Aleksander Żabczyński swoją działalność artystyczną rozpoczął w Warszawskiej Szkole Gry Scenicznej, w której brał udział w zajęciach kółka teatralnego. W 1922 roku został skierowany do teatru "Reduta" przez Edmunda Wiercińskiego. Po dwóch latach współpracy jego drogi skrzyżowały się z kilkoma innymi warszawskimi teatrami, między innymi Teatrem Polskim oraz Narodowym.
Rok 1840 w odniesieniu do kompozytorskiej spuścizny Roberta Schumanna potocznie określany jest mianem roku pieśni. Wtedy właśnie Schumann skomponował znaczną część kompozycji na głos z fortepianem. Data 1840 jest przełomowa dla kompozytora także z innego względu. Po wielu, przynoszących wyłącznie fortepianowe dzieła latach, Schumann w końcu przełamuje swoistą rutynę i wykazuje zainteresowania szerszym spektrum gatunkowym. Prezentowany album, związanego nie tylko z warszawskimi scenami operowymi, znakomitego pedagoga, tenora Leszka Świdzińskiego, z udziałem pianistki Zofii Antes, obejmuje dwa popularne cykle schumannowskich pieśni: „Liederkreis, Op. 39” oraz „Dichterliebe, Op. 48”.
„Martin Solo” to projekt muzyczny wokalisty warszawskiej grupy Nowy Świat - Marcina Słowickiego. Krążek zatytułowany po prostu „Martin Solo” jest w pełni autorskim przedsięwzięciem, co nie przeszkadza jednak Martinowi w korzystaniu z pomocy zaprzyjaźnionych i sprawdzonych muzyków, którzy wspierali go podczas nagrania materiału w warszawskim studio Serakos, znanym między innymi z realizacji wszystkich albumów Komet. Wątek dotyczący Komet jest zresztą obecny na debiutanckim albumie Martina nie tylko z racji miejsca powstania nagrań, ale także instrumentalnego wsparcia ze strony Lesława - lidera Komet - oraz opieki produkcyjnej jaką sprawował nad płytą, a dwa skomponowane przez niego utwory "Kwiaty zła" i "Sady Żoliborskie" z pewnością dodają albumowi dodatkowego blasku. Muzyczne korzenie i fascynacje Martina odnajdujemy w kompozycjach, które raz zbliżają się do zadziornego punk rocka, innym razem do tętniącego energią rock'n'rolla, a niekiedy kierują słuchacza w stronę bardziej stonowanych i wyważonych kompozycji. Intrygujące teksty z warszawskimi odniesieniami to wizytówka zarówno Nowego Świata, Komet jak i samego... Wszystkie one bez specyficznego sposobu interpretacji autora nie byłyby tak smakowitym kąskiem dla każdego kto poszukuje w rodzimym rock'n'rollu świeżej krwi i kto chciałby usłyszeć jak brzmią nagrania, o których sam autor mówi, że stanowią w jego muzycznej podróży przystanek gdzieś pomiędzy Ramones Billy Idolem i Rolling Stones...