Pochodzący z Rosji wybitny kompozytor Siergiej Siergiejewicz Prokofjew urodzony w 1891 w Soncowce, zmarł w 1953 roku w Moskwie. Artysta był również wybitnym dyrygentem oraz wirtuozem pianina. Prekursor neoklasycyzmu w muzyce. Kompozytor znany jest z rozpowszechnienia awangardy XX wieku między innymi takie nurty modernizmu jak: futuryzm, ekspresjonizm, prymitywizm i neoklasycyzm.
10-płytowa kolekcja prezentująca komplet nagrań legendarnego flecisty, Jeana-Pierre’a Rampala z katalogu Erato, pochodzących z lat 1954-1963. Jean-Pierre Rampal stał się w XX w. pierwszym ambasadorem solowego fletu. Ugruntował swoją międzynarodową pozycję koncertując na całym świecie i zdobywając uznanie i niezwykłe sukcesy, porównywalne do tych, będących udziałem topowych wokalistów, pianistów czy skrzypków, co w owym czasie było ewenementem.Jego styl charakteryzował wyjątkowo piękny dźwięk, a także fenomenalna wirtuozeria, ale nade wszystko wspaniała intuicja i wyczucie ekspresji. Niespotykana muzykalność, nieskazitelny smak, elegancja we frazowaniu, subtelność brzmienia, powalający zmysł komunikacji, nieodparta obecność i duchowość…. wszystkie niezwykłe cechy jego artystycznej osobowości i interpretacji odcisnęły głęboki ślad na całych generacjach muzyków i słuchaczy. Rampal jest także znany z odkrycia wielkiej liczby barokowych kompozycji fletowych, a także dzieł kompozytorów współczesnych, jak Francis Poulenc. Artysta stworzył nowe ścieżki, które stały się następnie obowiązującymi standardami wykonawczymi. To on utorował drogę dla kolejnej generacji supergwiazd, takich jak James Galway czy Emmanuel Pahud.
Jacques Romain Georges Brel (ur. 8 kwietnia 1929 w Schaerbeek, zm. 9 października 1978 w Bobigny) - belgijski bard, kompozytor, piosenkarz i aktor. Urodził się i wychowywał się w Schaerbeek, na północnych przedmieściach stolicy Belgii - Brukseli. Po ukończeniu 23 lat wyjechał do Francji, aby poświęcić się karierze muzycznej. Występował w kabaretach i komponował. W 1956 nagrał piosenkę "Quand on n'a que l'amour", która przyniosła mu powszechną popularność. Występował wspólnie z Maurice'em Chevalierem i Michelem Legrandem. Stał się szeroko znany wśród francuskiej publiczności. Odbył tournée po Europie. Szczyt kariery międzynarodowej osiągnął w latach, 60. odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną - Związek Radziecki, Polskę. Śpiewał głównie po francusku i flamandzku. W krajach francuskojęzycznych często uznawany jest za jednego z najlepszych piosenkarzy z kręgu kultury francuskiej. Znany był ze swych tekstów, humorystycznych piosenek (Les bonbons, Le lion, Comment tuer l'amant de sa femme...). Nacjonaliści, urażeni stosunkiem Brela do narodowych przywar Flamandów, zabronili mu występów w wielu miastach rodzinnego kraju. W 1969, będąc u szczytu powodzenia, ogłosił zakończenie kariery muzycznej, poświęcając się jedynie aktorstwu. Ostatnie lata życia chory na raka płuc spędził we francuskiej Polinezji na Markizach, mieszkając na wyspie Hiva Oa. Tuż przed śmiercią wrócił do Francji i nagrał ostatni pożegnalny album. Został pochowany w Atuona na tym samym cmentarzu co Paul Gauguin.
Sakralne utwory wokalne barokowego kompozytora Girolamo Abosa żyjącego w latach 1715-1760. Kompozytor urodził się na Malcie równo 300 lat temu, działał w Neapolu i jest raczej mało znany w innych częściach Europy. Wykonawcy to zespół Kölner Akademie pod dyrekcją Michaela Alexandra Willensa, którzy przywracają do życia koncertowego tego zapomnianego kompozytora.
Henry Rollins, znany m.in. z punk-rockowej grupy Black Flag i kojarzony głownie jako brutalny w swej scenicznej wymowie artysta, ale także jako aktor, pisarz, performer i wydawca. Od ponad 2 dekad Henry Rollins robi tzw. przedstawienia mówione, za które zresztą otrzymał juz nagrodę Grammy i objeździł z takimi przedstawieniami nie tylko Stany, czy Europę ale także ostatnio odwiedził Rosje i Izrael. Nie każdy wie, że Rollins to świetny, inteligentny i błyskotliwy mówca i w niektórych rejonach jest bardziej znany w tej dziedzinie, niż w dziedzinie muzycznej. Tym materiałem - zarejestrowanym w Seattle - zwraca uwagę i wytyka błędy polityki zagranicznej rządu USA, łącząc je z tematami wojny w Iraku i Afganistanie, dodając do tego wiele historii ze swojego prywatgego życia w L.A. DVD zawiera także wycinki z jego trasy, z marca 2004r. Materiał w całości w języku angielskim, bez napisów. Spis utworów:Intro The President Don't Talk Good Hell For Masturbators L.A. Living L.A. Dating Post Ejaculatory Refractory Period Home Invader My Telemarketer Friend Kill Bill Premiere Uso Tour Fun With William Shatner
"Mind Cannibals" to ósmy studyjny album KATa z 2005 roku, wznowiony zostanie jako "Mind Cannibals - A.D. 2016" i od oryginału różnić się będzie okładką oraz składem; nowe partie basu nagrał Adam Harris Jasiński znany z "Acoustic 8 Filmów", a partie Jarosława Gronowskiego nagrał ponownie Piotr Luczyk, na tym wydaniu za miks i master odpowiada też inna osoba, Piotr Witkowski.
