Nowa płyta The Lowest. Po ponad czterech latach ciszy, powrót warszawskiego zespołu. Monumentalne dzieło ciężkiej muzyki. Niezwykła mieszanka hardcore, punka, metalu i sludge.
Energetyczny koncert legendarnej jamajskiej grupy Black Uhuru, który odbył się 17 pazdziernika, 1981 roku w Essen, Niemcy. Skład zespołu: Michael Rose, Sandra "Puma" Jones, Duckie Simpson, Sly Dunbar, Robbie Shakesperae (Sly & Robbie). Black Uhuru (z ang. i suahili dosł. "czarna wolność") - jamajska grupa muzyczna wykonująca reggae, założona na początku lat 70.Jeden z najsłynniejszych zespołów roots reggae w historii, w roku 1985 uhonorowany pierwszą w historii nagrodą Grammy w kategorii najlepszy album reggae. Podczas swoich europejskich tras koncertowych Black Uhuru dwukrotnie odwiedzili Polskę, w obydwu przypadkach występując na deskach warszawskiego klubu Proxima: 31 sierpnia 2003 roku oraz 25 listopada 2007.Tracklista:1. Shine Eye Gal 2. Plastic Smile 3. Puff She Puff 4. I Love King Selassie 5. Youth Of Eglington 6. Push Push 7. General Penitentiary 8. Happiness 9. World Is Africa 10. Sponji Reggae 11. Sinsemilla 12. Guess Who's Coming To Dinner 13. Abortion
A gdyby tak zaryzykować teorię, że cały ten jazz ma źródła w Wiśle? Kuba Stankiewicz to znakomity pianista jazzowy i kompozytor, który profesjonalną karierę rozpoczął w połowie lat 80. od gry u boku Jana Ptaszyna Wróblewskiego i Zbigniewa Namysłowskiego. Studiował w Berklee College of Music w Bostonie, w Ameryce grywał m.in. w orkiestrze Artie’ego Shawa. Wrócił do kraju i od lat bada wpływ polskiej przedwojennej muzyki filmowej na rozwój światowego jazzu. Owocami tych poszukiwań były udane albumy z muzyką Victora Younga, Bronisława Kapera oraz Henryka Warsa w autorskim opracowaniu pianisty. Wreszcie dotarł do źródeł – Young i Wars przyznawali się do przemożnego wpływu Romana Statkowskiego, wybitnego warszawskiego pedagoga i kompozytora (z kolei ucznia m.in. Rimskiego-Korsakowa). Stankiewicz wziął na warsztat operę "Maria" Statkowskiego (1906) i z jej motywów wysnuł romantyczną, ale i współczesną jazzową opowieść. Wykonawcy: Daniel Rotem – saksofon tenorowy i sopranowy Kuba Stankiewicz – fortepian, opracowanie muzyczne Darek Oleszkiewicz – kontrabas Tina Raymond – perkusja
DVD „Myśmy Rebelianci” jest zapisem niezwykłego koncertu De Press, jaki grupa zagrała w Muzeum Powstania warszawskiego w hołdzie żołnierzom powojennego podziemia niepodległościowego. Podczas tego niezwykłego widowiska muzyczno – historycznego zespół zaprezentował własne rockowe, przejmujące interpretacje partyzanckich pieśni i wiersze, powstałych na żołnierskich biwakach, podczas oblężeń, w obozach jenieckich. Utwory te pochodzą z płyty pod tym samym tytułem („Myśmy rebelianci”) poświęconej Żołnierzom Wyklętym. Ich historia nie została do tej pory szerzej udokumentowana a przez dziesiątki lat istnienia PRL była wręcz tematem tabu.W warstwie wizualnej koncert został uzupełniony pokazami multimedialnymi złożonymi z archiwalnych fotografii i nagrań filmowych oraz inscenizowanych scen fabularnych, zaś w przerwach między utworami zaprezentowano wspomnienia świadków tamtych czasów oraz wywiady z potomkami i członkami rodzin Żołnierzy Wyklętych. Koncert poprowadził Maciej Chmiel, materiał został nagrany w muzeum Powstania Warszawskiego na zlecenie TVP 2. Materiał koncertowy uzupełnia teledysk do utworu „Myśmy rebelianci”.Lista utworów:1. Czerwona zaraza2. Piosenka ludzi bez domu3. Myśmy rebelianci4. Marsz oddziału Zapory5. Wicher od Turbacza6. Wiernie iść...7. Patrol8. Bij bolszewika9. Niech się apni pomodli10. Wilki
Wyczekiwana przez wszystkich płyta "WGW" to połączenie najwyborniejszych elementów polskiego rapu: hardkorowych historii z trafnym przekazem, bujających i przebojowych podkładów oraz ogromnej charyzmy i talentu rapera. Album „WGW” powstawał przez okres dwóch lat od premiery albumu, "Proceder” czyli poprzedniego wydawnictwa warszawskiego muzyka, które zostało wybrane „Najlepszą Płytą w 2009 roku” oraz zgarnęło tysiące pozytywnych opinii i recenzji.
