Jeden z największych, muzycznych festiwali na świecie - The Tiurai, July Fete, of “Heiva i Tahiti”, spektakularny, doroczny konkurs piosenki i tańca odbywający się w stolicy - Pape'ete. Czternaście radosnych dni i nocy nieprzerwanych występów! Wśród nich tańce bębnów (Otea), pieśni akcji (Aparima), pieśni gospel (Himene Tarava) i wspaniałe, rubaszne uliczne ballady (Ute). Sponsorowane przez Tahiti Tourist Promotion Board (Opatti) i Territorial Cultural Office (Otac).

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2014-05-16
• Nośnik CD

"Puk Puk" to pierwszy solowy album Kasi Nosowskiej. Utrzymany jest w mrocznych trip hopowych klimatach z odrobiną rocka (np. niemal punkowe „O tobie?”). Autorem piosenek „Gordon”, „Jeszcze jeden o tym” i „Zofia” jest Andrzej Smolik; „O papierkach” i „Na ucho” - Marcin Macuk a resztę skomponował Piotr Banach. Album promowały dwa single: „Jeśli wiesz co chcę powiedzieć…” (wykorzystany w filmie Gry Uliczne Krzysztofa Krauze) i „O nas”. Płyta osiągnęła status złotej.

• Wykonawca Nosowska Katarzyna
• Data premiery 2006-03-07
• Nośnik CD

Walka o marzenia, pokonywanie życiowych przeszkód i problemy z młodości właśnie taką tematykę porusza pełna emocji płyta „Cały Ja”, której autorem jest Kubańczyk. Krążek jest bardzo różnorodny - znajdziemy na nim mocne uliczne bangery ale również tracki delikatne i skłaniające do refleksji. Na płycie gościnnie pojawiło się wielu raperów z polskiej czołówki.

• Wykonawca Kubańczyk
• Data premiery 2020-05-29
• Nośnik CD

"To koniec" jest to album dwóch bezkompromisowych Artystów, jakimi są Rogal DDL i Fazi. Krążek ukazuje się nakładem Kamikaze Label, który należy do firmy Kamikaze Produkcja. Raperzy mają już na swoim koncie wiele produkcji i są nieodłącznym elementem polskiej sceny rapowej od dawna. Kilkukrotnie łączyli swoje siły w pojedynczych produkcjach, ale dopiero teraz możemy usłyszeć ich na wspólnym albumie. Ten krążek to mocne uliczne brzmienie, z którego dobrze znamy obu raperów. Jest to pierwsza produkcja, na której jako producent udzielił się DDL ze swoimi bitami w sobie znanej stylistyce.

• Wykonawca Rogal DDL x Fazi
• Data premiery 2017-12-22
• Nośnik CD

"Ja jestem pan Maleńczuk, syn Edwarda. Moja głowa to bomba, a pięść to petarda" – tak się kiedyś przedstawiał. Lata mijały, ulicznik przeobraził się w lwa salonowego. A że zaciśniętymi pięściami trudno się wiąże krawat - złagodniały dźwięki, zaokrągliły słowa. Maciej Maleńczuk stał się dojrzały i stateczny, mniej niebezpieczny. Brylował w Opolu, coraz rzadziej wspominali o nim bywalcy alternatywnych klubów. I kiedy wszyscy nabraliśmy przekonania, że tak już zostanie, artysta nagrał "Tęczową swastę" – bez wątpienia jedną z najlepszych i najbardziej bezkompromisowych płyt w swoim bogatym dorobku. Tak, Maciej Maleńczuk znowu rozdaje ciosy na lewo i prawo. Nie wali jednak na oślep, z furią, ale punktuje precyzyjnie i bezlitośnie. Znowu dostaje się starym komunistom i nowym faszystom, pod topór idą poczwarni bohaterowie mediów, księża, dilerzy, pedofile, politycy i żołnierze, wiarołomne niewiasty, kumple od kieliszka i anonimowi szermierze z internetowych forów. Autor nie przebiera w słowach, politycznej poprawności nie zna zapewne nawet ze słyszenia, za to ostrości widzenia powinien mu pozazdrościć niejeden snajper.Na "Tęczowej swaście" znalazły się teksty, które mogłyby być ozdobą najlepszych płyt Homo Twist: soczyste pięknie brzmiącym słowem, szczere prawdziwym życiem, pełne czarnego humoru i barwnych postaci. Muzyka jednak niewiele ma wspólnego z tamtym, najbardziej hałaśliwym i awangardowym wcieleniem Macieja. Poza kilkoma zaskakującymi chwilami (brzmiący jak soundtrack horroru "Nie Proś do Siebie Złych Mocy" czy niemal metalowy "Diabeł w Wiosce") mamy tu do czynienia z repertuarem ze wszech miar rozrywkowym. Co oczywiście również nie jest dla Maleńczuka czymkolwiek nowym, przecież jego uliczne pieśni były w przeważającej mierze pastiszami popularnych wówczas - a może raczej już wówczas niemodnych - melodii. W tym sensie krakowski antybard pozostaje wierny sobie: wciąż sporo u niego bluesa, tu stroszy piórka żwawy funk, tam puszy się gładki jazzowy sznyt, ówdzie kołysze apaszowskie tango. Różnica polega na tym, że na "Tęczowej swaście" Maleńczuk ma za plecami znakomity zespół Psychodancing, grający w składzie: Grzegorz Stasiuk, Kuba Frydrych, Andrzej Laskowski i Maciej Muraszko. Są tak przekonujący, tak porywający, że trudno przy tych numerach usiedzieć w miejscu. Z drugiej strony jednak, lojalnie ostrzegamy, że jak zaczniecie pląsać do utworu o mamie Madzi, czy opowieści o próbie samobójczej prokuratora wojskowego, łatwo o fałszywy krok. Bo nowy Maleńczuk to taki dancing, na którym zaczyna się od przytulanek, a kończy na rzucaniu krzesłami. Sorry, taki mamy klimat.

