» Materiały dla Wrzesień 2019 rok » Strona 233

Muzyka polska XIX wieku wywołuje bezpośrednie skojarzenia z twórczością dwóch kompozytorów, Chopina i Moniuszki. Poszerzenie tych skojarzeń o nazwisko Zarębskiego zbyt jeszcze często wywołuje zdumienie, a niekiedy konsternację. Fakt istnienia tego wybitnego kompozytora i pianisty, artysty – kosmopolity, ucznia Liszta i obywatela XIX-wiecznej Europy, który powielił w pewnym sensie drogę, jaka była udziałem Chopina, w świadomości ogółu jeszcze nie funkcjonuje. Mimo, że wysoki poziom dzieł zapewnia autorowi Kwintetu fortepianowego g-moll pozycję najwybitniejszego twórcy doby pochopinowskiej, reprezentanta nowatorskich i prekursorskich trendów na poziomie europejskim, które to własnie dzięki niemu pojawiły się równocześnie w muzyce polskiej II poło wy XIX w. Także dzięki jego twórczej spuściźnie można mówić o rozwojowej ciągłości pomiędzy dziełem Chopina a przypadającymi na początek XX w. osiągnięciami Mieczysława Karłowicza i Karola Szymanowskiego, którzy podobnie jak Zarębski nawiązywali do europejskich aktualności w sztuce muzycznej. Liczne kompozycje fortepianowe Zarębskiego – pisał wybitny muzykolog Zdzisław Jachimecki –… są dalszą konsekwencją stylu Chopina pod względem techniki instrumentalnej i charakteru harmoniki. Młody kompozytor dochodzi jednakże także do tych środków, jakie stanowią podstawę dzisiejszej muzyki francuskiej, przeczuwał egzotyzm całotonowej skali Debussy’ego i jego harmonię na skali tej opartą. O nowatorstwie techniki dźwiękowej Zarębskiego, którego twórczość wyprzedziła swoją epokę mówi też inny wybitny znawca muzyki, Józef W. Reiss: Kompozycje Juliusza Zarębskiego wnosiły bowiem tyle nowych pierwiastków do muzyki i śmiałością swojej techniki tak wyprzedzały swoją epokę i to nie tylko u nas, ale i na szerszym terenie muzyki europejskiej, że nie mogły stać sie od razu popularne.[…] J. Z.., z uosobienia romantyk, stał się przedstawicielem radykalizmu w muzyce. […] Technika Zarębskiego posługuje się już tymi środkami, które wprowadzili do muzyki impresjoniści francuscy, a przede wszystkim Claude Debussy. Twórczość Zarębskiego, wybitnego pianisty, dotyczy głównie utworów fortepianowych. Trzy utwory zarejestrowane w albumie, najbardziej dla tej twórczości reprezentatywne, mówią o niej wiele. Przyjrzyjmy się im bliżej w kolejności opusowej. Grande polonaise Fis-dur op. 6. z dedykacją dla Liszta to jeden z najbardziej znanych i popularnych utworów kompozytora. Ta rozbudowana kompozycja odznacza się warsztatową precyzją i dźwiękowym wyrafinowaniem, osobliwą dramaturgią sukcesywnie narastajacej dynamiki i ekspresji oraz wyraźnymi odniesieniami do stylu Chopina i Liszta. Konfrontowana często z Polonezem E-dur Liszta i Polonezem As-dur Chopina, wykazuje liczne z tymi utworami zależności, powiązania i podobieństwa. W pierwszym rzędzie dotyczą one formy wynikającej z tradycji gatunku. Trzyczęściową konstrukcję ABA ‘Poloneza Fis-dur z częścią środkową – triem – kontrastującą wobec części skrajnych, posiadają także wspomniane dwie kompozycje. Wspólną cechę stanowi wprowadzenie wstępu, a zależność od dzieł Liszta i Chopina wyraża materiał tematyczny i motywiczny użyty przez Zarębskiego. Tych zależności jest zresztą znacznie więcej. Zbliżony jest charakter ekspresyjny tych trzech polonezów. To kompozycje o podniosłym, poważnym nastroju, nasycone błyskotliwą techniką wirtuozowską, przeznaczone do koncertowego wykonywania. Ich wspólne cechy implikują pogląd, że Zarębski to kontynuator Chopina i Liszta, a jego twórczość stanowi indywidualną syntezę środków, charakterystycznych dla tych wielkich twórców. Róże i ciernie op. 13 [tytuł oryginalny Les roses et les épines] jedno z najbardziej reprezentatywnych dzieł i znaczące osiągnię cie twórcze kompozytora, jest cyklem pięciu miniatur fortepianowych. Tytułowe róże i ciernie nie odnoszą się do pozamuzycznych treści, lecz do ogólnej kategorii przeżyć miłosnych, w których zdarzają się, obok emocji pełnych zmysłowego zachwytu, chwile rozczarowań i zwątpień. To nastrojowe miniatury, z podtytułem Cinq improvisations podkreślającym charakter poetyckiej ulotności, wyrażające ową dynamikę uczuć za pomocą wyszukanych środków. O kompozycyjnej spójności utworu decyduje oryginalna tonalność i harmonika oraz zestawianie poszczególnych części na zasadzie wyrazowego kontrastu, a kolorystyka dźwiękowa stanowi najbardziej eksponowany element cyklu. Szereg oryginalnych w tym zakresie rozwiązań, z podporządkowaniem jej innych elementów, także dynamiki i artykulacji zaprojektowanych w sposób drobiazgowy i dokładny to argumenty do uznania Zarębskiego za mistrza różnicowania brzmienia i ewokowania rozmaitych barw i nastrojów, który cyklem Róży i cierni prekursorsko zapowiada muzyczny impresjonizm. Napisany w 1885 roku Kwintet fortepianowy g-moll op. 34 bywa zgodnie określany jako utwór mistrzowski. Utrzymany jest w formule tradycyjnego, w szczegółach swobodnego, czteroczęściowego cyklu sonatowego. Część pierwsza z luźno potraktowaną formą allegra sonatowego, zamknięta efektownym fugato, opiera się na wyrazistym temacie ludowej proweniencji, którego charakter podkreśla skala lidyjska i szorstkość harmonicznych współbrzmień. Część druga Adagio ma budowę trójdzielną. Jej temat główny i interludium nawiązuje „integralnie” do drugiego tematu części pierwszej. Cześć trzecia Scherzo oparta jest na zasadzie silnych kontrastów, a Finał ma formę swobodnego ronda, stanowiąc rodzaj syntezy użytego w utworze materiału, która podkreśla jego formalną i integralną spójność. Kwintet powstały u schyłku życia kompozytora reprezentuje jego oryginalny język muzyczny w szczytowej fazie rozwoju; język, jak na czas powstania utworu, awangardowy. Wysokie zalety dzieła – zindywidualizowana melodyka, bogata harmonika, osobliwa rytmika, oryginalna forma, a przy tym podporządkowanie środków warsztatowych głębokim treściom emocjonalnym, pozwalają zaliczyć ostatnie dzieło Zarębskiego do najcenniejszych utworów kameralnych II połowy XIX wieku, nie tylko muzyki polskiej, lecz także europejskiej.


