Płyta uznana za jedno z największych najnowszych dzieł Zorna. Będąc fanem Williama Burroughsa i Briona Gysina od czasu pierwszego kontaktu z ich pracami w późnych latach 60., Zorn często wspomniał  ich pocięte i złożonych techniki literackie, które wpływały na jego kompozycje. Z "Interzone" składa hołd pracom i światom tych dwóch niezależnych twórców XX wieku, skacząc w klasycznym stylu od gatunku do gatunku, od sceny do sceny. Zatrzymując się po drodze w obskurnych barach, marokańskich ulicach, biurach kontroli umysłu, pokazach karnawałowych i fantazjach science-fiction, muzyka rozwija się z chwili na chwilę z nieuchronnością i mocą najlepszych prac Zorna. Niesamowity i niezbędny nowy świat o niesamowitych proporcjach! (Wydawca) Muzycy: Cyro Baptista: percussion Trevor Dunn: basses John Medeski: keyboards Ikue Mori: electronics Marc Ribot: guitars, banjo, sintir, cümbüs Kenny Wollesen: drums, vibes, chimes, Typani, wollesonics, percussion John Zorn: saxophone

• Wykonawca Zorn John , Medeski John , Ribot Marc , Dunn Trevor , Wollesen Kenny , Baptista Cyro , Mori Ikue
• Data premiery 2010-11-23
• Nośnik CD

"Na siedemnastą już płytę prac filmowych Johna Zorna złożyły się ścieżki do dwóch obrazów: 'Notes on Marie Menken" w reżyserii Martiny Kudlácek [...] oraz 'Ray Bandar: A Life with Skulls" autorstwa Beth Cataldo. Do realizacji muzyki do pierwszego z filmów Zorn zaprosił gitarzystę Jona Madofa, basistę Shanira Ezrę Blumenkranza oraz perkusistę Kenny Wollesena. Gdy gra trio muzyka płynie, czasami jest liryczna lub skrzy się humorem. Gdy jednak pojawia się sam mistrz (na saksofonie i wurlitzerze) muzyka przyspiesza, pędzi z maniakalnym wręcz pośpiechem - nie tracąc, rzecz dziwna, nic ze swego nastroju. Ścieżka dźwiękowa do drugiego filmu dokumentalnego to popis brazylijskiego perkusisty Cyro Baptisty i Johna Zorna - tutaj grającego na afrykańskich instrumentach. Płyta - jako całość - spójna i różnorodna jednocześnie, pełna tajemniczej egzotyki, perkusyjnych polifonii i niezwykłej intensywności muzycznej kreacji". (multikulti.com) Muzycy: Cyro Baptista - percussion Shanir Ezra Blumenkranz - bass Jon Madof - guitar Kenny Wollesen - drums, percussion John Zorn - wurlitzer piano, african thumb pianos

• Wykonawca Zorn John , Baptista Cyro , Blumenkranz Shanir Ezra , Madof Jon , Wollesen Kenny
• Data premiery 2006-01-24
• Nośnik CD

Tylko John Zorn mógł wyczarować taki album. Muzyka inspirowana postacią i pisarstwem Artura Rimbaud. Klasyczna kompozycja kameralna sąsiaduje z nowoczesnym utworem elektronicznym, wirtuozowskiemu popisowi fortepianowemu towarzyszy improwizacja rytmicznej sekcji freejazzowej. Do tego aktor i reżyser, Mathieu Amalric, czytający fragmenty z książki Rimbaud "L'Album Zutique (Connerie)" i Zorn na saksofonach, fortepianie, gitarach jednocześnie tworzący efekty specjalne. Całość uchodzi za jedno z najbardziej osobistych dzieł Johna Zorna. Muzycy: Trevor Dunn: bass Ikue Mori: laptop, electronics Kenny Wollesen: drums John Zorn: samples, electronics, alto saxophone, piano, organ, guitar, drums, Foley Effects Mathieu Amalric: voice Steve Beck: piano Erik Carlson: violin Stephen Gosling: piano Chris Gross: cello Al Lipowski: vibraphone Rane Moore: clarinet Tara O’Connor: flute Elizabeth Weisser: viola Brad Lubman: conductor Tracklista: 1. Bateau Ivre 2. A Season in Hell 3. Illuminations 4. Conneries

• Wykonawca Zorn John
• Data premiery 2012-03-09
• Nośnik CD

"Lose Weight"- to już czwarta płyta 100nki. Wszystkie poprzednie płyty : debiutancki album "Zimna Płyta"(2004r.),"Potrawy sTrawy + kompot gratis" (2005 i 2006r.) "Super Dessert” (2009r.) którą nagrano z udziałem przedstawiciela nowojorskiej awangardy Herba Robertsona (współpraca min; Tim Berne, Cecil Taylor, Anthony Braxton, Gerry Hemingway,John Zorn) ukazały się nakładem wydawnictwa NOT TWO. Najnowszy album 100nki "Lose Weight" nagrany latem tego roku jak sugeruje już sam tytuł jest swoistą metamorfozą muzyków. Usłyszymy na niej siedem poukładanych i przemyślanych utworów, i choć nie zupełnie zaaranżowanych jednak stanowiących spójne, dojrzałe kompozycje.

