"Szara" to album kultowego zespołu Sztywny Pal Azji. Na wydawnictwie znajdziemy utwory mocno osadzone w dotychczasowej twórczości zespołu, ale i takie, które wynoszą twórczość muzyków w nieznane dotąd rejony. Przepiękne kompozycje, dopracowane w każdym calu tekstu i niezwykły charakter muzyki zespołu Sztywny Pal Azji sprawiają, że obok tej płyty nie można obojętnie.
Koncert Velvet Revolver został nakręcony w Houston w Teksasie w 2005 roku podczas trasy promującej debiutancki album "Contraband". Koncertowe nagrania przeplatane są fragmentami wywiadów z różnymi członkami zespołu którzy mówią min. o tym jak powstał Velvet Revolver. Setlista naturalnie koncentruje się nad tym debiutem, ale również są dwa utwory Guns’n’Roses i dwa z debiutanckiego albumu Stone Temple Pilots mające podkreślać historię członków zespołu. Velvet Revolver to znakomity zespół na żywo!Tracklista:1. Sucker Train Blues 2. Do It For The Kids 3. Headspace 4. Crackerman 5. Illiegal I 6. It’s So Easy 7. Fall To Pieces 8. Big Machine 9. Set Me Free 10. Used To Love Her 11. Slither 12. Sex Type Thing
Koncerty skrzypcowe oraz koncerty podwójne (na dwoje skrzypiec oraz na skrzypce i obój) Jana Sebastiana Bacha w wykonaniu solistów - Fredrik Form, Peter Spissky, Bjarte Eike i Manfredo Kraemer - skrzypce, Antoine Torunczyk - obój oraz zespołu Concerto Copenhagen pod dyrekcją Larsa Ulrika Mortensena.
Drecksau zawsze jasno definiował swoje brzmienie - po prostu weź szczyptę smutnych południowo amerykańskich dźwięków i wymieszaj to z szalonym niemieckim stanowiskiem wobec muzyki… Tak w skrócie można opisać twórczość tego niemieckiego zespołu, założonego w Bawarii w 1996 roku. Grupa faktycznie stanowi doskonały przykład połączenia tych dwóch kultur- amerykańskiej i niemieckiej - to doomcorowe szaleństwo z garścią własnych, oryginalnych pomysłów. Krążek zatytułowany "Brecher” z 1998 roku stanowi jeden z najmocniejszych tytułów w dotychczasowej historii zespołu. To unikatowe wydawnictwo prezentuje jeden z najlepszych niemieckich sludge/doomcorowych zespołów i stanowi doskonałą etykietę niemieckiej metalowej sceny. Zremasterowany krążek Drecksau to doskonała propozycja dla zwolenników takich zespołów jak Crowbar czy Totenmod. Polecamy!
Jedna z najgenialniejszych płyt uwielbianej w Polsce grupy Marillion, koncepcyjny album "Brave" z 1994 roku. Podwójny album "Brave" był bardzo pozytywnym zaskoczeniem dla fanów zespołu. Po bardziej komercyjnej płycie "Holidays In Eden" Marillion powrócił do rocka progresywnego. Ponadto nagranywe francuskim zamku Marouatte koncepcyjny album był dziełem mrocznym, opowiadającym smutną, napisaną przez wokalistę Steve'a Hogartha historię o dziewczynie, która została znaleziona na moście Severn Bridge i nie wiedziała, ani kim jest, ani skąd się tam wzięła. Inspirację do opowieści wokalista zespołu zaczerpnął z autentycznego newsa, którego usłyszał w jednej ze stacji telewizyjnych. Płyta "Brave", siódma w dorobku Marillion, dotarła do pierwszej dziesiątki brytyjskiego notowania albumów. Oryginalny materiał został zamieszczony w zremasterowanej formie. Remasteringu dokonał doskonale znany w Polsce z Porcupine Tree i działalności solowej Steven Wilson.
