Tracklista:1. Grand Paradise2. Slapstick3. Lich Prince4. Gameshark5. Nearer My God6. Five Cups7. Heartbeats8. Trapped in Dillard's9. Bastardizer10. Crown Candy11. Won't Drown12. Lambert
Sarah Vaughan wybitna wokalistka jazzu, obdarzona niezwykłą skalą i idealną intonacją, potrafiła subtelnie panować nad barwą swego głosu. Często frazy śpiewane delikatnym, ciepłym głosem kontrastowały z fragmentami interpretowanymi szorstkim, nosowym vibrato, czy gardłowym warczeniem. Korona najwybitniejszych wokalistek jazzu składa się z niezwykle utalentowanych śpiewaczek, dla których jazz stal się li tylko pretekstem do eksponowania swojej wielkiej sztuki. Perłami w tej koronie są nie tylko Billie Holiday i Bessie Smith, Ella Fitzgerald i Dinah Washington ale także jedna z najciekawszych wokalistek jazzu – Sarah Vaughan.Sarah "Sassy" Vaughan pobierała lekcje fortepianu, śpiewała w chórze kościelnym Mount Zion Baptist Church, a mając 12 lat została jego organistką. W 1942 roku wygrała amatorski konkurs talentów w Apollo Theater w Harlemie. Billy Eckstine, który śpiewał wówczas w big-bandzie Earla "Fatha" Hinesa, dostrzegł jej talent i zaproponował posadę wokalistki i drugiej pianistki w zespole. To tutaj zetknęła się z pionierami modern jazzu: Charlie’m Parkerem i Dizzy’m Gilespie’m. Bogate dziesięciolecie pracy studyjnej i koncertowej rozpoczęła od wspólnych nagrań z Milesem Davisem, po czym zarzuciła rynek albumami z muzyką popularną, wydanymi przez Mercury Records, a także bardziej jazzowym materiałem zrealizowanym dla firmy EmArcy Records. Nagrania te powstały przy współudziale Clifforda Browna, Cannonballa Adderley’a i muzyków zespołu Counta Basiego. Jej największe przeboje z tego okresu to: "How Important Can It Be", "Whatever Lola Wants", "The Banana Boat", "You Ought To Have Wife" i "Make Yourself Comfortable". W latach 60-tych Sarah Vaughan była już wielką gwiazdą: koncertowała i nagrywała z najwybitniejszymi muzykami od Charliego Parkera i Oscara Petersona, Herbie’go Hancocka i Quincy Jonesa, Duke’a Ellingtona i Dizzy’ego Gillespiego po Dona Cherry’ego, Maynarda Fergusona i Chucka Mangione, śpiewała w zespołach Jimmy’ego Jonesa, Richarda Davisa, Rolanda Hanny, Boba Jamesa , Jana Hammera, Jimmy’ego Cobba. Wielkim sukcesem okazały się albumy z jazzowymi standardami: "After Hours" oraz "Sarah Plus Two".U aureoli wielkiej gwiazdy odeszła od jazzu, realizując nagrania wraz z orkiestrami (np. „Songs of The Beatles”). Po latach zaczęła ponownie występować i nagrywać z muzykami jazzowymi. Wystąpiła na festiwalu Jazzowym w Monterey, nagrała legendarny album „How Long Has This Been Going On” z kwartetem gwiazd (Oscar Peterson, Joe Pass, Ray Brown i Louie Bellson) oraz „Duke Ellington Song Book One”, w którego realizacji wzięła udział także jazzowa elita (Zoot Sims, Frank Foster, Frank Wess, J.J. Johnson i Joe Pass). W 1980 roku wzięła udział w słynnym koncercie w Carnegie Hall, powróciła też do śpiewania z Billym Eckstine'em w Apollo Theater, gdzie zaczęła się niegdyś jej kariera. W 1984 roku uczestniczyła w jednym z najniezwyklejszych projektów swojej karierze - "The Planet Is Alive, Let It Live" - symfonii skomponowanej przez Tito Fontanę i Santego Polumbo, do włoskich tłumaczeń wierszy Karola Wojtyły. Dionizy Piątkowski autor polskiej Encyklopedii Jazzu
Drugi album studyjny Genesis, który oryginalnie został wydany w październiku 1970. To ostatni krążek z Anthonym Phillipsem w składzie i jedyne wydawnictwo z Johnem Mayhew na perkusji. "Tresspass" było zwrotem w stronę progresywnego rocka z domieszką folku. Na płycie znalazł się m.in. utwór "The Knife". Wkrótce po nagraniach szeregi Genesis opuścił Phillips, a Mayhewa zastąpił Phil Collins. Tracklista: 1. Looking For Someone 2. White Mountain 3. Visions Of Angels 4. Stagnation 5. Dusk 6. The Knife
Wytwórnia Ministry Of Sound proponuje najlepszy sposób na przygotowanie się do letnich imprez na dachu i w ogrodzie: kompilację "Ultimate Dance Workout", na której znalazły się największe przeboje muzyki tanecznej ostatnich kilku lat.