• Wykonawca Maleńczuk Maciej , Psychodancing
• Data premiery 2016-07-29
• Nośnik CD

Wigor to raper bardzo dobrze znany polskiej scenie hip-hopowej. W 1995 roku wraz z Łyskaczem i Peperem założył zespół Mor W.a, z którym to nagrał cztery legalne płyty: („Te słowa mówią wszystko” 2000r, „Morwa drzewo” 2002r, „Dla słuchaczy” 2004r, oraz „Uliczne esperanto” 2007r). Wigor nagrał również wiele gościnnych zwrotek na płytach takich wykonawców jak ( Zip skład, Molesta, Dj 600V, i wielu innych). Dodatkowo w 2005 roku zrealizował album pod szyldem „Juras Wigor”. Każdy z wymienionych albumów odniósł duży sukces i był pozytywnie odebrany przez słuchaczy. Wszystkie płyty wydane zostały przez Pomaton EMI, a „Juras Wigor” pt: „Wysokie loty” przez wytwórnię „PROSTO label”. Do dziś łącznie albumy te sprzedały się w nakładzie blisko stutysięcznym! Wszystkie z wymienionych płyt były prężnie promowane przez stacje radiowe i telewizyjne. Single i video klipy powstały do następujących utworów: „idź za ciosem”, „b.s.n.t” „żyć nie umierać”, „my to my”, „tam i z powrotem”, „morwa drzewo”, „dla słuchaczy”, „rap jak znalazł”, „ciekawe czasy”, „śmieszne pieniądze”, „hipnoza”, „to zbyt piękne”, „zabijamy ciszę” oraz „uliczne esperanto”. Wigor to zdecydowanie raper pierwszo ligowy od początku współtworzący Polską scenę rapową. W swojej historii zagrał blisko 250 koncertów w całym kraju, ale również na wyspach brytyjskich i w USA. W roku 2004 longplay „Dla słuchaczy” przez ówczesny magazyn „Ślizg” został okrzyknięty płytą roku w środowisku hip- hopowym. W tym roku artysta ukończył pracę nad swoim pierwszym solowym albumem pt: „Synteza” w całości wyprodukowanym przez, młodego i zdolnego producenta o pseudonimie Trojak. Do tej pory na jego produkcjach udzielali się tacy raperzy jak Pezet, Tede czy Miodu z zespołu Jamal. Na płycie znajduje się 17 utworów, muzycznie nawiązujących do złotych lat gatunku. Wszystkie z nich mają unikalny charakter i solidne brzmienie. Wigor w swoich tekstach przede wszystkim oddaje hołd hip-hopowej kulturze i podkreśla jej znaczenie, opisuje również wiele swoich spostrzeżeń na temat relacji między ludzkich. Utwory to spojrzenie na świat oczami rapera przez pryzmat wielu życiowych doświadczeń i obserwacji. Muzycznie płyta jest klasyczna i wyważona. Jest na niej dużo skreczy, samplingu oraz żywych brzmień.

• Wykonawca Wigor Trojak
• Data premiery 2011-05-28
• Nośnik CD