• Wykonawca 100nka
• Data premiery 2013-08-19
• Nośnik CD

"[...] John Zorn zaprezentował się jako kompozytor, nie jako wykonawca. Jak sam wyznaje w opisie niniejszej płyty, to ostatnio jego ulubione zajęcie. Amerykański saksofonista nie gra tu ani jednej nuty. 13. tom jego muzyki filmowej przynosi godzinę niezwykle przejmującej, rzewnej wręcz, choć i niepokojącej poezji recytowanej głównie przez śpiewającą gitarę Marca Ribota i wielojęzyczny akordeon Roba Burgera [...]" (Przekrój; 2003-02).  "[...] O szaleństwie muzycznym kompozytora zaświadcza tu jedynie krótki i hałaśliwy finał oraz Erik Friedlander ze swą wiolonczelą; nawet jej paroksyzmy tworzą jednak szeptane tło płyty. Film, który Zorn pięknie tu zilustrował, opowiada o młodym Polaku w Stanach, który sprzedaje bilety na własne samobójstwo, by zebrać pieniądze na uratowanie ojca z rąk rosyjskiego mafiosa [...]" (Przekrój; 2003-02) "[...] To nowy kierunek romantycznego liryzmu Zorna: zaskakujący, radosny, czasem dziwaczny [...]" (Wydawca) Muzycy: Marc Ribot - guitar Rob Burger - accordion Erik Friedlander - cello Trevor Dunn - bass Kenny Wollesen - vibes, marimaba, drums Tracklista: 1. Invitation to a Suicide 2. Musette Waltz 3. Shifting Sands 4. East Greenpoint Rundown 5. Time Twist 6. The Suicide Kid 7. Billet Doux 8. Suicide Blues Pt. 1 9. Trance Dance 10. Lonely are the Dumb 11. Moon Moods 12. Bugsy's Jazztet 13. Suicide Blues Pt. 2 14. Roary's Waltz 15. Getting Suicidal 16. Final Retribution 17. Aftermath 18. Unjust Reward  

• Wykonawca Ribot Marc , Burger Robert , Friedlander Erik , Dunn Trevor , Wollesen Kenny
• Data premiery 2002-09-16
• Nośnik CD

Tracklista: 1. Sturm [Explicit] 2. Sünde [Explicit] 3. Zorn [Explicit] 4. Seelenhügel [Explicit] 5. Niedergang [Explicit] 6. Freakshow [Explicit] 7. Kontrollverlust [Explicit] 8. Schizophren [Explicit] 9. Ashes [Explicit] 10. Fuck You [Explicit] 11. Schrei mich nicht an [Explicit] 12. Seelenhügel (Sitd Remix) [Explicit] 13. Schizophren (Schizo Remix By Cephalgy) [Explicit] 14. Niedergang (Centhron Remix) [Explicit] 15. Sünde (Trensity Remix) [Explicit] 16. Seelenhügel (Mondträume Remix) [Explicit] 17. Niedergang (Electronic Frequency Remix) [Explicit] 18. Sünde (SynthAttack Remix) [Explicit] 19. Zorn (Tanzresonanz Remix) [Explicit] 20. Kontrollverlust (Pseudokrupp Project Remix) [Explicit] 21. Sünde (frontmix by angriffspakt) [Explicit]

