności ulicy "Jubilee Road", przyklejonych do whiskey hazardzistów z pobliskiego punktu z zakładami bukmacherskimi ("Queen of Diamond"), po niemal nieznośnie słodkogorzkie celebrowanie nowożeńców w "Wedding Day". Dla 27-letniego Toma "Jubilee Road" może okazać się albumem definiującym dalszą drogę jego kariery - utalentowany artysta bierze pełną kontrolę nad swoją muzyką, nie tylko pisząc, śpiewając i grając na pianinie, ale także produkując swoje utwory. Opowiadając o albumie, Tom mówi: "Napisałem ten album w domu położonym przy cichej ulicy we wschodnim Londynie. Teksty zostały zainspirowane życiem przyjaciół, których spotkałem żyjąc tam. Większość piosenek nagrałem w salonie i jeśli posłucham ich uważnie, wciąż mogę usłyszeć dźwięk telewizora jednego z sąsiadów, który dochodził do mnie przez ściany, dzieci grające w piłkę nożną na jezdni oraz odgłosy kroków na drewnianej podłodze piętro wyżej. Chociaż już tam nie mieszkam, a moje życie mocno się zmieniło, zawsze będę pamiętał ten czas. Mam nadzieję, że słuchanie tego albumu będzie dla Was równie przyjemne, jakie było dla mnie jego tworzenie". Pierwszym singlem promującym album jest "If You Wanna Love Somebody".

• Wykonawca Odell Tom
• Data premiery 2018-10-26
• Nośnik CD

Projekt Parias to wspólna inicjatywa trzech weteranów warszawskiej sceny, wywodzących się z kultowych formacji Grammatik i Molesta Ewenement. Łączący miejskie podejście z bardziej poetyckim ujęciem tematu Eldo, dysponujący prostym, ale dobitnym stylem dojrzały reprezentant ulicy Włodi oraz wciąż podnoszący poprzeczkę i rozwijający się rapersko Pelson, tworzą mieszankę, która doskonale się uzupełnia i gwarantuje różnorodność i odmienne spojrzenia na różne sprawy przy zachowaniu wysokiego poziomu.

• Wykonawca Parias
• Data premiery 2011-04-30
• Nośnik CD

Mocne zwrotki i sama prawda – tak o swoim pierwszym solo mówi Egon. Białostocki raper, znany wcześniej ze wspólnych projektów ze składem NON Koneksja, zaprosił do współpracy m.in. Lukasyna i Krisa oraz Nizioła Szajka – Syndykant i Popka. Krążek „Szyfry ulicy”, który ukaże się 6 września nakładem Pro Rec, można już zamawiać w sklepach internetowych.

• Wykonawca Egon
• Data premiery 2014-09-06
• Nośnik CD