Sony Classical ma zaszczyt przedstawić kolejny album niemieckiego mistrza wiolonczeli Jana Voglera, w którego interpretacji usłyszymy koncert podwójny Johannesa Brahmsa wspólnie z chińską skrzypaczką (prywatnie żoną Voglera) Mirą Wang. Artystom towarzyszy Royal Scottish National Orchestra pod dyrekcją Petera Oundjiana. Jan Vogler to urodzony w Niemczech wiolonczelista, na stałe mieszkający w Nowym Jorku. Tajniki gry na wiolonczeli poznawał pod kierunkiem swego ojca Petera Voglera, a następnie Josefa Schwaba w Berlinie, Heinricha Schiffa w Bazylei i Siegfrieda Palma. W wieku 20 lat zdobył miejsce prowadzącego grupę wiolonczel w słynnej Staatskapelle Dresden (jako najmłodszy w historii zespołu). W 1997 roku porzucił tę posadę, przeprowadził się do Nowego Jorku, koncentrując się wyłącznie na grze solowej. Jako solista występował z takimi zespołami jak: New York Philharmonic, Chicago Symphony Orchestra, Boston Symphony Orchestra, Pittsburgh Symphony Orchestra, Montreal Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony Orchestra, Mariinsky Theatre Orchestra, Staatskapelle Dresden, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Stuttgart Radio Symphony Orchestra i Vienna Symphony Orchestra. Tracklista: Wolfgang Rihm (*1952)  Duo concerto for violin, cello and orchestra (2015) 1. Allegro ma non troppo Johannes Brahms (1833–1897)  Concerto for violin, cello and orchestra, op. 102 2. I. Allegro 3. II. Andante 4. III. Vivace non troppo John Harbison (*1938)  Double concerto 'to the memory of Roman Totenberg' (2010) 5. I. Affetuoso, poco inquieto 6. II. Notturno: Adagio 7. III. Tempo giusto

• Wykonawca Vogler Jan , Wang Mira
• Data premiery 2018-05-11
• Nośnik CD

Kolejny album niemieckiego mistrza wiolonczeli Jana Voglera. Tym razem artysta, wspólnie z fantastycznym fińskim gitarzystą Ismo Eskelinenem, zabierają słuchaczy w muzyczną podróż z utworami N. Paganiniego, Astora Piazzolli, Henri Mancinieniego i wielu innych. Jan Vogler to urodzony w Niemczech wiolonczelista, na stałe mieszkający w Nowym Jorku. Tajniki gry na wiolonczeli poznawał pod kierunkiem swego ojca Petera Voglera, a następnie Josefa Schwaba w Berlinie, Heinricha Schiffa w Bazylei i Siegfrieda Palma.  W wieku 20 lat zdobył miejsce prowadzącego grupę wiolonczel w słynnej Staatskapelle Dresden (jako najmłodszy w historii zespołu). W 1997 roku porzucił tę posadę, przeprowadził się do Nowego Jorku, koncentrując się wyłącznie na grze solowej. Jako solista występował z takimi zespołami jak: New York Philharmonic, Chicago Symphony Orchestra, Boston Symphony Orchestra, Pittsburgh Symphony Orchestra, Montreal Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony Orchestra, Mariinsky Theatre Orchestra, Staatskapelle Dresden, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Stuttgart Radio Symphony Orchestra i Vienna Symphony Orchestra.

• Wykonawca Vogler Jan
• Data premiery 2019-06-14
• Nośnik CD

Od kilku lat bryluje w jazzowych ankietach jako najlepszy trębacz świata. Jego płyty budzą emocje, bo mało kto tak jak Dave Douglas potrafi łączyć rozmaite muzyczne światy w niedającą się zaszufladkować jedność. Jego nowy album "Mountain Passages" utwierdza w przekonaniu, że gdzieś między sklepowymi regałami z napisem jazz a półkami z muzyką współczesną powinna być przegródka z napisem "Douglas". Wystarczy posłuchać "A Nasty Spill", aby wejść w klimaty znane z Zornowskiej Masady (członkiem tego kwartetu był Douglas) - z tym, że zamiast saksofonu Zorna mamy tu klarnet Michaela Moore'a. W otwierającej całość balladzie "Summit Music" lider stawia na kameralne frazy, które stanowią wstęp do trzęsienia ziemi (demoniczne "Gnarly Schnapps"), bądź puszcza do nas oko delikatnym pastiszem ("Gumshoe"). Douglas, znany z przywiązania do autentyzmu i brudnych dźwięków, nie wyczyścił elektronicznie nagrania z przypadkowych chropowatości i kiksów. Te chwilowe braki precyzji dowodzą, że stawia emocje ponad perfekcję. Raz leje miód w przypominającym nastrojem ballady Stańki "North Point Memorial", a za chwilę zabiera nas w neobopową podróż w perełce "Cannonball Run". To jednak nie koniec atutów płyty. Bodaj największą jej siłą jest mikstura wiolonczeli, tuby i klarnetu z jak zwykle ciemnobrzmiącą trąbką szefa. To daje niespotykaną barwę brzmienia, chwilami tryskającą blaskiem jak górski strumień, kiedy indziej niepokojąco mroczną. Świetne tematy (zawarte tu kompozycje zamówione przez festiwal "The Sound of the Dolomites" prawykonano we Włoszech na górskich przełęczach) odkrywają z każdym przesłuchaniem coś nowego. Przy tej muzyce nie można się nudzić. (Piotr Iwicki) Muzycy: Dave Douglas, trumpet Michael Moore, alto sax, clarinet & bass clarinet Peggy Lee, cello Marcus Rojas: tuba Dylan van der Schyff, drums