Legenda polskiej sceny alternatywnej, grupa Püdelsi, wydaje wyjątkową kompilację - "Rege Kocia Muzyka - Best Of Püdelsi", na której znalazły się zarówno najważniejsze piosenki zespołu z minionego ćwierćwiecza, jak i premierowe kawałki! Tytuł "Rege kocia muzyka - Best Of Püdelsi" nie jest przypadkowy. Nie tylko nawiązuje do jednej z najsłynniejszych kompozycji Püdelsów sprzed lat, lecz jest jednocześnie wskaźnikiem tego, jakie piosenki wypełniły prezentowany zestaw. Na krążku znalazły się bowiem numery w stylu reggae, jakie grupa zarejestrowała w swojej historii, z różnymi, zawsze wyjątkowymi i charyzmatycznymi, wokalistami i wokalistkami, jak Kora, Dziun, Maciej Maleńczuk, Maciej Miecznikowski, Szymon Goldberg, a także obecny wokalista Püdelsów Piotr "Foreman" Foryś. Tego ostatniego słychać we wcześniej niepublikowanej kompozycji "Szukaj". Dwa kawałki zarejestrowane z Miecznikowskim – "To ci się śni" oraz "Kobiety (Jodłowanie w kanionie)" – również pojawiają się po raz pierwszy. Klasyk Püdelsów "Rege kocia muzyka" znalazł się na kompilacji w wersji śpiewanej przez Korę, ale jest też na płycie w nowym wcieleniu, z wokalami lidera zespołu, Andrzeja "Pudla" Bieniasza. Premierowa na krążku jest również kompozycja "Zabrońcie", w której główny wokal należy do gitarzysty grupy, Dario Litwińczuka. Składanka to elementarz polskiej alternatywy, ze wspaniałymi melodiami i tekstami, w których surrealistyczne poczucie humoru nie jest niczym nadzwyczajnym. Z tymi 21. piosenkami powinien zapoznać się każdy, kto mieni się fanem polskiej muzyki niezależnej.
Album "High" - Blue Nile jest jest pięknie ciepły, oferując uporządkowany, cichy porządek dźwięku Feng Shui dla duszy. W sumie znajdziemy tu dziewięć jak zwykle niezwykłej urody utworów, których dominującym elementem pozostał charakterystyczny głos Paula Buchanana. Dla Blue Nile Liczy się ich wysublimowany nastrój, atmosfera zbudowana dyskretnymi metodami. Znów The Blue Nile są jak kiedyś intrygujący za sprawą nostalgii gdzie autentyczne emocje biorą górę nad całą resztą. Wystarczy posłuchać tęsknego śpiewu lidera w finałowym, długim i poruszającym "Stay Close". Muzyczna magia, ktora znów pewnie musi wystarczyć na bardzo długo. Wszystkie piosenki napisane i skomponowane przez Paula Buchanana. Skład zespołu: Robert Bell - bas, syntezatory Paul Buchanan - wokal, gitara, syntezatory Paul Joseph Moore - klawiatury, syntezatory Dodatkowy personel Calum Malcolm - inżynier Tracklista: 1. The Days Of Our Lives 3:32 2. I Would Never 4:46 3. Broken Loves 5:20 4. Because Of Toledo 3:53 5. She Saw The World 3:36 6. High 3:36 7. Soul Boy 4:40 8. Everybody Else 3:50 9. Stay Close 7:46
Szósty studyjny album jednej z najpopularniejszych amerykańskiej grup sceny rocka industrialnego. Album został nagrany w Blue Room Studios w Los Angeles, a za produkcję odpowiedzialny jest Bob Marlette. „The Sun Comes Out Tonight” jest syntezą motywów z barwnej przeszłości zespołu z wieloma nowymi rozwiązaniami, to prawdziwa brzmieniowa rewolta, taka, na którą tylko Filter ad 2013 jest w stanie się porwać. Filter zadebiutowali w 1995r. doskonale przyjętą płytą „Short Bus”, z której pochodził hit “Hey Man Nice Shot”. Album dotarł do 3. miejsca listy billboardu, a magazyn „Rolling Stone” nazwał ją „kombinacją grungowej gorączki i industrialnego chłodu”. Kolejne wydawnictwa zespołu tylko podniosły poprzeczkę – wydany w 1999r. „Title