• Wykonawca Any Second
• Data premiery 2018-09-28
• Nośnik CD

W latach 90. obwoływano go przywódcą nurtów poszukiwawczych w jazzie i kierunkach pokrewnych. Chcąc potwierdzić swą pozycję, Zorn wpuścił się w wir pracy twórczej produkując przeolbrzymią liczbę płyt, z których część uznano za wybitne, lecz część wyśmiano za dziwactwa, nieprzekonywające koncepcje formalne. Po wysłuchaniu tej propozycji zadajemy sobie proste pytanie: ile muzyków jazzowych wygrywających różne plebiscyty (on nie wygrywa) potrafiłoby tak zawładnąć słuchaczami jak jego kwartet Masada (Zorn - saksofon altowy, Dave Douglas - trąbka, Greg Cohen - kontrabas i Joey Baron - perkusja) i to nie pierwszy już raz? Prawda, że bardzo nieliczni. Takich czarodziei nastroju jak kwartet Zorna jest naprawdę bardzo niewielu. Na dubletowym kompakcie przedstawiono dwie części występu kwartetu w nowojorskim klubie Tonic. Musi to być miejsce szczególne, bo to nie pierwsza grupa, która doprowadziła klubowiczów do absolutnie usprawiedliwionych okrzyków szaleństwa. Na repertuar występu złożyły się kompozycje wybrane z 10 znanych albumów studyjnych Masada'y, na których żydowska klezmerka splotła się w homogenną całość z freejazzową estetyką Ornette'a Colemana. Emocje narastały od kołyszącego „Karaim” po zamaszysty „Nashim”, a w drugim secie od tanecznego „Lilli” po nokautujący „Shechem”. Choć brzmieniowo to już właściwie klasyka, ale dech zapiera brawurowa technika i budząca totalny respekt inteligencja wszystkich członków kwartetu.

• Wykonawca Masada
• Data premiery 2001-10-16
• Nośnik CD

Muzyk, malarz, pisarz i podróżnik Danny Cohen, jest takim rodzajem artysty, którego twórczość jest zmienna i nieprzewidywalna jak życie, które prowadzi. Dannyland jest drugim albumem Cohena (poprzedni Museum Of Danny’s wydany był w 1999r. przez firmę Tzadik John’a Zorn’a). Muzyka Danny’ego to mieszanka melodii w estetyce lat 60-tych, z Zappa’owskimi zakrętasami, tekstami w stylu Charles’a Bukowskiego i bogatym, zróżnicowanym instrumentarium. Okładka ozdobiona cytatami niektórych fanów Danny’ego do których zaliczają się m.in. Tom Waits i E z zespołu Eels.