• Wykonawca Douglas Dave
• Data premiery 2005-01-01
• Nośnik CD

Nietuzinkowa płyta stanowiąca refleksję nad sensem wykonywania muzyki według historycznej praktyki wykonawczej.Mayke Rademakers zwraca uwagę na istotną wadę tego typu wykonań, iż nawet mimo największych starań, będzie to tylko imitacja doświadczenia słuchania muzyki dawnej. Meritum jej wypowiedzi zostaje zawarte w suitach Bacha, które zostają odmienione nie tylko dodatkowym brzmieniem wiolonczeli elektronicznej, ale także dzięki zestawieniu z suitami kompozytorów współczesnych - Kurtaga, Schnittke, Pendereckiego. Bardzo ciekawy koncept.

• Wykonawca Rademakers Mayke
• Data premiery 2015-11-01
• Nośnik CD

Wydawnictwo RecArt przedstawia drugą płytę z kameralną muzyką epoki romantyzmu nagraną na historycznych instrumentach – fletach traverso, wiolonczeli romantycznej i XIX-wiecznym fortepianie stołowym

• Wykonawca Pilch Magdalena , Pilch Marek , Kokosza Bartosz
• Data premiery 2015-11-13
• Nośnik CD

Przyjemna kolekcja romantycznych, delikatnie falujących, tradycyjnych, instrumentalnych melodii w wykonaniu szwedzkiej nyckelharpa. Wszystko to ze wsparciem harfy, gitary, cytry, skrzypiec, wiolonczeli. Melodie pochodzące z Irlandii, Szkocji, Nowej Szkocji, Szwecji i wiele innych. W książeczce biografia, wykonawcy i informacje o każdym z utworów.

• Wykonawca Frankfurter Aryeh
• Data premiery 2018-09-28
• Nośnik CD

Od czasu zwycięstwa w konkursie Czajkowskiego w Moskwie w 1986 roku Mario Brunello stał się jednym z czołowych współczesnych wiolonczelistów. Grając na różnych instrumentach, Brunello od kilku lat interesuje się także światem historycznie udokumentowanej praktyki wykonawczej i ponownym odkryciem czterostrunowej „wiolonczeli piccolo”.  Ten instrument, nieco mniejszy niż wiolonczela, jest dziś znany przede wszystkim z niektórych kościelnych kantat Bacha, ale z pewnością była bardzo popularny w XVII i XVIII wieku. Sonat i partity na skrzypce solo Bacha inauguruje współpracę wiolonczelisty z wytwórnią Arcana. „Bach Brunello Series” będzie się składała z trzech płyt CD, na których najważniejsze utwory skrzypcowe Bacha zostaną wykonane na wiolonczeli piccolo.  

• Wykonawca Brunello Mario
• Data premiery 2019-11-15
• Nośnik CD

Największą siłą albumu „Featherbrain“ jest zdaniem krytyków atmosfera szczerości i intymności towarzysząca nagraniom oraz aranżacyjne wycieczki w kierunku jazzu. HANNE HUKKELBERG – towar eksportowy norweskiej muzyki – na swojej najnowszej płycie zmierza w kierunku prostoty zarówno kompozycyjnej, jak i w zakresie produkcji. O Hanne mówi się że jest norweską odpowiedzą na BJORK, ale w przeciwieństwie do słynnej Islandki wybrała inną muzycznią drogę. Norweżka znajduje złoty środek między prostotą i pięknem popowej kompozycji, jazzowych inspiracji a duchem artystycznej piosenki. Intymna i delikatna aura jaką artystce udało się stworzyć na „Featherbrain” z jednej strony może kojarzyć się z najbardziej lirycznymi i uduchowionymi dokonaniami COCOROSIE. Z drugiej strony elementy elektroniki, wykorzystanie wiolonczeli tworzą niepowtarzalny, hipnotyczny nastrój. HANNE HUKKELBERG ma już w Polsce ugruntowaną pozycję dzięki kilku rewelacyjnie przyjętym występom w ubiegłych latach. W bieżącym roku owacyjne przyjęto jej koncert w ramach festiwalu Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Pod koniec listopada artystka ponownie wystąpi w Polsce.