  • Wykonawca Royal String Quartet , Świtała Wojciech
  • Data premiery 2006-01-01
  • Nośnik SACD
Więcej

Tracklista:1. Rose Colored Lights2. Morning3. Russian Roulette (1st & 2nd Movement)4. Dream #235. Bewitched6. Rainy Streets7. Dream #58. Arabia9. Berlin 194510. Desperation11. Medieval Heart12. Midnight #3


  • Wykonawca Diana Hubbard
  • Data premiery 2018-08-17
  • Nośnik CD
Więcej

Ta płyta to kolejne odkrycie. Dwie z czterech prezentowanych sonat zostały nagrane po raz pierwszy. A i kompozytor mało znany słuchaczom - Louis-Gabriel Guillemain - skrzypek-wirtuoz na dworze Ludwika XV. Zasłynął z ekstrawaganckiego stylu życia i niezwykłej impulsywności. Zginął w tajemniczych okolicznościach. Jego sonaty są pewnego rodzaju „zapisem” stylu rozmów prowadzonych na dworze. Pełne są pomysłowości, nowoczesnych technicznych „chwytów”, zaskakujących struktur melodyczno-rytmicznych. Jak na czas, w którym powstały - są bardzo innowacyjne. Jest to zarazem premierowa płyta Ensemble Barockin. Międzynarodowy skład zespołu (muzycy z Rosji, Japonii i Francji) zapewnia ciekawą różnorodność, która jest wręcz pożądana dla tej muzyki. I w ten sposób otrzymaliśmy bardzo ciekawy efekt - interesujące wykonanie nieznanej dotąd, acz fascynującej muzyki rodem z XVIII-wiecznej Francji.