• Wykonawca Cohen Danny
• Data premiery 2004-05-24
• Nośnik CD

John Zorn kompozytor, wizjoner, lider, dyrygent. Takiego właśnie Zorna spotykamy na wydanej właśnie płycie "On Leaves Of Grass" formacji Nova Express Quartet. Kwartet mistrzów, chciałoby się powiedzieć. Ale jak inaczej nazwać zespół złożony z perkusisty Joey'a Barona (znany ze składów Billa Frisella, Stana Getza, Johna Zorna. Współpracował również z filharmonią w Los Angeles, Tonym Bennettem, Carmen McRae, Laurie Anderson, Johnem Scofieldem, Alem Jarreau, Jimem Hallem, Dizzym Gillespie, Artem Pepperem, Johnem Abercrombie i Timem Berne'em), basisty Trevora Dunna (współzałożyciel zespołów Mr. Bungle, Secret Chiefs 3 i Fantomas, współpracował również z Johnem Zornem, Melvins, Jonem Hassellem, Jamie'm Saftem, Benem Goldbergiem), pianisty Johna Medeskiego (lider amerykańskiej formacji Medeski, Martin & Wood, współpracował również z Iggy'm Popem, Johnem Scofieldem, Markiem Ribotem, DJ Logikiem) i wibrafonisty Kenny'ego Wollesena (Tom Waits, David Byrne, Crash Test Dummies, Rickie Lee Jones, John Patton, Sean Lennon, Bill Frisell, Norah Jones, John Lurie, Myra Melford, Steven Bernstein).Jest to trzecia odsłona tego wybornego kwartetu. Pierwsza "Nova Express" z 2011, poświęcona była Williamowi Burroughsowi, obok Allena Ginsberga i Jacka Kerouaca głównemu przedstawicielowi ruchu artystycznego znanego jako Beat Generation. Druga "Dreamachines" z 2013, podobnie jest w przypadku poprzedniej, inspirowana jest dorobkiem Williama Burroughsa, ale także Briona Gysina (Zorn szukał natchnienia w dokonaniach autora „Nagiego lunchu” poczynionych do spółki z zapomnianym już nieco malarzem, pisarzem, poetą i performerem Brionem Gysinem).  "On Leaves Of Grass" wyrasta z fascynacji poezją Walta Whitmana, szczególnie jego zbioru poezji "Leaves Of Grass/Źdźbła trawy" z 1855 roku. W pisanych wolnym wierszem poematach-rapsodach sławił człowieka jako istotę zdobywczą, twórcę cywilizacji urbanistyczno-przemysłowej, a zarazem integralną cząstkę przyrody i wszechświata. Ameryce przypisywał misję szerzenia postępu i wolności w świecie. Za sprawą Whitmana po raz pierwszy poezja amerykańska odzywa się pełnym, własnym głosem, ustawiając go na kolejne dziesiątki lat na częstotliwości szczegółu, konkretu, powierzchni rzeczy, teraźniejszości.Mimo, że skład Nova Express Quartet pozostał niezmieniony a charakterystyka stylistyczna muzyki wykonywanej na trzech płytach zamyka się w świecie kameralistyki, jazzu i muzyki serialnej, każdy album dzieli od siebie przepaść, źródła inspiracji kompozytora w zasadniczy sposób wpływają na kształt muzyki każdej z płyt. Stąd 'Nova Express' zawierała więcej wstrząsów, porwane kompozycje, zmieniające się w czasie rzeczywistym, zgodnie z techniką kolażową cut-up Burroughsa (postulował o to, by ciąć i układać w nowe konfiguracje nie tylko tekst, ale taśmę dźwiękową i filmową). "Dreamachines" bardziej hipnotyczna, transowa. Odwołująca się do doświadczeń Burroughsa i Gysina, którzy posiłkując się wskazówkami zawartymi w książce amerykańskiego neurofizjologa i cybernetyka pochodzenia brytyjskiego Williama Grey’a Waltera „The Living Brain”, wpadli na pomysł, aby stworzyć, opartą na efektach stroboskopowych i wykorzystującą ruch obrotowy gramofonu, „maszynę snów” (względnie „maszynę marzeń”), czyli Dreamachine.Trzecia płyta Nova Express Quartet, poświęcona Waltowi Whitmanowi to bardziej epickie i zarazem liryczne dzieło, każdy tytuł z kolejnych utworów zaczerpnięty jest z tytułów wierszy opublikowanych w zbiorze "Leaves Of Grass/Źdźbła trawy". Pierwszoplanowe role Zorn na "On Leaves Of Grass" przydzielił pianiście i wibrafoniście. Maestria, z jaką muzycy zapuszczają się w około jazzowe obszary, dla wielu uprawiających radykalne formy muzykowania pozostanie poza zasięgiem... Nadanie klasycznym tematom rockowej energii, cyrkowego wigoru, przy porozumieniu i komunikacji między muzykami w najwyższym stopniu jazzowymi, po raz kolejny przynosi zdumiewający efekt. Czwórka wybornych instrumentalistów, prowadzonych prze Johna Zorna, potwierdza fenomenalne wyczucie artystycznego smaku i autentyczną radość z każdego muzycznego spotkania. (Witek Leśniak)Muzycy: Joey Baron - Drums Trevor Dunn - Bass John Medeski - Piano Kenny Wollesen - Vibes

• Wykonawca Nova Express Quartet
• Data premiery 2015-02-14
• Nośnik CD

Film i muzyka filmowa wiele znaczyły w życiu Johna Zorna właściwie od zawsze. Sam jest również autorem soundtracków do 27 filmów i dziesiątków filmików reklamowych. Muzyka będąca ilustracją do filmów od niemal 11 lat jest dokumentowana w zornowej oficynie - Tzadiku. Obchodząc w ubiegłym roku dwudziestolecie swojej współpracy z filmem, Zorn zdecydował się wydać płytę będącą jego autorskim wyborem z wszystkich dotychczas opublikowanych szesnastu filmworksów. I, należy przy tym zauważyć, że próba ta nie jest reprezentatywna dla całości. Od dosyć dawna już w swej dla filmu komponowanej muzyce, Guru nowojorskiego downtownu unika wrzasku i furii, jego miejsce zajęła refleksja, i jakkolwiek dziwnie by to zabrzmiało, poszukiwanie piękne. I taki też jest ten wybór - Zorn sięga po bardzo spokojne, nastrojowe i niemal balladowe tematy ze swoich soundtracków, a ponieważ wykonawcami są najlepsi muzycy nowojorskiej sceny (Bill Frisell, Marc Ribot, Arto Lindsay, Jamie Saft, Wayne Horvitz, Peter Scherer, Anthony Coleman, Mark Feldman, Erik Friedlander, Bill Laswell, Greg Cohen, Trevor Dunn, Joey Baron, Bobby Previte, Kenny Wollesen i Cyro Baptista), więc i muzyka brzmi absolutnie rewelacyjnie.

• Wykonawca Zorn John
• Data premiery 2005-08-23
• Nośnik CD