• Wykonawca Hukkelberg Hanne
• Data premiery 2012-11-27
• Nośnik CD

Islandzka płyta roku 2010? Wydawać by się mogło, że murowanym faworytem do tego tytułu będzie solowe dzieło JONSIEGO z SIGUR ROS, ewentualnie świetny krążek MUM. Tymczasem oficjalną “Icelandic Music Awards 2010” przyznano grupie HJALTALIN za płytę “Terminal”. Ten doskonały album wreszcie ukazuje się w Polsce.Islandczycy znają się na rzeczy i na Wyspie Gejzerów ten wybór wcale nie był sensacją. Hjaltalín od lat uznawani są bowiem za godnych następców BJORK, SIGUR ROS czy MUM. Ośmioosobowy skład to mini-orkiestra czarująca brzmieniami wiolonczeli, smyków, klarnetu czy kontrabasu. W gronie islandzkich sław HJALTALIN to najmniejsze ponuraki - zachwycający uroczymi beatlesowskimi harmoniami, pięknymi orkiestracjami i aranżacjami niczym ze złotej ery musicali, pasją retro-soulu i bajkowym klimatem. Już za swój debiut “Sleepdrunk Seasons” z 2008 roku zespół otrzymał pięć nominacji do ICELANDIC MUSIC AWARDS, wygrywając wówczas w dwóch kategoriach  - Najwieksza Nadzieja i Najlepszy Twórca Piosenek. Dwa lata pózniej HJALTALIN zasłużenie sięgnęli po główne trofeum.“Terminal” to bowiem album olśniewający - zbiór eklektycznych piosenek, które przekraczają gatunkowe granice i nawet największych sceptyków zarażają radością muzycznych olśnień. “Wspaniały, kolorowy zespół, w którym nie można się nie zakochać. Soul, klasyka. Classsoul” - pisze o nich recenzent BBC Radio 1, przekonując, że gdyby Islandczycy urodzili się w Stanach byliby konkurencją dla ARCADE FIRE. “HJALTALIN sprawiają, ze ich rodacy – SIGUR ROS, MUM, BJORK – wydają się nudni“ dodaje prestiżowe pismo Uncut.Na muzycznej scenie HJALTALIN pojawili się w 2004 roku - zespół założyła grupa przyjaciół z gimnazjum w Reykjaviku. Od tego czasu skład wielokrotnie się zmieniał - w nagraniach i koncertach biorą gościnny udział skrzypkowie, klarneciści, mistrzowie wiolonczeli czy fagotu - jednak jego trzon od początku tworzą perkusista Axel Haraldsson, grający na basie Guðmundur Óskar Guðmundsson, klawiszowiec Hjörtur Ingvi Jóhannsson i gitarzysta Högni Egilsson, który równocześnie świetnie śpiewa. Od dłuższego czasu przy mikrofonie wspiera go też znakomita Sigríður Thorlacius.Po islandzkim sukcesie krażka „Sleepdrunk seasons“ zespół ruszył w europejską trasę grywając na największych europejskich festiwalach: Roskilde, Sziget, a także na gdyńskim Openerze. Krążek „Terminal“ nagrany z orkiestrą z miejsca wskoczył na szczyty islandskiej listy sprzedaży zaś zespół zagrał trzy wyprzedane symfoniczne koncerty w stolicy kraju, Reykjaviku.“Islandczycy zabierają disco-soul na przejażdkę po Broadwayu” - Mojo 4 / 5“Hjaltalín sprawiają, że ich rodacy – Sigur Rós, Múm, Björk –wydają się nudni“ - Uncut„Ta płyta brzmi jakby jej powstawaniu przyswiecał jej jeden cel - radość z tworzenia i dzielenia się muzyką“ The Sunday Times„Muzyka Islandczyków brzmi jak powiew świeżego powietrza, jak upragniona poranna odwilż“ - Plan B01. Suitcase Man 4:5702. Sweet Impressions 5:3303. Feels Like Sugar 5:0804. Song From Incidental Music 5:3405. Montabone 3:5306. Stay By You 4:0807. Hooked On Chili 5:0308. Sonnet For Matt 4:2609. 7 Years 3:5310. Water Poured In Wine 3:4411. Vanity Music 6:27  

• Wykonawca Hjaltalin
• Data premiery 2011-05-23
• Nośnik CD

Świeżo po swoim odkrywczym nagraniu sonat Beethovena na instrumentach z epoki Matt Haimovitz decyduje się na kolejny krok na ścieżce historycznej praktyki wykonawczej sięgając do suit JS Bacha. Utwory te są wykonywane przez Haimovitza na wiolonczeli barokowej i Piccolo. Te pięciostrunowe instrumenty były prawdopodobnie wskazane dla wykonawców sześciu suit, kanonowego dzieła dla każdego wiolonczelisty.

• Wykonawca Haimovitz Matt
• Data premiery 2015-11-01
• Nośnik SACD