  • Wykonawca Ensemble Barockin'
  • Data premiery 2015-04-01
  • Nośnik CD
Więcej

Za pośrednictwem Metal Blade Records, 1 maja 2020 roku ukażą się kolejne, klasyczne albumy Kinga Diamonda, „Conspiracy” oraz „Them”.  Nagrane przez mistrzów produkcji z zachowaniem oryginalnej dynamiki, która została uchwycona w tym czasie.   Dodatkowo płyty CD zostały wydane w wyjątkowej, twardej oprawie wraz z małym plakatem. Tracklista: 1. Out From The Asylum  2. Welcome Home  3. The Invisible Guests  4. Tea  5. Mother's Getting Weaker  6. Bye, Bye, Missy  7. A Broken Spell  8. The Accusation Chair  9. "Them"  10. Twilight Symphony  11. Coming Hom


  • Wykonawca King Diamond
  • Data premiery 2020-05-01
  • Nośnik CD
Więcej

Przedstawiciele alternatywnego elektronicznego brzmienia Eskimos & Egypt. Prezentują płytę zatytułowaną „Perfect Disease” nagraną w 2018 roku, krążek zawiera szesnaście utworów, które otacza dynamiczna, a lekka aura. Płyta to nic innego jak kumulacja energii, która wybucha dawkując nam emocje zawarte w dźwięku, dając słuchaczowi niebywałe przeżycia muzyczne.  Tracklista: 1. Fall from Grace 2. UK - USA 3. State of Surrender (Parts 1 & 2) 4. Dreams of Yesterday 5. Anybody 6. Grace 7. Welcome to the Future 8. Flesh and Blood Creation 9. Trip City 10. Execute the Star 11. NRG - That's What You Want? 12. Don't U Do It! 13. Dhax Fyuw4cher 14. Epilogue 15. South Central L.A. 16. Eurodobulous  


  • Wykonawca Eskimos and Egypt
  • Data premiery 2019-04-12
  • Nośnik CD
Więcej

Pod koniec 1980 roku na Wrocławskiej dzielnicy Krzyki kilku młodzieńców zakłada zespół punk rockowy o nazwie Sedes. Zespół po kilku kosmetycznych zmianach składu zaczyna grać koncerty biorąc udział m.in. w przeglądzie „Muzyczny Start” we Wrocławskim Parku Południowym.  W ciągu następnych kilkunastu miesięcy staje się najważniejszym zespołem punk rockowym, tak we Wrocławiu, jak i na całym Dolnym Śląsku. W 1984 szeregi zespołu opuścił „Kucharz”, a na jego miejsce dołączył gitarzysta Sławomir Celej. Do zespołu dołączył również basista Dariusz „Maju” Maj. Materiał zawarty na płycie jest historycznym zapisem działalności zespołu i jego występów na dwóch kolejnych festiwalach Fmr Jarocin 1983/1984. Po latach okazuje się że dla wielu osób ten zespół w tamtym składzie jest jednym z najważniejszych zespołów Punk w Polsce. W latach 1980-1984 w zespole Sedes grali i tworzyli: Adam „Kucharz” Zalewski, Jan „Młody” Siepiela, Mariusz „Kajtek” Janiak, Jacek „Bomers” Bomersbach, Mirek „Kufel” Wesołowski, Sławomir „Klaudiusz” Celej, Dariusz „Maju” Maj. Sedes 1983 Adam „Kucharz” Zalewski - gitara, wokal Jan „Młody” Siepiela - wokal, bas Mariusz „Kajtek” Janiak - perkusja Sedes 1984 Sławomir „Klaudiusz” Celej - gitara, wokal Dariusz „Maju” Maj - bas, wokal Jan „Młody” Siepiela - wokal Mariusz „Kajtek” Janiak - perkusja


  • Wykonawca Sedes
  • Data premiery 2019-02-02
  • Nośnik CD
Więcej