Artysta śpiewak. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął w 1922 roku pracę w Warszawskiej Dyrekcji PKP. Równocześnie śpiewał w chórze kościoła św. Anny. Z rekomendacji Ludwika Sempolińskiego zaczął uczyć się śpiewu u Jana Łysakowskiego. Kształcił się także u Eugeniusza Mossakowskiego, Wacława Brzezińskiego, Ignacego Dygasa, Stefana Beliny-Skupiewskiego, Adama Didura i Stanisława Kopfa. Debiutował w 1928 roku w Chórze Dana, pod hiszpańską nazwą Coro Argentino V. Dano na scenie warszawskiego teatrzyku Qui Pro Quo. Ze sceną tą związany był do 1931 roku, potem kolejno z teatrami i rewiami Banda, Rex, Polonia, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, Małe Qui Pro Quo i Tip Top. Od 1932 roku, Chór Dana koncertował za granicą, m.in. w Niemczech, Estonii, na Łotwie, w ZSRR, Finlandii, Norwegii, Szwecji, Austrii, we Włoszech i w USA, gdzie wystąpił w 31 stanach. Dla firmy fonograficznej Odeon nagrywał 30-50 piosenek rocznie. Towarzyszył w koncertach i nagraniach sławnym polskim artystom kabaretowym, m.in.: Hance Ordonównie, Stefci Górskiej, Zuli Pogorzelskiej i Adolfowi Dymszy.Po odejściu z chóru zadebiutował jako solista, zwyciężając w ogólnopolskim plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia. Występował z własnymi recitalami oraz w programach kabaretowych z Mirą Zimińską i pianistą Tadeuszem Sygietyńskim. Lata okupacji spędził w Warszawie. Występował (za zgodą władz Podziemnej Polski) w kawiarniach dostępnych polskiej publiczności, m.in. w Cafe Bodo i Swann, U Aktorek i Lucyna. Był żołnierzem Powstania Warszawskiego, a Jego zadaniem było podtrzymywanie na duchu śpiewając w szpitalach i na barykadach dla żołnierzy powstania. Otrzymał wysokie odznaczenia bojowe za udział w Powstaniu. W latach 1945-46 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg. Od 1946 do 1951 roku kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record.W okresie międzywojennym wraz z Chórem Dana wystąpił w filmach: Parada Warszawy (reż. K. Tom), Panienka z poste restante (reż. J. Nowina-Przybylski), Dziesięciu z Pawiaka, Pałac na kółkach (reż. R. Ordyński), Straszna noc (reż. K. Meglicki), Rok 1914, Dzieje grzechu (reż. H. Szaro), Ułani, ułani, chłopcy malowani (reż. M. Krawicz), Niebezpieczny romans, Wacuś, Dodek na froncie (reż. M. Waszyński). Po wojnie, w jednym z odcinków serialu tv Dom (reż. J. Łomnicki), zagrał siebie - gospodarza kawiarni Cafe Fogg.Od 1946 roku występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 roku zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. W trwającej ponad sześćdziesiąt lat karierze wystąpił w blisko szesnastu tysiącach koncertów. Śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu, na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii, Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie.W okresie międzywojennym nagrywał z Chórem Dana i solo dla wytwórni płytowych Odeon, Syrena Record, Syrena-Electro i Parlophone. Po wojnie jego głos uwieczniano na płytach w kraju i za granicą, m.in. w Anglii, USA i Australii. Płyty z jego nagraniami osiągnęły nakład ponad dwudziestu pięciu milionów egzemplarzy. Dokonał także licznych nagrań dla archiwum PR. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, licznych odznaczeń państwowych i wojskowych. Otrzymał honorowe obywatelstwa, miedzy innymi miasta Chicago. W 1972 roku otrzymał tytułu najpopularniejszego piosenkarza Polski miasta Chicago. Został uhonorowany tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.Jest bohaterem biograficznego filmu Sentymentalny pan (reż. L. Perski) oraz wspomnieniowego programu tv Na przekór modom, czyli M. Fogg i jego piosenki (reż. R. Wolański). Swoje artystyczne losy opisał w pamiętniku Od palanta do belcanta pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego.