of Record” zawierał takie hity jak „Welcome To The Fold” oraz „Take A Picture”, który trafił na 1. miejsce Dance Music/Club Play Chart. W następnych latach ukazały się jeszcze równie świetne „The Amalgamut” (2002), „Anthems For The Damned” (2008) oraz „The Trouble with Angels” (2010). Zespół ma też na swoim koncie utwory skomponowane do filmów – m.in. „Spawn”, „Anger Management”, „Crow 2”, „Cable Guy” i wiele innych. Lista utworów: We Hate It When You Get What You Want What Do You Say Surprise Watch The Sun Come Out Tonight It's Got To Be Right Now This Finger's For You Self Inflicted First You Break It Burn It Take That Knife Out Of My Back It's My Time It's Just You
„Leaving Meaning” to 15. płyta w dorobku Swans. Za produkcję i songwriting odpowiedzialny jest Michael Gira. W projekcie wzięli udział dawni członkowie zespołu, muzycy z Angels of Light. Gościnnie do pracy nad albumem Gira zaprosił między innymi Annę i Marię von Hausswolff, Bena Frosta, The Necks, Baby Dee Hawk i Hacksaw i wielu innych. „„Leaving Meaning” to pierwszy album odkąd rozwiązałem zespół, z którym współpracowałem w latach 2010-2017. Obecny skład tworzą muzycy, których wybrałem ze względu na ich muzyczny i osobisty charakter. Intuicyjnie wiedziałem, że będą pasować do klimatu jaki chciałem stworzyć na płycie. Dzięki swoim umiejętnościom, gustowi i osobowości, w znacznym stopniu wpłynęli na aranżacje nagranego materiału. Są to ludzie, których pracę podziwiam i których towarzystwo lubię osobiście” - mówi Michael Gira. Główny skład zespołu biorący udział w projekcie: Michael Gira, Kristof Hahn, Larry Mullins, Yoyo Röhm, The Necks, Anna oraz Maria von Hausswolff, Ben Frost, Jeremy Barnes and Heather Trost. Tracklista: 1. Hums 2. Annaline 3. The Hanging Man 4. Amnesia - with Anna and Maria von Hausswolff on backing vocals 5. Leaving Meaning - feat.The Necks 6. Sunfucker - with Anna and Maria von Hausswolff on backing vocals 7. Cathedrals of Heaven 8. The Nub - with Baby Dee on guest vocals, also feat. The Necks 9. It's Coming It's Real - feat. Anna and Maria von Hausswolff on backing vocals 10. What Is This 11. My Phantom Limb
Róże Europy powstały w grudniu 1983 roku w Warszawie. Liderem, wokalistą i autorem tekstów od samego początku jest Piotr Klatt, który również jest jedynym ogniwem łączącym kolejne składy zespołu. Klatt założył Róże Europy będąc jeszcze wokalistą innej warszawskiej grupy - Lalki Kaliguli, a pomysł na nazwę zaczerpnął z książki Szlakiem czerwonych róż. Idea założenia zespołu powstała w... trolejbusie, którym Piotr wracał z próby swojej starej kapeli. Pierwszym sukcesem Róż Europy był udział w Festiwalu Muzyków Rockowych Jarocin’85, kiedy to grupa zakwalifikowała się do koncertu finałowego. To otworzyło zespołowi możliwość czynnego uczestniczenia w kolejnych imprezach prezentujących młode grupy rockowe, m.in. Poza Kontrolą w Warszawie i I Zlot Młodzieży Cynicznej w Gdyni. Pierwszym przebojem Róż Europy było Stańcie przed lustrami, pierwszym hymnem Młode koty noszą wykrochmalone kołnierzyki znane bardziej jako Rock’n’rollowcy. Podwójny tytuł wiązał się z ówczesnym wymogiem ZAIKSu – można było tylko raz zarejestrować tytuł, a Rock’n’rollowców ktoś zgłosił wcześniej. Po 1989 roku sytuacja uległa zmianie i piosenka pojawiła się pod pierwotnym tytułem. Jej refren podchwycili też kibice stołecznej Legii, którzy przerobili go na własne potrzeby (śpiewali „My jesteśmy legionistami i pijemy tanie wino, pijemy je litrami"). Podstawową postacią ówczesnych Róż Europy był też gitarzysta Artur Orzech, kompozytor większości piosenek. Mimo że wypełniły one debiutancki album Róż Stańcie przed lustrami, Orzech nie uczestniczył już w sesji nagraniowej - wyjechał do stolicy Afganistanu Kabulu, w roli tłumacza polskiej ambasady. Po powrocie na krótko pojawił się w składzie zespołu uczestnicząc w nagraniu drugiego albumu Krew Marilyn Monroe. Potem poświęcił się głównie dziennikarstwu, dziś jest znanym prezenterem Telewizji Publicznej i Polskiego Radia. Zresztą nie jest jedynym muzykiem Róż Europy, który został dziennikarzem. Również Piotr Klatt, Grzegorz Kluska (gb) i Ryszard Wojciul (sax) z powodzeniem spróbowali dziennikarskiego fachu. Pierwszy z nich już w początkach lat 90. prowadził w Programie III PR audycję Brum, potem w TVP programy Rocknoc i był autorem Pozytywka, a w XXI wiek wszedł jako pracownik Redakcji Rozrywki TVP 1, piastując także stanowisko m.in. dyrektora Festiwalu w Opolu (2005). Teksty Kluski można od lat znaleźć na łamach najpierw Tylko Rocka, obecnie Teraz Rocka, a Wojciul w połowie lat 90. był szefem programowym warszawskiego Radia WaWa. Orzecha za muzycznymi sterami zastąpił Michał Grymuza. To spod jego pióra wyszły kolejne przeboje Róż – Surfingujące buty czy Radio młodych bandytów. Grymuza odszedł z zespołu po nagraniu kolejnej płyty, właśnie Radia młodych bandytów. W 1992, już ze Sławkiem Wysockim (zm.25.03.2003) - kolejnym gitarzystą i kompozytorem Róż Europy - nastąpiło apogeum popularności grupy. Wszystko za sprawą piosenki Jedwab, największego przeboju w historii zespołu oraz podpisania kontraktu płytowego na astronomiczną wówczas kwotę miliarda złotych (100 tysięcy po denominacji). Umowa obligowała zespół do nagrania dwóch płyt studyjnych, jednej koncertowej oraz sprzedaży gadżetów. Informacja o rekordowym kontrakcie pojawiła się nawet na czołówce Gazety Wyborczej. Nagrany z gościnnym udziałem, nieznanej wówczas szerzej, Edyty Bartosiewicz Jedwab przyniósł zespołowi i wokalistce ogromny rozgłos trafiając na pierwsze miejsce m.in. Listy Przebojów Programu III PR i dostając nagrodę Programu I PR. Piosenka znalazła się na albumie Poganie! Kochaj i obrażaj, w efekcie jedynym następstwem głośnego kontraktu. Potem o Różach zrobiło się ciszej. Jeszcze koncertowa Marihuana podtrzymała popularność, ale już Kolor przeszedł niemal bez echa. Ostatnią, do momentu wydania Złotej Kolekcji, płytą studyjną są Bananowe drzewa. Wszystkie piosenki na ten album skomponował Michał Grymuza (Wysocki przestał grać w zespole; zmarł na zawał serca 25 marca 2003), wówczas już członek zespołów Edyty Górniak i Edyty Bartosiewicz (przez chwilę również Armii, obecnie Kasi Kowalskiej) oraz popularny muzyk sesyjny (nagrywał m.in. z Robertem Chojnackim, Arturem Gadowskim, Kayah) i producent (album Kasi Kowalskiej). Przez kolejne lata Róże Europy występowały sporadycznie nawet na czas jakiś zawieszając działalność. Dopiero rok 2002 przyniósł zmiany, występów pojawiło się coraz więcej, grupa zaczęła pisać nowe piosenki (ukazały się dwa single) i przygotowywać się do nagrania kolejne płyty. Co ciekawe nowi członkowie Róż też czynni byli i są dziennikarsko, basista Sebastian Miłkowski był prezenterem telewizji Atomic TV, a gitarzysta Krzysiek Krajewski zaczął pisywać do pisma Gitara i Bas. Leszek Gnoiński