Od 1876 roku w Bayreuth odbywa się festiwal poświęcony twórczości Richarda Wagnera. Z ponad 30 przedstawieniami każdego roku, festiwal wagnerowski przyciąga za każdym razem ponad 50 000 gości! Z okazji tegorocznego wydarzenia wytwórnia ZYX Music wydała w limitowanym nakładzie ekskluzywny box z najsłynniejszymi uwerturami operowymi Wagnera oraz z pełnym nagraniem Holendra Tułacza - "Der Fliegende Holländer" Całość stanowić może nader oryginalny prezent dla wielbiciela wielkiego kompozytora, miłośnika opery, ale także sommeliera. Tracklista: CD 1 i CD 2 Wielkie Uwertury: "Die Großen Ouvertüren" 1. Tannhäuser 2. Lohengrin 3. Die Meistersinger Von Nürnberg 4. Der Fliegende Holländer 5. Rienzi Vorspiel 6. Tristan Und Isolde 7. Parsifal 8. Das Rheingold 9. Die Walküre 10. Siegfried 11. Götterdämmerung Wykonanie: Chor und Orchester der Bayreuther Festspiele Sinfonieorchester des Hessichen Rundfunks Chrus of the Royal Opera House, Covent Garden - Philharmonia orchestra Wiener Philharmoniker Dyrygują: Herbert von Karajan Hans Knappertsbusch Wilhelm Furtwängler Joseph Keilberth Wolfgang Sawallisch Winfried Zilling CD 3 i CD 4 Holender Tułacz: "Der Fliegende Holländer" (opera w 3 aktach) Obsada: Ludwig Weber (bas):Daland, norweski żeglarz Astrid Varnay (sopran): Senta, córka Dalanda Elisabeth Schartel (alt): Mary, piastunka Senty Wolfgang Windgassen (tenor): Eryk, młody myśliwy zakochany w Sencie Josef Traxel (tenor): sternik statku Dalanda Herrmann Uhde (baryton): Holender Chor und Orchester der Bayreuther Festspiele Hans Knappertsbusch - conductor
Tracklista:
J. S. Bach - utwory na klawesyn soloCD 11. - 6. Suita e-moll BWV 9967. Preludium D-dur (Voss collection)8. – 12. Toccata d-moll BWV 91313. – 16. Toccata e-moll BWV 91417. Fantasie duobus subiectis g-moll BWV 91718. – 20. Toccata g-moll BWV 91521. – 24. Sonata d-moll BWV 964CD 21. Toccata D-dur BWV 9122. – 4. Fantazja chromatyczna i fuga d-moll BWV 9035. Fantazja i fuga a-moll BWV 9446. – 7. Preludium i fuga a-moll BWV8948. Preludium BWV 9999. Preludium BWV 92310. Fuga na temat Albinoniego BWV 95111. Toccata c-moll BWV 911Pierre Hantaï - klawesyn
Tracklista:1. Little Leg Woman2. Somebody's Been Borrowing That Stuff3. Providence Help the Poor People4. 49 Highway Blues5. My Grey Pony6. Stepfather Blues7. Baby, Please Don't Go8. Stack O' Dollars9. Wild Cow Blues10. Worried Man Blues11. I Know You're Gonna Miss Me12. Rootin' Groundhog13. Brother James14. I Won't Be in Hard Luck No More15. Crawlin' Kingsnake16. I'm Getting Wild About Her17. Peach Orchard Mama18. Meet Me Around the Corner19. Please Don't Go20. Highway 4921. Someday Baby22. Break Em On Down23. Somebody's Been Worryin Me24. Vitamin A25. His Spirit Lives On
Ta płyta to konsekwencja poszukiwań i pasji, radości odkrywania przez młodych muzyków Michała Buczkowskiewgo oraz Aleksandra Wilgosa nowych brzmień i kolorów, tak niezwykłych we współgraniu skrzypiec i gitary. Cykl 12 Tańców hiszpańskich Enrique Granadosa inspirowany jest tradycyjną muzyką hiszpańską; utwory cyklu są stylizacjami tańców - elementy folkloru są kanwą na której powstały charakterystyczne, ale i samodzielne stylistycznie utwory. Większość kompozycji na płycie w podobny sposób czerpie z muzyki ludowej pochodzącej z kraju kompozytora: Pieśń kurpiowska Karola Szymanowskiego - z muzyki polskiej, Duety Beli Bartoka - z węgierskiej, a Suite Maximo Diego Pujola - z argentyńskiej. W tej grupie wyróżnia się stylistycznie Spiegel im Spiegel Arvo Pärta, należąca do nurtu minimal music.
Beady Belle to norweska grupa muzyczna założona przez Beate S. Lech w 1999 roku. Muzyka grupy oscyluje pomiędzy jazzem, acid-jazzem, folkiem.