Nagranie stanowi zapis premiery spektaklu Pamiętnik z powstania warszawskiego, która odbyła się 1 sierpnia 2014 roku w Sali pod Liberatorem Muzeum Powstania Warszawskiego. Siedemdziesiąta rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego była dla MPW momentem wyjątkowym. Zaproszenie do stworzenia rocznicowego spektaklu przyjęła Krystyna Janda. Dokonując adaptacji, reżyserując i występując w Pamiętniku z powstania warszawskiego, ustanowiła nową przestrzeń odbierania tego dzieła. Spektakl z muzyką skomponowaną przez Jerzego Satanowskiego, w interpretacji Jandy i wybitnych młodych artystów był wejściem na zaskakującą ścieżkę dźwiękową, wyrażającą to, czego nie oddawało słowo pisane. Całości dopełniły światła wykreowane przez Katarzynę Łuszczyk.
"Opowieść '44" to pełny jak nigdy dotąd - wyśpiewany i zagrany - obraz powstańczej Warszawy. Nowy historyczno-edukacyjny projekt muzyczny Fundacji Sztafeta i Wytwórni Muzycznej MTJ związany z powstaniem warszawskim to album – trylogia wydawana w rocznicę PW, na którym zostaną zaprezentowane utwory znane wraz z odkrytymi na nowo autentycznymi piosenkami oddziałów powstańczych. Część pierwsza "W bój pójdziemy" to utwory napisane w konspiracji przed wybuchem powstania oraz obraz entuzjazmu pierwszych dni walki. Do powstania albumu został wykorzystany "Mój Śpiewnik Powstańczy", wydany przez Muzeum Powstania Warszawskiego, który zawiera teksty i zaznacza do jakich melodii mogły być śpiewane. Wcześniej nikt tego bogatego materiału nie opracował wykonawczo. Po raz pierwszy będzie on zaprezentowany na wydawnictwie "Opowieść '44". Tracklista: 1. Szumi las 2. O Barbaro 3. Konspiracja 4. Natalia 5. Może Visa, może stena 6. Dorota 7. Warszawskie dzieci 8. Marsz Śródmieścia 9. Pałacyk Michla 10. Marsz Bielan 11. Sanitariuszka Małgorzatka 12. Miasto, Stare Miasto 13. Marsz Żoliborza 14. Nikt z nas śmierci się nie boi
Zapis koncertu, który odbył się 22.04.2012 w Teatrze Syrena w Warszawie. Nie tylko koncertu - również zdarzenia towarzyskiego. Andrus zaprosił do wykonania swoich utworów, albo po prostu towarzyszenia mu na scenie, przyjaciół: Marię Czubaszek, Hannę Śleszyńską, Andrzeja Poniedzielskiego, Grupę MoCarta, Chór Collegium Musicum Uniwersytetu Warszawskiego i muzyków, z którymi stale współpracuje - Łukasza Borowieckiego, Wojciecha Steca i Pawła Żejmę. Dwie godziny w dobrym towarzystwie i miłym nastroju. A gdyby komuś było mało, to jest jeszcze suplement w postaci teledysków.
JWP/BC „20” mixtape to materiał przygotowany z okazji 20-lecia składu JWP. Znajdziecie na nim wiele premierowych i nigdy nie publikowanych utworów.Są tam zarówno nowości, jak też archiwalne tracki, które z różnych względów nie trafiły na wcześniejsze płyty i winylowe EP-ki warszawskiego składu.„20” złożył w całość i zmiksował na adapterach DJ Falcon1.