Wybitny kompozytor pochodzący z Włoch Giovanni Battista Pergolesi, urodzony w 1710 roku w Jesi, zmarł w 1736 roku w Pozzuoli. Artysta prócz komponowania, grał na skrzypcach i organach a jego epoką był barok. Kompozytor był najbardziej znany z komponowania oper.
Atoms For Peace to nowy projekt muzyczny, na czele którego stoi lider Radiohead, Thom Yorke. Wszystko zaczęło się w 2009 roku, kiedy Thom postanowił zagrać w Stanach Zjednoczonych kilka koncertów promujących jego pierwszy solowy album, The Eraser. Wokół występów zrobił się duży szum, a my odkryliśmy, że przekształcanie muzyki elektronicznej w granie na żywo daje dużo pozytywnej energii. - wspomina Thom. Wśród muzyków, którzy utworzyli nowo powstały projekt, obok lidera znaleźli się: odpowiedzialny za produkcję i programowanie Nigel Godrich, perkusista Joey Waronker, grający na instrumentach perkusyjnych Mauro Refosco oraz znany z Red Hot Chili Peppers basista Flea. Jak tłumaczy Yorke, zaprosił Flea, bo jego gra na gitarze basowej przypomina grę na instrumencie solowym. A co sprawiło, że basista RHCP zdecydował się wesprzeć szefa Radiohead w nowym przedsięwzięciu? Podobał mu się pomysł na zaangażowanie się, bez odpowiedzialności za efekt końcowy... Zachwyceni rezultatem wspólnej pracy,
Każdy człowiek czasami potrzebuje chwili spokoju, zadumy, przyhamowania w codziennym biegu. Gdy już na to się zdecyduje, może sięgnąć do poezji. Zagłębiając się poetyckie obrazy odkrywamy nowe przemyślenia związane z miłością, wrażliwością, przemijaniem… Raz są to nowe przemyślenia, a innym razem już dobrze znane, lecz ukryte gdzieś w zakamarkach duszy. Każde słowo ma indywidualne brzmienie, a każdy wers tworzy niepowtarzalną melodię, a wiersz - specyficzny nastrój. Wiedzieli zapewne o tym autorzy płyty "Salome”. Michał Lorenc to znany i ceniony kompozytor muzyki filmowej. Krzysztof Kamiński to aktor o wyjątkowym głosie - oryginalnym, szorstkim, męskim. Choć nie jest znany z żadnego tasiemcowego serialu, to tylko jego plus. Zapisane na płycie wiersze Tadeusza Borowskiego, Rainera Marii Rilke i Kazimierza Przerwy Tetmajera mogą same stworzyć piękny, mądry film dla wrażliwego słuchacza.
Mama Selita to formacja znana z rewelacyjnych występów na żywo i oryginalnie brzmiących nagrań. Grupa łączy melodyjne riffy, hipnotyzujący puls i charyzmatyczny wokal w bezkompromisową, rockową muzykę, która nie daje się łatwo zaszufladkować. Po wydaniu bardzo dobrze przyjętego albumu „3,2,1…! ” (produkcja Marcin Bors) promowanego przez utwór „Brudne Bomby”, zespół zarejestrował kolejne wydawnictwo, które ukaże się na rynku 6 października 2014, nakładem Wytwórni Muzycznej MTJ. Utwory zapowiadające płytę „Materialiści” to: „Godzillove”, „Na pół” oraz „Maratończyk”. Album jest bardziej surowy oraz mocniejszy lirycznie i muzycznie niż debiutancki krążek „3,2,1…!”. Został charakterny groove, jednak muzyka grupy stała się impulsywna i emocjonalna, co znalazło swoje odbicie w tekstach. Dużo w nowej Selicie wkładania palca w rany, zadawania niewygodnych pytań i szukania na nie odpowiedzi. „Cała płyta jest utrzymana w brudnym, garażowym stylu. Tak ją nagrywaliśmy. Sam sposób realizacji jaki przyjęliśmy, czyli zamknięcie się w starej stodole i granie na setki, wymusiło takie, a nie inne brzmienie. Płyta jest intensywna, rockowa, zadziorna. Zaskakująca dla tych, którzy odbierali nas przez pryzmat pierwszej płyty i klimatów rageowo - redhotowych. To jest dla nas zdecydowany krok naprzód jeśli chodzi o poszukiwanie własnych rozwiązań” – mówi o materiale Mama Selita. Za produkcję muzyczną płyty „Materialiści” odpowiedzialny jest Olo Mothashipp, znany z nagrań Mariki i Vavamuffin. Grupa ma za sobą kilkaset koncertów w Polsce, w tym na festiwalu Woodstock i warszawskich Ursynaliach, a także na imprezach takich jak PKO London Live naWembley Arena, Rock for People w Hradec Kralove, Zero Gravity w szwajcarskim Laax i Hanna Hanna Art Festival na Słowacji. Ponadto zespół wygrał polską edycję konkursu Hard Rock Rising, dotarł do półfinału programu Must Be The Music oraz wystąpił na gali wręczenia Nagród Akademii Fonograficznej Fryderyki. Zespół Mama Selita tworzą: Herbert Makuch – bas Grzegorz Stańczyk – gitara Igor Seider – wokal Mikołaj Stefański – perkusja