Sposób gry Roberta Cohena sprawia wrażenie iż jego muzyka trafia prosto do serca słuchacza, bez dozy jakiejkolwiek sztuczności. Autentyczność ta jest niewątpliwie bardzo poszukiwaną cechą w przypadku tak osobliwych kompozycji jak suity wiolonczelowe Bacha, aczkolwiek w takim stopniu możemy ją spotkać bardzo rzadko.
Sonaty wiolonczelowe kompozytorów tworzących w Neapolu w okresie baroku. Wykonawcy to muzycy specjalizujący się w stylowym wykonawstwie muzyki dawnej - Gaetano Nasillo, Michele Barchi i Sara Bennici.
Koncerty wiolonczelowe Tartiniego w wykonaniu Roela Dieltensa.
Zygmunt Denis Antoni Jordan de Stojowski, znany też jako Sigismond Stojowski (ur. 8 kwietnia 1870 w Strzelcach na Kielecczyźnie, zm. 5 listopada 1946 w Nowym Jorku) – polski pianista i kompozytor, mieszkający przez większość życia w USA. W paryskiej Sali Gerarda w 1891 odbył się koncert rozpoczynający jego wielką karierę. W 1905 przybył do Nowego Jorku, gdzie 1 marca 1915 Orkiestra Filharmonii Nowojorskiej poświęciła cały koncert jego utworom (pierwszy polski kompozytor, którego spotkało takie wyróżnienie). Stojowski pozostał już w Stanach Zjednoczonych, gdzie występował z różnymi orkiestrami amerykańskimi oraz kształcił pianistów. Na początku kariery w tym kraju często był mylony z Leopoldem Stokowskim, ze względu na podobne nazwiska. Jego utwory skrzypcowe wykonywali m.in. Paweł Kochański, George Enescu i Jacques Thibaud; wiolonczelowe – Pablo Casals, fortepianowe zaś Ignacy Jan Paderewski, Louis Diémer, Ignacy Friedman, Percy Grainger, Olga Samaroff czy Józef Hofmann. Pieśni jego autorstwa śpiewała Marcelina Sembrich-Kochańska. Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1926) i amerykański Medal Zasłużonych.
„Capucon z Gergievem dostarczają nam wielu wspaniałych muzycznych uniesień” – taka była odpowiedź Gramophone na ostatni album artystów z muzyką kompozytorów rosyjskich.Teraz w paryskiej Salle Pleyel oraz w Teatrze Maryjskim w St. Petersburgu dokonali oni dwóch nagrań live z Orkiestrą Maryjską. Artyści wybrali dwa kontrastujące ze sobą koncerty wiolonczelowe Szostakowicza. Oba skomponowane dla legendarnego Mścisława Rostropowicza.
Debiutancka płyta Philipa Highama ze suitami Brittena zyskała sobie świetne recenzje - tym razem artysta nagrał kompozycje, którymi inspirował się Britten - solowe suity wiolonczelowe Bach. Materiał dla każdego wiolonczelisty absolutnie obowiązkowy.
Suity wiolonczelowe Jana Sebastiana Bacha w transkrypcji na klawesyn w wykonaniu niemieckiego klawesynisty Ludgera Remy.
Sonaty wiolonczelowe barokowego kompozytora włoskiego Francesco Geminianiego w wykonaniu Gaetano Nasillo - wiolonczela, Jespera Christiansena - klawesyn i Tobiasa Bonza - wiolonczela.
Koncerty wiolonczelowe dwudziestowiecznego argentyńskiego kompozytora Alberto Ginastery w wykonaniu Marka Kosowera - wiolonczela i Bamberg Symphony Orchestra pod dyrekcją Lothara Zagroska.
Sonaty wiolonczelowe włoskiego kompozytora barokowego Giovanniego Battisty Costanziego. Wykonawcy to Giovanni Sollima i Monika Leskovar - wiolonczele oraz zespół Arianna Art Ensemble. Na płycie także utwór wykonawcy Giovanniego Sollimy.